กำไลหินสีดำที่หยางและลี่อิงขโมยมาได้ มีความหมายอะไรซ่อนอยู่กันแน่!? และมันจะนำพาหยางกับลี่อิงไปเจอกับอะไร!? <อัพทุกวัน ไม่เว้นวันหยุดจ้า>

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 907

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2563 09:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

กาลครั้งที่พระเจ้าถือกำเนิด โลกใบนี้ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างแต่อย่างใด ทั้งอ่อนยวบยาบ มีแต่ความไม่แน่นอน เป็นโลกที่แสนน่าเบื่อและเวิ้งว้างว่างเปล่า  

เทพเจ้าดำริว่าคงไม่ได้การ จึงแบ่งสิ่งที่ไม่เป็นรูปร่างนั้นออกเป็นความมืดกับแสงสว่าง นับเป็นต้นกำเนิดเทพแห่งแสงสว่าง หมิงกัง และเทพแห่งความมืด เฮยอัง 

เทพเจ้าองค์ใหม่ทั้งสองต่างก็อยากทำให้ ซีหยวน เทพเจ้าผู้ให้กำเนิดตนปลาบปลื้ม 

ทั้งสององค์จึงแบ่งโลกด้วยทะเลกับท้องฟ้า กลางวันกับกลางคืน ก่อนจะก่อกำเนิดเทพเจ้าอีกมากมาย ซึ่งทำให้เทพซีหยวนปลื้มใจกับสิ่งนี้อย่างยิ่ง  

เทพเจ้าที่กำเนิดจากหมิงกังกับเฮยอังเองก็ยังให้กำเนิดสัตว์ทั้งหลาย รวมไปถึงแร่ธาตุด้วย  

ท้องทะเลที่มาพร้อมกับคลื่นซัดสาดรุนแรงและแปรปรวนนั้นเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ 

ซีหยวนที่เห็นเช่นนั้นจึงปั้นดินมาสองสามก้อนกลายเป็นแผ่นดินที่ลอยอยู่กลางทะเล 

แผ่นดินที่ลอยละล่องไร้ทิศทางท่ามกลางคลื่นทะเลแปรปรวน บ้างก็ถูกซัดไปทางขวา บางก็ถูกซัดไปทางซ้าย แถมบางครั้งผืนดินก็เข้ามาประสานงากันเอง ก่อนจะแตกสลายจมลงไปในทะเล ร้อนถึงซีหยวนต้องสร้างพระจันทร์ให้คอยกำกับดูแลกระแสน้ำ จากนั้นก็ส่งเทพเจ้าทั้งหลายไปประจำอยู่แต่ละแห่ง คอยนำทางผืนแผ่นดินที่เคลื่อนที่อย่างไร้ทิศทางไปตามกระแสน้ำ 

ทำเช่นนี้จนสำเร็จก็กลายเป็นแผ่นดินซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต มีดอกไม้บานสะพรั่ง ทำให้สิงสาราสัตว์ต่างผ่อนคลาย จนกระทั่งสร้างสิ่งมีชีวิตที่ก่อกำเนิดเป็นสิ่งสุดท้าย ได้แก่ มนุษย์ที่เต็มไปด้วยความสดใสมีชีวิตชีวา ครื้นเครง และมีอิสรเสรี ทำให้เหล่าเทพเจ้าไม่เคยต้องเหงาหงอย 

เป็นเวลานับพันนับหมื่นปีหลังจากนั้นที่มนุษย์ใช้ชีวิตร่วมกับเทพเจ้าทั้งหลาย เทพเจ้าแต่ละองค์ต่างรักใคร่และเอ็นดูมนุษย์ถึงขนาดยืมร่างมนุษย์ไปปรากฏกายต่อหน้าผู้คนก็มี 

ทว่ามนุษย์ก็ค่อยๆ จองหองพองขน ทวีความโลภขึ้น นำมาสู่การสู้รบแก่งแย่งกันเอง ไม่ว่าเทพเจ้าจะห้ามปรามอย่างไรก็ไม่เคยที่จะหยุดยั้ง 

ซีหยวนจึงคิดจะทำลายโลกแล้วสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง  

แต่เพราะทำใจไม่ได้ที่จะต้องทำลายโลกที่สร้างขึ้นด้วยมือของตัวเอง ซีหยวนเลยหายสาบสูญไปจากโลกใบนี้  

เทพเจ้าองค์อื่นก็เช่นกัน ต่างพากันทิ้งแผ่นดินที่ตัวเองเคยปกป้องคุ้มครองตามซีหยวนไป และแอบซ่อนตัวอยู่ ณ ดินแดนแสนไกลเกินกว่ามนุษย์จะล่วงรู้ 

แผ่นดินที่สูญเสียองค์เทพคุ้มครองกลับมาล่องลอยไร้ทิศทางตามกระแสน้ำอีกครั้ง  

ทวีปชนทวีป เกาะชนเกาะ ประสานงากัน แผ่นดินพากันจมลงทะเลไปเรื่อยๆ  

มนุษย์ได้แต่สั่นเทาอยู่ในความหวาดกลัว ต่อให้อ้อนวอนต่อเทพเจ้าแค่ไหน แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว 

แต่ยังคงเหลือเทพเจ้าที่เวทนามนุษย์และไม่สามารถทิ้งแผ่นดินไปได้อยู่ห้าองค์ ได้แก่ 

เทพีผู้มีร่างเป็นกิเลน นามว่า หวงลี่ 

เทพผู้มีร่างเป็นมังกรเขียว นามว่า เหลี่ยวฉิง 

เทพผู้มีร่างเป็นเสือขาว นามว่า ไป๋เหลียง 

เทพผู้มีร่างเป็นหงส์แดง นามว่า จู่หลาน 

เทพผู้มีร่างเป็นเต่าดำ นามว่า เฮยเจี๋ย 

เมื่อผืนแผ่นดินทุกแห่งหนกำลังจะกลายเป็นเศษซากจมลงสู่ก้นทะเล เทพเจ้าทั้งห้าองค์จึงรวบรวมแผ่นดินแต่ละผืนที่ตนคุ้มครองเข้ามาหาตัว โดยให้เกาะของหวงลี่ผู้เปรียบเสมือนพี่สาวคนโตเป็นศูนย์กลาง ล้อมรอบด้วยเกาะทั้งห้าล้อมเป็นวงกลมเหนือท้องทะเล 

ต่อมาเพื่อไม่ให้เกิดการแก่งแย่งระหว่างมนุษย์ขึ้นอีก เทพเจ้าทั้งห้าได้เลือกผู้นำของแผ่นดินจากบรรดามนุษย์ ก่อนจะหลีกลี้หนีหายไปจากโลก 

แม้มนุษย์จะรู้สึกไม่ปลอดภัยหลังจากที่เทพเจ้าจากไป แต่เทพเจ้าทั้งห้ายังคงขับเคลื่อนกระแสน้ำให้ไหลเวียนอยู่รอบแผ่นดิน  

เช่นนี้มนุษย์จึงยังเชื่อว่าเทพเจ้าทั้งห้าองค์คงปกปักรักษาและคุ้มครองพวกตนอยู่ที่ไหนสักแห่งไม่ใกล้ไม่ไกล ทั้งฤดูกาลยังเปลี่ยนผัน ทำให้มนุษย์แน่ใจว่าพวกตนไม่ได้ถูกทิ้งให้อยู่บนโลกใบนี้เพียงลำพัง 

ประวัติศาสตร์จึงต้องจารึกโลกที่ครั้งหนึ่งเคยถูกทำลายไปแล้วอีกครั้ง  

ความคิดเห็น