มาแล้วภาคต่อของ ยังรอ...ขอรัก มาลุ้นไปพร้อมกันว่าความรักของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป มาสนุกกับนิยายของไรท์ได้แล้ววันนี้

ชื่อตอน : ตอนที่6

คำค้น : y ท้องได้ ดราม่า มิดไนท์ น้ำปิง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2563 21:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6
แบบอักษร

ตอนที่6 

 

 

20:00น 

 

 

ณ ผับxxx 

 

 

ตอนนี้เรากำลังนั่งกันอยู่ที่โซนใกล้ๆเวทีฮะ พวกผมมาดูราดราวกัน ผับนี้หน้าจะสำหรับคนที่รวยจริงนะฮะเครื่องดื่มอะไรดูแพงแล้วน่าจะมีสาขาย่อไปอีก  

“ข้อมูลมาจิน”ผมถามไอ้จิน 

 

“ผับนี้มีอยู่สามชั้นชั้นแรกสำหรับคนมาเที่ยวปกติ และมีห้องแทงสนุ๊ก ชั้นที่สองเป็นห้องสำหรับแขกVIPและห้องทำงานของนายเวย์ มีห้องนอนที่เป็นห้องส่วนตัวของนายเวย์แยกออกไป และห้องที่พวกนั้นใช้นั่งดืมและมันสามารถมองลงมาข้างล่างได้แต่เราไม่สามารถเห็นข้างบนได้ ส่วนชั้นที่สามมีห้องนอนของแขกและมีห้องคาราโอเกะ แต่ชั้นสองจะเข้ายากมากต้องมีบัดvip และมีคนเฝ้าตลอด”จินอธิบาย นี่แหละฮะ แฮกเกอร์มือหนึ่งของทีมเราหามาได้ทุกอย่างที่ทีมเราต้องการ 

 

“และตรงนี้คือตรงที่ดีที่สุดที่จะสามารถเห็นได้ฉันสืบมาละ”มิวพูดต่อ แล้วมันก็มองไปข้างบนตรงหน้าต่างบานมือมิดที่เราไม่สามารถเห็นได้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น 

 

“นี่มึงบ้าปะไอ้มิวเดียวนายปิงมันได้เห็นว่ากูอยู่พอดี”ผมด่าไอ้มิวไป 

 

“ดีดิมึงจะได้แนะนำให้พวกกูรู้จะได้ง่ายต่อการเข้ามาทำงานที่นี่ของพวกกู”ไอ้มิวพูดต่อ มึงนี่คิดมาได้ให้กูได้โดนด่าอีกนะสิ 

 

“ขอโทษนะคับ”อยู่ดีๆก็มีผู้ชายสามคนเดินมาทางโต๊ะเรา 

 

“เอ่อมีอะไรหรอฮะ”ผมหันไปถาม 

 

“คือ พวกผมขอนั่งด้วยได้มั้ยฮะ พอดีโต๊ะมันเต็ม”นึงในนั้นถามผม 

 

“มันเอาตาไหนดูวะ ไม่แหกตาหรอว่ามันมีโต๊ะว่างตั้งหลายโต๊ะ”ไอ้มิวกะซิบผม 

 

“เอ่อคือ...”ผมกำลังจะตอบ 

 

“ไม่ได้!!”อยู่ดีๆนายปิงก็โผมาจากไหนไม่รู้ฮะ แล้วมันก็กะซิบอะไรกับสามคนนั้นไม่รู้ พวกมันทำหน้าตกใจกันใหญ่แล้วก็พากันเดินหนีไป 

 

“ส่วนมึงอะมานี่”มันว่าแล้วรากผมให้เดินตามมันไป 

 

“เฮ้ย ไนท์รอพวกกูด้วย”พวกไอ้มิวเดินตามผมมา นายปิงมันรากผมมาชั้นสองที่มีพวกมันนั่งกันอยู่ มันรากผมไปนั่งลงข้างๆมันแล้วพวกไอ้มิวก็เดิมเข้ามา 

 

“มึงพาใครมาวะไอ้ปิง”นายเวย์ถามนายปิง 

 

“ใช่น้องไนท์รึเปล่าคับ”นายไดม่อนถามผม 

 

“ฮะผมไนท์”ผมตอบพวกนั้นไป 

 

“พี่ชื่อเวย์นะ และนั่นไดมอน แล้วน้องสองคนนั้นหละ”นายเวย์บอกผมและถามต่อ 

 

“เอ่อ นั่นเพื่อนผมฮะ มิวกับจิน”ผมแนะนำพวกนั้นให้พี่มันรู้จัก 

 

“มานั่งสิคับน้องๆ ยืนคล่ำผู้ใหญ่อยู่ได้”นายไดม่อนว่า พวกไอ้มิวมันเลยมานั่งลงข้างๆผม 

 

“แล้วคุณรากผมมาทำไม ผมคุยกับบเพื่อนอยู่”ผมหันไปถามนายปิง 

 

“เพื่อนหรอ กูเห็นมึงคุยกับพวกผู้ชายพวกนั้น ทำไมกลับไทยได้ไม่กี่วัน มึงจะหาเหยื่อรายใหม่แล้วหรอ”นายปิงต่อ 

 

“คุณจะบ้าหรอ พวกเขาเดินมาหาเราเองผมกำลังจะไล่เขาแล้วแต่คุณเข้ามาก่อน”ผมตอบเขาไป 

 

“จะไล่หรือจะชวนขึ้นห้องกันแน่ละ”มันตอบผม 

 

“นี่คุณ อย่ามาดูถูกผมนะ”ผมตอบชี้หน้าเขา 

 

“มึงกล้าดียังไงมาชี้หน้ากูอย่าให้กูโมโหนะไนท์ คิดว่ามีพ่อกูคุ้มกาลาหัวแล้วกูจะไม่กล้าหรอ ”มันปัดมือผม 

 

“อ๋อ ผมไม่คิดหรอกว่าคุณจะไม่กล้าน่ะ ผมรู้ว่าคุณเก่ง”ผมประชดเขาไป 

 

“ไนท์!! มึงจำไว้เลยนะว่าอย่าสวมเขาให้กู อย่าให้กูรู้นะว่ามึงแอบทำอะไรลับหลังกู”เขาชี้หน้าด่าผมฮะ 

 

“คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาชี้หน้าผมเหมือนกัน และไม่มีสิทธิ์มสั่งผมว่าผมจะยุ่งหรือไม่ยุ่งกับใคร เพราะนั่นมันคือสิทธิ์ผมจะยุ่งกับใครก็ได้”ผมตอบเขาไปพร้อมกับการปัดมือเขาทิ้ง 

 

“สิทธิ์หรอต่อไปนี้กูคือเจ้าชีวิตของมึง ตลอดเวลาหนึ่งปีนี้มึงห้ามไปมั่วกับใคร อย่าไปอ่อยใครและถ้ากูรู้มึงจะได้รู้ว่านรกจริงๆมันเป็นยังไง”นายปิงพูด แล้วไงวะนั่นมันก็เรื่องของผมปะ 

 

“แล้วทำไมผมต้องเชื่อคุณด้วย ในเมื่อมันก็แค่การแต่งงานที่ผู้ใหญ่จัดขึ้น อีกไม่นานเราก็ต้องเลิกกันอยู่ดีก็ต่างคนต่างอยู่ไปดิ”ผมตอบเขาไป 

 

“ไม่ได้ยังไงมึงก็ขึ้งชื่อว่าเป็นเมียกู กูจะไม่ยอมให้ใครมาด่ากูว่ากูโง่โดนมึงสวมเขาหลอกนะ”นายปิงตอบผม ไอ้บ้านี่  

 

“งั้นก็แล้วแต่คุณเถอะ แต่ผมก็จะทำในแบบของผม ตัวของผม ผมจะทำอะไรก็ได้”ผมทำหน้าตายตอบเขาไป ผมไม่ยอมให้เขามาเป็นเจ้าชีวิตของผมแน่ 

 

“ไนท์!! มึงจะลองดีกับกูใช่มั้ย ได้”เขาว่าจบก็รากผมให้รุกตามเขา 

 

“กูกลับก่อนนะพวกมึง”เขาหันไปบอกเพื่อนเขาแล้วก็รากผมไปที่รถและขับออกไปทันที 

 

“นี่คุณจะพาผมไปไหน”ผมหันไปถามเขา แต่เขาก็ไม่สนใจคำถามของผมสักนิด 

 

“นี่คุณจอดรถเดียวนี้เลยนะ ผมจะกลับบ้าน”ผมบอกเขา 

 

“นี่คุณฟังผมบ้างดิวะ”เขาไม่ฟังผมเลยฮะ ขับรถต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

 

“หุบปากสะไนท์”เขาพูดกับผม เป็นน้ำเสียงที่หน้ากลัวเอามากๆ ผมได้แต่นั่งอยู่เฉยๆไม่กล้าทำอะไรอีกเลยฮะ เขาหน้ากลัวมาก เป็นสายตาที่ใครเห็นก็ต้องกลัว เราต่างนั่งเงียบกันตลอดทาง จนเลี้ยวรถเขาไปในบ้าน ไม่ต้องสงสัยฮะว่าบ้านไหน ก็บ้านอาบอสนี่แหละฮะ 

 

“ลงไปได้แล้ว แล้วอย่าคิดจะขัดคำสั่งกูอีก กูไม่ได้ใจดีขนาดนั้นนะไนท์”เขาบอกผม ผมลงรถไปโดยที่ไม่ได้ตอบอะไร แล้วเขาก็ขับรถออกไป ผมก็ขึ้นบนห้องไป แล้วต่อสายหาพวกนั้นทันที 

 

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด 

 

‘ว่าไงมึง’ 

 

“เป็นไงบ้างมิว ได้เรื่องรึเปล่า”ผมถามไอ้มิว 

 

’ได้ แต่กว่าจะได้ก็เกือบแย่เหมือกัน’ไอ้มิวมันตอบผม 

 

“ทำไมวะ”ผมถามมันต่อ 

 

‘ก็นายเวย์กว่ามันจะยอมพูดกับพวกกูนะ กูทำตัวตีสนิท ตั้งนาน แถมนายไดม่อนอะไรนั่นก็ซักประวัติพวกซะระเอียดยิ้บ ดีนะที่พี่เท็นส่งประวัติใหม่มาให้พวกกูพอดี’ไอ้มิวตอบ 

 

“แล้วพี่เขาว่าไงบ้างละ”ผม 

 

‘ก็ระดับกูแล้วก็ได้งานดิวะ แต่เกินคาดวะนายไดม่อนชวนไอ้จินไปทำงานด้วย’ไอ้มิวมันพูดต่อ 

  

“แล้วมันว่าไง”ผมถามมันต่อ 

 

‘กู-ไม่-ไป’เสียงไอ้จินตะโกนมาแต่ไกลฮะ 

 

‘มึงต้องท่องไว้จิน มันคืองาน’ไอ้มิวว่า 

 

‘มึงก็ไอเองสิวะ กูทำอยู่ผับเอง’ไอ้จินตอบเหมือนตอนนี้มันจะอยุ่ข้างๆไอ้มิวนะฮะ 

 

“แต่กูว่ามึงไปมันก็ดีแล้วนะ ปกติมึงไม่เป็นแบบนี้นิ มีอะไรรึเปล่า”ผมว่า ปกติไอ้จินมันง่ายอะไม่เรื่องมากเราถึงแบ่งงานกันง่ายแล้วมันก็ออกมาดีทุกครั้ง 

 

‘กะ ก็กูแค่เกลียดขี้หน้ามันเลยไม่อยากใกล้แค่นั้นแหละ’ตอบพวกผม 

 

“แต่พี่มันบอกมึงนะเว้ย ตกลงตามนี้แหละ”มันบอกปัดมันไป 

 

‘เครตามนั้นแหละ มึงไปพักผ่อนเถอะไนท์’ไอ้มิวมันตอบผม 

 

‘เฮ้ย ได้ไงวะ กูไม่ตกลงนะเว้ย ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด’ก่อนที่ไอ้จินมันจะโวยวายไปมากกว่านี้ ไอ้มิวมันก็ตัดสายไปก่อนฮะ ผมได้แต่สายหัวให้พวกมัน แล้วผมก็ไปอาบน้ำ พอเสร็จผมก็มานั่งหาข้อมลูอะไรไปเรื่อย 

 

 

 

 

หลายอาทิตย์ต่อมา 

 

 

 

 

 

 

ณ บ้านฉัตรติพงษ์ 

 

 

 

วันนี้คือวันแต่งงานของผมกับนายปิงฮะ ตอนนี้ผมกำลังนั่งรอเค้ามารับตัวอยู่อะ งานจัดขึ้นที่บ้านฉัตรติพงษ์ เป็นงานเล็กที่มีแค่เพื่อนสนิทและคนในครอบครัวเท่านั้นไม่ได้มีแขกมากมาย แต่กว่าจะได้แบบนี้ก็อยากอยู่เหมือนกันนายปิงกับอาบอสทะเลาะกันบ้านแทบแตก อาบบอสต้องการจัดงานที่โรงแรมและต้องให้เป็นแต่งงานที่ใหญ่ แต่นายปิงไม่ยอมเขาบอกว่าในเมื่อเขายอมแต่งแล้วก็ต้องทำตามที่เขาต้องการ ซึ่งเขาไม่ต้องการให้งานนี้เผยแผร่ออกไป ขนาดอาน้ำเข้าไปห้ามยังเอาไม่อยู่เพราะคราวนี้ดูเหมือนนายปิงจะไม่ยอมจริงๆจนผมต้องเป็นคนยืนยันกับอาบอสว่าผมก็ต้องการเช่นนั้นด้วยเหมือนกัน  ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

“เชิญฮะ”ผมเอ่ยอนุญาต 

 

“ไนท์”ไอ้มิวกับไอ้จินฮะมันเดินเข้ามา 

 

“ว่าไงพวกมึง”ผมถามมัน 

 

“เพื่อนกูจะมีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้วหรอวะ”ไอ้มิวว่า 

 

“มึงก็เว่อร์ไป สามีหลอกๆเหอะ”ผมตอบมัน มันทำหน้าตื่นเต้นเหมือกับว่าผมจะแต่งงานจริงๆงั้นแหละฮะ 

 

“มึงก็ระวังตัวด้วยนะไนท์ อย่าประมาท อย่าให้เขาจับได้”ไอ้จินฮะ มันทำหน้าจริงจังมาก 

 

“กูรู้หน่า กูจะระวังตัว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”ผมยิ้มตอบมัน แล้วป้าณีกับลุงเควินก็เดินเข้ามาพอดี 

 

“ป้าณีหวัดดีฮะ”ผมหันไปไหว้ป้าณีกับลุงเควิน 

 

“หัวหน้า”ไอ้จินกับไอ้มิวหันไปโค้งให้ลุงเควินและป้าณเล็กน้อย 

 

“อยู่ที่นี่ทำตัวปกติสิ”ลุงเควินหันไปบอกพวกไอ้จิน 

 

“แล้วป้าณีมาได้ไง ไนท์คิดถึงป้าณีม๊ากมากกก”ผมเดินไปกอดอ้อนป้าณี 

 

“ก็นี่มันวันสำคัญของเรานิป้าต้องมาสิ ป้าก็คิดถึงเราเหมือนกันจ๊ะ”ป้าณียิ้มตอบผม 

 

“ลุงมาเป็นฝ่ายผู้ใหญ่ของเราน่ะสิไนท์ ลืมรึปล่าว่าเราก็เหมือกับลูกของลุงคนนึงนะ”ลุงเควินพูดกับผม ผมก็ยิ้มตอบลุงไป 

 

“เสียดายตาเคนมีงานด่วนมาไม่ได้ เพราะคุณเลยเชียว อย่าใช่ง่ายลูกหนังมากสิคะ ทำแต่งานจนไม่มีเวลาไปหาลูกสะใภ้มาให้เราพอดี ฉันอยากอุ้มหลานแล้วนะคะ”ป้าพูดกับผมจบก็หันไปต่อว่าลุงเควินต่อ 

 

“คุณหญิงก็ มันเป็นงานนะ คุณไม่ต้องห่วงหลอก ดูอย่างผมสิก็เจอคุณตอนที่ทำงานเหมือนกันนะ คนเราคู่กัน เมื่อถึงเวลามันก็เข้ามาเองแหละ”ลุงเควินตอบป้าณี 

 

“จริงฮะ พี่เคนอะเสน่ห์แรงจะตายฮะ ผมว่าดีไม่ดีอาจจะซุกไว้ก็ได้นะฮะ เจออีทีป้าณีอาจจะได้หลานแล้วก็ได้นะฮะ”ไอ้มิวมันบบอกเห็นด้วยกับบลุงเควิน 

 

“ได้อย่างงั้นก็ดีสิตามิว ฮ่าๆๆๆ”ป้าณีตอบไอ้มิวไป เราสนิทกับป้าณีทุกคนฮะ ป้าณีก้เหมือนเป็นแม่ของเรา เธอเป็นคนดูแลพวกผมมาตลอด เพราะเราล้วนไม่มีพ่อแม่กันทั้งนั้น สำหรับหน่วยเราเหมือจะเป็นโครงการริเริ่มที่จะพาเด็กที่มีพรสวรรค์ แต่ไม่มีพ่อแม่ มาฝึกเพื่อเป็นกำลังของชาติ และเหมือนว่ามันจะไปได้ดีด้วยสิฮะ เลยมีรุ่นต่อๆไป แต่ก็ต้องผ่านทั้งการฝึกและมีการทดสอบที่หนักอยู่เหมือนกัน ถึงจะได้เข้ามาฝึกจริงๆ ก็นั่นแหละฮะป้าณีเป็นคนอ่อนโยนใจดี เธอเอ็นดูพวกผมมากเหมือนกับลูกของเธอเอง 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(บ้าน ฉัตรติพงษ์) 

 

 

 

 

1ไลค์ 1กำลังใจ 

1เม้น 1แรงผลักดัน 

ฮาโหลรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคน ไรท์กลับมาแล้วน้าหลังจากที่หายไป5เดือน แฮร่ๆ เค้าขอโทษนะ งานเขายุ่งจริงๆหลังจากได้ทำหน้าที่ในสภานักเรียนอย่างเต็มตัว ไรท์ท้อและเหยื่อๆมากๆไม่ค่อยมีเวลาจริงๆ ตอนนี้ก็ปิดเทอมแล้วไรท์เลยมีเวลากลับมาแต่ง แถมตอนนี้ต้องกักตัวอยู่บ้านไม่ค่อยได้ไปไหน ว่างมากๆ เลยนั่งแต่งเล่นทุกวัน ได้วันละเล็กละน้อย เดียวไรท์จะมาอัพให้บ่อยๆนะคะ ไรท์สัญญษแล้วว่าจะอัพให้จบ ไรท์จะทำตามสัญญานะ แต่อาจจะช้าสักหน่อย รอหน่อยนะทุกคนอย่าพึ่งเลิกอ่านเลิกติดตามกันนะคะ เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะ รักรีดเดอร์ทุกคนน้าาาา จุ๊ฟๆ #ทีมปิง #ทีมไนท์ 

-5 เมษายน 2563- 

ความคิดเห็น