email-icon

ฝากนิยายด้วยน้า

ตอนที่ 84 ซุยเรน(2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 84 ซุยเรน(2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2563 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 84 ซุยเรน(2)
แบบอักษร

คาซึยะทิ้งร่างแยกไว้เพื่อดูแลเด็กๆทีมหกส่วนร่างหลักนั้นติดตามชายจากหน่วยรากที่คอยซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเพื่ออารักษ์ขาเขายามออกจากบ้านเพื่อกันสายลับที่แอบมาเก็บข้อมูลของเขา

 

 

 

หน่วยรากใหม่ที่ปัจจุบันขึ้นตรงต่อคาซึยะมีฐานประจำการใหม่นั่นก็คือชั้นใต้ดินนอกหมู่บ้านซึ่งมันเป็นห้องทดลองเก่าของเขานั่นเอง การจะปล่อยที่แห่งนี้ไว้โดยไม่ใช้ประโยชน์เป็นเรื่องที่โง่เขลาสิ้นดี

 

 

 

ดังนั้นเขาจึงบูรณะที่แห่งนั้นเป็นแหล่งกบดานใหม่ของหน่วยราก ปัจจุบันหน่วยรากไม่ได้ขึ้นตรงต่อดันโซอีกต่อไปหลังเจ้าตัวมอบอำนาจทั้งหมดให้แก่เขา หน่วยรากจึงกลายเป็นคนของเขาทั้งหมด

 

 

 

แต่งานส่วนใหญ่ที่เขาสั่งจะเป็นการหาข้อมูล การทดลองอัญเชิญสัตว์เทพหรือปีศาจจากต่างมิติเช่นนูเอะ ที่ความสำเร็จในปัจจุบันผ่านไปได้ครึ่งทางแล้ว และยังมีงานช่วยเหลืองานคุ้มกัน

 

 

 

พูดง่ายๆ เจ้าพวกนี้ก็ไม่ต่างอะไรไปจากนินจาธรรมดา และสามารถใช้ชีวิตภายใต้แสงอาทิตย์ได้พวกเขาได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของการมีชีวิต มิตรภาพและความรัก ซึ่งต่างจากอดีตที่ต้องหมกตัวอยู่ภายในเงามืดของดันโซและไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรเลย

 

 

 

"พวกเรากักตัวเธอไว้ที่นี่แหละครับ"

 

 

 

คาซึยะมองผู้ที่ถูกจับผ่านกระจกก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าเด็กสาววัยเดียวกับเขานั้นมีความน่ารักและความสวยงามราวกับซุปเปอร์สตาร์ชั้นนำของโลกเก่า 

 

 

 

ผมสีบรอนทองยาวถึงบั้นท้าย ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนๆที่เต็มไปด้วยความจริงใจดูสงบนิ่งไม่ตื่นตะหนก รูปทรงใบหน้าก็เรียวเล็กพูดง่ายๆว่าเด็กคนนี้คือความสุมบูรณ์แบบในระดับเดียวกับฮินะและโคนัน แต่อาจจะยังไม่ถึงระดับร่างหลักของฮินะบนดวงจันทร์

 

 

 

เพราะขานั้นมันสวยงามเกินมนุษย์มนาไปแล้ว แม้แต่เขายังอดคิดถึงใบหน้าสวยงามที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนนั่นไม่ได้ หลับตาพ่นลมหายใจไม่นานเขาก็ค่อยๆสงบสติตัวเองลงและสังเกตุเด็กสาวใหม่อีกหน

 

 

 

'หน้าตาแบบนี้ อืม~ อย่างนี้นี่เองเธอคือว่าที่วีรสตรีแห่งคิริงาคุเระในอีกแปดปีข้างหน้า หญิงสาวผู้เสียชีวิตในโศกนาฏกรรมช่องทางหุบผาชัน หนึ่งในผู้ริเริ่มสันติภาพที่ถูกส่งต่อให้นารูโตะในภายหลัง'

 

 

 

หลับตาสงบจิตใจและมองเด็กสาวที่หันหน้ามามองเขาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนคาซึยะขมวดคิ้วและเดินเข้าไปในห้องขัง เขายกมือสั่งให้คนในหน่วยรากแก้เชือกที่ผูกรัดเธอไว้

 

 

 

"สวัสดีค่ะท่านอุจิวะ คาซึยะ"

 

 

 

"อืม แล้วเป้าหมายในการมาครั้งนี้ของเธอคืออะไรซุยเรน"

 

 

 

"ก็ตามที่ท่านได้รับข้อมูลจากคนของท่านไป ฉันมาที่นี่จากคำสั่งของท่านมิซึคาเงะรุ่นที่สี่ เพื่อมาเป็นหลักค้ำประกันโดยใช้ร่างกายและเรือนร่างของฉันทำให้ท่านพึงพอใจ"

 

 

 

'ตลกเหอะ ถ้าเป็นพี่สาวชวนสยิวแบบโคนันก็ว่าไปอย่าง เด็กที่ขนยังไม่ขึ้นแบบยัยนี่จะใช้อะไรมาปรนนิบัติเขาไร้สาระเกินไป...หือไม่สิแบบนี้นี่เอง'

 

 

 

คาซึยะที่สัมผัสได้ถึงบางสิ่งในตัวของซุยเรนจู่ๆ ก็แสยะยิ้ม เขาเริ่มคาดเดาแผนการของเจ้าหนอนน้อยนั่นได้แล้ว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันจะใช้วิธีนี้

 

 

 

"เธอนี่น่าสงสารจริงๆ"

 

 

 

"น่าสงสารอะไรหรอคะ ?"

 

 

 

"ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าเธอจะรู้ตัวหรือเปล่า แต่ว่าฉันน่ะ..."

 

 

 

คาซึยะเขาหยุดกล่าวเสียดื้อๆ หายตัวแวบเดียวมาโผล่ยังด้านหน้าของเด็กสาว มือขวาของเขาล้วงลับเข้าไปภายใต้ชุดกิโมโนสีขาวก่อนจะใช้ฝ่ามือบีบหน้าท้องของเธออย่างแรง ถ้าเขาออกแรงมากกว่านี้รับลองไส้ทะลักแน่

 

 

 

"รู้อยู่แล้วว่าในนี้มีสัตว์หางอยู่จริงไหมหกหาง"

 

 

 

สายตาของคาซึยะเริ่มแฝงเร้นความอำมหิตไว้ ทว่าเด็กสาวที่ควรหวาดกลัวกับทำได้เพียงแค่ยิ้มราวกับเรื่องนี้เธอรู้ดีอยู่แล้ว แต่เธอก็ยังคงยิ้ม ทั้งที่รอยยิ้มนี้นั้นจะเต็มไปด้วยความหวาดกลัวก็ตาม

 

 

 

"บอกมาเป้าหมายของพวกเธอคืออะไร ถ้าไม่บอกฉันละก็ฉันจะไปทำลายล้างครอบครัวของเธอที่อยู่ในหมู่บ้านคิริงาคุเระทั้งหมดและนำหัวพวกมันมาเสียบไม้ให้หมูหมากาไก่กิน!"

 

 

 

"เรื่องนี้ท่าน..."

 

 

 

"ฉันน่ะทำได้อยู่แล้ว แม้กระทั่งหมู่บ้านคิริหรือแคว้นมิซึโนคุนิถ้าฉันอยากจะทำลายใครหน้าไหนหรือแม้แต่พระเจ้าก็ห้ามฉันไม่ได้"

 

 

 

เจอจิตสังหารของคาซึยะเข้าไปซุยเรนที่อ่อนต่อโลกก็เริ่มตัวสั่นเทา ใบหน้าที่มีรอยยิ้มอยู่เสมอหายวับไปและถูกแทนที่ด้วยน้ำตาที่เริ่มไหลรินออกมา ใบหน้าของเธอค่อนข้างน่าสังเวช น่าสงสารแต่มีหรือเขาจะสนใจ เพราะนี่เกี่ยวพันกับความปลอดภัยของหมู่บ้านมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

 

 

 

"บอกมา!"

 

 

 

"ฉันไม่รู้ค่ะ ฉันถูกส่งมาที่นี่เพือเป็นหลักค้ำประกันเท่านั้น"

 

 

 

"อย่างนั้นหรอ"

 

 

 

คาซึยะไม่ได้เชื่อเขานำมือไปแตะหัวของหญิงสาวก่อนจะเริ่มค้นเข้าไปภายในความทรงจำของเธอ เพียงไม่นานเขาก็ถอนมือออกและมองซุยเรนอย่างเห็นใจ

 

 

 

ไม่คิดเลยเธอจะถูกใช้เป็นสถิตร่างของสัตว์หางแทนอูทาคาตะ แถมเจ้าพวกนั้นยังคิดจะใช้เธอเป็นระเบิดเวลาเพื่อให้ไซเคนปลดปล่อยกรดทำลายล้างโคโนฮะให้หายไปในชั่วพริบตา

 

 

 

'น่าเสียดายพวกแกโง่มากจริงๆ'

 

 

 

คาซึยะแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ใครจะคิดว่าจะมีพวกโง่ส่งสัตว์หางมาให้เขาถึงที่ ตอนนี้เขาและคิทซึเนะยังต้องการจักระของหนึ่งหาง สามหาง หกหาง เจ็ดหางและแปดหาง ขอเพียงได้จักระทุกรูปแบบคิทซึเนะจะสมบูรณ์แบบ

 

 

 

"เธอรู้ตัวเองหรือเปล่าว่าตนเองกำลังถูกหลอกใช้ให้เป็นตัวกระตุ้นความรุนแรงของสงคราม?"

 

 

 

"ระ เรื่องนั้นฉันไม่ทราบจริงๆค่ะ ได้โปรดท่านคาซึยะอย่าฆ่าครอบครัวและคนในหมู่บ้านเลยนะคะ ไม่ว่าท่านจะให้ฉันทำอะไรฉันก็จะทำโดยไม่อิดออด"

 

 

 

"แม้ฉันจะทำกับเธอแบบนี้หรอ..."

 

 

 

เขาหันไปกระพริบตาไล่พวกหน่วยรากออกไปจากที่นี่ ไม่นานมือของเขาที่สัมผัสหน้าท้องของซุยเรนก็ค่อยๆ ขยับขึ้นไปจนถึงหน้าอกไซส์ขนมคกของซุยเรน

 

 

 

มือขวาเริ่มบีบคลึงหน้าอกเล็กในขณะที่ยื่นหน้าไปกระซิบถามเด็กสาวด้วยสีหน้าหื่นกระหาย เด็กสาวที่กำลังหวาดกลัวจึงได้แต่พยักหน้ารัวๆ เพราะกลัวว่าคาซึยะผู้เป็นอาชูร่าแสนน่ากลัวจะไปทำลายครอบครัวและหมู่บ้านของเธอ

 

 

 

"ดีถอดชุดออกซะ จากนี้ฉันจะทำให้เธอกลายเป็นเครื่องระบายอารมณ์ของฉัน"

 

 

 

เด็กสาวกัดริมฝีปากแบบไม่ยินยอม แต่สุดท้ายเพื่อความปลอดภัยของหมู่บ้านและครอบครัวอันเป็นที่รัก เธอก็เริ่มปลดโอบิสีดำรอบเอวออก และเริ่มถอดชุดคลุมกิโมโนออกจนเผยให้เห็นเรือนขาวนวลไร้ตำหนิและไร้ชั้นใน

 

 

 

หลังจากที่ถอดออกจนหมด แทนที่เธอจะถูกโจมตีอย่างหื่นกระหายแบบที่จินตนาการไว้ ทว่าชายหนุ่มกับยืนอ้าปากหาวแบบไร้เรื่องราว สายตาของเขาจ้องมองเรือนร่างของเธออย่างสนใจแต่ไร้ความหื่นกระหายแบบเมื่อครู่ลิบลับ

 

 

 

"เป็นร่างกายที่ดี ถ้าเธอโตกว่านี้อีกหน่อยต่อให้เป็นฉันเองก็คงทนไม่ไหว เอานี่ไปใส่"

 

 

 

คาซึยะโยนชุดนินจาไปให้เด็กสาวที่กำลังยืนอึนอย่างไม่เข้าใจ สักพักเธอก็ได้สติและหยิบเสื้อผ้ามาใส่ ทว่าเธอกับใส่บราไม่เป็นเขาจึงต้องไปสวมใส่ให้เธอแถมยังได้กำไรจากการจัดหน้าอกให้เข้าทรงกับบราอีกด้วย

 

 

 

ไม่นานเด็กหญิงในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นก็เผยออกมาให้คาซึยะได้ชวดชม ขนาดใส่ชุดธรรมดาแต่ความงามของเธอก็ไม่ได้ลดน้อยลง

 

 

 

"คะ คือว่า..."

 

 

 

เห็นท่าทางสงสัยของเด็กสาวคาซึยะก็แสร้งทำสีหน้าจริงจังพร้อมกล่าวคำพูดแกมบังคับทำให้ซุยเรนได้แต่พยักหน้ารัวๆ ก็นี่เป็นทางเลือกเดียวของเธอแล้วถ้าเธอไม่ทำตามมีหวัง...

 

 

 

"จำไว้จากนี้เธอคือผู้หญิงของฉัน ทุกเช้าเธอต้องแอบมาให้ฉันเล่นกับหน้าอกของเธอทุกวัน และอย่าได้คิดหลบหนีหรือคิดคดทรยศฉันไม่งันฉันอาจมือลั่นเผลอตัวไปทำลายครอบครัวและหมู่บ้านของเธอ เข้าใจ้ ?"

 

 

 

"ขะ เข้าใจค่ะ"

 

 

 

"ดีก่อนอื่นพวกเรามาเริ่มทดลองงานกันก่อน"

 

 

 

คาซึยะลงไปนั่งบนเก้าอี้ก่อนจะดึงร่างของซุยเรนที่ไร้ท่าทางต่อต้านขึ้นมานั่งอยู่บนตัก จมูกเริ่มสูดดมกลิ่นหอมราวสวนดอกไม้ของเธอ มือซ้ายค่อยๆถกเสื้อขึ้นจนเผยให้เห็นหน้าอกที่ถูกป้องกันด้วยชุดชั้นในสีดำลายลูกไม้แสนเซ็กซี่เกินวัยของเธอ

 

 

 

มือขวาคว้าจับอกไซส์ขนมอีกครั้ง เขาทั้งบีบและคลึงอย่างมันมือ เด็กหญิงจากที่เคยรู้สึกแย่เริ่มมีอาการแปลกๆ อยู่ไม่สุขต้องขยับตัวไปมา คาซึยะที่เห็นแบบนั้นก็ถอยหายใจ

 

 

 

'ขัดขืนฉันสิเฮ้ย แบบนี้แผนของฉันก็เสียเปล่ากันพอดีสิ!'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว