…ให้ชั้นผ่านเข้าไปด้วยค่ะ

ทำไมถึงไม่รู้จักชั้น

ชั้นเป็นเหมือนหลานของรุ่นที่ 9 แล้วทำไมนายถึงไม่รู้จักชั้น

แต่ทุกครั้งที่ท่านห้าม ชั้นสามารถเข้าไปได้

ชิ

ในเมื่อไม่ให้เข้าโดยตรงก็คงต้องแอบเข้าไปสินะ

ห้องของคุณปู่อยู่ทางนั้น งั้นก็ใช้ไฟนั่นสร้างปีกบวกกับใช้ภาพลวงตาปิดบังตัวตนละกัน

หนูเองค่ะปู่

คุณปู่แปลกไปนะ

ปกติปู่ไม่เคยห้ามหนูเข้ามาหา มีแต่จะเรียกหาด้วยซ้ำ

แถมคุณปู่ก็ไม่เคยห้ามทุกคนเข้ามาหาด้วย

ปู่ไม่เคยสนใจเวลาส่วนตัวของตัวเอง

ปู่สนใจแต่จะช่วยคนลำบาก

...

เรื่องนี้มีพี่ซันซัสมาเกี่ยวด้วยสินะ?

ช่างมันเถอะ

เอาเป็นว่าจะขออยู่ที่ปราสาทนี่จนกว่าจะถึงศึกแห่งนภาแล้วกัน

แน่นอนค่ะ

และไม่ว่ายังไงพี่สึนะก็ต้องชนะ

มีครูรีเป็นอาจารย์ทั้งที ก็ต้องชนะอยู่แล้วสิ//ยิ้ม

แล้วแต่จะคิดนะปู่

งั้นขอตัวนะคะ

พี่ซันซัส ทำไมต้องทำขนาดนี้เพื่อตำแหน่งด้วยนะ

กับพ่อบุญธรรมของตัวเองแท้ๆ

ไม่เข้าใจ-

ขอออกไปข้างนอกคนเดียวนะคะ ห้ามตามมาเด็ดขาดล่ะ

อืม-

อื้ม! ขอบใจนะ

ยังเปิดไฟตอนดึกๆไม่เปลี่ยนเลยเเฮะ อิตาลีเนี่ย

(ขาวทั้งตัว? คนเผือกรึไง)

เปล่าค่ะ ออกมาเดินเล่นเฉยๆ ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ

ลาก่อน

รู้อยู่แล้วค่ะ แล้วยังไงคะ

เราไม่รู้จักกันค่ะ อีกอย่างที่นี่มันอิตาลี ชั้นจะรู้ได้ยังไงว่าคุณไม่ได้จะหลอกพาชั้นไปฆ่าที่ไหน

(ไม่ใช่เเค่คนเผือกแล้วเเหละ ชอบเผือกเรื่องชาวบ้านด้วย)

....อลอนซ่าค่ะ ไม่ยินดีที่ได้รู้จัก

(ใครจะไปบอกชื่อจริงของตัวเองกับคนที่เพิ่งรู้จักในอิตาลีกันล่ะ บ้ารึเปล่าเนี่ยคนๆนี้)

ขอบคุณค่ะ//เดินดูของต่อ

....//หันหน้าหนี

ไม่เคยมีคนชมเเบบนี้เลยทำตัวไม่ถูกค่ะ

ทั้งที่ผมสีดำแบบนี้คนจะชอบคิดว่าเป็นตัวซวยแท้ๆ

...ขอบคุณค่ะ

…//สะดุดมองร้านเสื้อผ้า

! รีบไปเถอะค่ะ

เปล่าค่ะ

แค่กระโปรงนั่นมันน่ารักดี

ค่ะ

ชั้นขอตัวกลับก่อนดีกว่าค่ะ

ทำไมชั้นต้องทำตาม

………//หลับตา

~//แอบเคลิ้ม

…ค่ะ

(เสียงรองเท้าหายไปแล้ว)

(มาแล้วหรอ)

?!//ลืมตา

ทำไม

แต่-

…//รับมา

ขอบคุณค่ะ คุณมาร์ชเมลโล่

ไม่เคยกินหรอคะ?//เอียงคอ

ค่ะ สีขาวๆ

ร้านนั้นน่าจะมีขายนะคะ//ชี้

ทำไม-

...ก็ได้ค่ะ

ถูกกว่าซื้อสูทให้ตั้งเยอะ//เดินเข้าร้าน

(หาย?)

เลวมาก...ใช้ให้คนอื่นไปซื้อของแล้วตัวเองก็หายไป

แต่ก็คงไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรละมั้ง?//มองเดรสในมือ

...

-.-

ค่ะ

...

(ถือซะว่าตอบแทนที่ซื้อเดรสให้แล้วกัน)

ก็ได้ค่ะ คุณเบียคุรัน

ไม่รู้ค่ะ แล้วคุณเบียคุรันได้ลองซื้อมาร์ชเมลโล่มากินรึยัง-

ค่าๆ งั้นไปที่ตลาดแล้วกันค่ะ รู้สึกจะมีร้านขนมร้านนึงขายอยู่//เดินนำ

นี่ค่ะ ซื้อให้เรียบร้อยเเล้วนะคะ

Non importa(ไม่เป็นไรค่ะ)

คุณเบียคุรันอยากเที่ยวที่ไหนหรอคะ

เก็บไว้กินทีหลังดีกว่ามั้ยคะ ตอนนี้ยังไม่เที่ยงเลยเดี๋ยวก็กินข้าวไม่ลงพอดี

..//จ้อง

ดีแล้วล่ะค่ะ คนเราต้องกินอาหารให้ครบทุกมื้อนะคะคุณเบียคุรัน//ยิ้ม

งั้นให้เรียกว่าอะไรล่ะคะ

งั้นก็เบียคุรันเฉยๆ?

เปียก

รัน

เบีย

เบียคโกะ?

หนึ่งในสัตว์เทพทั้ง 4 ของญี่ปุ่นค่ะ เบียคโกะเป็นเสือสีขาว

ไหนๆ ก็จะเที่ยงเเล้ว หาร้านอาหารกันเถอะเบียคโกะ

อะไรก็ได้ค่ะ

ก็ดีค่ะ

...

ไม่เอาค่ะ รู้อยู่แล้วด้วยว่าเป็นใคร

ก็หายไปแล้วช่วงนึงค่ะ แต่ตอนนี้ก็กลับมาทักอีก

เปล่าค่ะ จริงๆก็สงสัยว่าทำไมถึงหายไป

แต่เราก็ไม่มีสิทธิไปถามอยู่แล้ว

เพื่อน...

นั่นสินะคะ

น่าเสียดาย พอเริ่มสนิทก็ต้องจากกันแล้ว//นอนบนเตียง

แต่ก็ช่างเถอะ บอกไปแล้วว่าลาก่อนนี่...

ป้าแอน!!//เปิดประตูห้อง

ป้าเข้ามาคุยกับหนูในห้องหน่อยสิ...อยากปรึกษานิดหน่อย//แอบหลังประตู

ม-ไม่ใช่ค่ะ หนูไม่มีคนที่สนใจด้วยซ้ำ!

อ-อะแฮ้ม! อยากถามป้าแอนน่ะค่ะ

ถ้าหากว่าป้าไปรู้จักกับคนๆ นึง ซึ่งป้าก็จริงใจกับเขา แต่มารู้ทีหลังว่าเขาคนนั้นหลอกเราตั้งแต่ชื่อของเขา ป้าจะรู้สึกยังไงหรอคะ

...อืม...

งั้น มีคนเข้าหาป้าด้วยความจริงใจ แต่ป้าไม่เชื่อใจเขาเลยโกหกเรื่องส่วนตัวไป แต่มาทีหลังป้ารู้สึกผิด ป้าจะทำยังไงคะ

..//พยักหน้า

ค่ะ

แต่พรุ่งนี้หนูต้องไปญี่ปุ่น คงไม่ได้เจออีกแล้ว...

ขอบคุณค่ะ//ยิ้มหวาน

ไม่ต้องดูก็รู้ว่าต้องเป็นพี่คี...

นั่นไง ถ้าแทงหวยถูกงี้บ้างก็ดี T^T

ว่า

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามนะคะ..

และนี่คือครั้งแรกที่เบียคุรันได้ลองกินมาร์ชเมลโล่ และหลังจากนั้นเจ้าตัวก็ไปตามซื้อมาร์ชเมลโล่มากินอยู่ทุกวัน uwu