ตึก ตึก

ตึก ตึก ตึก

-////-

เขาจ้องหน้าเพื่อฟังคำตอบจากฉัน

ฉันเม้มปากเเน่น

เขาพูดพร้อมกับยื่นมือถือของฉันคืน

เอ๊ะ!! แต่เดี๋ยวนะเขาเอามือถือไปจากฉันตอนไหน

เขาหัวเราะอย่างชอบใจ

แต่พอเขายิ้มก็ดูน่ารักดีนะ -//3///-

ไม่นะ!!! เจนนิษฐ์ เธอจะหลงคารมเขาไม่ได้นะ -0-

ฉันได้แต่อ่ำอึ่ง เพราะไม่รู้จะยังไงต่อดี

ถ้าปฏิเสธ ก็กลัวว่าเรื่องจะหนัก แต่ให้มาเป็นแฟนอีตาคนนี้ฉันว่ามันก็หนักเหมือนกัน

ToT ฉันเลือกไม่ได้เลยใช่มั้ยย~

เมื่ออาหารมาถึงฉันจึงเตรียมตัวจัดจานของตัวเอง

หมับ!

แชะ

จู่ๆเขาก็คว้าข้อมือฉันแล้วถ่ายรูปอย่างไวในขณะที่ฉันยังคงงงๆอยู่แบบนั้น

เขาพูดพร้อมยักไหล่ไปด้วย

ฉันถามย้ำ

เขาทำท่าไม่สนใจแถมทำท่าตั้งใจโฟกัสอาหารตรงหน้า

ฉันได้แต่ปลงก่อนที่จะปล่อยเลยตามเลย

เพราะยังไงก็คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง

.

.

-Pun

หลังจากที่ผมส่งตัวเล็กเสร็จผมก็ตรงดิ่งไปบริษัทต่อทันที

Line~

[ F4 ]

จากนั้นผมจึงปิดมือถือก่อนจะไปอัพไอจีสักหน่อย

อย่างน้อยๆ แผนของผมก็สำเร็จไปอีกขั้น

.

.

-Jennis

ขณะที่ฉันกำลังเขี่ยมือถือเล่น

Line~

เจนกล่าวถึงคุณ

ฉันเลยเข้าไปดู

พอฉันเห็นไอจีที่เพื่อนส่งมาถึงกับอึ่ง

โมกล่าวถึงคุณ

ฉันปิดไลน์ก่อนที่จะทักไลน์ไปหาเจ้าปัญหา

>~<ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นจริงๆนะฉันแค่อยากให้เขาทำอะไรบอกเราก่อน เพราะเราพึ่งคบอ่าา

แล้วอีกอย่างฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าถ้าทำมันจะออกมาดีมั้ย

เขาไม่อ่านข้อความฉันเลย

ทำไงดีเนี่ย

T~T เขาตัดสายยย

[ JJm ]

จากนั้นฉันเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟัง

แค่คิดก็รู้สึกอยากได้อิสรภาพแล้วสิ ><

แต่อีกใจก็รู้สึกผิดแฮะเค้าอุส่าช่วยเรา

จากนั้นฉันทักไปหาเค้า

อ่านแล้ว

อ่านแล้ว

อ่านแล้ว

เหมือนต่อให้ฉันพิมไปเท่าไหร่เขาก็ไม่ตอบกับมาเลย T3T

จากนั้นฉันเลยโน้มตัวลงนอนเพื่อสะกดอารมณ์ตัวเองเอาไว้

สงสัยจะเป็นงั้นแหละ

เค้าคงไม่สนใจเราแล้วแหละ

.

.

เช้าวันต่อมา

วันนี้เป็นวันหยุดเรียนที่ฉันยังคงต้องไปมหาลัยเพราะต้องไปคุยงานกลุ่มและปรึกษางานกลุ่มกับอาจารย์

ตึก ตึก ตึก

ระหว่างที่ฉันกำลังเดินไปที่ตึก

Line~

เจนกล่าวถึงคุณ

ฉันไม่ได้สนใจอะไรก่อนที่จะยังคงเดินไปที่ตึก

ครืนน

จากนั้นเสียงโทรกลุ่มไลน์เข้าฉันจึงตัดสินรับสาย

นี่ว่าจะไม่รับแล้วนะเพราะของมันเยอะ

ตึก ตึก ตึก

จากนั้นฉันจึงตามไปที่เพื่อนบอก

พอฉันไปหลังตึกก็ไม่พบอะไรจึงทักเพื่อนไป

ตึก ตึก ตึก

จากนั้นฉันจึงเดินไปเรื่อยๆตามทางเดิน

จนมาหยุดอยู่ตรงต้นไม้ที่มีเก้าไม้นั่งพัก

แต่...

สิ่งที่ฉันเห็นคือเหมือนปัญกำลังนัวเนียกับใครบางคน 0..0

โครมม!!

ฉันตกใจจนทำของหล่น

ไม่คิดว่าจะเห็นภาพอะไรแบบนี้

ก่อนที่อีกฝ่ายจะรู้ตัวแล้วหันมามอง

ภาพต่อมาที่ฉันคือแคนดี้ คนที่ทักมาหาฉันตอนนี้เธอกำลังยังคงคล้องคอเขาไว้

จากนั้นฉันจึงรีบวิ่งหนีคนทั้งคู่ทันที

แหมะ

แหมะ

อยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาอัตโนมัตจนฉันห้ามมันไม่ได้

แหมะ

มันยังคงไหลอยู่แบบนั้น

ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องน้ำเลยสามารถที่จะปล่อยมันออกมาได้โดยที่ไม่มีคนเห็น

จนเวลาผ่านไป

เมื่อทุกอย่างดีขึ้นฉันเลยออกมาจากห้องน้ำแล้วรีบไปหาอาจารย์แล้วกลับบ้านทันที

พอฉันมาถึงบ้านก็เห็นโมโทมา

ฉันเลยทักไปหามัน

[ โมบาย ]

ฉันบอกเพื่อนก่อนที่จะวางมือถือไว้ข้างๆเตียงนอน

ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่นะ

จะรู้บ้างมั้ยว่าเรารู้สึกยังไง

แต่เราวิ่งมาขนาดนี้แต่เขาไม่ตามเรามาเลย

เราควรจะอ่อนแอแบบนี้หรอวะ

.

.

.