เรื่องที่ 5 มาเสิร์ฟแล้วจ้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Catch My Breath II 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2563 07:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Catch My Breath II 20
แบบอักษร

 

โรสผละออกจากร่างบาง ครีมทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างหมดแรงในสภาพดูไม่ได้ ร่างเพียวเดินเชิดออกจากห้องลงไปหาชายหนุ่มด้านล่าง เธอยังไม่อยากลงไม้ลงมือกับยัยเด็กนรกมากไปกว่านี้

ระหว่างที่กำลังลงบันได เธอไม่ทันสังเกตว่าครีมพยุงตัวเดินตามหลังมาติดๆ โรสได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินตามหลังมา และจังหวะที่หันไปหาต้นเสียงนั้นเอง ครีมรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายผลักร่างบางของโรสล่วงหล่นไปตามขั้นบันได สาวใช้ทีผ่านมาเห็นส่งเสียงกรีดร้องลั่นบ้าน จนผู้คนต่างวิ่งมาดู

" คุณโรสตกบันไดค่าาา คุณโรสตกบันได!! "

" โรส....!! "

ณภัทรรีบวิ่งมายังจุดเกิดเหตุ ค่อยๆพยุงร่างบางขึ้นเบาๆ ตาคมมองหาต้นเหตุที่ทำให้เมียเขาต้องมานอนเจ็บอยู่ตรงนี้ ครีมยืนเหม่อลอยมองผลงานของตัวเอง ความสุขในใจกำลังต่อต้านกับความรู้สึกผิด เธอทั้งหัวเราะและร้องไห้ออกมาราวกับคนบ้า

" ลุกไหวมั้ย "

" โอ๊ย... "

มือบางกุมหน้าท้องไว้แน่น รู้สึกเจ็บแปล๊บตรงท้องน้อยเหมือนครั้งที่เธอกำลังจะเสียลูกในท้องไป โรสเริ่มวิตก ประจำเดือนเธอขาดมาระยะนึงแล้ว และณภัทรไม่เคยป้องกันสักครั้ง

" ภัทร ฉันเจ็บ... "

เธอเจ็บไปทุกสัดส่วนจนไม่อยากขยับร่างกาย พยายามฝืนใจลุกตามแรงพยุงอย่างสุดฝืน

" ละ เลือดๆ คุณโรสเลือดออก! " สาวใช้ตาดี สังเกตตามหว่างขาเรียวมีเลือดไหลลงมาเป็นทาง

" เธอทำอะไรเมียฉัน! " ร่างสูงตะโกนถามสาวน้อยที่นั่งร่ำไห้อยู่ด้านบน เธอเกาะราวบันไดไว้แน่นไม่ยอมลุกไปไหน

" แม่ว่าพาหนูโรสไปโรงบาลดีกว่า น้ำขิง สั่งคนไปเอารถออก "

" อดทนก่อนนะ "

ณภัทรอุ้มร่างบางขึ้นอย่างระมัดระวัง รีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาล

“ คุณประยุทธ์ ฉันว่าเรามีเรื่องต้องตกลงกันใหม่ ”

คุณหญิงพูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินหนีไปขึ้นรถอีกทาง ประยุทธ์รีบพาลูกสาวออกจากบ้าน กลัวเรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้

โรงพยาบาล

โรสถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉิน โดยมีร่างสูงยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องไม่ห่าง เขาได้แต่ภาวนาขอให้อย่าเกิดเรื่องไม่ดีกับเธออีก

“ ปลอดภัยรึยังลูก ”

“ ยังครับ หายเข้าไปเกือบชั่วโมงแล้ว แม่ครับ ภัทรกลัว... ”

ร่างสูงโผลเข้ากอดผู้เป็นแม่ นึกโกรธตัวเองที่ดูแลเธอไม่ดีพอ ปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตราย เป็นอีกครั้งที่ได้เห็นน้ำตาลูกผู้ชาย พัชรินนึกสงสารลูกชายจับใจ

“ ไม่เป็นไรนะ หนูโรสต้องปลอดภัย ก่อนออกจากบ้านแม่ไหว้ศาลหลวงปู่มาแล้ว ขอพรให้หนูโรสไม่เป็นอะไรด้วย เชื่อสิ เดี๋ยวหนูโรสก็ออกมา ”

แพทย์สาวเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินพร้อมกับรอยยิ้ม เธอออกมาพร้อมกับข่าวดี

“ ปลอดภัยแล้วนะคะ ทั้งแม่และเด็ก ”

 

“ ขอโทษนะคะ หมอไม่ได้แจ้งผิดใช่มั้ยเอ่ย ”

คุณหญิงทวนถามเพื่อความแน่ใจ หากเป็นอย่างที่หมอพูดจริง คงจะมีข่าวดีเกิดขึ้นกับครอบครัวในไม่ช้า

“ ถ้าเป็นญาติคุณโรสก็แจ้งถูกค่ะ หมอสั่งย้ายไปห้องพักแล้วนะคะ แต่ว่าช่วงนี้ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ทางที่ดีอย่าให้ขยับร่างกายมากช่วง 1-3 เดือนแรกนะคะ ”

“ ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณจริงๆ ” คุณหญิงกล่าวขอบคุณ ก่อนจะหันไปทางลูกชายที่กำลังช็อคอยู่

“ แม่..ผมไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย เมียผม...ท้อง ”

“ ใช่แล้วจ้ะพ่อตัวดี ส่วนฉันก็กำลังจะมีหลาน ”

สองแม่ลูกส่งเสียงร้องดีใจ แต่ก็ต้องรีบเก็บอาการไว้ เพราะสถานที่ตรงนี้ห้ามส่งเสียงดัง

บรรยากาศที่คุ้นเคยแต่สถานการณ์ต่างกัน เขานั่งมองใบหน้าหวานที่ดูสดชื่นขึ้นมาหน่อย โรสยังไม่ตื่น เธอนอนอมยิ้มน้อยๆราวกับกำลังฝันดี กว่าจะตื่นก็เกือบข้ามวัน

“ ภัทร... ”

เสียงหวานเรียกคนรักที่นั่งรักเฝ้าอยู่ข้างๆ ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ เวลาล่วงเลยไปถึงกี่โมงยามแล้ว

“ ตื่นแล้วหรอ ยังเจ็บ ยังปวดตรงไหนมั้ย มึนหึวมั้ย อยากอ้วกรึป่าว ”

“ อื้อ ก็ยังมึนๆอยู่นะ ” ร่างบางพยายามจะลุกขยับตัว

“ จะลุกหรอ เดี๋ยวปรับเตียงให้ อย่าขยับตัวแรงนะ ”

“ แค่ตกบันไดเอง ทำเหมือนป่วยหนักไปได้ ว่าแต่แขนขาฉันไม่ได้มีส่วนไหนชำรุดใช่มะ ”

โรสสำรวจแขนขาลองขยับเบาๆ ยังเห็นว่าปกติดีก็อุ่นใจ

“ เธอไม่ได้ป่วยหนักหรอก เธอแค่กำลังจะมีลูก ”

“ อ๋อ กำลังจะมีลูก...ห๊ะ!!! ฉัน..ท้องหรอ? ”

 

 

###############################

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว