มาแล้วภาคต่อของ ยังรอ...ขอรัก มาลุ้นไปพร้อมกันว่าความรักของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป มาสนุกกับนิยายของไรท์ได้แล้ววันนี้

ชื่อตอน : ตอนที่7

คำค้น : y ท้องได้ ดราม่า มิดไนท์ น้ำปิง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2563 23:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่7
แบบอักษร

ตอนที่ 7 

 

 

 

ไนท์ 

 

 

 

บ้านเฮียปิง 

 

 

 

พิธีการต่างๆผ่านไปได้ด้วยดีฮะ ช่วงเช้าก็ทำบุญตักบาตรตามปกติจะเรียกว่างานหมั้นก็ได้ แล้วก็ร่วมกันทานอาหารเช้า พอช่วงเย็นเป็นงานแต่งจริงมีการกินเลี้ยงกัน มาถึงขั้นตอนสุดท้ายส่งตัวเข้าห่อ และตอนนี้เราก็มาอยู่ที่ห้องของนายปิง มีผู้ของนายปิงคือ อาน้ำกับอาบอส และผู้ใหญ่ของทางผมคือ ลุงเควินกับป้าณี ที่นั่งที่ม้านั่งปลายเตียง 

“ลุงฝากไนท์ด้วยนะปิง ไนท์อย่าดื้อกับพี่เขาให้มากละ จะทำอะไรก็คิดดีๆเราโตแล้วนะ ระวัดตัวด้วยใช้สมองให้มากกว่าอารมณ์ ถ้าน้องทำอะไรไม่พอใจก้อย่าไปถือสาน้องเลยนะปิง ไนท์มันเป็นเด็กหัวแข็งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว”ลุงเควิดเอ่ยบอกผมกับบนายปิง 

 

“ป๋าฝากดูแลปิงหน่อยนะไนท์ ดูแลกันดีๆนะลูก ทำอะไรก็คิดถึงความรู้สึกของกันและกันให้มากๆ คิดให้ดีนะปิงจะทำอะไร มันจะกลับมาเป็นเหมือเดิมอยากนะลูก ป๋าไม่อยากให้แกเป็นเหมือกับป๋านะ”อาบอสพูดกับผม แล้วหันไปบอกนายปิงต่อ 

 

“คนนึงร้อนคนนึงต้องเย็น อยู่ให้เป็นเย็นให้ได้ ถ้ามันหนักจริงก็ให้อยู่ใครอยู่มันก่อน เย็นลงเมื่อไหร่ให้หันหน้าเข้าหากันนะ ต่อแต่นี้ไปเราคือครึ่งนึงของกันและกันนะ ทำอะไรก็ให้คิดถึงอีกฝ่ายด้วยอย่าคิดถึงแต่ตัวเอง”ป้าณีบอกพวกเราสองคน 

 

“ไนท์ลูกม๊าเป็นคนใจร้อนให้อารมณ์มากกว่าเหตุผล ปากไม่ตรงกับใจ เข้าลูกม๊าหน่อยนะ ปิงลูกต้องคิดถึงความรู้สึกน้องให้มากๆ อย่าเอาอดีตมาตัดสินอนาคตคิดถึงคนที่อยู่ลูกให้มากๆ จงรักษาไว้ให้ดีจะได้ไม่มานั่งเสียใจทีหลัง ลูกก็เห็นมาแล้วว่าไม่ได้ทำให้ใครมีความสุขเลยความอยากเอาชนะน่ะ ม๊ากับป๋ารักลูกและอยู่ข้างลูกเสมอ”อาน้ำบอกเราทั้งสองคนแล้วลูบหัวของเราด้วยความรักและเอ็นดู  

 

“คับ/ฮะ”ผมกับนายปิงขานรับพร้อมกัน และเราทั้งสองก็ก้มลงกราบพวกท่าน 

 

“คุณหญิงเราไปกันเถอะพรุ่งนี้ต้องขึ้นเครื่องแต่เช้า”ลุงเควินบอกป้าณี 

 

“ป้าไปก่อนนะไนท์ ดูแลแทนป้าด้วยเขาก้เหมือนกับลูกของน้าคนนึง”ป้าณีเดินมากกอดผมแล้วพูดกับนายปิง 

 

“คับ สวัสดีคับ”นายปิงตอบรับ แล้วสวัสดีลุงและป้า 

 

“ไนท์รักป้าณีฮะ มาหาไนท์บ่อยๆนะฮะ หวัดดีฮะ”ผมบอกณีและไหว้ท่านทั้งสอง ป้าณียิ้มตอบแล้ว พวกท่านก็เดินออกไป 

 

“เราก็ไปกันเถอะน้ำ”อาบสอบบอกอาน้ำ 

 

“คับ ดูแลพี่แทนมาด้วยนะลูก”อาน้ำบอก 

 

“ฮะอาน้ำ”ผมตอบอาน้ำ 

 

“อาอะไรกัน เรียกป๋ากับม๊าแบบพี่เถอะลูก”อาน้ำบอกผม 

 

“ฮะป๋าม๊า”พวกท่านยิ้มรับแล้วก็เดินกันออกไป ผมลุกไปนั่งที่เตียง เฮ้ย ~~ จบสักทีภารกิจวันนี้ ผมเห็นนายปิงเดินไปที่ระเบียงนอกห้อง ซักพักเขาก็เดินเขามา 

 

“ออกไปจากห้องกูได้แล้ว”เขาเดินมาหยดอยู่ตรงหน้าผม 

 

“ได้ไงคุณ แล้วผมจะไปนอนไหนอะ แล้วนี่มันวันเข้านะเขาถือ”ผมตอบกลับเขาไป 

 

“แต่กูไม่ถือ เพราะมันก็การแต่งงานที่ไม่ได้เต็มใจอะไร ไม่จำเป็นต้องทำตามก็ได้”เขาตอบผม 

 

“แล้วจะให้ผมไปนอนไหน”ผมถามเค้า ก็นี่มันบ้านเขานะฮะผมไม่เคยมาเยียบด้วยซ่ำ 

 

“ห้องมึงอยู่ถัดไปจากห้องกู ของมึงอยู่นั่นหมดแล้ว แล้วอย่าให้กูยังเห็นว่ามึงอยู่ในนี้อยู่นะถ้ากูออกมา ไม่งั้นคืนนี้มึงไม่ได้นอนแน่”เขาบอกผมแล้วเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ ผมเลยถอยหลบเขา เกือบจะล้มลงไปนอนกับเตียง แต่พอได้ยินประโยคสุดท้ายเท่านั้นแหละฮะ ผมเลยผลักเขาออกไป เขายิ้มมุมปากแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป จะอยู่ต่อทำไมฮะผมรีบเดินออกมาจากห้องเขา ผมเปิดเข้าไปห้องข้างๆตามที่เขาบอก ผมก็เห็นของทั้งหมดของผมวางอยู่แล้วฮะ ผมเดินตรงเข้าไปอาบน้ำพอเสร็จผมก็มาจัดของ แล้วผมก็ได้ยินเสียงรถยนต์ที่ขับออกไป ถ้าเดาไม่ผิดก็คงเป็นนายปิงแหละฮะ พอผมเก็บของเสร็จผมก้นั่งทำงานต่อ 

 

 

 

 

ปิง 

 

 

 

22:00 

 

 

 

ผับxxx 

 

 

 

ตอนนี้ผมอยู่ที่ผับไอ้เวย์คับ ที่ผมยอมแต่งงานกับมันก็เพราะม๊าขอ ผมไม่สนใจหรอกคับว่ามันจะเป็นไง ผมก็จะใช้ชีวิตเหมือนเดิม เหมือนกับตอนที่ไม่มีมันนั่นแหละคับ ผมเดินเข้าในห้องที่พวกผมชอบมานั่งดื่มกันทุกวัน ก็เวย์นั่ง ตรงข้ามกันเป็นไอ้ไดมอนและคนที่นั่งข้างๆมันคือบไอ้จินเพื่อนไอ้ไนท์น่ะแหละฮะนั่งทำหน้าบึ้งอยู่ ผมก็ไปนั่งกับพวกมัน 

“เอ้า มึงมาได้งไงวะไอ้ปิง วันนี้วันเขาหอมึงไม่ใช่หรอวะ”ไอ้ไดมอนมันหันมาถามผมคับ 

 

“แล้วไงวะ”ผมถามกลับ 

 

“เอ้าไอ้นี่ ก็ไม่ไงหรอก กูก็แค่ถาม ก็นึงว่ากำลังกับ...น้องไนท์สะอีก”มันตอบผม 

 

“ไร้สาระวะสัส”ผมด่ามันไป 

 

“แล้วพวกมึงทำไมมาด้วยกันได้วะ”ผมถามมัน 

 

“ไม่เสือกสิคับเพื่อน”มันด่าผมคับ ผมว่านะมันกับไอ้จินต้องมีอะไรแน่คับ 

 

“เฮียเวย์ ให้คนไปตามผมมีอะไรรึเปล่า”ผมหันไปตามเสียงก็เห็นไอ้มิวเดินเข้ามา 

 

“มาชงเหล้าให้กู”ไอ้เวย์มันตอบฮะ 

 

“แต่ผมต้องไปทำงานนะเฮีย”ไอ้มิวตอบไอ้เวย์  

 

“กูเป็นเจ้าของที่นี่กูบอกอะไรมึงก็ทำเถอะ มานั่งข้างกูนี่”มันตอบกลับ ไอ้มิวก็เดินเกาหัวบ่นอุบอิบๆมานั่งข้างไอ้เวย์อย่างงงๆ ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรพวกมัน ผมก็นั่งกินเหล้าของผมต่อ 

 

 

 

 

ไนท์ 

 

 

01:00 

 

 

 

บ้านเฮียปิง 

 

 

 

ผมนอนของผมอยู่ดีๆก็มีคนมาแหกปากอยู่ข้างล่าง ผมเลยเดินลงไปดูก็เห็น พี่ไดมอนที่กำบลังพยุงนายปิงอยู่ แล้วมีไอ้จินที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ในรถ แล้วนี่นายปิงทำไมเมาขนาดนี้วะ 

“ไนท์มาพามันขึ้นไปนอนหน่อยสิ มันเมามากจนไปหาเรื่อบงคนอื่นไปทั่ว”พี่ไดมอนบอกผม 

 

“เอ่อ ฮะเดียวบจะพาเขาไปนอนเองแล้วนี่ทำไม”ผมรับนายปิงมาจากพี่ไดมอนพร้อมถามแล้วมองไปที่ไอ้จินที่อยู่บอนรถ 

 

“ไม่มีไรหรอก แค่มีงานต่อนิดหน่อยแบล้วเดียวพี่ก็ไปส่งมันแล้วละ”พี่ไดมอนตอบผม งานอะไรดึกป่านนี้ละ ผมได้แต่สงสัยกับตัวเอง 

 

“ฮะ งั้นก็ขับบรถดีๆนะฮะหวัดดีฮะ”ผมตอบพี่มัน แล้วมันก็ขึ้นรถขับออกไป ผมก็พยุงนายปิงขึ้นไปข้างบนอย่าทุรักทุเร ก็เขาตัวใหญ่กว่าผมนี่ฮะ ผมพาเขาไปนอนที่ห้องแล้วก็เช็ดตัวเปลี่ยนชุดให้ แล้วผมก็กลับห้องมาพักผ่อน 

 

 

 

 

เช้า 

 

 

 

ตอนนี้ผมกำลังกับข้าวช่วยป้าจันท์อยู่ฮะ วันนี้มี ไข่เจียวหมูสับ ต้มจืด และ แกงฮังเล ผมจำได้ว่าเขาชอบมาก ผมก็ไม่ได้เอาใจอะไรเขาหรอกฮะ ผมอยากกินเองตังหาก(แหมไนท์ ได้ข่าวยังไม่มีใครว่าเธอเลยคะ/ไรท์) ผมแค่บอกไว้นะไรท์ไม่อยากให้เขาใจผิดกัน  

“ป้าจันท์ฮะ เหลืออะไรอีมั้ยฮะ”ผมหันไปถามป้าจันท์ 

 

“เหลือแค่แกงส้มปลากะพงถั่วลิสง ก็เสร็จแล้ว”ป้าจับนท์ตอบผม 

 

“แกงส้มปลากะพงถั่วลิสงหรอฮะ”ผมทวนชื่อเมนู 

 

“คะ นายหญิงเคยทานมั้ยคะอร่อยมากเลยนะคะ”เพ็ญหลานป้าจันทร์ถามผม 

 

“เอ่อคือ ไม่เคยฮะ”ผมตอบไป 

 

“งั้นนายหญิงลองชิมดูมั้ยคะเสร็จพอดี”ป้าจันทร์บอกผม 

 

“ไม่ดีกว่าฮะป้าจันทร์ คือ ไนท์แพ้ถั่วทุกชนิดอะฮะ”ผมตอบป้าจันท์ไป ผมอะแพ้ถั่วฮะและแพ้นักมากๆ 

 

“ตายจริง นายหญิงแพ้ถั่วหรอคะ งั้นวันหลังป้าจะไม่ทำแล้วคะ”ป้าจันท์ทำหน้าตกใจแล้วตอบผม 

 

“เอ่อ ไม่เป็นไรฮะป้าถ้าเขาชอบกินป้าก็ทำเถอะฮะ ไนท์แค่กินอย่างอื่นเท่านั้นเอง”ผมตอบกลับไปอย่างเกรงใจ 

 

“งั้นถ้าวันไหนมีถ้าจะบอกนายหญิงนะคะ”ป้าจันทร์บอกผม 

 

“ฮะ”ผมยิ้มตอบป้าจันทร์ 

 

“งั้นนายหญิงไปรอที่โต๊ะเถอะคะ เดียวนายใหญ่ก็ลงมาแล้ว”ป้าจันทร์บอก ผมก็เดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารตามที่ป้าจันทร์บอกเอาจริงผมก็ไม่ค่อยชินเท่าไหร่หรอกนะฮะที่มีคนมาเรียกนายหญิงๆเนี่ย แต่จะทำไงได้ผมคงต้องทำใจให้ชิน ซักพักเขาก็มานั่งที่ของเขา และเราก็เริ่มทานอาหารกันโดยที่เราไม่คุยกันซักคำ พอทานเสร็จเขาก็ไปทำงานเลยฮะ เขาทำเหมือนกับผมไม่มีตัวตนอย่างไงอย่างงั้น หลังจากทานข้าวเสร็จผมก็มานั่งทำงานอยู่ที่ศาลาในสวน หาข้อมลูเกี่ยวกับแก๊งเพิ่มเติมบบเพื่อที่จะศึกษาให้ระเอียดและจะได้รู้ว่าบแก๊งไหนที่ต้องการล้ม บีนอล์ กันแน่  

 

 

 

 

หลายอาทิตย์ต่อมา

 

 

 

ผมใช้ชีวิตแบบนี้มาหลายต่อหลายอาทิตย์แล้วฮะ นั่งอยู่บ้านเฉยไม่ได้ทำอะไรเลย ส่วนนายปิงเขาไม่ค่อยอยู่ ออกเช้ากลับดึกเราได้ค่อยคุยกัน ต่างคนต่างอยู่เหมือนไม่รู้จังกัน เหมือนไม่มีกันและกันอยู่ในบ้าน วันไหนดีหน่อยก็มีน้องๆของนายปิงมาอยู่เป็นเพื่อนหรือบ้างวันผมก็ไปบ้านใหญ่บ้าง แต่ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เจอพวกไอ้มิวเลยฮะ จะมีก็แค่โทรคุยกันเรื่องงาน และตอนนี้ผมอยู่บ้านใหญ่ฮะ วันนี้เป็นที่ทุกคนต้องมารวมกันที่บ้านใหญ่ฮะ ม๊าขอให้มาทุกสุดสัปดาห์ เหมือนกับว่าเป็นวันของครอบอะไรอย่างงี้แหละฮะ แต่วันนี้เหมือนจะมีเพื่อนป๋าม๊ามาด้วยนะฮะ เท่าที่ผมรู้หน้าจะเป็นแก๊งที่เป็นแก๊งหลักขององค์กร คือ บีนอล์ เอิร์ธ เอิรค บรูค เบรย์เดน และ ดีแลน

 

 

 

(บ้านน้ำปิง) 

 

(ห้อง น้ำปิง) 

 

(ห้อง มิดไนท์) 

 

(ศาลาในสวน) 

 

 

 

1ไลค์ 1กำลังใจ 

1เม้น 1แรงผลักดัน 

 

 

ไรท์อัพสองตอนนะวันนี้ถือว่าเป็นการชดเชยที่หายไปหลายเดือน อย่าโกรธไรท์นะทุกคนผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยนะคะ ด่าได้แต่อย่าแรงนะทุกคน เป็นกำลังให้ไรท์ด้วยนะคะ ให้ปิงกับไนท์ด้วยน้า #ทีมปิง #ทีมไนท์ 

แล้วก็เนื่องจากสถานะการณ์บ้านเมืองในตอนนี้มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไรท์ก็ขอให้ทุกคนปลอดภัยจากโควิด ดูแลตัวเองดีๆนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนไม่ว่าจะเป็น พี่หมอ พี่พยาบาล ผู้เกี่ยวข้องทุกๆคน หรือผู้ป่วยทุกคนก็ขอให้หายนะคะ และครอบครัวด้วย ไรท์เป็นกำลังใจให้นะคะ เราทุกคนต้องผ่านสถานการณืนี้ไปได้เหมือที่เคยผ่านมา สู้ไปด้วยกันนะคะ เราจะผ่านมันไปพร้อมๆกัน 

#ไรท์ขอให้ทุกคนที่อ่านอยู่ มาช่วยส่งกำลังใจไปด้วยกันนะคะ ใต้คอมเม้นท์นี้เลยนะคะ 

ความคิดเห็น