ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.1 ช่วยชีวิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 542

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2563 00:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.1 ช่วยชีวิต
แบบอักษร

@กลางทะเล

“พ่อ ผมไปเล่นหน้าเรือนะคับ”

เด็กชายวัย11ขวบ มาล่องเรือกับครอบครัวตอนนั้นทุกคนเตรียมอุปกรณ์ลงไปดำน้ำ

เด็กคนนี้วิ่งออกไปเล่นหน้าเรือคนเดียวเเล้วจู่ๆฝนก็ตกหนักเหมือนพายุเข้าทำให้เรือโคลงเคลงไปหมด

ซ่าาา ซ่า เปรี้ยงง

พ่อรีบวิ่งมาจะพาลูกกลับเข้าด้านในเเต่กลับไม่ทันเด็กน้อยลื่นตกเรือไปท่ามกลางพายุ

“ช่วยด้วยย! พ่อ!“

ชายวัยกลางคนไม่ได่ยินเสียงที่ลูกชายเรียกเขาไม่เห็นด้วยซ้ำว่าเด็กน้อยตกลงไป

เเถวนั้นมีเกาะใหญ่ที่ไม่มีคนอาศัยอยู่เรือเลยเเล่นไปจอดเเล้วให้ทุกคนค้างที่เกาะรอพายุหยุด

“อึก เเค่กๆ”

เด็กน้อยจมดิ่งลงในน้ำลึกเเล้วจู่ๆภาพก็ตัดไป

“หนู หนู ได้ยินมั้ย”

มีคนดำน้ำลงมาช่วยเด็กน้อยไว้ทันเเต่เขาหมดสติไปนานตื่นอีกทีก็มาอยู่ในถ้ำ

“เเค่กๆ พ่อ”

“หอมเหลือเกิน...”

กลิ่นเลือดเด็กชายคนนี้หอมหวานเเบบไม่เคยได้กลิ่นของมนุษย์น่าหลงไหลเเบบนี้มาก่อน

“พี่สาวช่วยผมหรอครับ”

“พ่ออยู่ไหนฉันจะไปส่ง”

หญิงสาวที่อยู่ในเกณฑ์วัยรุ่นเป็นคนช่วยชีวิตเด็กคนนั้นไว้..

เธอพาเขาไปส่งใกล้ๆเรือที่มีผู้คนวุ่นวายกันอยู่ เเล้วก็รีบออกมาทันที

“ไปไหนมาลูก”

“หนูเเค่ไปปีนเล่นนิดหน่อยค่ะ”

“จ๊ะ”

ด้านเด็กน้อย

“พ่อฮะ เมื่อกี้พี่สาวช่วยผมคับ”

“ใครหรอลูก”

“พี่สาวดำลงมาช่วยผม”

เด็กน้อยเล่าเหตุการณ์ที่จำได้ลางๆ

“เธอพาผมลอยขึ้นฟ้าเร็วมากด้วยนะครับ”

“ลูกน่าจะตกใจจนฝันน่ะ”

“จริงนะครับพ่อ”

“เธอกระโดดเร็วมากเลย”

“ครับลูก”

เด็กน้อยคนนั้นวาดรูปผู้หญิงคนที่มาช่วยเขาตั้งเเต่วัยเด็กเขาเอาเเต่วาดภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเก็บไว้

จน...

เกือบ 10 ปีผ่านไป

@ครอบครัวฮอลโลว์

ปัจจุบันเเวมไพร์ลดเหลือน้อยลงทุกทีส่วนใหญ่จะปะปนกับมนุษย์บางตนที่อยู่ด้านมืดก็จะดูดเลือดมนุษย์

“เหาะไปไม่ได้หรอเเม่”

มิเกลทำหน้าเซ็งที่วันนี้เขาต้องนั่งรถเหมือนมนุษย์ทั่วไปเเละทำทุกอย่างให้กลมกลืนในมหาลัย

“เกล! อยากโดนจับคุมขังรึไง”

“โถ่ ก็มันน่าเบื่อ”

“เกล ไปกันได้เเล้วเดี๋ยวสาย”

เอเมลน้องสาวฝาเเฝดของเขาที่ต้องไปเรียนคณะเดียวกันทำตัวให้เนียนกับคนอื่นๆ

“ลูกเอานี่ไปด้วย เกลดูน้องดีๆล่ะ”

“ค่ะเเม่”

“ค้าบเเหมลูกรักอ่ะเนอะ”

เจน่า หยิบเลือดที่ถูกบรรจุลงกล่องผลไม้จะได้เเนบเนียนเป็นปกติเวลากิน

@คณะสถาปัตย์

พวกเคยอยู่ในโรงเรียนเมืองอื่นมาครั้งนึงเเล้วเเต่ต้องย้ายเมืองมาอยู่ที่นี่เพราะมีคนจับผิดเยอะเกินไป

“ควบคุมตัวเองดีๆล่ะที่นี่คนเยอะ”

พี่ชายเพียงเเค่2นาทีเตือนเธออย่างกับเป็นเด็ก

“รู้เเล้วหน่า“

คนตัวเล็กหน้าตาน่ารักทำให้ตอนที่เมืองเก่าเธอเป็นที่จับตามองของคนอื่นจนเกือบทำผิดกฏ

“น้องๆมาลงชื่อได้เลยครับ”

รุ่นพี่เรียกรวมไปเข้าเเถวเพื่อลงชื่อ

ตุ่บ

มีผู้ชายร่างสูงคนนึงเดินมาชนเธอเข้า

“ขะ ขอโทษครับ เป็นอะไรมั้ย?”

ดีนพูดตะกุกตะกักอึ้งกับหน้าตาเธอที่ทั้งสวย ทั้งขาว

“ไม่เป็นไรค่ะ”

เอเมลพยายามยิ้มตอบเขา

“ไม่รอกูเลยสัส”

พีทเดินตามมาติดๆเเล้วตบไหล่เพื่อนรักอย่างดีน

“เราดีน นี่ไอ้พีท”

ดีนเเนะนำตัวกับเอเมลเเละมิเกล

“เธอชื่อ..”

(เขายืนกับเเฟนไอสัสเเหกตาดูไอ้ดีน”

พีทกระซิบเตือนดีนให้ดูสายตาดุๆของมิเกล

“เอเมล นี่พ่ี่ชายเรา..”

“นาย..?”

“มิเกล”

มิเกลตอบส่งๆไป

“เเกสองคนชื่อเท่ดีนะ ไม่เคยได้ยินเลย”

“อื้อ”

ทั้งคู่ยังปรับตัวกับรอบข้างไม่ค่อยได้เท่าไหร่เพราะปกติก็อยู่เเต่กับพวกเเวมไพร์

“มีเพื่อนเพิ่มเเล้วว่ะตื่นเต้น”

พีทเป็นคนเฟรนลี่เขามักชวนคนอื่นคุยเก่งเสมอ

“ยินดีที่ได้รู้จักนะ ดีน พีท”

“เหมือนกัน”

เหมือนพวกเขาจะเริ่มเข้ากันได้ดี

ระหว่างต่อเเถวอยู่สักพักรุ่นพี่ก็ถือของมาเเล้วดีนช่วยรับจนกล่องเหล็กที่ถือมันบาดมือ

“เลือดออกมึงไอ้ดีน”

“เออ”

ดีนก้มดูเลือดที่มือเริ่มซึมออกมา

เอเมลมองเลือดที่กำลังส่งกลิ่นหอมหวานเตะจมูกจนเผลอเคลิ้มไปกับมัน

“เมล”

มิเกลรีบสะกิดเพราะเริ่มเห็นเอเมลเกือบควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่

“เมลเป็นไรรึเปล่า”

ดีนถามเพราะเห็นจ้องเเผลที่มือเขาอยู่นาน

“เมลกลัวเลือดหน่ะ”

มิเกลต้องรีบเเก้ตัวให้เธอ..

11.20 น.

“หาไรกินมั้ยหิวอ่ะ”

รุ่นพี่ปล่อยให้พักพีทก็รีบชวนเพื่อนๆไปกินข้าว

“เอาดิ หิวพอดี”

ดีนหันมาถามเอเมลกับมิเกลต่อ

“เราไม่หิวอ่ะ เดี๋ยวเจอกันนะ”

“ไอเกลไม่หิวหรอวะ”

พีทถามเอเกลอีกครั้งเขาดูเหมือนจะดุๆเย็นชาด้วย

“ไม่หิว เจอกัน”

“งั้นก็ได้”

สุดท้ายดีนก็เดินไปกับพีทสองคน

@หลังตึก

อึก อึก อึก

คนตัวเล็กดื่มเลือดจากกล่องอย่างเร็วไว

“ทำไมเมื่อกี้คุมตัวเองไม่ได้?”

“กลิ่นมัน..ไม่เหมือนทั่วไป”

“เราไม่ดูดเลือดมนุษย์เมลคุมตังเองได้ตลอดหนิ”

มิเกลทำน้ำเสียงจริงจังเพราะปกติเธอไม่เคยเป็น เเบบนี้มาก่อน

“เมลก็ไม่เคยรู้สึกเเบบนั้น”

ร่างน้อยเริ่มกังวลเธอกลัวว่าถ้าครั้งหน้ามิเกลไม่ได้อยู่ด้วยจะทำไง

“ยังไง”

“ทุกอย่างมันเป็นสีเเดงไปหมด”

“เห็นภาพลางๆไปหมด”

มิเกลยังไม่เคยเป็นเเบบเธอมาก่อนเหมือนกันเขาก็ไม่รู้วิธีเเก้เเต่พ่อเเม่น่าจะรู้ดี

“มันคงเป็นสัญญาณเตือน”

“เราจะมีพลังเฉพาะตัวเเล้วหรอ”

“คงงั้น”

พลังเฉพาะตัวจะมีต่ออายุครบ100ปีเเต่ละตนมีพลังต่างกันหรือสายเลือดเดียวกันอาจคล้ายหรือเหมือนกัน

ด้านดีน

“คนไรวะสวยชิบหาย”

พีทนึกถึงหน้าเอเมลที่พึ่งเป็นเพื่อนใหม่เธอดูสวยกว่าผู้หญิงตัวไปมาก

“ใคร?”

ดีนที่นั่งกินข้าวอยู่เงียบๆก็พูดขึ้นมา

“เอเมลไง มิเกลก็หล่อสัสว่าป่ะ”

“น่ารัก..”

ดีนนั่งยิ้มเเล้วพึมพัมอยู่คนเดียว

“ฮั่นเเน่ ไอ้ดีน”

“อะไรมึง”

“ชอบก็จีบเดี๋ยวหมาคาบไปเเดก”

เพื่อนรักอย่างพีททำทีเป็นสอนเขาเหมือนเชี่ยวชาญ

“หึ”

เเล้วทุกคนก็กลับมารวมตัวเพื่อนทำความสะอาดลานกิจกรรมเเล้วก็ช่วยรุ่นพี่เก็บของ

“มาเราช่วย”

ดีนอาสาช่วนคนตัวเล็กที่เดินเก็บอุปกรณ์อยู่คนเดียวเพราะมิเกลไปยกของกับไอ้พีท

“ขอบคุณนะ”

“เอาไปไว้ไหนอ่ะ”

“ห้องเก็บของชั้น2อ่ะ”

เดินมาถึงห้องเก็บของอากาศร้อนอบอ้าวทำเอาคนร่างสูงเหงื่อโซกเเต่เขาเห็นว่าเธอดูไม่ร้อนสักนิด

“ไม่ร้อนหรอ”

“ไม่นะ”

เธอจะไปร้อนได้ยังไงเธอไม่มีความรู้สึกต่อความร้อนเเบบนี้อยู่เเล้ว

ปัง!

เสียงประตูโดนลมพัดจนปิดดังลั่นเเถมดูเหมือน. กรอนประตูจะพังด้วย

“เราไม่ได้เอามือถือมาอ่ะ”

ร่างสูงเก็บมือถือไว้ในกระเป๋าที่โต๊ะข้างล่าง

“เมลมีมั้ย”

“เรามี”

เธอเอามือคลำกระเป๋าเเต่ไม่มีมือถือเเต่ก็ไม่เจอ

“น่าจะตั้งไว้ข้างล่างอ่ะ“

“ทำไงดีอ่ะ”

ร่างสูงพยายามเอาตัวกระเเทกประตูเเต่ก็ไม่ได้ผล

ถ้าเธอติดอยู่ในนี้คนเดียวคงจะใช้พลังเเล้วออกไปเเต่นี่ไม่ได้มีมนุษย์อยู่มันผิดกฏ

“เดี๋ยวก็น่าจะมีคนมาเก็บของ”

“อื้อ”

ฉันใช้กระเเสจิตส่งไปบอกมิเกลก็ได้นี่หน่าดีนคงไม่สงสัยอะไรหรอก

(เกล..เค้าติดอยู่ในห้องเก็บของมาช่วยหน่อย)

(อืม กำลังจะไป)

“เเค่กๆ”

ดีนไอเพราะในนี้มีเเต่ฝุ่นเต็มไปหมดจนเเทบหายใจไม่ออกเลย

“ดีน เป็นไรรึเปล่า”

ยิ่งเธอเข้าใกล้เขามากเท่าไหร่กลิ่นเลือดที่วนเวียนอยู่ในตัวเขามันก็เตะจมูกจนเธอหลงไหลกลิ่นเลือดเขา

“ฝุ่นเยอะไปหน่อย”

“เมลก็เอาผ้าปิดจมูกไว้หน่อยก็ดีนะ”

“อื้อ”

10 นาทีผ่านไป

เเกร๊ก! ปัง!

“ไอ้เกลไอ้พีท มึงรู้ได้ไงกูอยู่นี่”

เขากับเมลยังไม่ได้โทรหาใครเลยด้วยซ้ำเพราะไม่มีมือถือเลยสักคนเเต่พวกเขามาช่วยได้

“เมลโทรบอกไอ้เกลมั้ง”

พีททำหน้างงๆยังไม่เห็นเขารับโทรศัพท์เเต่อยู่ดีๆก็ลากพีทเดินขึ้นมาเฉยๆ

“กูกับเมลไม่มีโทรศัพท์”

ดีนปัดเสื้อผ้าที่มีเเต่ฝุ่นออก

“อะ เอ่อเกลมาเก็บของหรอ”

ครั้งนี้เอเมลต้องเเก้ตัวเเทนเขาก็พี่ชายเอาเเค่อ้ำอึ้ง

“อืื้อใช่”

มิเกลตอบตามน้ำไป

“ลงไปเหอะพวกมึงร้อนสัส”

พีทเดินลากคอมิเกลลงไปส่วนดีนกับเอเมลก็เดิมตามมาติดๆ

.

.

.

 

 

 

ความคิดเห็น