EP.13
-
แก๊ก
-
ขณะที่ฉันกักตัวเองอยู่บนเตียงนอน
-
ปัญเป็นไงมั่ง
-
จงซินทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ
-
ปัญอืม
-
ตึก ตึก ตึก
-
จากนั้นฉันก็ได้ยินเสียงกำลังเข้ามายันห้องนอนฉันเลยแกล้งหลับ
-
ปัญอ่อ...ส่วนเรื่องแคนดี้มึงส่งคนไปเฝ้าไว้ถ้ามีอะไรสงสัยก็ให้มารายงานกู
-
จงซินครับนาย
-
จงซินแต่..
-
เขาหันไปมองอีกฝ่ายว่าคิดอะไร
-
จงซินแต่จะดีหรอครับเพราะดูท่าก่อนหน้านี้เธอก็น่าจะโดนไปเยอะ
-
ปัญหึ
-
ปัญทำตามที่ฉันสั่งพอ
-
จงซินครับนาย
-
จงซินอ่อ นายครับ
-
จงซินแล้วเรื่องวันศุกร์นี้
-
ปัญจัดการได้เลย
-
จงซินครับนาย
-
จงซินก้มหัวให้อีกฝ่ายก่อนที่จะเดินไปตามคำสั่ง
-
ตึก ตึก ตึก
-
พรึ่บ
-
เสียงที่นอนฟูบลง
-
จุ๊บ!
-
ทันใดนั้นเองอีกฝ่ายก็หอมแก้มฉันฟอดใหญ่ก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นมาโวยวายอีกฝ่าย
-
เจนนิษฐ์เองงง
-
เจนนิษฐ์แอบหอมแก้มข้าหรอ
-
ฉันเอามือจับแก้มเอาไว้
-
ปัญก็ช่วยไม่ได้
-
ปัญเองแกล้งหลับไม่เนียนเลย
-
อีกฝ่ายพูดพร้อมกับส่งยิ้มมาให้
-
เจนนิษฐ์เออ เองข้าได้ยินที่เองคุยกับจงซินอะ
-
เมื่อฉันนึกได้ว่าเขาได้คุยอะไรกับจงซินจึงไม่รีรอที่จะถาม
-
เจนนิษฐ์เรื่องของแคนดี้
-
เจนนิษฐ์เอง...ทำอะไรเธอรึป่าว
-
ปัญแล้วเธอคิดว่าไงอะ
-
เจนนิษฐ์อย่าบอกนะว่าแคนดี้...
-
ฉันนึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายที่ผ่านมา
-
เจนนิษฐ์แล้วเองทำอะไรเธอ
-
ปัญก็...
-
ปัญแค่ถอนหุ้นออก
-
เจนนิษฐ์หืมม
-
เจนนิษฐ์แล้วงี้โดนถอนหุ้นฝั่งนู้นจะไม่แย่เลยหรอ
-
เจนนิษฐ์ข้าว่าเองก็ใจร้ายเกินไปแล้วนะ
-
ปัญแล้วทีเขามาทำกับเองไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยรึ
-
เจนนิษฐ์.....
-
แต่มันก็จริงแฮะ >~<
-
พออีกฝ่ายตอบแบบนี้ทำเอาฉันไปต่อไม่ถูกเลย
-
ปัญเองอ่า
-
ปัญจะใจดีกับคนทั้งโลกโดยเฉพาะศัตรูไม่ได้นะ
-
อีกฝ่ายพลางลูบหัวเบาๆ
-
เจนนิษฐ์เออน่า เข้าใจเล่า
-
.
-
2 วันต่อมา
-
เขาให้จงซินมาส่งฉันที่บ้านก่อนที่จะเอาของมาฝากพ่อกับแม่ฉันด้วย
-
เจนนิษฐ์พ่อคะ แม่คะ หนูกลับมาแล้วค่ะ
-
เจนนิษฐ์ฉันเรียกคนในบ้านให้มารับของก่อนที่พ่อจะเข้ามาช่วยรับของ
-
พ่อของอะไรเต็มไปหมดเลยเนี่ยเต็น
-
เจนนิษฐ์เพื่อนฝากมาให้ค่ะ
-
พ่อคนที่หนูไปค้างด้วยอะหรอ
-
เจนนิษฐ์คะ ?
-
เจนนิษฐ์อ่อ เพื่อนอีกคนค่ะ
-
เมื่อฉันนึกได้ว่าปัญเป็นคนบอกกับคนที่บ้านว่าจะค้างคอนโดเขา
-
พ่อหรอ
-
พ่อแล้วคนที่โทรมาหาพ่อนั่นเป็นใคร
-
เจนนิษฐ์คนไหนคะ
-
พ่อคนที่จะให้ลูกค้างคืนด้วยไง
-
พ่อเขาเป็นใคร
-
เจนนิษฐ์อ่อ เพื่อนค่ะพ่อ
-
พ่อมั่นใจนะแค่เพื่อน // พ่อถามเสียงหนักแน่น
-
เจนนิษฐ์ค่ะพ่อแค่เพื่อนจริงๆค่ะ
-
พ่ออืม
-
แม่คุณก็ทำไมไปดุลูกอย่างงั้นล่ะ
-
แม่เดินมาตีไหล่พ่อ
-
แม่ของเยอะแยะเชียว
-
แม่เดี๋ยวเอาวางไว้บนโต๊ะนะลูก
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
ตึก ตึก ตึก
-
แม่อะไรคุณ
-
แม่เดี๋ยวเถอะมาช่วยฉันทำอาหารเลยนะ
-
เมื่อแม่เห็นว่าพ่อยังคงจ้องฉันจึงเบี่ยงเบนความสนใจแก
-
เจนนิษฐ์งั้นหนูขึ้นไปเล่นบนบ้านนะแม่
-
ฉันว่าพลางก่อนที่จะขึ้นไปเล่นบนบ้าน
-
Line ~
-
พอมาถึงฉันก็มาเปิดข้อความที่ไม่ได้อ่านไว้
-
[ Sica ]
-
ซิก้าเจนนิษฐ์พี่ขอโทษที่ทำให้เราเดือดร้อนเพราะพี่
-
ซิก้าพี่ขอโอกาสได้มั้ย
-
อ่านแล้ว
-
จากนั้นฉันจึงเล่นไอจีต่อ
-
เจนนิษฐ์
Neoy.N
ถูกใจ 2,341 คน
Neoy.N ดีกันนะคะView all 0 commentTunstagram
Neoy.N
ถูกใจ 2,341 คน
Neoy.N ดีกันนะคะ -
เจนนิษฐ์คู่นี้น่ารักจังแฮะ!
-
จากนั้นฉันก็เล่นไปเรื่อยๆจนเผลอหลับไป
-
.
-
วันนี้ฉันมีเรียนบ่ายก่อนที่จะมารอเพื่อนอยู่ซุ้มที่นั่ง
-
พรึ่บ
-
แต่แล้วซิก้าก็มาจากไหนไม่รู้จู่ๆก็มานั่งตรงข้ามฉัน
-
ซิก้าเจนนิษฐ์
-
ซิก้าคือพี่จะมาขอโทษอ่า
-
ซิก้ายกโทษให้พี่ได้มั้ย
-
ซิก้าเมื่อวานเราอ่านข้อความพี่แต่ไม่ตอบพี่เลย
-
ซิก้าพี่รู้สึกไม่สบายใจ
-
หมับ
-
เขาเอามือฉันไปจับทั้งสองข้าง
-
ซิก้าพี่ไม่มีใครแล้ว
-
ซิก้ายกโทษให้พี่ได้มั้ย
-
เจนนิษฐ์คะพี่
-
เจนนิษฐ์พี่ใจเย็นๆก่อนนะคะ
-
ฉันเเกะมือตัวเองออกจากอีกฝ่าย
-
ซิก้าไม่ใจเย็นได้ไง
-
ซิก้าขนาดพี่แค่จับมือเรายังปล่อยมือพี่เลย
-
เจนนิษฐ์คือเจนนิสแค่อยากให้พี่ค่อยๆพูดอ่าค่ะ
-
เจนนิษฐ์พอดีมันเสียงดังจนคนมองอีกแล้ว
-
ฉันพูดพร้อมกับมองรอบๆกาย
-
ซิก้าพี่ขอโทษ
-
ซิก้าพี่แค่ใจร้อนไปหน่อย
-
ซิก้าแล้วเราจะหายโกรธพี่ได้มั้ย
-
เจนนิษฐ์จริงๆเจนนิสก็ไม่ได้โกรธพี่เลยนะคะเรื่องวันนั้น
-
เจนนิษฐ์เข้าใจดีว่าพี่ต้องคอยดูแลเทคเเคร์
-
เจนนิษฐ์แล้วก็
-
เจนนิษฐ์แค่เจนนิสไม่รู้ว่าพี่มีแฟนอยู่แล้วเท่านั้นเองค่ะ
-
ซิก้าพี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้
-
เจนนิษฐ์ไม่เป็นไรค่ะ
-
เจนนิษฐ์ยังไงก็เราไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่แล้วนี่คะ
-
ซิก้าแต่พี่...อยากเป็นมากกว่าพี่น้องอะ
-
ฉันส่ายหน้าในขณะที่อีกฝ่ายยังคงทำสายตาอ้อนวอน
-
เจนนิษฐ์คงไม่ได้จริงค่ะพี่
-
ซิก้าแย่จัง
-
ซิก้าแต่ยังไงเราไม่โกรธพี่ใช่มั้ย
-
เจนนิษฐ์ใช่ค่ะ ไม่โกรธ
-
หมับ
-
ซิก้าจริงๆนะ
-
เขายังคงจับมือและเขย่ามือฉัน
-
เจนนิษฐ์ค่ะพี่
-
ตุบ
-
จู่ๆรองเท้าก็ลอยมาวางลงโต๊ะที่ฉันนั่งอยู่ จนซิก้าที่จับมือฉันต้องรีบปล่อยเพราะความตกใจ
-
ปัญขอโทษพอดีรองเท้าหลุดมือ
-
เขาพูดพร้อมกับเอารองเท้ามาใส่ข้างๆฉัน
-
ซิก้าขอบคุณมากนะเจนนิสที่เราไม่โกรธเรื่องวันนั้น
-
เจนนิษฐ์อ่อ ค่ะ
-
ซิก้าพี่ดีใจมากเลยนะที่พี่ได้มารู้จักเรา
-
ซิก้าไม่คิดว่าจะมีคนที่เข้าใจได้ดีเท่ากับเจนนิสเลย
-
เจนนิษฐ์ไม่ขนาดนั้นมั้งคะพี่ 555// หัวเราะกลบเกลื่อน
-
ปัญเขาไม่โกรธเพราะเขาปัดที่อยากจะคุยรึป่าว // ก้มกดมือถือ
-
ซิก้ามองหน้าปัญนิ่งก่อนที่จะพูดกับฉันต่อ
-
ซิก้าไว้ว่างๆพี่เลี้ยงข้าวเราได้มั้ย
-
เจนนิษฐ์เอิ่ม..คือ
-
ซิก้าเราไม่สดวกใจหรอ
-
ซิก้าหรือลำบากที่ไปกินข้าวกับพี่
-
เจนนิษฐ์ป่าวค่ะ
-
เจนนิษฐ์ไปได้นะคะพี่
-
ซิก้าจริงนะ
-
โครม
-
รอบนี้เหมือนอีกจะเข้ามาจับมือฉันอีกรอบ แต่ปัญดันเอาเท้ามาเหยียดบนโต๊ะทั้งสองข้างพร้อมกับเอนหลังไปพิงกำแพง
-
ปัญโอยยย เมื่อยชะมัดเว้ยย
-
ซิก้ามองหน้าก้วยความขัดใจ
-
เจนนิษฐ์เอ่อ พี่คะ
-
เจนนิษฐ์เจนนิสว่าพี่กลับไปก่อนมั้ยคะ
-
เจนนิษฐ์เดี๋ยวเพื่อนของเจนนิสก็มาแล้วอ่ะค่ะ
-
ซิก้ายังดีกว่าจ้ะ
-
ซิก้าพี่ยังอยากคุยกับเราก่อน
-
ซิก้าพี่ยังคุยไม่จบเลยนะ
-
ซิก้าว่าตกลงเราจะไปกินข้าวกับพี่ได้มั้ย
-
ปัญเขาไม่ไปก็ยังจะขยั้นขยอเขาจริงจริ๊งง
-
ปัญยังคงทำท่าเล่นมือถือแต่ใบหน้าของเขากับยิ้มยียวน
-
ซิก้าช่วยให้เกียรติ์กันด้วยนะครับ
-
ซิก้าเราคุยกับเจนนิสอยู่
-
ปัญก็คุยไปสิ // ยิ้มตอบอีกฝ่าย
-
เจนนิษฐ์เอ่อ พี่คะ กลับก่อนมั้ย
-
เจนนิษฐ์ถือว่าเจนนิสขอนะคะ
-
ซิก้าได้
-
ซิก้าแต่ถ้าพี่กลับหมอนี่ก็ต้องกลับ
-
ปัญ// ยักไหล่ใส่
-
ซิก้าแก !!
-
ในขณะที่ซิก้าลุกขึ้นกำหมัด กำลังจะพุ่งเป้าไปหาอีกฝ่ายเพื่อนฉันก็มาพอดี
-
โมบายเต็นนนน
-
โมบายรอนานมั้ยวะ
-
เจนนิษฐ์นานมากพวกแก
-
เจนอ่าวหรอ
-
เจนว่าแต่มีเรื่องอะไรกันวะดูเครียดๆกันจัง
-
เจนพี่ปัญ พี่ซิก้านี่
-
เจนนิษฐ์เออ พวกแกฉันหิวละพาฉันไปหาอะไรกินหน่อย
-
จากนั้นฉันจึงลากเพื่อนทั้งสองออกไปจากจุดนั้นทันที
-
.
-
-Pun
-
ซิก้ากูฝากมึงไว้ก่อนเหอะ
-
ซิก้าอย่าคิดว่ามึงจะเล่นงานกูได้แค่คนเดียว
-
ปัญทำไม
-
ปัญถ้ามึงเล่นกูมึงจะเล่นแบบไหน
-
ซิก้าเดี๋ยวมึงก็รู้
-
ปัญคงไม่เล่นแบบวิธีสกปรกหรอกนะ
-
ซิก้าหึ
-
ซิก้าสกปรกหรือไม่สกปรกกูก็ไม่สน
-
ซิก้ามึงวอนหาที่เอง
-
อีกฝ่ายพูดพร้อมกับกับลุกออกไป
-
ติ๊ด
-
จากนั้นผมจึงหยุดบันทึกเสียงจากมือถือไว้
-
ปัญหึ !
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน
ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกนิยายจากนักเขียนมีนามว่า คยอน
ซึ่งเป็นเรื่องราวต่าง ๆ กำลังค่อย ๆ ก่อรูปขึ้น ผ่านจินตนาการ ความตั้งใจ และความรักในการเขียน
หากคุณยังไม่เคยอ่านนิยายของไรด์มาก่อน
ขอเชิญชวนให้ลองเปิดใจสัมผัสกับตัวละคร เรื่องราว และความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดผ่านตัวอักษรเหล่านี้
ทุกความคิดเห็นของผู้อ่าน ไม่ว่าจะเป็นคำชม คำแนะนำ หรือคำติติง
ล้วนเป็นพลังสำคัญที่ช่วยส่งเสริมและผลักดันให้ไรด์พัฒนาผลงานให้ดียิ่งขึ้นในทุก ๆ วัน
ไรด์หวังว่าผลงานที่ตั้งใจสร้างขึ้นนี้จะสามารถเป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาดี ๆ ของทุกท่านได้นะคะ
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน และหวังว่าจะได้พบกันในแต่ละบทของนิยายน้า
🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น