ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2563 06:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4
แบบอักษร

(นัด)  

เมื่อฉันลืมตาขึ้นกลับพบว่าที่นี่มันไม่ใช่บ้านของฉัน ภาพต่างๆนาๆ ที่ผ่านมาก็ค่อยๆชัดเจนยิ่งขึ้น ยิ่งคนที่นอนอยู่ข้างๆกันนี่ทำให้ฉันสมเพชตัวเองจริงๆว่าเป็นผู้หญิงใจง่าย ฉันจึงตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อไปล้างตัว ไม่รู้ว่าเมื่อคืนฉันโดนอะไรมากมายทำให้ตัวฉันเหนียวตัว  

"โอ้ย!!" 

ทำไมขาถึงไม่มีแรงเลยซักนิด ยิ่งระหว่างขาเจ็บแสบมาทำให้เดินลำบาก แต่ฉันก็พยายามมาถึงในห้องน้ำจนได้ ฉันจึงจัดการล้างตัวให้เรียบร้อย ก่อนจะหยิบชุดเมื่อวานกลับมาใส่อีกครั้ง 

'ฉันต้องเข้มแข็งไว้' 

'เรื่องราวที่เกิดขึ้นขอให้เป็นแค่อดีตไป ฉันจะไม่ร้องไห้'  

ก่อนจะออกจากห้องไปเงียบๆ ฉันไม่กล้าที่จะมองหน้าคนที่ทำร้ายฉันเมื่อคน ฉันควรทำเหมือนเรื่องนี้ไม่ควรเกิดขึ้นดีกว่า @ถนน 

"โอ้ย!!ทรมานจังเลย"  

เพราะระหว่างขามันปวดแสบปวดร้อนมากทำให้แต่ละก้าวที่ย่ำเดินมันเหมือนจะเป็นลมทุกที ถ้าเกิดฉันล้มขึ้นมา จะทำยังไงดีเนี่ย 

"ป่านนี้รินคงเป็นห่วงแย่เลย โทรศัพท์ก็แบตหมด จะทำไง--โอ้ย!!!"  

ก่อนที่หัวฉันจะตกถึงพื้นเหมือนจะมีคนมารับไว้ทันนะ "คุณวัฒ!!!" 

"คุณนัดเป็นอะไรมากไหมครับ"  

คุณวัฒเป็นแพทย์ในโรงพยาบาลเดียวกันกับฉันเอง 

"มะไม่เป็นไรค่ะ แค่หน้ามืดนิดหน่อยค่ะ"  

"แต่คุณนัดตัวร้อนมากเลยนะครับ ไปครับเดี๋ยวผมไปส่งเองครับ" 

"ไม่ดีกว่าค่ะ เดี๋ยวนัดเรียกแท็กซี่เองค่ะ"  

"ผมไปส่งดีกว่าครับ จะได้ถึงเร็วๆครับปะ"  

คุณวัฒพาได้ฉันไปส่งที่บ้าน ได้อย่างปลอดภัย 

"ขอบคุณนะคะที่มาส่ง "  

"ไม่เป็นไรครับ วันหลังถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกผมได้นะครับ ผมยินดีเสมอ"  

"ขอบคุณค่ะ แต่ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ "  

"ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ"  

"ค่ะขอบคุณอีกครั้งนะคะ"  

เขาผงกหัวแล้วก็ขับรถออกไป 

"พี่นัดดดดดด!!!! รินเป็นห่วงมากเลยนะ แล้วหายไปไหนเมื่อวานอ่ะ พอรินเข้าห้องน้ำเสร็จก็ไม่เห็นพี่นัดแล้ว โทรหาก็ไม่ติด รินตามหาพี่นัดทั้งคืนเลยรู้ไหม"  

"พี่ขอโทษนะริน คือ..." 

"พี่นัด.....เป็นอะไร...."  

"พี่ขอโทษริน....ฮึ!!! พี่ขอโทษ ฮื่อ.....พี่มันผู้หญิงใจง่าย พี่มันน่าสมเพช ฮื่อออออ...~~~~"  

"พี่นัด โอ๋~~ไม่ร้องนะ ใครทำอะไรพี่นัด บอกรินมารินจะไปจัดการเอง กล้าดียังไงมาย่ำยีพี่นัด รินจะไม่ให้อภัยไอ้สารเลวนั่น" 

"อย่า!!!รินอย่า!!! พี่ผิดเอง พี่เป็นคนยอมเขาก่อน เมื่อคืนพอพี่ดื่มน้ำนั่นไป พี่เลยเหมือนควบคุมอะไรในตัวพี่ไม่ได้” 

"ไม่เป็นไรพี่นัด จริงๆมันก็เป็นความผิดของรินเหมือนกันที่ชวนเข้าผับ รินขอโทษที่ทำให้พี่เป็นแบบนี้" 

"ไม่เป็นไรหรอกรินมันไม่ใช่ความผิดรินหรอก เราเข้าไปในบ้านกันเถอะ" 

ทำไมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตของเรามีแต่เรื่องแย่ๆทั้งนั้นนะ เห้ย!!คิดมากไปอาบน้ำแต่งตัว และก็ไปนอนดีกว่าให้หายคิดถึงเรื่องเลวร้าย  

"พี่นัดมากินข้าวกัน" 

"จ้า วันนี้ทำอะไรให้กินนะ"  

"ต้มยำปลาหมึก!!! ของโปรดของเราาา"  

"โห!!ทำเก่งนะเนี่ย--" 

'หนุ่มไฮโซผู้ครอบครองโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุด ' 

(รูปภาพ)  

นั่นมันคนเมื่อตอนนั้นที่โรงพยาบาลเป็นคนเดียวกับที่..... ทำไม...เราอุตส่าห์มีใจให้ทำไม.... โชคชะตาทำไมใจร้ายอย่างนี้ 

"พี่ !!พี่นัด เป็นอะไรไปอะ"  

"ปะเปล่า" 

"ก็เห็นอยู่ว่าพี่น้ำตาไหล อย่าบอกนะว่าไอ้ที่อยู่บนทีวีเป็นคนที่ทำร้ายพี่อ่ะ"  

"....." 

"ไอ้สารเลวเอ้ย อย่าให้เจอนะ...." 

"อย่ารินอย่าไปยุ่งอะไรเกี่ยวกับเขา ปล่อยมันไปเถอะพี่ไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่" "แต่พี่นัด...." 

"กินข้าวกันเถอะ พี่จะลืมเรื่องนี้ละ" 

 

++ถ้าเขียนไม่ดีก็ขออภัยนะคะ 

+ให้คำแนะนำกันได้นะคะ 

+จะปรับปรุงและเขียนให้ดีกว่าเดิมค่ะ 

ความคิดเห็น