สวัสดีค่ะ ฝากติดตามผลงานแก้วระย้าด้วนะคะ❤️

ตอนที่ 28 : ผลกรรมตามสนอง

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 : ผลกรรมตามสนอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 22k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ธ.ค. 2563 00:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 : ผลกรรมตามสนอง
แบบอักษร

ตอนที่ 28 : ผลกรรมตามสนอง

 

 

"เอาอะไรให้ฉันกิน จะทำอะไรฉันหึ...ปล่อยสิไอ้บ้า!!"

 

"เก็บแรงไว้ดีดดิ้นบนเตียงดีกว่าไหม ยังไงก็หนีฉันไม่พ้นอยู่ดี"

ข้อมือหนาข้างเดียวกำรวบแขนเธอสองข้างก็เอาเธออยู่แล้ว เขาจับเธอมาแบบนี้ตั้งแต่แรกเธอยังไม่มีปัญญาดิ้นหนีเลย

 

"ไอโรคจิต ถ้าฉันรอดไปได้ฉันจะไปแจ้งความ!!"

 

"หึ....ผมจะรอดูข่าวแล้วกัน นักข่าวจะลงข่าวว่ายังไงกันนะ 'อดีตนางเอกชื่อดังโร่แจ้งความคดีข่มขืน'​แบบนี้หรือเปล่านะ"

มุมปากหยักยกยิ้มยียวน แพรวดีกรี๊ดลั่นเป็นเจ้าเข้าเธอทั้งกลัวทั้งรังเกียจ​ทั้งเสียใจ ทุกอย่างถาโถมกันไปหมดจนผุดเป็นน้ำตาเม็ดใสไหลอาบพวงแก้ม

 

รถคันดำเคลื่อนมาจอดบนเพน์เฮาส์สุดหรูกินพื้นที่ทั้งชั้น แพรวดีเริ่มรู้สึกถึงความไม่ธรรมดาของคนตรงหน้าเสียแล้ว เขาดูเป็นผู้ดีมีตังค์ แต่ทำไมถึงทำตัวราวกับโจรป่าหิวราคะเช่นนี้ ร่างสูงลากเธอลงมาจากรถและเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวอย่างรวดเร็ว ร่างบางตัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและอยู่ๆก็ร้อนขึ้นอย่างทรมาน เขาเหวี่ยงเธอลงบนโซฟาห้องนั่งเล่นอย่างรุนแรง พลางถอดเสื้อสูทและปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตด้านในออกโชว์แผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยไรขนของบุรุษเพศ

 

"อย่าเข้ามา ถอยออกไปนะ"

เสียงเล็กแหวใส่อย่างหวาดระแวง เธอรู้สึกกลัวแต่ร่างกายกลับไม่ตอบสนองไม่ถอยหนีอย่างที่ควรจะเป็น

 

"แน่ใจหรือว่าอยากให้ฉันถอย ดูสิเรียวขาเธอหนีบเข้าหากันแน่นเชียวยาออกฤทธิ์แล้วอย่างนั้นหรือ มาเถอะฉันจะพาไปอาบน้ำคลายร้อน"

เขาอุ้มเธอขึ้นในอ้อมกอดตรงดิ่งเข้าห้องน้ำ สองมือน้อยผลักไสให้เขาถอยห่างแต่เรี่ยวแรงกลับลดน้อยถอยลงไปในทุกวินาที

 

 

เขาเปิดฝักบัวราดหัวเธอจนเปียกชุ่มทั้งเสื้อผ้า เดรสสีครีมอ่อนแนบไปกับร่างกายสัดส่วนเด่นชัดจนต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ แพรวดีเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกาย เธอต้องการไออุ่นจากเขาต้องการให้เขาสัมผัสเธอ แต่จิตใต้สำนึกยังคงบอกให้เธอถอยห่างจากเขา

 

 

ร่างสูงกระชากชุดสวยแบรนด์​ดังออกจนเนื้อนวลปรากฏ​สู่สายตา เต้าอวบที่ใหญ่เกินตัวดูก็รู้ว่าไม่ใช่ของแท้ แต่เรื่องนั้นเข้าไม่ได้สนใจสักนิด ขอเพียงแค่มีให้บีบขยำและเวลาอัดกระแทกแล้วเด้งดึ๋งได้ก็พอใจ หน้าท้องแบนราบบ่งบอกว่าเธอเป็นคนดูแลตัวเองเป็นอย่างดี แม้ช่วงนี้เธอจะออกดื่มแทบทุกคืนแต่ก็ไม่มีส่วนไหนบนร่างกายที่ดูทรุดโทรมลงไป ดอกไม้งามมีขนบางเบาและถูกห่อหุ้มด้วยลูกไม้สีขาวที่พอมันเปียกน้ำแล้วไม่ต่างจากเธอเปลือยกายเลยสักนิด

 

"อย่า อย่าเข้ามานะ ไม่!!"

 

"เธอต้านฤทธิ์​ยาไม่ไหวหรอกแพรวดี"

เขาว่าพลางถอดชุดที่เปียกน้ำของตัวเองออกโชว์ร่างกายทุกสัดส่วน โดยเฉพาะตรงนั้นที่มันตั้งตรงโชว์ความอลังการให้เธอเห็น แพรวดีหมุนตัวหันหลังไม่ทัน เธอเห็นเจ้าโลกของเขาเต็มสองตามันใหญ่และน่ากลัวมาก ในใจเธอคิดแบบนั้น แต่ร่างกายไม่รักดีกลับหลั่งน้ำหวานไหลย้อยออกมาอย่างน่าเกลียด แม้จะอยู่ใต้ฝักบัวใหญ่แต่ความร้อนรุ่มในเรือนกายไม่ได้น้อยลงเลย

 

"อย่าทำฉัน ฉันขอร้อง"

 

"อ่าสส์ ดูสิร่องเธอพร้อมมากแล้ว"

เขาไม่สนใจคำพูดของเธอสักนิด นิ้วยาวกรีดไปตามรอยแยกน้ำใสไหลเยิ้มถูกเขาปาดออกมาและส่งเข้าปากอย่างไม่นึกรังเกียจจนเธอสั่นระริกไปทั้งตัวกับท่าทีของเขา

 

มือหยาบลูบถูร่างกายของเธอจนคิดว่ามันสะอาดแล้ว จากนั้นเขาใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัวเธอหมาดๆและลากกลับไปที่ห้องนอนในทันที แพรวดีล้มลุกคลุกคลานบนเตียงกว้างกระเถิบหนีตาลีตาเหลือก แต่ก็มิวายโดนข้อมือใหญ่จับขาทั้งสองข้างแล้วลากเธอลงมาชิดขอบเตียงด้านข้าง

 

"อย่าทำ... ขอร้อง... ได้โปรด"

น้ำหวานซึมออกมาจากร่องสาวไม่หยุด ยอดดอกไม้งามสั่นระริกจนอดไม่ได้ที่จะเลื่อนมือไปคลึง ส่วนมืออีกข้างที่ว่างเว้นจับเอาเครื่องป้องกันในลิ้นชักข้างเตียงมาสวมใส่อย่างรีบร้อน

 

"อ้ะ... อ้าาา ยะ อย่า"

ปากร้องห้ามแต่ร่างกายกลับตอบสนองแสดงปฏิกิริยาร่านรักอย่างชัดเจน ท่อนเอ็นลำใหญ่วางพาดกลางรอยแยกสาวที่ฉ่ำไปด้วยน้ำรัก และพรวดพราดดันเข้าไปอย่างรุนแรง

 

"กรี๊ดดดดดด ไอ้บ้า.. ฮือๆ ไอ้บ้าเอ๊ยฉันเจ็บนะฮือๆ"

ร่างกายเหมือนจะปริแยกจากกันเป็นสองส่วน ความเจ็บแล่นพล่านจนสะกดกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป

 

"เจ็บชิบ!! ซี๊ดส์ ไม่เคยหรือ"

เธอส่ายหน้าตอบรัวๆ เขาเองก็เจ็บไม่แพ้กัน ร่องสาวเธอคับแน่นจนฝืนขยับต่อไปไม่ไหวจำใจต้องถอดถอยมันออกมา แพรวดีเริ่มหายใจเป็นปกติเมื่อหลุดพ้นจากความอึดอัด มือหนาควานหาหลอดพลาสติกในลิ้นชักแห่งเดิมหยิบบางสิ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ใช้ และบีบเนื้อครีมสีใสใส่กายสาวส่วนหนึ่ง และอีกส่วนชโลมอาบเจ้าโลกที่ตอนนี้เขาถอดเครื่องป้องกันทิ้งไปเรียบร้อยแล้ว

 

"ไม่ ไม่นะ ไม่อย่าเอาเข้ามา ฮึกๆ ขอละ อย่าเอาเข้ามานะ"

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ กายหนากระชั้นบั้นเอวเข้าทีเดียวมิดสุดถึงโคนเนื้อแข็ง เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง

 

ความคับแน่นของความสาวทำเอาคนมากประสบการณ์​ถึงกับไปไม่เป็น เขาไม่เคยต้องทำรักหรือปลุกเร้าอารมณ์ให้กับใครมาก่อนในชีวิตแต่เขาต้องทำกับเธอเพราะทนต่อความทรมาน​ไม่ไหวอีกแล้ว

 

ปากหยักอ้างับยอดจุกตะโบมเลียหยอกล้ออย่างรุนแรง ปลายนิ้วมือช่วยขยี้ยอดดอกไม้อย่างหนักหน่วง จากที่ยาเหมือนจะสิ้นฤทธิ์ไปแล้วแต่พอมาเจอการรุกเร้าความต้องการก็ลุกโชนอีกครั้งซึ่งครานี้เธอไม่สามารถทานความต้องการได้เลยแม้แต่น้อย หัวสมองสั่งให้ผลักเขาออกไปให้ไกล แต่สะโพกผายกลับเด้งรับแรงกระแทกอันป่าเถื่อนและหนักหน่วง ความรุ่มร้อนของไฟราคะลุกโชนแผดเผาจนแทบวอดวาย​ กว่าจะมอดดับลงก็เกือบรุ่งสางของคืนนั้น 

 

แพรวดีหมดสภาพไม่ต่างจากผู้หญิงขายตัวที่เขาเคยเสพสม เธอพิเศษกว่าคนอื่นหน่อยก็ตรงที่ได้เข้ามาเสพสมในพื้นที่ส่วนตัวของเขา ในห้องนอนของเขา และบนเตียงนอนของเขา

 

 

____________

 

 

 

วิภากินไม่ได้นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน ครั้นจะบอกสามีก็ไม่มีความกล้ามากพอได้แต่บอกว่าลูกออกไปเที่ยวยังไม่กลับ เธอร้อนรนไปหมดติดต่อหาลูกก็ไม่รับสักสาย พอโทรกลับไปที่ชายฉกรรจ์พวกนั้น เขาก็บอกแต่ว่าลูกสาวเธอไม่ตายหรอกเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็กลับเอง 

 

 

 

แพรวดีตื่นขึ้นในช่วงค่ำของวันรุ่งขึ้น ร่างกายปวดร้าวไปหมดทั้งตัว เตียงนอนข้างกายว่างเปล่าสภาพยับเยินแต่ไม่พบใครอีกคน เธอขยับร่างกายช้าๆอย่างทรมานภาพทุกอย่างตราตรึงอยู่ในความทรงจำทั้งหมด เธอไม่อยากจะเชื่อว่ายาปลุกเซ็กซ์​มันจะมีอยู่จริงบนโลกใบนี้จนได้มาเจอกับตัว แม้สมองจะรับรู้แต่หยุดความเคลื่อนไหวของร่างกายไม่ได้

 

เธอรู้สึกรังเกียจตัวเองขึ้นมาในทันที พรหมจรรย์​ที่เก็บรักษาให้คนที่ตนเองชอบถูกไอ้บ้าหน้าไหนก็ไม่รู้มาพังทลายลงไปทั้งที่เธอร้องขอ เธอมองสภาพตัวเองหน้าบานกระจกอย่างเวทนา รอยแดงช้ำขึ้นตามตัวไม่ต่างจากตุ๊กแก กายสาวบวมเป่งสัมผัสได้ถึงรอยฉีกขาดเล็กๆ และที่สำคัญคือหยาดเลือกพรหมจรรย์ที่แห้งกรังติดเรียวขาเป็นสิ่งย้ำเตือนชัดเจนว่าเธอได้เสียมันไปแล้วจริงๆ

 

แพรวดีใช้เวลาร่วมชั่วโมงในการอาบน้ำขจัดความสกปรกออกจากร่างกายแต่ทว่าล้างเท่าไรก็รู้สึกว่ามันไม่สะอาดเสียที เมื่อนุ่งผ้าขนหนูออกมาด้านนอกเธอพบกับเสื้อผ้าชุดหนึ่งที่มีพร้อมทั้งชั้นใน เธอไม่รีรอหยิบมันมาสวมใส่ทันที กระเป๋าสะพาย​ใบเล็กถูกวางไว้ข้างหัวเตียงเธอรีบไปหยิบมันมา เธอต้องการไปจากที่นี่แล้ว

 

แต่เมื่อเปิดประตูออกมาเธอพบกับเขาที่ดูจอโทรศัพท์​สบายใจเฉิบ เธอวิ่งไปยืนหน้าเขาและสะบัดฝ่ามือฟาดหน้าเขาอย่างรุนแรง ร่างสูงไม่เอ่ยพูดอะไรออกมาสักคำเพียงแต่ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม​รับรสคาวคละคลุ้งในโพรงปากและยื่นจอโทรศัพท์มือถือ​ที่เขาดูอยู่ให้เธอดูบ้าง

 

"กรี๊ดดดดดดด แก แกมันคนบ้าเลวที่สุดไอทุเรศ ไอหน้าตัวเมีย ไอชาติชั่ว"

 

"ที่ด่ามาทั้งหมด ก็ผัวไม่ใช่หรือ เอากันจนเกือบเช้าหรือจะบอกไม่ใช่!"

คลิปวิดีโอ​ที่เธอได้เห็นไม่ใช่อะไรที่ไหนนั่นคือบทสวาทที่ทั้งเธอและเขาพากันเสพสมปรนเปรอกันอย่างถึงพริกถึงขิง

 

"ถ้าไม่อยากเปลี่ยนสถานะจากนางเอกจอเงินไปเป็นนางเอกหนังโป๊ก็อย่าขัดใจฉัน! เอาเงินนี่ไปแล้วกลับที่ของเธอไปซ่ะ!"

เสียงทุ้มเอ่ยไล่อย่างเกรี้ยวกราด ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าตบหน้าเขามาก่อน ครั้งนี้จะยอมให้ตบเพราะถือว่าพรากพรหมจรรย์เธอมา แต่ถ้ามีครั้งหน้าได้เจอดีแน่

 

"ทำยังไงถึงจะลบคลิป ถ้าฉันหาเงินมาคืนได้จะยอมลบใช่ไหม"

น้ำตาเอ่อคลอใบหน้าสวย เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ

 

"หามาให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาถามฉัน กลับไปได้แล้วใส่นี่แล้วลงไปซ่ะ"

แพรวดีไม่รอให้เขาเอ่ยไล่เป็นครั้งที่สาม เธอรับหมวกกับแว่นตาดำที่เขายื่นให้มาสวมใส่และออกจากห้องเขาไปอย่างรวดเร็ว

 

 

เธอกลับถึงบ้านในช่วงค่ำวิภารีบวิ่งปล่อยโฮมากอดลูกสาวไว้แน่นด้วยความเป็นห่วง เช่นเดียวกับแพรวดีที่กอดแม่ไว้แน่นเธอยังขวัญเสียกับเรื่องที่เกินขึ้นไม่หาย

 

"เขาทำอะไรแพรวไหมลูก แม่ขอโทษแม่ขอโทษนะลูกฮือๆ" 

 

"เขาไม่ได้ทำอะไรแพรวค่ะแม่ เขาแค่พาแพรวไปเจรจาเฉยๆเพื่อขู่แม่"

เธอเลือกที่จะโกหกเพื่อให้แม่สบายใจ ไม่อยากให้แม่ต้องรู้สึกผิดหวังเหมือนเมื่อหลายปีก่อนที่พ่อต้องผิดหวัง

 

"แล้วทำไมลูกไม่รับสายแม่ แม่เป็นห่วงลูกมากเลยรู้ไหม"

 

"พอดีแพรวเครียดๆค่ะเลยไปนั่งดื่ม แล้วก็ค้างห้องเพื่อนมา"

เธอฉีกยิ้มกว้างให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จนมารดาหลงเชื่อเสียสนิทใจ

 

"แม่ของพวกของสะสมแพรวไปขายหมดแล้วนะ ได้มาสามล้านเองลูก แม่จะหาเงินที่ไหนไปใช้หนี้ดีลูกแพรว"

 

"อะไรนะคะ เอาของๆแพรวไปขายแล้ว?"

แพรวดีแทบจะปล่อยโฮอีกรอบ นี่แม่ไม่คิดจะรอการตัดสินใจจากเธอหน่อยเลยหรือ

 

"จ๊ะ ขาย​แล้ว แล้วนี่คุณวาทินลูกคุณอาอิทธิพลติดต่อมาแล้วนะ ให้แพรวไปพบพรุ่งนี้บ่ายโมงตรงแม่คอนเฟิร์มไปให้แล้วด้วย แพรวมีงานอะไรก็ต้องรับๆไปก่อนนะลูกให้ได้เงินพอใช้หนี้แล้วค่อยว่ากัน"

 

"ทำไมแม่ไม่บอกคุณพ่อคะ"

ในขณะที่เธอไปเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ แม่ของเธอทำทุกอย่างไปโดยไม่รอเธอสักอย่าง เธอเริ่มไม่มั่นใจในตัวแม่ขึ้นมาเสียดื้อๆ

 

"อย่าบอกนะแม่ขอร้อง ถ้าพ่อขอหย่าแม่จะลำบากนะลูก แม่ขอนะลูกแพรว อย่าบอกคุณพ่อนะลูก"

แพรวดีจำใจพยักหน้ารับก่อนจะหนีขึ้นห้องนอนของตนเองไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายทั้งใจ

 

"พี่สาว.... นี่เวรกรรมมันคงตามสนองหนูแล้วใช่ไหม หนูรู้แล้วว่าพี่ต้องเจ็บปวดมากขนาดไหน... หนูขอโทษพี่ฟางฟางจ๋า หนูขอโทษ" 

 

แพรวดีหลั่งน้ำตาเป็นสายพลางคิดถึงเรื่องราวที่เคยทำไว้ในอดีต พี่สาวต้องถูกใครหน้าไหนก็ไม่ฉกฉวยเอาความบริสุทธิ์ไปเช่นเดียวกันกับตอนนี้ที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชายคนนั้นคือใคร 

 

 

 

______________________

 

 

 

วันรุ่งขึ้นในช่วงบ่ายแพรวดีไปพบกับลูกชายเจ้าของค่ายการแสดงตามคำบอกของคนเป็นแม่ แม้ความเจ็บร้าวร่างกายยังไม่หายดีแต่เธอก็ต้องมาเพราะเธอเป็นคนที่ค่อนข้างรักษาคำพูด ยิ่งเรื่องงานด้วยแล้วเธอไม่เคยพลาด

 

ประตูห้องทำงานบานใหญ่ถูกเปิดโดยเลขาสาวแสนสวย แพรวดีก้มหัวขอบคุณอย่างนอบน้อมเมื่อมองไปยังเบื้องหน้า เก้าอี้ตัวใหญ่หันหลัง​ให้เธออยู่ ในมือของเขาถือแฟ้มอันใหญ่คล้ายกับกำลังดูสิ่งใดอยู่สักอย่าง

 

"คุณวาทินคะ คุณแพรวดีมาแล้วค่ะ"

 

"ขอบใจ แล้วก็ห้ามใครรบกวนผมคุยงาน"

เขาเอ่ยบอกเลขาสาวด้วยเสียงห้วนและรอจนเธอออกไปจึงหมุนเก้าอี้ทำงานกลับมา

 

"นี่คุณ!"

 

"ไม่เอาอย่าชี้หน้าผัวตัวเองแบบนั้น มันไม่ดีนะ"

น้ำเสียงทะเล้นปนยั่วเย้าทำเอาแพรวดีแทบจะกรี๊ดลั่น ถ้าไม่มีมือหนาชี้หน้าดุไว้ก่อนเธอคงแหกปากลั่นห้องไปแล้ว

 

"ฮึกๆ คุณทำแบบนี้ทำไม สะใจพอหรือยังต้องการอะไรจากฉันกันแน่"

เธอปล่อยโฮเอามือปิดหน้านั่งลงร้องไห้กับพื้นอย่างไม่กลัวความสกปรก

 

"เรือนร่างของเธอ... ฮื่ม ฉันยังไม่เบื่อ เธอมาเป็นผู้หญิงของฉันแล้วก็ไม่ต้องไปทำงานเหนื่อยๆในกองถ่าย สักปีเป็นไง แล้วฉันจะยกหนี้แม่เธอให้ทั้งหมด"

เมื่อคืนยังไม่ทันได้สำรวจอะไรมากเพราะต้องการปลดปล่อยน้ำที่คั่งค้างมาหนึ่งอาทิตย์เต็มในช่วงที่ไปดูงานต่างประเทศ แต่ที่รู้ๆคือเจ้าหล่อนถึงใจมากจนอยากใช้ซ้ำ

 

"ฉันไม่ได้ขายตัวนะ ฮือๆ"

 

"ไม่ขายแล้วจะมี​ปัญญาไหนเอาเงินมาใช้หนี้หรือ ให้ฉันรับเธอเข้าวงการ เหอะ... ฝันไปเถอะ ข่าวดังขนาดนั้นดันยังไงก็ไม่ดัง"

 

"แต่มันไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้เข้าโรงแรมไปกับพวกนั้นนี่"

พูดไปก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดีเธอได้แต่ร้องไห้อย่างหนักกับความเสียใจ

 

"ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เข้า.... เพราะเมื่อคืนฉันเปิดซิงเธอเองกับมือ แต่เธอจะทำยังไงให้คนอื่นเชื่อล่ะ เอาคลิปเมื่อคืนไปเปิดโชว์เขาดีไหม"

คนถือไพ่เหนือกว่าพูดจาอย่างเอาแต่ใจ คนฟังได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความหวาดกลัว

 

"อย่าขัดใจฉัน ถ้าไม่อยากกลายเป็นดาราหนังโป๊ชั่วข้ามคืน"

 

 

_____________________

 

ฝากกดถูกใจเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ🙏❤️

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว