ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 6 CHAPTER

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 786

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2563 19:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6 CHAPTER
แบบอักษร

“ขี้เกียจไปโรงเรียนจัง นิลไม่ไปได้ไหมค่ะ?”

“จะบ้ารึไง!”

“ก็นิลขี้เกียจนี่ค่ะ”

“ขี้เกียจยังไงก็ต้องไปรู้ไหม”

“ค่าๆ”

หลังจากที่ออกมาจากห้องได้หญิงสาวผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวก็เอ่ยขึ้นพร้อมทำท่าบิดขี้เกียจเอามืออีกข้างที่ว่าปิดปากเดินหาวออกมาจากห้องนอนเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่นที่ที่มีพี่สาวตัสเองนั่งดูข่าวสารอยู่

“ว่าแต่เมื่อวานเราไปไหนพี่หาตัวเราไม่เจอตั้งแต่ตอนเที่ยงเลย?”

“เอ่อ..คือนิลไป ไป ไป..”

“ไปกับดีแลนด์?”

“พี่รู้ได้ไง?”

“คุณซีโน่บอก”

“คือ.....นิลขอโทษนะค่ะ”

“ไม่เป็นไรหรอกแต่พี่อยากให้นิลระวังตัวไว้นะเหมือนผู้ชายคนนี้ไม่สิเหมือนสองพี่น้องนี้จะอันตรายอยู่เหมือนกัน...พี่รู้สึกว่าพวกเขาไม่ใช่แค่ลูกเศรษฐีธรรมดาแน่ๆ...”

“ค่ะเรื่องนั้นนิลก็พอจะทราบแต่พี่นิ้งไม่ต้องห่วงนะค่ะนิลนะเก่งจะตายพี่นิ้งก็รู้^_^”

“พีี่นะไม่ห่วงเรื่องฝีมือเราแต่พี่ห่วงใจเรา...”

“พี่นิ้งพูดอะไรค่ะมันไม่ใช่อย่างนั้นสะหน่อย”

“พี่ไม่เคยเห็นเราทำตัวสบายๆกับผู้ชายคนไหนได้เลยสักคนแต่กับดีแลนด์แค่ไม่กี่ชั่วโมงน้องสาวพี่กลับนั่งรถไปกับเขาเฉยเลย”

“....ไม่รู้สิค่ะเขาให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปจากผู้ชายทั่วไปค่ะ...นิลไม่รู้สึกกลัวเลยเวลาอยู่กับเขาแต่กลับรู้สึกผ่อนคลายสะด้วยซ้ำ....”

“นั่นแหละที่พี่เป็นห่วง...นิลก็รู้ว่าต่อให้เรามีความรักยังไงเราก็ไม่สามารถมี....”

“ครอบครัว....ค่ะนิลรู้เพราะเราไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป....”

“............”

สายตาของผู้เป็นน้องเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งปนเศร้าขึ้นมาทันทีที่เธอพูดเรื่องนั้น...ขึ้นมา ใช่เธอกับน้องไม่ใช่คนธรรมดาไม่ใช่แบบพวกมีพลังเหนือธรรมชาติหรือนางฟ้าหรือแม่มดอะไรพวกนั้นแต่ก็ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปที่สามารถมีครอบครัวได้เหมือนกับใครเขา......เพราะเหตุการณ์นั้นจึงทำให้เธอกับน้องเป็นแบบนี้....เป็นเพราะคนเลวพวกนั้นแท้ๆ...........

“พี่ไม่ต้องห่วงค่ะเขาเป็นแค่เพื่อนของนิล”

“ดีแล้ว^_^”

“เอ่อว่าแต่พี่เถอะค่ะเมื่อวานพี่กลับมากับพี่ชายดีแลนด์ใช่ไหม?”

“อ๋อใช่เขามาส่งพี่....”

พูดออกไปเสียงเบาหวิวเมื่อน้องสาวถามถึงผู้ชายที่เธอคิดว่าเป็นคนมาส่งเธอเมื่อคืนนี้ไอ้ผู้ชายที่ใจร้ายเย็นชาและห่วยแตกคนนั้น

“^_^”

“ไปเรียนเถอะเดี๋ยวสาย”

“ค่ะไปเถอะ”

@DTW High School

ประตูรถรับส่งนักเรียนของทางโรงเรียนชื่อดังเปิดออกโดยผู้ที่นั่งอยู่ข้างในทั้งสองที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้โดยสารเผยให้เห็นสองขาเรียวที่ก้าวลงมาจากรถของทางโรงเรียนพร้อมกัน แค่เห็นขายาวๆของสองคนที่อยู่ด้านในก้าวออกมาไม่ว่าจะทั้งชายทั้งหญิงต่างพากันให้ความสนใจเป็นอย่างมากโดยเฉพาะผู้ชายที่ต่างพากันจ้องตาไม่กระพริบ ต่างจากฝั่งผู้หญิงที่บางคนก็มองอย่างตื่นเต้นบางคนก็มองอย่างอิจฉาริษยา

“Oh my god look at their legs !!!”

“Holy shit their legs are so long!”

“Dude looks at their long legs !!!”

“Who are they?”

เสียงพูดคุยกันเป็นภาษาอังกฤษดังขึ้นเรื่อยๆอย่างกระหึ่มเพียงแค่เห็นแค่ขาของคนสองคนที่พึ่งจะก้าวออกมาแต่ก็ตะลึงหนักขึ้นไปอีกเมื่อสองคนที่อยู่ในบทสนทนาเผยตัวออกมาจากรถแบบเต็มตัวทำให้ทุกคนในที่นั้นตกตะลึงตาค้างกันเป็นแถว

“Are they friend or sibling?”

“I think they are siblings,I remember that girl with the fringe she’s in our class!”

“Oh yeah!,but wait if she’s in our class then she’s the one that beat my Dyland!”

“Oh yes!, how dare she touch my man!”

เสียงของคนบางกลุ่มที่ดังเล็ดลอดออกมาจากการสนทนาในที่แห่งนั้นดังเข้าหูของบุคคลเป็นพี่เข้าจนทำให้เธอต้องหันไปมองหน้าน้องสาวที่ตอนนี้มองไปที่ผู้คนพวกนั้นอย่างไม่สบอารมณ์นัก เธอค่อนข้างที่จะไม่ชอบไม่สิต้องใช้คำว่าเกลียดบรรยากาศแบบนี้ บรรยากาศที่น่าอึดอัด ที่ๆมีคนมุงเยอะๆแบบนี้เธอไม่ชอบในยิ่งนักที่มีคนเอาแต่จ้องเธออยู่ได้และเธอก็คิดว่าพี่สาวของเธอก็รู้สึกเหมือนกัน

“งั้นเราแยกกันตรงนี้นะพี่ต้องไปแล้วเหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบนาทีเดี๋ยวต้องไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาอีก”

“ค่ะเจอกันตอนเบรคนะค่ะ”

“อื้ม”

หลังจากทำการบอกลาและแยกย้ายจากพี่สาวเรียบร้อยร่างบางก็เดินฝ่าผู้คนที่ตอนนี้ก็ยังไม่เลิกจ้องเธอ ไม่รู้ทำไมทุกๆคนถึงเอาแต่จ้องเธอกันนะเธอไม่ใช่คนที่พิเศษอะไรนิแถมไม่ใช่คนดังอีกต่างหาก แต่เธอไม่มีเวลามาสนหรอกว่าใครจะคิดยังไงกับเธอ เธอต้องรีบเข้าห้องเพราะไม่อยากเข้าช้าในการเรียนวันที่สองของเธอ

ขายาวเรียวคู่สวยก้าวฉับๆอย่างว่องไวจนมาถึงชั้นที่เธอเรียนตลอดทางเดินมีผู้คนมากมายมองมาที่เธอไม่ว่าจะทั้งชายทั้งหญิงต่างพาดันมองและก็ซุบซิบกัน บางคนก็ทำท่าอย่างกับจะพุ่งเข้ามาหาเรื่องเธอแต่เธอด็ไม่ได้เกรงกลัวไดๆแต่กลับนิ่งเฉยและเดินผ่านไปอย่างเงียบ จนมาหยุดอยู่หน้าห้องเรียนของเธอเองก่อนจะเข้าไปและก็เห็นว่ามีคนไม่กี่คนประมาณสี่ถึงห้าที่นั่งอยู่ในนั้น เธอจึงเป่าปากโล่งอกเพราะนึกว่าเธอจะเป็นคนสุดท้ายของห้องสะอีก นักเรียนในห้องบางคนก็อ่านหนังสือบางคนก็คุยกันบางคนก็นั่งเล่นโทรศัพท์กันอย่างเมามัน เธอไม่นึกสนใจอะไรแต่ทันทีที่มองออกไปนอกหน้าต่างเธอกลับเห็นทุกๆคนที่เดินผ่านห้องเธอจะมองมาที่เธอกันหมด เป็นเพราะว่าเธอนั่งอยู่ข้างฝาผนังจึงไม่แปลกที่เธอตะเห็นทุกๆการกระทำของคนที่เดินผ่านห้องของเธอจากอีกฝั่งได้

ปึก!

เสียงขวดน้ำอัดลมขนาดเล็กสองขวดที่มีสีคล้ำๆถูกที่กระแทกลงมาบนโต๊ะของเธอ มันถูกกระแทกลงมาจนทำให้น้ำที่อยู่ในขวดที่ไม่ได้ปิดฝากระเด็นออกมาโดนหน้าและเสื้อผ้าของเธอจนเปียกแทบจะหมดครึ่งตัว จากที่ไม่ค่อยสบอารมณ์อยู่แล้วกลับทำให้เธอรู้สึกหัวร้อนขึ้นไปอีก เธอตวัดสายตาขึ้นไปมองบุคคลที่ทำเช่นนั้นด้วยสายตาเรียบนิ่งและก็พบกับผู้หญิงผมยาวผิวขาวมีรูปร่างและโครงหน้าที่ไม่ใช่โซนเอเชีย เธอเป็นผู้หญิงที่จัดอยู่ในหมู่คนสวยเลยก็ว่าได้

“Hi, oh sorry honey I did not mean to do that , it was an accident !”

“Hehehe!”

เธอเอ่ยขึ้นมาใช้ประโยคและคำพูดที่เหมือนกับรู้สึกผิดแต่น้ำเสียง สีหน้าและแววตาทำให้หญิงสาวเชื่อในทันทีว่าเธอไม่ได้รู้สึกผิดแถมยังตั้งใจสะด้วยซ้ำไป!

“By the way you are that girl that went to the city with Dyland right?”

“......”

“Hello can you talk?!”

เมื่อเธอถามแต่หญิงสาวกลับทำเงียบใส่เธอจึงเริ่มขึ้นเสียงบ้างคิดว่าเผื่อร่างบางตรงหน้าจะนึกเกรงกลัว แต่หารู้ไม่ว่ามันไม่มีผลใดๆเลยทั้งสิ้น

“Oh Veronica! I think she’s can’t talk like you said”

“Oh yeah, I thi...”

“Are you guys done talking?”

“Oh never mind you can talk, am gonna ask you one more time Are you and Dyland are dating?”

“Why do I have to tell you?”

“Case if I wanna know you have to tell me and by the way he’s my boyfriend!”

“Oh really he never said he has a girlfriend:)”

“Ahhh! You little ****! Am going to rip you in to pieces!”

เมื่อจบประโยคเธอพุ่งตรงมายังร่างบางแต่ด้วยความไวกว่าจึงทำให้หญิงสาวหลบทันจึงทำให้ผู้เริ่มการต่อสู้อย่างเธอหน้าทิ่มหัวขม้ำโขลกกับพื้นเข้า ด้วยความต้องการที่จะทำร้ายจึงทำให้เธอไม่สนว่าเลือดที่ไหลออกมาทางหน้าผากตอนนี้จะไหลออกมาเยอะหรือน้อยเพียงได๋เธอขอเพียงได้ตบสั่งสอนนังผู้หญิงเอเชียคนนี้ให้หนำใจกับที่มันกล้ายุ่งกับคนของเธอก่อน พยายามพุ่งตัวเข้าไปอีกครั้งโดยครั้งนี้เธอเป็นฝ่ายสั่งให้คนที่มาด้วยกับเธอทั้งสองคนจับล็อคตัวร่างบางตรงหน้าไว้ก่อนจะทำการง้างแขนและสบัดฝ่ามือไปที่แก้มนวลนิ่มหนึ่งครั้ง พร้อมที่จะต่อครั้งต่อไปแต่ร่างบางตรงหน้าไม่มีทางที่จะให้ตัวเองถูกตบอีกครั้งจึงง้างท้าวข้างนึงถีบไปที่หน้าท้องน้อยจุดที่อ่อนไหวสำหรับผู้หญิงมากๆอีกหนึ่งจุดจนทำให้หญิงสาวหน้าสวยโซนยุโรปถึงกับล้มลงไปนอนพับกับพื้นก่อนที่เธอจะทำการกระแทกเท้าข้างนึงไปที่หญิงสาวที่ล็อคแขนเฌอไว้ข้างนึงจนล้มลงก่อนจะกระทุ้งข้อศอกไปที่หน้าท้องของอีกคนจนเธอตัวงอและทำการบิดแขนของเธอหมุนตัวและทุ่มเธอกับพื้นอย่างไม่เกรงกลัวและเกร็งใจใครต่างๆที่ยืนมองอยู่ ทางฝั่งสาวยุโรปหน้าสวยที่ตอนนี้เริ่มมีแรงลุกขึ้นมาบ้างเมื่อไม่ได้ดั่งใจจึงหันไปขว้าโต๊ะนั่งข้างๆเตรียมทุ่มไปที่หญิงสาวหน้าเอเชียข้างหน้าแต่เธอก็หลบทันอีก หญิงสาวหน้าเอเชียจัดการจับแขนเธอไว้ก่อนจะทำการบิดหมุนตัวอีกครั้งและเหวี่ยงเธอเข้ากับกำแพงอย่างจังและจัดการปบ่อยหมัดอัดหน้าเธอไปหนึ่งก่อนที่สาวยุโรปหน้าสวยจะสลบไป

เมื่อหมุนกลับมาก็พบกับนักเรียนนับสี่สิบคนที่ทั้งทุงดูจากในห้องและนอกห้องกันอย่างเมามันโดยที่ไม่มีใครที่คิดจะเข้าไปช่วยพวกเธอเลยคงเป็นเพราะว่าหญิงสาวเอเชียหน้าสวยตรงหน้าที่ตอนนี้ทำหน้านิ่งเรียบจนหน้ากลัวเกินไปจึงทำให้ไม่มีใครกล้าเย้าไปยุ่งแต่กลับพากันหลบทางให้เธออีกต่างหากเมื่อเธอกำลังก้าวเดินออกไป แต่ก้าวไปได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องหนุดฝีเท้าเพราะบุคคลตรงหน้า

“Alice! How cold you do that to your classmate!?”

“.....”

“You come with me to the office right now young lady!”

ไม่มีเสียงตอบรับหรือแม้กระทั่งเสียงไดๆเลยใน ณ ขณะนั้นทั้งจากตัวหญิงสาวหรือผู้คนที่กำลังมุงดูอยู่แต่พอเดินตามครูไปได้ไม่นานเสียงก็เริ่มกลับมาดังขึ้นพร้อมผู้คนมากมายที่พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นและจบลง.....

——————————————————

 

“You have had fight with your classmate, in just two day that you have been into this school! Tell me exactly what happened!”

“I have got nothing to say miss”

“What do you mean you got nothing to say! You know that what you just did it can cause you to a big trouble!”

“......”

“I guess I have to ring your parents !”

“My parents aren’t in this country”

“Grrr...don’t get me mad yong lady, I will sent you to the principal then”

เธอจบประโยคนั้นก่อนจะหันมาแยกเขี้ยวใส่ฉันเหมือนกันก่อนที่จะหันไปทางข้างของเธอก่อนนะหยิบโทรศัพท์โทรหาใครสักคนเหมือนจะเป็นผ.อละมั้ง หึก็ไม่พ้นผ.อ.อีกแล้วสินะนัยนิลเอ้ย คุณเบื้อมั้ยตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยเลยที่จะไม่มีเรื่องกับเพื่อนในห้องจนต้องย้ายโรงเรียนหรือถูกเชิญผู้ปกครอง ฮ่าๆฉันรู้ว่าฉันเองเป็นคนยังไง เป็นคุณ คุณจะยอมให้คนอื่นมารังแกไหมล่ะ? ใช่ฉันเป็นพวกไม่ชอบยอมใครสะด้วยร้ายมาร้ายกลับดีมาดีกลับแฟร์ๆ:)

หลังจากที่เดินตามครูมาได้สักพักเธอก็พาฉันมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องห้องนึงที่อยู่สูงที่สุดของตึกครู นี่สินะห้องผ.อ คงจะกว้างน่าดูแฮะ

ทันทีที่เคาะและเปิดประตูเข้าไปสิ่งที่ฉันเห็นเป็นสิ่งแรกคือผู้ชายคนนึงนั่งหันหลังอยู่เหมือนเขาจะยุ่งๆเพร่ะเหมือนว่าเขากำลังคุยกับใครอยู่ทางโทรศัพท์

“Have a seat”

เสียงคุ้นๆยังไงก็ไม่รู้อ้ะ

ฉันนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับโต๊ะที่ผู้ชายคนนั้นนั่งอยู่ ก่อรที่ผู้ชายคนนั้นจะค่อยๆหันมาและสิ่งที่ทำให้ฉันค่อนข้างจะตกใจในตอนนี้คือไอ้บ้าดีแลนด์!!!!

“ไงยัยตัวแสบ พร้อมรับบทลงโทษรึยัง:)”

“เหี้ย!”

“พูดไม่เพราะกับผ.อแบบนี้มันน่าลงโทษนักยัยเด็กแสบ”

“นี่ๆเดี๋ยวดิคือนายมาเป็นผ.อได้ไงว้ะ?”

“อ้าวยังไม่รู้หรอ ฉันนึกว่าเธอกับพี่สาวไปสืบมาแล้วสะอีก!”

ชิบหายรึว่านายนี่รู้ว่ะว่าเราเป็นใครมาทำอะไรที่นี่!

“สืบอะไรว้ะ มั่วชะมัด”

“หึ...ชั่งมันเถอะ ว่าอต่ว่าฉันจะลงโทษเด็กนักเรียนยังไงดี:)”

“.....”

“เธอรู้ไหมเด็กนักเรียนคนไหนที่มีการทะเลาะกันเนี่ยเขามีบทลงโทษยังไง?”

“ยังไง? ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นหรอกนายไม่ได้น่ากลัวอะไรเลยรู้ไหม:)”

“ต้องลองดูว้ะ:)”

ไม่ว่าเปล่าไอ้บ้านี่ก็ค่อยๆบุกขึ้นมาจากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามก่อนจะมากหยุดอยู่ข้างๆฉันที่ตอนนี้นั่งอยู่ตรงโต๊ะฝั่งตรงข้ามกับเขาที่นั่งอยู่ตะกี๊ ก่อนจะหยุดและดึงตัวฉันขึ้นมาก่อนจะถีบเก้าอี้ฉันออกห่างจากฉันก่อนจะจัดการปัดของต่างๆบนโต๊ะทำงานของเขาออกจนหมดภายในครั้งเดียวและยกฉันขึ้นไปนั่งบนนั้น ชิบหายช่วยด้วย!!!!นี่มันตรายมากๆและอ้ะ!!!

“หึ:) กลัว?”

“ไม่มีทางสะล่ะ”

อยู่ๆไอ้บ้านี่ก็เอามือมาลูบที่หน้าฉันก่อนจะประกบปากของเขาลงมาที่ปากของฉันอย่างรุนแรงจนฉันรู้สึกแสบก่อนที่มือที่ส่างอยู่จะค่อยทำการถลกกระโปงนักเรียนฉันขึ้นและใช้มือลูบขึ้นมาเรื่อยๆที่ขาของฉันและมืออีกข้างก็ปลดไทด์ของฉันออกอย่างชำนาญแม้จะใช้แค่ข้างเดียวหลังจากนั้นก็ทำการปลดกระดุมออกจนสุดทาง ไม่ได้น้ะฉันจะปล่อยเขาทำแบบนี้ไม่ได้! ฉันพยายามผลักเขาออกไปตั้งแต่เขาจับฉันวางลงบนโต๊ะทำงานแล้วแต่ทำยังไงก็ทำไม่ได้คือคุณเข้าใจไหมว่าแบบแรงหายหมดพายในพริบตาเดียวในทันทีที่เขาจูบฉันไม่รู้ว่าทำไมมันหายไปตอนไหนคือมันไม่มีแรงสู้เขาเลยปกติฉันนะล้มผู้ชายกล้ามโตๆได้ธรรมดาๆเลยน้ะแต่กับไอ้บ้านี่ฉันขยับไม่ได้เลยคือเหมือนจูบนี้เป็นจูบสูบวิญญาณเลยอ้ะ โอ๊ยๆๆๆช่วยด้วยค่า!!!! มือที่ลูบที่ขาฉันค่อยเลื่อนขึ้นมาสูงขึ้นเรื่อยๆจนมันหยุดอยู่ที่น้องสาวของฉันก่อนที่เขาจะใข้มือขยี้ตรงจุดอ่อนไหวที่สุดของลูกผู้หญิง ไม่น้ะไม่! มืออีกข้างไม่ว่าเปล่าเขาใช้มันผลักฉันนอนราบไปกับโต๊ะก่อนจะดึงเสื้อนักเรียนฉันออกก่อนจะทำการจับหมับเข้าที่หน้าอกฉัน ฮือออไม่ๆๆๆๆๆ!!!! พี่นิ้งช่วยนิลด้วย!!

“หึ..ทีอย่างงี้กลัว:)”

“ขอโทษที่ขัดจังหวะแต่กูมีเรื่องสำคัญจริงๆ”

“ไอ้เหี้ยโน่มึงนี่มัน หันไปเดี๋ยวนี้ไอ้พี่เหี้ย!”

โอ้มายก๊อดโชคช่วยอีนิลแล้วจ้า! ไม่รู้จะขอบคุณนายซีโน่อะไรนั่นดีไหมเพราะเขาคงเห็นในสภาพที่ไม่ควรจะเห็นแน่ๆแต่ก็ถือว่าเขาช่วยฉันไว้แล้วกันเพราะไม่อย่างนั้นฉันคงเสียทีให้ไอ้บ้าดีแลนด์นี่จริงๆแน่ๆ ฮึ้ยๆคิดแล้วเจ็บใจทำไมนะแรงฉันถึงสู้ไอ้บ้านี่ไม่ได้เลย!

“แต่งตัวเร็วๆแล้วก็อย่าพึ่งหนีออกไปไหน!เพราะถ้าฉันจับเธอได้เธอไม่มีทางรอดแน่!”

“ขู่ขนาดนี้คิดว่ากลัวไหมล่ะ?”

“ได้เราได้เห็นดีกันแน่:)”

ไม่ว่าเปล่าฉันรีบสิ่งออกจากห้องของเขาทันที ใครจะอยู่ละว้ะอยู่ฉันก็เสียเปรียบนายดิ! แล้วที่นี้จะทำไงละเนี่ยจะกลับไปที่ห้องเรียนคงได้เป็นเป้าสายตาแน่ๆเพราะสภาพฉันตอนนี้เหมือนหมามากๆผมเผ้ารุงรัง ปากบวมเจ่อแถมลืมเน็คไทด์อีก! โอ๊ยยยกลับหอแล้วกันดีนะกระปงกระเป๋าฉันถือมาด้วยด้วยอ้ะหึ้ยเจ็บใจนัก!

ในห้อง

“มึงไม่เคาะก่อนว้ะ!?”

“กูผิด?”

“เออแม่งเอ๊ย!”

“กูไม่เห็นอะไรของเด็กมึงทั้งนั้นเพราะมีควายตัวนึงบังสะมิดเลย:)”

“ไอ้เหี้ย”

“น้อยๆหน่อยกูพี่มึง”

“ว่าแต่มีเรื่องอะไร?”

“เรื่องยัยนั่นแล้วก็พี่สาวยัยนั่นแหละ”

“รู้แล้วหรอว่าพวกเธอเป็นใคร?”

 

 

 

 

To be continued

 

มาค่ะมาอ่านค่ะ ตอนนี้ถ้างงเดี๋ยวจะมาแก้ให้นะค่ะแล้วก็ภาษาอังกฤษเดี๋ยวจะแปลให้แน่นอนค่ะขอเวลาไรท์อีกหน่อยนะค่ะ:)

1 comment = 1 กำลังใจ💓

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น