EP.8
-
2 วันก่อน
-
ตึก ตึก ตึก
-
หลังจากที่ฉันออกมาจากห้องน้ำ ก็เผลอชนใครบางคนเข้า
-
พลั่ก
-
เจนนิษฐ์ขอโทษค่ะ...ฮึก
-
ฉันก้มให้อีกฝ่ายแต่ยังคงไม่หันขึ้นไปมอง
-
?ไม่เป็นไร
-
?มีอะไรให้ฉันช่วยมั้ย
-
เจนนิษฐ์อึก...ไม่เป็นไรค่ะ..ฮึก
-
พอเขาพูดดังนั้นจากตอนแรกที่ฉันเข้าไปหลบสงบสติอารมณ์ห้องน้ำให้ดีขึ้นแต่พอเจออีกฝ่ายพูดเข้ามันกลับสะกิดอารมณ์ให้ปะทุ
-
?ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนมั้ย
-
เจนนิษฐ์ไม่เป็นไร...
-
ฉันเลยเงยหน้ามองคนที่กำลังพยายามปลอบใจฉัน
-
แต่...O..O ก็ต้องอึ่งเมื่อคนตรงคือเดือนมหาลัยมีนามว่าซิก้า
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
ซิก้าแต่ฉันว่าเธอน่าจะยังไม่โอเคหรอกนะ
-
ซิก้าดูสิหน้าแดงหมดแล้ว
-
เขาพูดพร้อมกับยิ้มไปด้วย
-
เจนนิษฐ์คะ
-
เจนนิษฐ์ฉันแค่..อึก..ตกใจว่าเป็นพี่อ่า
-
ฉันพูดในขณะที่ยังคงสะอื้นอยู่
-
ซิก้าหืม
-
ซิก้าทำไมเอ่ย
-
เจนนิษฐ์ก็ปกติจะเจอพี่ยากนี่นา
-
ซิก้าหึๆ
-
ซิก้าสงสัยคงบังเอิญมั้ง
-
ซิก้างั้น..
-
ซิก้าไปหาอะไรดื่มหน่อยมั้ยเผื่อเราจะได้ดีขึ้น
-
เจนนิษฐ์แต่หนูติดคุยงานกับอาจารย์อยู่ค่ะ
-
เจนนิษฐ์งั้นเป็นวันหลังได้มั้ยคะ
-
ซิก้าอืม
-
ซิก้าไม่เป็นไร
-
ซิก้าวันนี้พี่ไม่มีนัดพอดี
-
ซิก้าเดี๋ยวพี่รอเราคุยงานเสร็จแล้วเราค่อยไปกัน
-
เจนนิษฐ์อืม..
-
เจนนิษฐ์จะดีหรอคะ
-
ซิก้าอืม..ดีสิ
-
ซิก้าตอนนี้เราไม่สบายใจพี่จะทิ้งเราได้ยังไง
-
เจนนิษฐ์แต่จริงๆคือเรายังไม่..
-
ขณะที่ฉันพูดกับเขา เขาก็พูดขัดขึ้น
-
ซิก้าว่าแต่คุยงานที่ตึกไหนล่ะ
-
ซิก้าตึกนี้หรอ
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
ซิก้างั้นเราจะไปเลยมั้ย
-
เจนนิษฐ์ไปเลยก็ได้ค่ะ
-
ซิก้าแต่พี่ว่าเราน่าจะเช็ดหน้าหน่อยนะ
-
ซิก้าดูสิตาบวมหมดแล้ว
-
เขาพูดพร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้าให้
-
ซิก้า
-
เจนนิษฐ์ขอบคุณค่ะ
-
จากนั้นฉันรับผ้าเช็ดหน้าเขามาก่อนที่จะหน้าตาให้เรียบร้อยแล้วคืนอีกฝ่าย
-
หงึกๆ
-
ซิก้าไม่เป็นไรเราเอาไปใช้เหอะ
-
เวลาต่อมา
-
@คาเฟ่แห่งหนึ่ง
-
ซิก้าดูเราดีขึ้นเยอะเลยนะ
-
เขาพูดพร้อมกับยิ้มไปด้วย
-
จนทำให้สาวๆที่อยู่ในร้านถึงกับตาร้อนใส่ฉัน
-
?ยัยนี่ทำไมถึงกล้ามายุ่งกับซิก้า
-
?ซิก้าของฉ้านนน
-
?ยัยนี่บังอาจมากมายุ่มกับซิก้าของฉัน
-
แชะ!
-
จู่ๆ พวกเธอก็หยิบมือถือขึ้นมาถ่าย
-
แชะ!
-
พรึ่บ
-
ตึก ตึก ตึก
-
ซิก้าเดินไปกลุ่มผู้หญิงพวกนั้นทันที ในขณะที่ฉันยังคงงงๆว่าพวกนั้นทำอะไรกัน
-
ซิก้าเมื่อกี้พวกคุณทำอะไรกัน
-
?อะ..คะ
-
อีกฝ่ายตะกุกตะกัก
-
ซิก้าถ่ายรูปคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตแบบนี้ไม่ดีเลยนะครับ
-
?ทำไมล่ะก็...ก็ถ่ายรูปได้ไม่ใช่หรอคะ
-
?ทำไมอยู่ๆถึงถ่ายไม่ได้..ล่ะ
-
ทีนี้เธอพูดพร้อมกับส่งสายตามามองฉัน
-
ซิก้าแต่ผมว่าพวกคุณควรให้เกียรติ์เพื่อนผมหน่อยนะครับ
-
ซิก้าและนี่คือเวลาส่วนตัว
-
ซิก้าที่ไม่ใช่จะมาทำอะไรก็ได้
-
?เออ
-
?ไม่ถ่ายรูปแล้วก็ได้วะ
-
?ชิ!
-
พวกเธอพูดก่อนที่จะลุกขึ้นเดินออกจากคาเฟ่
-
ซิก้าเดี๋ยว
-
ซิก้าช่วยลบรูปให้ด้วยนะครับ
-
อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรก่อนที่จะเดินออกไปจากร้าน
-
เจนนิษฐ์ว้าวว
-
เจนนิษฐ์สุดยอดเลยพี่
-
ซิก้า5555
-
ซิก้าถ้าไม่ทำแบบนี้อีกฝ่ายก็คงจะไม่หยุด
-
ซิก้าพี่เห็นนะเมื่อกี้ว่าเรารู้สึกไม่ดี
-
เจนนิษฐ์แหะๆ ^ ^
-
ซิก้าพี่ต้องเองก็ต้องขอโทษด้วยนะที่ปล่อยให้คนพวกนั้นมาพูดถึงเราแบบนี้
-
เจนนิษฐ์อ่อ
-
เจนนิษฐ์ไม่เป็นไรค่ะ
-
เจนนิษฐ์ตอนนี้โอเคแล้วค่ะพี่
-
ซิก้าโอเคนี่
-
ซิก้าหมายถึงเรื่องที่ร้องไห้ก่อนหน้านี้ด้วยป่าว
-
เจนนิษฐ์อืม... น่าจะใช่นะคะ
-
เขายิ้มด้วยสายตาอ่อนโยนมาทางฉัน
-
ซิก้าโอเคก็ดีแล้ว
-
ซิก้าเสร็จแล้วไปไหนต่อมั้ย
-
เจนนิษฐ์คงจะกลับบ้านเลยค่ะ
-
ซิก้างั้นให้พี่ไปส่งมั้ย
-
เจนนิษฐ์อ่อ ไม่เป็นไรค่ะพี่ เดี๋ยวกลับเองดีกว่า
-
ซิก้าทำไมล่ะ
-
ซิก้ายังไม่ไว้ใจหรอ
-
เจนนิษฐ์ป่าวค่ะแต่เกรงใจ
-
ฉันยิ้มแห้งๆให้เขา
-
ซิก้าอืม
-
ซิก้างั้นไม่เป็นไรเดี๋ยวรอให้เราพร้อมกว่าก่อนก็ได้
-
เจนนิษฐ์อ่อ ...ค่ะ
-
ฉันพูดกับในขณะที่พนักงานมารอจดอาหารพอดี ก่อนที่เราจะกินเสร็จแล้วแยกย้าย
-
.
-
วันต่อมา
-
ตึก ตึก ตึก
-
ขณะที่ฉันกำลังเดินเข้ามอรู้สึกได้ว่ามีแต่มองมาที่ฉัน
-
ฟึ่บ
-
ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มีแต่คนมอง แถมบางคนก็คุยกันไปมองไป
-
เจนนิษฐ์อะไรอีกเนี่ย // คิดในใจ
-
เจนเต็นนนนนน~
-
เจนเต็นๆๆ..... แฮ่กๆ
-
เจนวิ่งตะโกนมาตามหลังฉันหยุดแล้วรออีกฝ่าย
-
เจนนิษฐ์เห้ย ใจเย็น
-
เจนนิษฐ์เดี๋ยวก็เป็นลมเอาหรอก
-
เจนไม่ให้วิ่งได้ไงอ่า
-
เจนมีข่าวใหญ่มาแกนี่แหละ...แฮ่กๆ
-
เจนนิษฐ์ข่าวอะไร
-
เจนหยิบมือถือขึ้นมาเปิดให้ดู
-
ในรูปมีฉันและซิก้ากำลังนั่งทานข้าวด้วยกัน
-
เจนนิษฐ์เห้ยยย !
-
ละจากนั้นฉันก็ดูใครเอาลง สรุปว่าคนๆนั้นคือ...แคนดี้
-
เจนนิษฐ์ทำไมถึงเป็นแคนดี้
-
เจนก็เออดิ
-
เจนฉันเลยงงว่าทำไมถึงเป็นคนนี้อีกแล้ว
-
เจนนิษฐ์นี่กะจะตามจองล้างจองผลาญกันเลยใช่มั้ยเนี่ย
-
ตอนนนี้ฉันเริ่มหงุดหงิดในสิ่งผู้หญิงคนนี้กำลังทำ
-
เจนแล้วแกจะเอาไง
-
เจนนิษฐ์สงสัยหลังเลิกเรียนคงจะต้องไปเจอยัยนั่นแล้วล่ะ
-
เจนอืม
-
กริ๊ง !
-
ตึก ตึก ตึก
-
ตอนนี้ฉันกับเจนกำลังไปตึก N
-
เจนนิษฐ์แกมั่นใจใช่มั้ยว่าที่นี่
-
เจนน่าจะใช่นะเห็นโมบอกแบบนั้น
-
ตึก ตึก ตึก
-
จากนั้นฉันกับเจนมายันหน้าห้องเรียนของแคนดี้ที่คิดว่าวันนี้เธอน่าจะมาเรียนห้องนี้
-
เจนนิษฐ์ทำไมห้องมันเงียบจังวะ
-
ส่องเข้าไปข้างในห้องเรียนกับดูมืดๆแถมไม่พบใคร
-
เจนตอนนี้ฉันไม่มั่นใจแล้วว่ะ
-
เจนนิษฐ์อ่า
-
เจนแกจะรอมั้ย
-
เจนนิษฐ์อืม
-
10 นาทีผ่านไป
-
20 นาทีผ่านไป
-
30 นาทีผ่านไป
-
เจนแก
-
เจนฉันว่าไม่มีคนมาเรียนแล้วล่ะ
-
เจนนานขนาดนี้
-
เจนนิษฐ์งั้นฉันขอเช็คก่อนนะว่าเธอไปที่ไหนมั่ง
-
เจนรู้หรอว่าต้องเช็คจากไหน
-
เจนนิษฐ์อ่า..ไม่รู้555
-
เจน- -“
-
เจนงั้นฉันเช็คเอง
-
จู่ๆ เจนก็สบถออกมา
-
เจนเชี่ยย แก
-
เจนนิษฐ์อะไรวะ
-
เจนแกดูเพจดิ
-
เจน
มหาวิทยาลัย sประกาศทางเพจค่ะ
5,248ความคิดเห็น 0 รายการTunbook
มหาวิทยาลัย sประกาศทางเพจค่ะ
ถูกใจ 5,248 คน
บ่จอจอยยย~ต้องให้อย่างงี้สิ reply
Sicaขอบคุณที่ลบให้ตามที่บอกนะครับ😊 reply
วัยรุ่นเทอโบคิดแล้วว่าไม่ใช่ความจริงง >< กรี๊ดดดดดด... reply
ป.จ.น.เม้นแรกครับ reply
-
เมื่อฉันเห็นเพจเท่านั้นแหละ >< ทำให้ฉันรู้สึกดีใจที่จู่ๆก็ไม่ถูกกล่าวหาได้อีก
-
เจนนิษฐ์ดีจัง
-
เจนแล้วแกจะยังไงต่อ
-
เจนนิษฐ์ก็คงต้องกลับกันก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที
-
เจนได้
-
จากนั้นฉันกับเจนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
-
Line~
-
เจนเต็น @เจนนิษฐ์
-
เจนนิษฐ์ว่า
-
เจนฉันรู้ละเราจะเจอแคนดี้ที่ไหน
-
วันต่อมา
-
.
-
@ตึกคณะนิเทศศาสตร์
-
12.17
-
ตอนนี้ฉันมารอพี่ซิก้าเพราะวันนี้แกมีเรียนเช้า ปกติเวลานี้ก็น่าจะเลิกแล้ว
-
ทุกคนอาจจะกำลังสงสัยว่าทำไมฉันมาที่นี่ใช่มั้ย >~< จริงๆแล้วฉันต้องการให้พี่ซิก้ามาช่วยฉันจัดการเรื่องแคนดี้ ถ้าไม่มีพี่เขาแผนอาจจะไม่สำเร็จก็ได้
-
ซิก้าอ่าว เจนนิษฐ์
-
เมื่อพี่เขามาถึงก็มาทักฉันทันที ซึ่งสิ่งที่เจนคาดการณ์ไว้ไม่มีผิดเอาซะเลย
-
เจนนิษฐ์อ่า..พี่มาแล้วหรอคะ
-
ซิก้าว่าแต่เรามาทำอะไรที่นี่เอ่ย
-
เจนนิษฐ์อ๋อ..คือว่าวันนี้พี่ว่างมั้ยคะ
-
ซิก้าก็..พอได้อยู่นะ
-
เขาคิดพลางตอบอย่างติดขัด
-
เจนนิษฐ์คือเจนนิษฐ์ว่สชวนพี่ไปทานข้าวน่ะค่ะ
-
เจนนิษฐ์พี่พอว่างมั้ย
-
ซิก้าเอ่อ
-
ซิก้าตอนนี้หรอ
-
เขาทำท่าตกใจ
-
เจนนิษฐ์ใช่ค่ะ
-
เขาหันซ้ายหันขวา
-
ซิก้าได้ๆ งั้นรอพี่แปปนึงนะ
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
จากนั้นพี่เขาก็เข้าไปในตึกชั่วครู่นึงก่อนที่จะเดินออกมา
-
ซิก้าแล้ววันนี้เราจะไปทานข้าวที่ไหนกันเอ่ย
-
เจนนิษฐ์ร้านคาเฟ่ร้านเดิมมั้ยคะ
-
ซิก้าอืม..พี่ว่าเราลองไปอีกร้านดีมั้ย
-
เขาพูดอ่ำอึ้งแล้วพาฉันเดินนำไปอีกทาง
-
เจนนิษฐ์ได้ค่ะ
-
เจนนิษฐ์ว่าแต่ทำไมวันนี้พี่ดูแปลกๆจังคะจังคะ
-
ซิก้าแปลกๆยังไงเอ่ยพี่ว่าพี่ก็ปกตินะ
-
เจนนิษฐ์อ่อ...ค่ะ
-
ซิก้าว่าแต่เราเถอะทำไมถึงจู่ๆชวนพี่ออกมาทานด้วยแบบนี้
-
ซิก้าไม่กลัวเป็นข่าวอีกหรอ
-
เจนนิษฐ์ไม่ค่ะ
-
เจนนิษฐ์แค่อยากจะมาเลี้ยงข้าวพี่ด้วยค่ะที่คราวก่อนพี่ช่วยหนูไว้
-
ซิก้าหืม
-
เจนนิษฐ์ก็ที่เพจไงคะ
-
เจนนิษฐ์หนูเห็นว่าพี่คอมเม้นไงคะก็เลยคิดว่าพี่คงจะจัดการเรื่องนี้
-
เขาทำท่างงๆก่อนที่จะพูดต่อ
-
ซิก้าอ๋อ..
-
ซิก้าไม่เป็นไรพี่เองก็เต็มใจนะ พี่ไม่อยากให้เดือดร้อนเพราะพี่
-
ฉันส่งยิ้มให้เขาก่อนที่จะเข้าแผน
-
เจนนิษฐ์อืม...พี่คะ
-
เจนนิษฐ์จริงๆ หนูไม่ได้แค่อยากเลี้ยงพี่อย่างเดียวนะคะ
-
เจนนิษฐ์คือว่าหนูอยากจะชวนพี่ไปอีกที่นึงอ่าค่ะ
-
อีกฝ่ายทำท่าอย่างตั้งใจฟัง
-
ซิก้าที่ไหนเอ่ย
-
เจนนิษฐ์ที่ Night club ค่ะ
-
ซิก้าหืมม ผับหรอ
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
เขาทำท่าตกใจในสิ่งที่ฉันชวน
-
ซิก้าได้สิ
-
ซิก้าถ้าเป็นเราพี่ยินดีเสมอ
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
เจนนิษฐ์แต่ทำไมดูเหมือนไม่อยากยังไงไม่รู้
-
ฉันหัวเราะกลบเกลื่อน
-
ซิก้าอยากไปสิ
-
ซิก้าพี่บอกแล้วไงอะไรที่เราชวนพี่ยินดีเสมอ
-
เจนนิษฐ์อ่อ..ถ้างั้นหนูขอไลน์พี่ไว้ได้มั้ย
-
ซิก้าได้สิ
-
จากนั้นเราก็แลกไลน์กัน
-
ซิก้าถ้างั้นมีอะไรก็ทักมานะ
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
สักพักพี่เขาก็หยิบมือถือขึ้นมา
-
ซิก้าอืม...
-
ซิก้าคือเจนนิษฐ์คือพี่..ต้องไปต่ออีกนี่นึง
-
เจนนิษฐ์คะ
-
ซิก้าอาจจะไม่ได้ทานข้าวต่อกับเรา เราจะโอเคมั้ย
-
ซิก้าคือพอดีพี่มีธุระด่วน
-
เจนนิษฐ์คะ
-
เจนนิษฐ์อ่อได้ค่ะ
-
เขาทำหน้าดีใจก่อนที่จะรีบลุกทันที
-
ซิก้างั้นพี่ขอตัวก่อนนะ
-
เจนนิษฐ์ค่ะ
-
จากนั้นเขาไปแล้วฉันจึงทักไปในกลุ่มทันที
-
[ JJm ]
-
เจนนิษฐ์เจนๆ @เจน -
เจนว่าไงได้เรื่องมั้ย
-
เจนนิษฐ์เรียบร้อย
-
เจนนิษฐ์แต่ฉันรู้สึกพี่เขาแปลกๆยังไงไม่รู้
-
เจนหืม
-
ฉันเลยเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟัง
-
เจนอืม
-
โมซึ่งดูอ่านเงียบก็ทักขึ้น
-
โมบายฉันว่าต้องมีอะไรแน่ๆ
-
เจนงั้นค่อยๆดูสถานการณ์ไปว่าจะมีอะไรอีกป่าว
-
เจนแต่พรุ่งนี้อย่าเสียแผนก็พอ
-
เจนนิษฐ์โอเค
-
เจนนิษฐ์งั้นเจอกันพรุ่งนี้
-
โมบายฉันไปด้วยยย
-
เจนเเกต้องไปอยู่แล้วโม
-
เจนงานนี้ทำสองคนไม่ไหวหรอก
-
โมบายเออน่า
-
โมบายรู้อยู่เล่า
-
พอคุยกับเพื่อนเสร็จฉันจึงสั่งอาหารกินต่ออีกนิดหน่อย
-
หวังว่า...
-
.
-
แผนที่เราวางไว้จะสำเร็จนะ
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน
ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกนิยายจากนักเขียนมีนามว่า คยอน
ซึ่งเป็นเรื่องราวต่าง ๆ กำลังค่อย ๆ ก่อรูปขึ้น ผ่านจินตนาการ ความตั้งใจ และความรักในการเขียน
หากคุณยังไม่เคยอ่านนิยายของไรด์มาก่อน
ขอเชิญชวนให้ลองเปิดใจสัมผัสกับตัวละคร เรื่องราว และความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดผ่านตัวอักษรเหล่านี้
ทุกความคิดเห็นของผู้อ่าน ไม่ว่าจะเป็นคำชม คำแนะนำ หรือคำติติง
ล้วนเป็นพลังสำคัญที่ช่วยส่งเสริมและผลักดันให้ไรด์พัฒนาผลงานให้ดียิ่งขึ้นในทุก ๆ วัน
ไรด์หวังว่าผลงานที่ตั้งใจสร้างขึ้นนี้จะสามารถเป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาดี ๆ ของทุกท่านได้นะคะ
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน และหวังว่าจะได้พบกันในแต่ละบทของนิยายน้า
🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()