ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 7 # ผิดสัญญา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2563 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
7 # ผิดสัญญา
แบบอักษร

วันเวลาผ่านไปจากเดือนเป็นปีความสัมพันธ์ของเด็กทั้งห้าคนเริ่มแปลเปลี่ยน เฌอกับเมฆินทร์สนิทสนมกันมากขึ้นไปไหนก็ไปด้วยกัน ฌอนกับน้ำผึ้งก็เช่นเดียวกัน ส่วนฌานก็ตั้งใจเรียนหนักขึ้นกว่าเดิมเพราะตอนนี้เข้าอยู่เกรดสิบเอ็ดแล้วและปีหน้าจะเป็นปีสุดท้ายที่ฌานจะเรียนไฮสคูลและต้องไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่เขาใฝ่ฝันไว้เพราะเขาคิดว่าถ้าเรียนจบจากที่นั่นแล้วเขาสามารถที่จะกลับไปแบ่งเบาภาระของพ่อเขาได้มากทีเดียว

 

"พี่ฆินทร์คะ พี่ฆินทร์ยังไม่บอกเฌอเลยว่าปิดเทอมนี้จะกลับไปไทยมั้ย"เฌอโทรไปหาเมฆินทร์ในตอนกลางคืน

เขาทั้งสองคนโทรหากันแบบนี้เป็นประจำตั้งแต่โฬมซื้อโทรศัพท์มือถือให้ลูกเมื่อตอนที่เฌอกับฌอนขึ้นไฮสคูล ซึ่งตอนนี้เมฆินทร์เรียนอยู่เกรดเก้าและเฌอกับฌอนเรียนอยู่เกรดเจ็ด

"ถามพ่อคิมก่อนครับว่าปีนี้จะมาหาพี่ที่นี่มั้ย เฌออยากให้พี่กลับไปด้วยหรอ"

"ค่ะ จะได้พาพี่ฆินทร์ไปหาเฌอที่บ้านเฌอก็จะได้ไปบ้านพี่ฆินทร์งัย"

"งั้นพรุ่งนี้พี่ให้คำตอบนะครับถามพ่อคิมก่อน เฌอนอนได้แล้วนะพรุ่งนี้มีสอบเช้านิ"

"ค่ะ นอนก็ได้ พี่ฆินทร์คะ ฝันดีนะคะ"

"ครับ พี่จะฝันถึงเฌอ"เมฆินทร์บอกเฌออกไปแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เช่นเดียวกับปลายสายที่ฟังแล้วก็ยิ้มไม่หุบเหมือนกัน

 

"พี่ฆินทร์ได้คำตอบหรือยังคะอีกสองวันจะปิดเทอมแล้วนะ ปีที่แล้วก็ไม่ได้กลับไทยปีนี้ก็จะไม่กลับอีกหรอ"เฌอถามเมฆินทร์ระหว่างที่พวกเขาทานอาหารเที่ยงด้วยกัน

"กลับครับ แต่จะกลับหลังจากที่พ่อคุยงานกับลูกค้าเสร็จ"เมฆินทร์บอกกับเฌอที่รอคำตอบ

"แล้วนานมั้ยคะกว่าจะได้กลับ"

"น่าจะประมาณสามสี่วันครับ ถ้าพี่ไปถึงไทยแล้วพี่จะเมลบอกนะหรือจะให้พ่อคิมโทรบอกลุงโฬมดี"

"โทรหาบอกแด๊ดดี๊ก็ได้ค่ะเฌอจะรอนะคะ"

"ครับ พี่จะรีบให้พ่อโทรบอกเลย"บ้านของเฌอและบ้านของเมฆินทร์เริ่มสนิทกันตั้งแต่ที่เมฆินทร์ได้ไปเที่ยวและเล่นที่บ้านของเฌออยู่เป็นประจำและบางครั้งวาคิมมาทำงานที่อังกฤษก็จะแวะมาหาลูกชายและคุณปีเตอร์กับคุณโสภาด้วยเพื่อขอบคุณที่ช่วยดูแลลูกชายของเขาบางครั้งก็เอาของจากเมืองไทยมาฝากท่านทั้งสอง

 

การสอบปลายภาควันสุดท้ายก็มาถึง เด็กๆพากันไปนั่งอยู่ที่สนามหญ้า

"ทำข้อสอบได้มั้ยเฌอ"เมฆินทร์เห็นเฌอหน้ามุ้ยก็เลยถาม

"ทำได้ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะออกมาดีมั้ย"

"ทำได้แต่หน้ามุ้ยนี้หน่ะ เป็นอะไรหรือป่าวบอกพี่สิ"

"ก็พรุ่งนี้จะไม่เจอพี่ฆินทร์แล้วนิคะ พรุ่งนี้เช้าเฌอจะกลับเมืองไทยแล้วค่ะ ม่ามี๊จะคลอดน้องแล้วเราเลยรีบกลับ"

"พี่บอกแล้วว่าถ้าไปถึงเมืองไทยแล้วพี่จะรีบโทรหาลุงโฬมงัย ไม่งอแงสิครับพี่สัญญาว่าจะรีบโทรหานะ"เมฆินทร์เอื้อมมือไปกุมมือของเฌอไว้แล้วส่งยิ้มให้

"เฌอจะรอนะคะ"เฌอหันมามองแล้วก็ยิ้มตอบกลับ

"ครับ เฌอรู้มั้ยเวลาเฌอยิ้มหน่ะเฌอสวยนะพี่ชอบให้เฌอยิ้มบ่อยๆ"

"เฌอไม่ใช่คนบ้านะคะที่จะยิ้มได้ทั้งวัน"

"พี่ไม่ได้บอกให้ยิ้มทั้งวันนิ แค่ให้ยิ้มให้พี่ดูบ่อยๆ"

"แกร๊นพามารับแล้ว เฌอไปก่อนนะคะอย่าลืมสัญญานะ"เฌอหันไปเจอคุณปีเตอร์ที่มารับพอดีทำให้เธอเบี่ยงเบนความเขินอายจากเมฆินทร์ได้

"ครับไม่ลืม บ๊ายบาย"เฌอลุกขึ้นเดินไปหาคุณปีเตอร์และเมฆินทร์ก็เดินกลับขึ้นหอพัก

 

 

"ฆินทร์ครับ พ่อรออยู่ข้างล่างแล้วนะ"ถึงวันที่วาคิมมารับลูกชายเขาก็โทรขึ้นไปให้ลูกชายลงมาหาที่ข้างล่างหอพัก

"ครับ เดี๋ยวฆินทร์ลงไปเก็บของยังไม่เสร็จเลย"

"ครับ พ่อนั่งรอข้างล่างนะ"วาคิมบอกกับลูกชายเสร็จก็นั่งรอไม่นานเมฆินทร์ก็สะพายกระเป๋าเป้และเข็นกระเป๋าเดินทางออกมาหาพ่อที่นั่งรออยู่ด้านล่าง

"ไปครับ เราไปคุยกับลูกค้าพ่อกันก่อนแล้วก็แวะทานอะไรค่อยกลับที่พักกัน"วาคิมรับกระเป๋าจากลูกชายแล้วยกขึ้นรถและออกเดินทางไปบริษัทลูกค้าเพื่อคุยธุรกิจเกี่ยวกับโกดังสินค้าที่ให้เช่า

ซึ่งการมาครั้งนี้ของวาคิมเขาจะมาหาลูกค้าหลายรายเพราะลูกค้าแต่ละรายสนใจที่จะเช่าโกดังที่ตั้งอยู่ที่เมืองไทยเพื่อเป็นจุดกระจายสินค้าของทางฝั่งเอเชีย

 

"พ่อครับเราจะกลับไทยวันไหนครับ ผมสัญญากับเฌอไว้ว่าถ้าถึงเมืองไทยแล้วจะให้พ่อโทรหาลุงโฬม"

"น่าจะอีกประมาณสามสี่วันเราถึงจะกลับไทยกัน นี้พ่อก็รีบมาคุยงานกับลูกค้ารายอื่นก่อนเลยนะ แต่ว่ามีอยู่บริษัทหนึ่งเจ้าของเค้าอยากจะคุยกับพ่อด้วยตัวเองแต่เค้าติดธุระอยู่ที่ฝรั่งเศสเลยให้พ่อรอเค้ากลับมาก่อน"

"อีกสามสี่วันแน่นะพ่อคิม ฆินทร์คิดถึงแม่รินทร์ด้วยอยากกลับไปกอดแม่แล้ว"

"ครับ พ่อจะรีบคุยให้เสร็จแล้วเราจะได้รีบกลับกัน แต่วันนี้ฆินทร์ลงไปกับพ่อแล้วนั่งรอพ่อก่อนนะพ่อจะคุยกับลูกค้าเจ้านี้ก่อน"

"ครับ"วาคิมพาเมฆินทร์เดินเข้าไปในบริษัทลูกค้าและให้เขานั่งรออยู่ที่หน้าห้องที่เขาเข้าไปคุย

 

"ไปครับฆินทร์ เราไปหาอะไรทานกันแล้วกลับที่พักเลย"วาคิมเจรจาธุรกิจเสร็จเรียบร้อยแล้วก็จูงมือเมฆินทร์มาขึ้นรถและไปหาอะไรทานแล้วกลับมาที่พัก

 

ตื๊ด ตื๊ด

 

"ฆินทร์ครับ วีดีโอคอลมา"วาคิมตะโกนเรียกลูกชายที่อยู่ในห้องน้ำ

"พ่อคิมรับให้ฆินทร์หน่อย"

"ครับ"วาคิมก็กดรับสายให้

 

"สวัสดีค่ะลุมคิม พี่ฆินทร์หล่ะคะ"เสียงปลายสายถามหาเมฆินทร์ทันที

"พี่ฆินทร์เขาอาบน้ำค่ะ เฌอกลับเมืองไทยพรุ่งนี้หรอคะ"วาคิมถามเฌอ

"ค่ะ เดินทางพรุ่งนี้เช้า ม่ามี๊จะคลอดน้องแล้วค่ะ"

"ค่ะ ถ้าพี่ฆินทร์ออกมาจากห้องน้ำแล้วลุงให้พี่ฆินทร์โทรหานะคะ"

"ค่ะ ขอบคุณค่ะคุณลุง"เฌอวางสายจากวาคิม

 

"ฆินทร์โทรหาน้องด้วยนะครับ"วาคิมตะโกนบอกลูกชายอีกครั้งแต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมาเนื่องจากเมฆินทร์กำลังอาบน้ำอยู่ และเมื่อเขาออกมาจากห้องน้ำแล้วก็ล้มตัวลงนอนกอดพ่อจนหลับไป

"อ้าว ฆินทร์ไม่โทรหาน้องก่อนหรอลูก"วาคิมถามลูกชายแต่ก็ไม่มีคำตอบ เลยผละตัวออกมาก็พบว่าลูกชายหลับไปแล้ว

 

เช้าวันรุ่งขึ้นวาคิมก็บอกให้เมฆินทร์รีบวีดีโอคอลกับหาเฌอแต่เช้า พอเมฆินทร์โทรกลับไปก็ไม่สามารถติดต่อได้

"น้องอาจจะอยู่บนเครื่องแล้วก็ได้นะครับ พรุ่งนี้พ่อโทรหาลุงโฬมให้นะ"วาคิมปลอบลูกชายแล้วพากันออกไปหาอะไรทานและพาไปพบลูกชายไปพบลูกค้าของเขา

 

"พ่อครับ น้องน่าจะถึงเมืองไทยแล้วโทรหาลุงโฬมได้มั้ยครับ"วันทั้งวันเมฆินทร์นั่งนับเวลารอว่าถ้าเครื่องออกจากอังกฤษเวลานี้และจะถึงไทยเวลา เมื่อนับชั่วโมงได้เรียบร้อยแล้วเขาก็ไปบอกกับพ่อของเขา

"พรุ่งนี้นะครับ พ่อสัญญานะว่าพรุ่งนี้บ่ายๆเราโทรหาน้องกัน ตอนนี้นอนได้แล้วครับ"

"ครับ"เมฆินทร์ล้มตัวลงนอนข้างพ่อและก็หลับไป

 

ผ่านมาสามวันแล้วที่เมฆินทร์ยังไม่ได้กลับไปเมืองไทยและวาคิมก็ยังไม่ได้โทรหาโฬมให้ลูกชายเนื่องจากตอนนี้เขาติดพันกับงานอย่างต่อเนื่อง เมฆินทร์ที่เห็นว่าพ่อยุ่งเรื่องงานอยู่ก็ไม่อยากที่จะกวนพ่อ

"พ่อครับกับไทยวันไหนครับ"เมฆินทร์ถามพ่อระหว่างที่ขับรถกับที่พักกัน

"ฆินทร์ครับ น่าจะอีกหลายวันเลยรอก่อนได้มั้ยครับลูกค้ายังไม่กลับมาจากฝรั่งเศสเลย ลูกค้ารายนี้สำคัญมากเลยนะครับ"วาคิมบอกกับลูกชาย เมฆินทร์ได้แค่เพียงพยักหน้าและหันมองไปที่นอกกระจกรถ

"เฌอ พี่ฆินทร์ยังไม่กลับมาไทยหรอไม่เห็นโทรมาหาแด๊ดดี๊เลย"เฌอบอกกับพ่อไว้ว่าอีกสองสามวันนี้ถ้าเมฆินทร์กลับมาเมืองไทยเขาจะโทรมาบอกกับโฬม แต่นี้ก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วก็ยังไม่เห็นจะโทรมาเลย

"ยังมั้งแด๊ดดี๊ ลุงคิมยังคงทำงานอยู่"เฌอหันมายิ้มให้พ่อแล้วเดินไปหาแม่กับน้องในห้อง

"ม่ามี๊ขาอยากทานอะไรมั้ยคะ"

"ไม่ค่ะ เฌอหิวมั้ยอยากทานอะไรหรือป่าวลูกแล้วทำไมหน้าเป็นแบบนี้คะ แด๊ดดี๊ดุลูกหรอ"ณัชชามองหน้าลูกสาวที่เดินหน้าละห้อยเข้ามาหาเธอแล้วเหล่ไปถามโฬม

"แด๊ดดี๊ไม่ได้ดุครับ แค่มีคำถามถามลูกเฉยๆ"

"ถามอะไรคะ ทำไมหน้าลูกเป็นแบบนี้"

"ไม่ได้เป็นอะไรค่ะม่ามี๊ เฌอขออุ้มฌาร์คได้มั้ยคะ"

"ค่ะ อุ้มดีๆนะคะ แด๊ดดี๊คะมีอะไรกัน"เฌออุ้มน้องขึ้นมาแล้วพาเดินออกไปหาฌอนที่ห้องนั่งเล่นข้างๆห้องนอน

"แด๊ดดี๊แค่ถามเฌอเฉยๆว่าทำไมฆินทร์ยังไม่โทรมาหา เฌอบอกว่าอีกสองสามวันฆินทร์จะกลับมาและจะโทรมาหาแด๊ดดี๊ว่าฆินทร์มาถึงเมืองไทยแล้ว"โฬมอธิบายให้ภรรยาฟัง

"ลูกคงตั้งหน้าตั้งตารอ แด๊ดดี๊ไม่ลองโทรไปถามคุณคิมดูหล่ะคะว่าอยู่ไหน"

"ไม่ดีมั้งครับ ลูกเราเป็นผู้หญิงนะม่ามี๊รอให้เค้าโทรมาเองดีกว่า"

"ก็ได้ค่ะ"ณัชชาตอบสามีแล้วก็พากันอุ้มณองค์กับฌีมส์ไปที่ห้องนั่งเล่นหาพวกลูกๆที่นั่งกันอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว

"พ่อครับโทรหาลุงโฬมให้ฆินทร์หรือยัง"วันนี้เมฆินทร์ดักรอพ่อของเขา เพราะหลังจากที่เขากลับมาจากอังกฤษเมื่ออาทิตย์ที่แล้วพ่อกับแม่ของเขากลับบ้านดึกเกือบทุกวันเนื่องจากต้องไปพบลูกค้าและมีงานเลี้ยง

"พ่อขอโทษครับ ยังไม่ได้โทรเลยพ่อโทรหาให้เดี๋ยวนี้แหละ"

ตู๊ด ตู๊ด

"สวัสดีครับคุณวาคิม"โฬมรับสาย

(ผมรบกวนหรือป่าวครับ)

"ไม่ครับโทรมาหาเฌอใช่มั้ยครับ"

(ครับ ผมรบกวนด้วยนะครับ)

"ได้ครับ รอสักครู่นะครับ"โฬมลุกขึ้นไปหาลูกสาวที่นั่งอยู่ด้วยกันที่ห้องนั่งเล่นแล้วยื่นโทรศัพท์ให้เธอ

"พี่ฆินทร์โทรมาแล้ว"

"ขอบคุณค่ะแด๊ดดี๊"เฌอรับโทรศัพท์มาจากพ่อ

 

"ฮัลโหลค่ะ"

(รอพี่นานมั้ย)

"พี่ฆินทร์ผิดสัญญากับเฌอ พี่ฆินทร์บอกว่ากลับมาถึงจะโทรหาแต่นี้พี่ไม่โทรมา"

(พ่อคิมติดงานครับพี่พึ่งจะกลับมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองแล้วพ่อกับแม่พี่ก็กลับดึกทุกวัน เฌอครับพี่ขอโทษ)

"คราวหลังจะไม่ผิดสัญญากับเฌออีกใช่มั้ยคะ"

(ครับ พี่จะไม่ผิดสัญญาอีก ยกโทษให้พี่นะ)

"ค่ะ แต่ว่าเสาร์นี้ต้องมาเที่ยวบ้านเฌอนะ เฌอจะรอ"

(ครับพี่จะให้พ่อคิมไปส่งนะ)

"ค่ะ เฌอไปนอนก่อนนะคะ"

(ครับ ฝันถึงพี่ด้วยนะ)

"ค่ะ"เฌอวางสายแล้วส่วโทรศัพท์คืนให้โฬม

"แด๊ดดี๊คะ เด็กหน้าหงอยเมื่อบ่ายหายไปไหนแล้วค่ะเจอมั้ย"ณัชชาเอ่ยแซวลูกสาว

"ม่ามี๊ขา เฌอเขินนะ"เฌอหันไปบอกแม่แล้วก็ยิ้ม

"ไปนอนได้แล้วค่ะ วันเสาร์นี้พี่ฆินทร์มาใช่มั้ยคะ ม่ามี๊จะได้ให้ย่าปิ่นเตรียมอาหารว่างไว้เยอะๆ"

"ค่ะ ม่ามี๊แอบฟังด้วยหรอ"

"ค่ะ ม่ามี๊มีลูกสาวสวยนิคะ ก็ต้องหวงนิดนึงไปค่ะไปเข้านอนได้แล้ว ม่ามี๊จะพาน้องไปนอนแล้ว"

"ฟอด ฝันดีนะคะ"เฌอหอมแก้มแม่

"ค่ะ ลูก จุ๊บ"ณัชชาจูบลงที่กน้าผากลูกสาวแล้วมองเธอจนเดินขึ้นไปบนห้องนอนของเธอ

 

"หน้าบานเลยนะคะฆินทร์"ดารินทร์ที่นั่งอยู่กับลูกชายก็เอ่ยแซว

"นึกว่าจะโดนโกรธแล้วครับ แม่รินทร์ครับวันเสาร์พาไปหาเฌอที่บ้านได้มั้ยครับ"

"ได้ครับ แม่จะได้ไปเยี่ยมแม่เฌอแล้วก็ได้ไปดูน้องๆเฌอด้วย คืนนี้ไปนอนได้แล้วครับ พรุ่งนี้ไปหาอาพิมพ์กัน"

"ครับ ฟอด"เมฆินทร์ไปหอมแก้มแม่แล้วก็เดินขึ้นห้อง

"เราไปหมั้นเฌอไว้ก่อนดีกว่ามั้ยคะรินทร์ ฮ่าๆๆ"วาคิมเอ่ยกับภรรยาและหัวเราะ

 

🥰🥰🥰

ตอนนี้ไรติดสามีในมโนอยู่

อาจจะมามาหายๆนะคะ

"Jamie Donan" สามีในมโนของไรท์

ความคิดเห็น