L.ice cream
facebook-icon

👉🏻ไรท์อาจเปลี่ยนหมวดนิยาย กดเรื่องนี้เป็นนิยายโปรดไว้นะคะ จะได้ติดตามค้นหาง่ายๆ จุ๊บๆ คำเตือน : นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณหยุดอ่านไม่ได้ ! >> ลองอ่านสักตอนสองตอน รับรองจะติดใจ 💓

ตอนที่ 4 ท่านประธานคนใหม่ (ยั่วนิดๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 ท่านประธานคนใหม่ (ยั่วนิดๆ)

คำค้น : เซ็ก,เร่าร้อน,อีโรติก,18+,แรงๆ,ลมหนาว,ชานน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 321.1k

ความคิดเห็น : 102

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2562 18:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 ท่านประธานคนใหม่ (ยั่วนิดๆ)
แบบอักษร

ลมหนาว :

"ว๊าย ตายแล้ว ! แปดโมงห้านาทีแล้ว"  ตอนนี้ฉันรีบวิ่งไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง  เพราะมันเลยเวลาเริ่มงานของฉันแล้ว  แต่ก็วิ่งไม่ค่อยถนัดนักเพราะรู้สึกระบมจากเรื่องเมื่อคืน  เพราะอีตาบ้าชานนท์นั่นคนเดียว !  ฉันทำงานมา  5  ปี  ยังไม่เคยเข้างานสายสักครั้ง  แต่วันนี้ต้องมาสายเพราะมัน  หึ้ยๆๆ  ขอให้ท่านประธานอย่าพึ่งมาถึงเลยนะ  ถึงท่านจะใจดีแต่ก็เข้มงวดเรื่องเวลาเหมือนกัน  อ๊ะ  ไม่ทันแล้ว!  ฉันเห็นท่านเปิดประตูเข้าห้องทำงานไปพอดี

"เอาไงดียัยหนาว  คิดๆๆ  เอาวะ  เนียนเข้าไปเอาใจ  เอ๊ย  ทำตามปกติไปก่อน"

ฉันวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะทำงานหน้าห้องท่านประธานแล้วเดินไปห้องครัวเพื่อชงกาแฟเหมือนทุกเช้าให้ท่านทันที

ก๊อก ๆ

"เข้ามาได้จ๊าาาา"  ทำไมวันนี้เสียงท่านประธานหวานๆ  อารมณ์ดีแปลกๆหว่า  วันนี้อาจจะไม่โดนตำหนิก็ได้ที่มาสาย

"กาแฟค่ะท่านประธาน"  ฉันยกแก้วกาแฟไปวางบนโต๊ะทำงานท่าน  แล้วท่านก็ยิ้มให้ฉันอย่างเอ็นดูตามปกติ  หู้ววว  รอดตัวไป  ท่านยังคงใจดีเหมือนเคย  เพราะแบบนี้ไงล่ะ  ฉันถึงรู้สึกผูกพันธ์และเคารพท่านเหมือนย่าของฉันคนนึง

"ขอบใจจ๊ะ  ลมหวาน  อื้ม  อร่อยถูกใจฉันทุกวันเลยนะ  เธอเป็นเลขาที่รู้งานดีและรู้ใจท่านประธานที่สุดเลย  รู้มั้ย"

ท่านยกกาแฟขึ้นจิบและชมเหมือนทุกวัน  แต่ที่ไม่เหมือนทุกวันคือวันนี้ทำไมอารมณ์ดีกว่าปกติแล้วยังจะชมเรื่องรู้งาน  รู้ใจอีก  มีเรื่องอะไรหว่าที่เลขาอย่างฉันยังไม่รู้

"ขอบคุณค่ะท่านประธาน  วันนี้ดูท่านอารมณ์มากเลยนะคะ  มีข่าวดีอะไรหรือป่าวคะ"  ลองหยั่งเชิงถามเพื่อความเผือก  เอ๊ย  เพื่อเก็บข้อมูลตามหน้าที่เลขาหน่อยละกัน  อิอิ

"โฮ๊ะๆ  ข่าวดี  ดีมากเลยล่ะ  ก็เจ้าหลานชายคนเดียวของฉันน่ะสิ  โทรมาบอกข่าวดีแต่เช้าเลย  นี่ตั้งแต่พ่อแม่เค้าเสียไป  ก็พึ่งจะยอมมาทำตัวดีๆให้ฉันชื่นใจ"  ท่านเล่าไปยิ้มไป  ก็ท่านน่ะรักแล้วก็ตามใจหลานคนนี้มาก

"ข่าวดีอะไรหรอคะ  หรือว่าหาหลานสะใภ้ให้ท่านประธานได้แล้ว  อิอิ  หนาวเห็นท่านประธานบ่นอยากอุ้มเหลนบ่อยๆ"

"โอ๊ย  ไม่ใช่หรอกจ๊ะ  รายเนี้ยเค้าเจ้าชู้ตัวพ่อเลยล่ะ  เที่ยวควงสาวเป็นว่าเล่น  ไม่ยอมตกแต่งงานง่ายๆหรอก  แต่ข่าวดีที่ว่าน่ะ  เรื่องคัดเลือกท่านประธานคนใหม่  เมื่อเช้าเค้าโทรมาบอกฉันว่ายอมมารับตำแหน่งท่านประธานต่อจากฉัน  ฉันน่ะออกจากบ้านมาแต่เช้าเลยล่ะ  รีบมาเคลียงานเก่าเพื่อจะให้เจ้าหลานชายมันมาสานต่อสักที  ฉันรอเวลานี้มานานแล้วล่ะ อิอิ"

ท่านยิ่งเล่าไป  ใบหน้ายิ่งยิ้มมากขึ้น  แต่กลับกลายเป็นฉันเองที่หน้าเริ่มเศร้าลง  เพราะอยากดูแลท่านประธานต่อ

"งั้นต่อไปหนาวก็จะไม่ได้คอยรับใช้ท่านประธานแล้วหรอคะ"

"ลมหนาว  ฉันเองก็มีเรื่องจะขอร้องเธอเหมือนกัน  ฉันอยากให้เธอคอยสอนงานหลานชายฉัน  เค้าน่ะ  เป็นคนเอาแต่ใจมากเลยล่ะ  งานการก็ไม่ค่อยจะใส่ใจ   ฉันอยากให้เธอทนแล้วก็ช่วยดูแลเค้าหน่อยนะ  ฉันไม่ค่อยมั่นใจว่าจะมีเลขาคนไหนที่จะทนเค้าได้นอกจากเธอ"

ฉันตกใจเล็กน้อยที่ท่านประธานถึงกับเป็นฝ่ายขอให้ฉันดูแลประธานคนใหม่ด้วยตัวเอง  แสดงว่าหลานชายท่านต้องแสบใช่เล่นนะเนี่ย   แล้วเลขาที่นิสัยภายนอกดูใจเย็นเรียบร้อย  แต่ข้างในน่ะแอบร้อน  แอบบ่นในใจจะทนได้มั้ยวะ

"เอ่อ  ท่านประธานคะ  คือว่า..."  ฉันยังไม่ทันจะตอบ  ท่านก็เอื้อมมือมากุมมือฉันไว้ซะก่อน  อ่า  ท่านเป็นคนอบอุ่นจัง

"ฉันกับเธอทำงานด้วยกันมา  5  ปี  เธอเป็นคนที่ฉันใกล้ชิดและฉันไว้ใจที่สุด  เธอรู้รายละเอียดงานของตำแหน่งประธานเป็นอย่างดี  ฉันอยากให้เธอคอยช่วยสอนงานเค้า  เพราะถึงเค้าจะเป็นหลานชายฉัน  แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะได้รับตำแหน่งประธานมาง่ายๆ  มีกรรมการหลายคนที่พยายามจะแย่งตำแหน่งนี้  ฉันเชื่อว่าพวกกรรมการต้องให้เค้าทดสอบงานก่อนแน่ๆถึงจะยอมให้รับตำแหน่งท่านประธาน  นะลมหนาว  ถือว่าฉันขอล่ะ  ช่วยให้เค้าได้รับตำแหน่งนี้ที  ฉันได้หมดห่วงนอนตายตาหลับ"

"ท่านประธานอย่าพูดแบบนี้เลยค่ะ  ท่านยังแข็งแรงดี  อย่าห่วงเลยนะคะ  หนาวจะพยายามช่วยหลานชายท่านอย่างเต็มที่"

เอาวะ  ไอ้หนาว  เผลอใจอ่อนรับปากเข้าจนได้  ถือว่าช่วยท่านประธานคนใหม่ก็เป็นการขัดขวางแผนของไอ้บ้าเดชด้วยละกัน  ไอ้หมอนั่นจะได้รู้ว่าคิดผิดที่จะหลอกใช้ชั้นเป็นเครื่องมือ

"ขอบใจมากจ๊ะ  ว่าแต่ทำไมวันนี้เธอดูโทรมๆล่ะ  นอนไม่พอหรอจ้ะ?"

"เอ่อ  พอดีเมื่อคืนหนาวมัวแต่คิดเรื่องย้ายคอนโดน่ะค่ะ"

"อ่าว  ทำไมย้ายซะล่ะ  คอนโดของบริษัทไม่สะดวกหรอ?"

"ป่าวๆ  ไม่ใช่เลยค่ะ  บริษัทได้รับการยอมรับให้เป็นธุรกิจโรงแรมอันดับหนึ่งของเอเชีย  จะไม่สะดวกได้ไงคะ"  ฉันรีบปฏิเสธแล้วก็ใส่สีตีความยอเข้าไปตามนิสัยเลขาทันที  แฮ่ๆ

"งั้นทำไมถึงจะย้ายคอนโดซะล่ะ?"

"คือ  ช่วงนี้หนาวรู้สึกเหมือนมีใครแอบตามอยู่น่ะค่ะ  เลยว่าจะย้ายหนี"  ใช่ !  หนีไปให้พ้นจากอีตาบ้ากามชานนท์นั่นซะ

"เอ๊ะ  พอดีเลย  เมื่อเช้าหลานชายฉันก็บอกว่าอยากจะให้เลขามาพักห้องข้างๆเหมือนกัน  จะได้เทรนงานกันได้สะดวก  ตอนแรกฉันก็ลังเล  เกรงใจเธอเหมือนกัน"

"แฮะๆ  จะดีหรอคะท่านประธาน  พักอยู่ห้องข้างๆกัน  เดี๋ยวคนอื่นรู้จะมองว่าหนาวประจบ"

"โอ๊ย  จะแคร์ทำไมจ้ะ  แค่ห้องข้างๆ  ไม่ใช่ห้องเดียวกันซะหน่อย  แล้วคอนโดนี่น่ะ  เป็นโครงการใหม่ของบริษัทที่พึ่งสร้างเสร็จ  รับรองระบบความปลอดภัยได้เลยจ้ะ  ไอ้คนที่แอบตามหนาวอยู่เข้าไปไม่ได้แน่ๆ"

"อ่าค่ะ  ตกลงค่ะ  หนาวขอบคุณท่านประธานมากเลยนะคะ  ที่เอ็นดูและสอนงานหนาวมาตลอด" โอ๊ย  พูดไปก็ซึ้งน้ำตาจะไหล

"ไม่เป็นไรจ้ะ  ฉันก็เอ็นดูเธอเหมือนหลานฉันคนนึงเหมือนกัน  เธอย้ายเข้าไปอยู่ได้เลยนะ  พรุ่งนี้เสาร์อาทิตย์จะได้มีเวลาจัดห้องเต็มที่  แล้ววันนี้ก็ช่วยกันเคลียงานให้เสร็จ  วันจันทร์ฉันจะได้ให้เจ้าหลานชายเข้ามารับงานต่อซะที  โอ๊ย  แค่คิดคนแก่อย่างฉันก็มีความสุขแล้วล่ะ  ร้อยวันพันปีขอให้มาช่วยงานบริษัทไม่ยอมมา  อยู่ดีๆยอมมารับตำแหน่งประธานซะงั้น  อิอิ"

"ค่ะท่านประธาน  เดี๋ยวหนาวช่วยนะคะ"

อา  เหมือนชีวิตจะมีการเปลี่ยนแปลงอีกเยอะเลยนะยัยลมหนาว  เฮ้อ  แต่ขอให้หนีรอดจากอีตาชานนท์บ้ากามนั่นก็ดีแล้วล่ะ  ขออย่าให้เจอกันอีกเลย  พรุ่งนี้ก็ย้ายของให้เสร็จแต่เช้าเลยละกัน  เผื่ออีตานั่นจะแวะมา  ฉันไม่อยากเจอ !

เช้าวันจันทร์...

"เห้ย ! "  ลมหนาวหลุดคำอุทานขึ้นมาทันทีเมื่อเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงาน  แล้วเจอกับท่านประธานที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องทำงาน  ที่ทำให้เธอตกใจน่ะไม่ใช่ท่านประธานหรอก  แต่เป็นอีตาชานนท์บ้ากามนั่นน่ะสิ  ที่เดินโอบเอวท่านประทานจะเข้าไปในห้องทำงานด้วย  คำอุทานของเธอทำให้ท่านประทานหันมามองเธอด้วยสีหน้างงๆ

"เอ่อ...หนาวขอโทษค่ะที่เสียมารยาท"  ลมหนาวรีบละล่ำละลักขอโทษทันทีที่ตั้งสติได้

"ไม่เป็นไรจ้ะ  เธอคงตกใจในความหล่อของคนที่ฉันพามาด้วยล่ะสิ อิอิ"  ท่านประธานไม่ถือสา  อีกทั้งยังแซวกลับมาอย่างอารมณ์ดี

"แหะๆ  คงงั้นมั้งคะ  เค้าทั้งดูหล่อ  ทั้งดูระ(ร้ายกาจ) เอ่อ รวย"  ลมหนาวเกือบหลุดคำว่าร้ายกาจออกมา

"หึหึ ผมว่าเราข้างห้องกันดีกว่านะครับ  อย่าใส่ใจเลขาที่ร้อนแรง อ่า เรียบร้อยคนนี้เลยครับ"  ชานนท์ตอบกลับด้วยท่าทางกวนใส่หญิงสาว  ทำให้ใบหน้าหญิงสาวตอนนี้ยิ่งแดงขึ้นเพราะความโกรธแต่ทำอะไรเค้าไม่ได้

"นี่ !  เจ้านนท์ก็  ลมหนาวน่ะถึงจะใส่แว่นดูเรียบร้อยๆแบบนี้  ก็เป็นเฉพาะตอนทำงานนะ  ฉันเชื่อว่าปกติลมหนาวต้องเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มากๆเลยล่ะ  ใช่มั้ยจ้ะ?"

"ฮะๆ  ลมหนาวว่าท่านประธานเข้าไปในห้องทำงานก่อนดีกว่านะคะ  ยืนตรงนี้นานจะเมื่อยเอา  เดี๋ยวลมหนาวยกกาแฟไปเสริฟให้นะคะ"  ลมหนาวรีบตัดบททันทีก่อนที่ชานนท์จะตอบรับไปในทางส่อแววว่าเคยรู้จักกันมาก่อน

"จ้ะ  ขอเผื่อตานนท์ด้วยนะ  ป่ะ  ตานนท์เข้าไปในห้องกัน"

"ครับ"

แล้วชานนท์ก็กอดเอวท่านประธานเดินเข้าไปในห้องทำงาน  ลมหนาวเดินออกมาอีกทางเพื่อชงกาแฟ  ในใจก็ครุ่นคิดเรื่องชานนท์กับท่านประธานไปด้วย

ตายๆ  ยัยหนาว  อีตาบ้านั่นรู้จักท่านประธานได้ยังไง  หรือว่า...เป็นเด็กของท่านประธาน !  ก็อีตานั่นน่ะเอาใจเก่งเรื่องอย่างว่าจะตาย  สงสัยต้องกะมาปอกลอกเงินท่านประธานแน่ๆ  หนอยๆ  ฉันไม่ยอมหรอกนะ  ฉันจะทำให้ท่านประธานเห็นธาตุแท้นายให้ได้ !  คิดว่าไม่มีคนรู้คนเห็นความเลวของแกรึไง

หญิงสาวคิดในใจอย่างนึกสนุก  และมั่นใจว่าชายหนุ่มจำเธอไม่ได้  เพราะคืนนั้นที่ร้านแต่งหน้าเข้มจัดจนสวยว่าตัวจริงไปมาก  แล้วเธอก็ไม่ได้ใส่แว่นตาหนาเตอะเหมือนยัยป้าแบบวันนี้

"อุ๊ย !  กรี๊ดๆๆ  เอามือนายออกไปจากเอวฉันเลยนะ !"

ลมหนาวมัวแต่ครุ่นคิดเรื่องแผนการในใจเลยไม่รู้ตัวว่าชานนท์ได้ปลีกตัวออกจากท่านประธานเพื่อตามมาแกล้งเธอเล่น  ชายหนุ่มยืนโอบหญิงสาวจากด้านหลัง  ส่วนมือก็ลูบเอวคอดกิ่วเล่นไปมาอย่างชอบใจ  ถึงจะมีเสื้อสูททำงานบังเอวน้อยๆอยู่  แต่เค้าก็รู้ดีกว่าคนอื่นว่าภายใต้เสื้อสูทตัวนี้  เอวของเธอทั้งเนียน  ทั้งนุ่ม  พอดีมือเค้าแค่ไหนเวลาจับยึดให้สะโพกของเธอเด้งรับการกระแทกจากเค้าอย่างถึงพริกถึงขิง  อาร์  แค่คิดเจ้าลูกชายของเค้าก็เริ่มร้อนและขยายแข็งขึ้นมาซะแล้วสิ  งั้นขอเรียกน้ำจิ้มก็ขัดสักหน่อยละกัน

"อะไรกัน  มัวแต่คิดถึงเรื่องเร่าร้อนของฉันอยู่รึไง  ถึงไม่รู้ว่าคนที่เธอคิดถึงน่ะอยู่ข้างหลังนี่เอง"

ชานนท์จับยึดเอวของเธอกดเข้าหาตัวเองให้สะโพกมนของเธอแนบแน่นไปกับความโป่งนูนกลางกายเขา  แล้วโยกหมุนสะโพกตัวเองให้เคล้าคลึงความแข็งแกร่งกับความนุ่มของสะโพกหญิงสาว  ถึงแม้เธอจะดิ้นขัดขืนแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงเขาได้  กลับยิ่งทำให้การเสียดสีกันมีความซาบซ่านสร้างความสยิวให้ชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น

"อี๋  ไอ้บ้าลามก  ออกไปห่างๆฉันเลยนะ !"  หญิงสาวทั้งดิ้น  ทั้งพยายามแกะมือเค้าออกจากเอวเธอ

"อืมมม  นี่ขนาดมีเสื้อผ้ากั้นอยู่นะ  เธอยังทำให้ฉันเสียวแล้วก็แข็งจนเกือบแตก  อ่าส์  ดิ้นอีกสิ  ยิ่งเธอดิ้นแรงมันยิ่งตื่นตัวนะรู้มั้ย  แม่เลขาสุดหื่น  หึหึ"

เมื่อได้ยินชานนท์เรียกเธอว่า  แม่เลขาสุดหื่น  ทำให้ลมหนาวหยุดดิ้นทันที  เพราะระแวงว่าเค้าจะจำเธอได้

อะไรกัน  อย่าบอกนะว่าอีตานี่จำฉันได้น่ะ  ตายๆๆ  ยัยหนาว  ทำไงดีวะเนี่ย

ไม่รู้ว่าพระเอกของไรท์จะถูกใจรีดรึป่าวน๊าาาา  ถ้าถูกใจช่วยเม้นท์เป็นกำลังใจหน่อยน๊า ^o^

(เดี๋ยวไรท์ขอไปวางแผนกับชานนท์ก่อนนะว่าจะจัด  เอ๊ย  จะแกล้งลมหนาวยังไงอีกดี  ฮี่ๆๆ)

ความคิดเห็น