ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1. ฉันจอง

คำค้น : พิษรัก (มาเฟีย)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2563 01:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1. ฉันจอง
แบบอักษร

ติ๊ดๆๆๆๆ

วันนี้เป็นเช้าวันจันทร์ที่แสนสดใสของผม เอ้อผมลืมแนะนำตัวเลยสวัสดีฮะ ผมชื่อฮาร์ท ฮาร์ทที่แปลว่าหัวใจนั่นแหละฮะ ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด บ้านเกิดผมอยู่ที่ภาคใต้ จ.ภูเก็ต เข้ามาเรียนที่กรุงเทพตั้งเเต่ผมอยู่ ม.4 ผมมาอยู่กับป้าที่นี่สองคน ซึ่งพ่อแม่ของผมทิ้งผมไปตั้งแต่ยังเด็กโดยไม่คิดจะหันมาดูแล แต่ไม่เป็นไรผมอยู่กับป้าผมสองคนก็เหมือนผมมีแม่อยู่ด้วยแล้ว ส่วนคนที่คอยดูแลบ้านที่ต่างจังหวัดก็มีแต่แฟนใหม่ของป้าซึ่งผมไม่คิดจะไว้ใจเขาเลยเพราะเขาชอบดื่มเหล้าเมาขาดสติทุกวันแต่ป้าก็ยังไว้ใจเขา ผมก็ได้แค่ภาวณาว่าจะไม่เกิดเรื่องร้ายๆกับบ้านเรา และช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมของผมที่ผมซึ่งเหลืออีก2อาทิตย์ที่ผมจะเข้ามหาลัยซึ่งผมได้สมัครทางเว็ปไว้แล้วเรียบร้อย และผมก็ติดหนึ่งในสามสิบคนในสาขาออกแบบดีไซน์เนอร์ ที่ผมเลือกเข้าสาขานี้เพราะผมอยากออกแบบชุดสวยๆเป็นและหน้าที่การงานมั่นคง แต่ด้วยสาขานี้ค่าเทอมแพงผมเลยต้องออกมาอยู่หอใกล้มหาลัยเพื่อไปหางานทำด้วยตัวเองและเเบ่งเบาภาระให้ป้าได้บ้าง ผมเลยตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำงานที่ผับใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอผมเท่าไหร่นัก เงินก็น่าจะได้เยอะอยู่แต่อาจจะเเรกกับการที่ผมอาจจะไม่ค่อยได้นอนแต่ก็คงไม่เป็นไร แต่ไม่รู้ว่าเขาจะรับรึป่าวเพราะผมอายุยังไม่ถึง20เลย

Rrrrrr Rrrrrr

"ครับป้าบัว"

"วันนี้จะออกไปสมัครงานกี่โมงจ้ะ"

"อ่อ ผมกะว่าจะไปสมัครตอนเย็นๆฮะ ผมชวนเพื่อนไปเป็นเพื่อนผมคนนึงแล้วฮะ" เพื่อนที่ผมชวนก็คือไอ้กาย เพื่อนสนิทของผมตั้งแต่ ม.4 ผมกับมันไปไหนไปด้วยกันตลอด จนคนอื่นคิดว่าผมกับมันเป็นแฟนกันไปแล้ว เวลาเพื่อนเข้ามาแกล้งผมก็มีไอ้กายนี่แหละที่คอยมาช่วยผมตลอด เพราะตัวผมสูงแค่170เอง เตี้ยกว่าผู้ชายปกติตั้งเยอะแถมหน้าผมเหมือนผู้หญิงเลยมีแต่ผู้ชายเข้ามาจีบเยอะจนโดนล้อว่าเป็นตุ๊ด

"จ้ะ ถ้าไม่ไหวมาอยู่กับป้าได้นะฮาร์ท"

"ฮะ ขอบคุณมากนะครับป้าบัว"

"จ้ะ ป้าต้องวางแล้วนะฮาร์ท ดูแลตัวเองด้วยนะป้าเป็นห่วง มีอะไรก็โทรมาหล่ะ"

"ครับผม" หลังจากป้าบัววางสายไปผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพื่อขั้นเวลา ผมเปิดแอปสีฟ้าๆขึ้นมาดูไปเลื่อยๆเลื่อนขึ้นเลื่อนลงจนผมเห็นโพสโพสนึงที่มีคนแชร์เยอะมาก เป็นผู้ชายคนนึ่งที่หล่อมากๆเลย

แอดมิน หนุ่มหล่อ
ห้างXXX
เจอเสี่ยอสูร บอกเลยแอดมินใจสั่นไปหมดค่าาา
62583

"ใครวะ อสูร คือใครทำไมกูตกข่าว" ผมเอาแต่พูดกับตัวเองว่าทำไมผมตกข่าวผมก็เป็นคนที่ติดโซเชี่ยวอยู่นะ ทำไมผมถึงตกข่าวได้วะงงแต่ช่างเหอะ ไปอาบน้ำดีกว่า

 

เมื่อผมอาบน้ำแต่งตัวทาครีมบำรุงผิวเสร็จเรียบร้อยก็จัดการเลือกเสื้อผ้ามาสวมใส่ให้เรียบร้อยก่อนลงไปหาอะไรกินมื้อเช้า แต่ก้ไม่วายหยิบมือถือมาด้วย เมื่ออกมาจากหอพักผมก็เดินดิ่งไปยังร้านข้าวมันไก่ข้างทางที่อยู่ใกล้ๆหอ

"ลุงครับ ข้าวมันไก่ต้มติดมันพิเศษจานนึงครับ"

"พึ่งย้ายมาใหม่เหรอ ไม่คุ้นหน้าเลยนะ"

"ฮะ ผมพึ่งย้ายมา"

"ไปนั่งรอเลย เดี๋ยวเอาไปให้น้ำบริการด้วยตัวเองนะ" ลุงเขายังไม่วายชี้ไปทางกระติกน้ำอันใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆประตูรั้วกั้นระหว่างร้านแต่ละร้านเพื่อให้ผมรู้ว่าน้ำอยู่ตรงนั้น และผมก็เดินไปหยิบแก้วมาตักน้ำในกระติกแล้วเดินมานั่งที่โต๊ะ รอไปสักพักลุงก็เอาข้าวมาเสริฟให้ผมก็จัดแจงใส่ซอสสีดำๆกับซอสสีน้ำตาลราดลงไปพร้อมชิมน้ำซุปร้อนๆ อื้อออ อาหร่อยยยยยยยยยย

Rrrrrrr Rrrrrrr

"ไอ้ฮาร์ท กูอกหักว่ะ" เมื่อกินข้าวอยู่สักพักไอ้กายก็โทรมาพอดีแล้วก็มาทำเสียงออดเสียงอ้อนว่าอกหัก โอ้ยยคนอย่างมันอกหักสะบ้างก็ดีคบซ้อนเป็นว่าเล่น

"อกหักห่าไรอีก"

"คืนนี้เมากันมึง"

"เมาไหนมึงอีก เมาแล้วกูไม่พากลับนะ"

"ร้านที่มึงจะสมัครงานไง เดี๋ยวกูเลี้ยง"

"กูยังไม่รู้เลยว่าเขาจะรับมั้ย อายุกูก็ยังไม่ถึงเลยด้วย"

"เออนาา รับอยู่แล้ว จะเจอกันที่ไหน กี่โมง"

"5โมงเย็น ที่หอกู"

"เออๆ แค่นี้นะ ติ๊ด..." ไอ้เวรมาเร็วเคลมไวจริงเลยนะมึง ผมบ่นมันในใจเสร็จก็จัดการกินข้าวต่อให้เกลี้ยงก่อนที่ผมจะเดินไปจ่ายเงินแล้วเดินไป7-11เพื่อไปซื้อน้ำและขนมมาตุนไว้กินเล่นๆบนห้อง ระหว่างเดินเลือกซื้อของอยู่ผมก็เลื่อนดูโทรศัพท์ในแอปสีฟ้าเพื่อดูข่าวสาร แต่ในสมองก็นึกถึงคนที่ชื่ออสูร และผมก็ค้นหาเพจแอดมินที่ลงรูปคนที่ชื่ออสูรเมื่อเช้า

"อสูรนี่คือใครวะ" ระหว่างที่ผมดูแต่โทรศัพท์อยู่หน้าตู้ที่แช่ขวดน้ำหลากรสชาติอยู่นั่น ผมเลยไม่ทันได้มองว่ามีคนข้างๆยืนมองผมอยู่ คงเพราะผมยืนแช่อยู่นานไม่เลือกสักที

"ขอโทษฮะ"ไม่วายผมก็ก้มหัวขอโทษและเขาก็ก้มหัวให้นิดหน่อยเพื่อรับคำขอโทษของผมก่อนที่เขาจะหยิบน้ำสีเขียวไป

"เขาคือคนที่เป็นเจ้าของผับใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆนี่แหละ"

"เอ่อ..ใช่ผับที่อยู่แถวตึกสามแถวที่อยู่ใกล้ๆรึป่าวครับ"

"ใช่.....ไปบ่อยเหรอ"

"ป่าวหรอกครับ ผมกะว่าจะไปสมัครงานที่นั่นหน่ะครับผมหางานจ่าค่าเทอม แต่ไม่รู้เขาจะรับรึป่าว"

"เดี๋ยวฉันฝากให้"

"ค...ครับ คุณก็ทำงานที่นั่นเหรอฮะ" จู่ๆเขาก็เอ่ยจะฝากผมเข้าทำงาน ความรู้สึกผมตอนนี้ดีใจปนตื่นเต้นนิดหน่อย

"ฉันทำงานกับคุณอสูร"

"จริงเหรอ ขอบคุณฮะ"

"นี่นามบัตรฉัน ไว้ติดต่อฉันเมื่อไปถึงร้านฉันจะได้ช่วยคุยให้" จะดีใจดีมั้ยวะ โชคดีเกินไปรึป่าวที่มีคนช่วยฝากให้

"ค...ครับ" เมื่อผมรับนามบัตรของเขามาเสร็จเขาก็เดินจากไป หลังจากนั้นผมก็เลือกซื้อของแล้วไปจ่ายเงิน ระหว่างเดินออกมาผมก็เจอรถคันหรูที่จอดอยู่ตรงฟุตบาทข้างร้านที่ผมซื้อของอยู่เมื่อสักครู่ แต่ผมไม่แน่ใจว่าใช่รถของคนที่จะฝากผมเข้าทำงานรึป่าวระหว่างที่ยืนมองอยู่พักหนึ่งเลยเดินกลับไปที่ห้อง

พอมาถึงห้องก็บอกไอ้กายว่ามีคนจะฝากผมเข้าทำงาน ดูเหมือนไอ้กายจะไม่เอะใจอะไรมันบอกผมว่าคงเป็นคนใจดีบวกกับโชคของผมแหละ แต่ผมรู้สึกเหมือนโดนล่อซื้อยังไงก็ไม่รู้แฮะ

 

17:32

"มารึยังเนี่ยมึง กูรอมึงนานละนะ" ผมโทรไปบ่นไอ้กายเพราะมันให้ผมรอนานเป็นครึ่งชั่วโมงแล้วมันก็ยังมาไม่ถึงทั้งๆที่หอมันกับหอผมก็อยู่ไม่ไกลกันเลยสักนิด

"ถึงแล้วๆห่า ออกมาหน้าปากซอยเลย ติ๊ด...." บ่นยังไม่ทันจบ มันก็ชิงตัดสายใส่ผมก่อนเห้อออออ ไอ้เพื่อนเวรนี่ เมื่อผมเอาโทรศัพท์ยัดใส่กระเป๋ากางเกงเสร็จก็เดินไปหน้าปากซอยตามที่ไอ้กายมันบอก ผมเดินออกไปถึงก็เจอรถเก๋งสีขาวของไอ้กายมาจอดพอดี

"พอกูจะบ่นชอบตัดสายใส่กูตลอดเลยนะมึง"

"ก็กูรู้ไงว่ามึงจะบ่น กูก็เลยตัดสาย....เพี๊ยยยๆๆ โอ้ยยยย กูเจ็บนะไอ้ฮาร์ท" ผมไม่ว่าเปล่าตีแขนมันไปแรงๆสองสามที

"ก็กูตีให้มึงเจ็บไงไอ้เพื่อนเวร"

"จะไปมั้ย สมัครงานอ่ะ"

"ไปดิวะ"

"ก็เลิกบ่นเลิกตีกูได้แล้ว ไม่งั้นกูไม่ไปส่งนะ"

"เออๆ" ระหว่างที่โวยวายเสร็จผมก็นั่งเงียบๆไป ไอ้กายมันก็เปิดเพลงคลอไปเบาๆเพื่อผ่อนคลายความเงียบ และไม่นานเราก็มาถึงร้านที่ผมจะมาสมัครงาน เอาตรงๆปะโคตรใหญ่เลย

"มึงโทรหาเขาสิ เขาจะได้มารับมึงเข้าไปสมัครงาน"

"เออว่ะ" ไม่ว่าเปล่าก็ยกโทรศัพท์แล้วกดเบอร์ตามบัตรอันเล็กๆที่ผู้ชายคนนั้นให้ผมมา

"ฮัลโหล"

"ครับ คือผม....."

"คนที่มาสมัครงานเหรอ"

"ฮะ"

"เดินเข้ามาเลย เดี๋ยวฉันลงไปรับ" ระหว่างคุยเสร็จก็ยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงแล้วก็เดินเข้าไปในร้าน ไอ้กายเห็นดังนั้นก็เลยเดินตามผมมาติดๆ

"คนที่จะมาสมัครงานใช่รึป่าว" เมื่อผมเดินเข้ามาก็เจอกับการ์ดหุ่นบึ๊กเขามาถามว่าใช่คนที่จะมาสมัครงานรึป่าว

"ครับ"

"แล้วคนข้างหลังหล่ะ"

"อ่อ ผมมาดื่มหน่ะ"

"ขอตรวจบัตร" ไม่ว่าเปล่าไอ้กายก็ยื่นบัตรปลอมตามฉบับมันให้การ์ดดู และอย่างที่คิดคือผ่านได้อย่างชิวๆ ที่นี่น่าแปลกใจอย่างนึงตรงที่ว่ายังไม่ทันค่ำเลยด้วยซ้ำทำไมถึงมีลูกค้ามากันประปายแล้วหล่ะ และไม่นานคนที่จะฝากงานผมก็เดินมายืนอยู่ข้างๆผมพอดี

"ตามฉันมา"แล้วเขาก็เดินนำผมขึ้นไปยังชั้นสามที่นี่มีสามชั้น ชั้นแรกนั้นคือโซนธรรมดา ส่วนชั้นสองคือโซนวีไอพีทั้งชั้นที่นี่ทั้งหรูทั้งกว้าง และเมื่อเดินมาเลื่อยๆก็เจอกับห้องห้องหนึ่ง

"เข้าไปสิ"

"ฮะ" และผมก็เดินเข้ามาในห้องห้องนึงที่ตกแต่งไปด้วยสีดำกับสีแดงเลือดหมูดูหรูดูแพงไปอีกแบบ และพบกับโต๊ะทำงานทรงกลมโต๊ะใหญ่ดูเหมือนออกแบบมาอย่างดีกับเก้าอี้ดีไซน์ดีสีดำ

"โฮกกกกก" ผมเดินเข้ามาเหมือนกับสำหรวจห้องจนเพลินไปหน่อย จนไม่รู้ตัวว่ามีสิงโตเข้ามาข้างหลังผม ใช่ สิงโตตัวใหญ่ด้วย เชี่ยยยกูจะตายมั้ยยย ผมเดินถอยหลังทีละก้าวหวังจะหนี

"โฮกกกก ตึกกก!!" ผมเดินถอยหลังไปไม่กี่ก้าว สิงโตก็กระโดดใส่ตัวผม โอ้ยยยหนักชิบหายเลย

"แผรบๆๆๆ" แต่ดูเหมือนมันไม่ได้ตั้งใจจะกินผม แต่มันกลับเลียหน้าผมสะเเฉะไปหมด

"ฮ่าาาๆๆๆๆๆๆ ตัวหนักนะรู้รึป่าว ลุกเดี๋ยวนี้เลย" เมื่อมันได้ยินผมสั่งมันก็ลุกจากตัวผมจริงๆ แถมมันยังคลอเคลียตัวผมเหมือนจะอ้อนผมอย่างนั้นแหละ

"อ้อนจังเลยนะไอ้หนุ่ม" ที่ผมมั้นใจว่ามันเป็นเพศผู้เพราะว่าผมเห็นพวงมะเขือตรงบั้นท้ายมันหน่ะสิ ฮ่าๆๆๆๆ เมื่อผมหยอกล้อกับมันอยู่สักพักผมก็เหลือบเห็นชายคนนึงที่ยืนกอดอกพิงกับขอบประตู ที่อยู่ในรูปว่าหล่อแล้วตัวจริงนี่โคตรพ่อโคตรแม่หล่อเลย เขาดูสุขุมดวงตาดุราวปีศาจ เขาสักจากแขนถึงคอผมรู้ได้ไงเหรอก็เขาใส่แค่กางเกงสเล็คสีดำตัวเดียวหน่ะสิ รูปร่างกำยำอกแน่นไปด้วยกร้ามเนื้อพร้อมกับกล้ามมัดใหญ่นั่นด้วย ผมพึ่งสังเกตุเห็นว่าด้านซ้ายของโต๊ะมีห้องอยู่ เเล้วเดินมาเขายืนมองอยู่ตอนไหนทำไมผมไม่ได้ยินเสียงเลย

"ดูเหมือนมันจะชอบเธอ" อ่าวพูดภาษาไทยชัดแจ๋วเลย หน้าเขาดูไม่มีเชื่อไทยเลยทำไมพูดไทยชัดจังวะดีนะผมพูดอังกฤษได้ แต่ดีกว่าที่เขาพูดไทยได้

"อ....เอ่อ ครับ" เมื่อผมลุกขึ้นเขาก็เอ่ยปากบอกว่าสัตร์เลี้ยงของเขาชอบผม

"มาสมัครงาน?"

"ฮ...ฮะ"

"ฉันมีให้แค่ตำแหน่งเดียว"

".............."

"คอยดูแลฉัน ฉันสั่งอะไรก็ต้องทำงานไม่ยากหรอกไม่ต้องห่วง แค่ทำให้ฉันพอใจ"

"เงินเดือนเท่าไหร่ฮะ"

"อาทิตย์ละ9,000 ถ้าทำให้ฉันพอใจขึ้นอีกฉันจะให้เพิ่ม"

"ฮะ ผมทำ ผมทำฮะ ขอบคุณมากเลยฮะ"

"หึ ดี"

"เริ่มงานได้วันไหนฮะ"

"วันนี้ตอนนี้ เอาเบอร์มา ไลน์ ไอจีด้วย" จู่ๆเขาก็ยื่นโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่รุ่นแอปเปิ้ลที่มีกล้องสามอันเหมือนไข่มุกมาให้ผมแล้วให้ผมพิมพ์ไอดีไลน์ ไอจี และเบอร์ และเมื่อผมพิมพ์เสร็จก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้เขาโดยที่เบอร์ผมไม่ได้เม็มไว้ให้เขา

Rrrrrrr Rrrrrrr

เมื่อมีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์เก่าๆของผมก็ยกขึ้นมาดูว่าใครโทรมา แต่คงจะเป็นเบอร์ของเขา

"ฉันชื่ออสูร ชื่ออะไร?"

"ฮาร์ทฮะ"

"...........หัวใจ?" เป็นคำถามที่ผมแทบจะไม่ได้ยิน เพราะเหมือนจะเป็นคำพูดเพื่อให้คนถามได้ยินเพียงคนเดียวเท่านั้น

"ฮะ แปลว่าหัวใจ"

".............." แล้วเขาก็เดินมาใกล้ๆผม ใกล้มากจนผมได้กลิ่นโคโลนที่ติดตัวเขากลิ่นหอมแบบแมนๆสำหรับผู้ชายทำให้ผมเคลิ้มไปกับร่างกายกำยำนั่นจนผมเอาฝามือทั้งสองข้างทาบลงตรงหน้าอกแกร่งนั่น ผมเงยหน้ามองเขายิ่งทำให้ผมรู้มากขึ้นว่าดวงตาดุสมชื่ออสูรนั้นดูอบอุ่นขนาดไหน เขายื่นมือข้างขวามาจับแก้มผมเบาๆส่วนมือข้างซ้ายสวมกอดเอวผมเบาๆจากด้านหลัง แล้วเขาก็จูบผมเบาๆและเริ่มรุนแรงขึ้นก่อนจะผล่ะออกช้าๆ

"หอม"

"เอ่อ....คือ ผมขอโทษ" ผมยกมือไหว้ขอโทษเขาเพราะเหมือนผมจะล้ำเส้นเจ้านายกับลูกจ้างไปซะสนิท แต่ที่บอกว่าหอมนี่คืออะไร

"เธอหอม" เขาจับมือของผมที่พนมมือไหวอยู่ เป็นนัยว่าไม่ถือโทษแต่อย่างใด

"..........ฮะ"

"จูบแรกเหรอ"

"ฮะ...ช...ใช่ฮะ" เดี๋ยวนะนี่เราเสียจูบแรกให้เขาเหรอวะแต่ทำไมรู้สึกดี ใจเต้นแรงหน้าร้อนผ่าวไปหมดเลยวะ จูบแรกของมึงนะฮาร์ท

"ฉันจอง และฉันหวงของมาก"

"..............." ผมได้แต่ยืนนิ่งเหมือนมือไม้ชาไปหมดรู้สึกได้ถึงหัวใจผมมันเต้นเเรงไม่หยุด

"หึ......นั่งรอฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะไปแต่งตัว" เขาชี้ไปที่เก้าอี้ของเขาที่โต๊ะทำงานและผมก็นั่งลงอย่างว่าง่ายก่อนเขาจะเดินหายไปในห้องเดิม

และจู่ๆสิงโตก็เดินมาคลอเคลียที่ขาก่อนจะปีนมาครึ่งตัวเพื่อจะเลียหน้าผม อ้อนเก่งจริงๆเลยน้าาา และมันก็เอาคางเกยตักผมให้ผมลูบหัวมัน ไม่นานเขาก็เดินออกมาจากห้องพร้อมกับเสื้อเชิ้ตสีดำแขนยาวเสื้อคลุมสูทยาวสีดำโดยที่เขาไม่สอดแขนเข้าไปในเสื้อ แต่ใส่ไว้คลุมบ่าเท่านั้นกับกางเกงสแล็คเอวสูงขาเดฟวินเทจสีดำไม่ถึงกับเดฟมากแบบพอดีตัวและรองเท้าหนังเงาวับสีดำ เขาเป็นคนดีไซน์การแต่งตัวได้ดีมากอันนี้นับถือ

"ลุกสิอีหนู"

"คุณอสูรจะลงไปข้างล่างเหรอครับ"

"เรียกปะป๋า มันน่าจะเหมาะกับเธอมากกว่า"

"ฮะ....ป...ปะป๋า" และเราสองคนก็เดินลงมายังชั้นวีไอพี แต่ดูเหมือนจะมีคนรู้จักเขามารออยู่แล้วสองคนและสองคนนั้นโบกมือว่าอยู่ทางนี้

"เห้ยยย ใครวะ.....สวยโคตร"

"เดี๋ยวนี้กินเด็กหว่ะ อยากเป็นอัมตะเหรอ" คนที่ทักคนแรกหน้าคมเข้มสูงเกือบเท่าคุณอสูร ส่วนคนที่สองดูตี๋ขาวเตี้ยกว่าหนุ่มหน้าคมนิดหน่อย

".............เสือก!!" คุณอสูรเงียบไปสักพักก่อนจะพูดเชิงตำหนิไปแบบดุๆแต่ดูเหมือนคนตรงข้ามทั้งสองจะชินแล้ว

"ทักทายเพื่อนอย่างงี้ได้ไงวะท่านอสูร"

"เสียใจจริงๆเล้ยย" ก่อนที่เขาสองคนคุยกับคุณอสูรเสร็จก็หันมามองหน้าผม

"สวัสดี ฉันชื่อโกล ส่วนไอ้ตี๋นั่นชื่อเจย์"

"ผมชื่อฮาร์ทฮะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

"ถอยไป!!" เมื่อคนชื่อโกลก้าวเข้ามาใกล้ๆผมคุณอสูรก็เข้ามาฉุดผมเข้าไปกอด ก่อนที่จะเอ่ยให้คนที่ชื่อโกลถอยไปด้วยเสียงที่ดุๆคนที่ชื่อโกลก็ถอยไปอย่างว่าง่ายก่อนจะอมยิ้มนิดๆ

"เล่นเหี้ยไรไม่เข้าเรื่องไอ้โกล เดี๋ยวก็ตายฟรีหรอกไอ้เวรมึงไม่เห็นรึไงงูมันหวงไข่ ฮ่าๆๆๆๆ"

"หวงสุดตัวด้วยดิ ฮ่าๆๆๆๆๆ นั่งๆ" แล้วคนที่ชื่อโกลกับเจย์ก็นั่งลง ตามด้วยคุณอสูร

"นั่งบนตักฉัน"

"มันจะหนักเอานะครับ อ้ะ..." จู่ๆเขาก็ดึงผมไปนั่งบนตักเขา ซึ่งผมไม่ได้ตั้งตัวมือก็เผลอไปคล้องคอเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ

"ตัวเบา" เอาตรงๆเลยมั้ย ผมโคตรเขินเลยจู่ๆผมก็โอนอ่อนให้เขาไปหมดทุกอย่าง เป็นเพราะอะไรวะใจก็เต้นแรงไปหมด

"หึ"

"มานั่งตักพี่บ้างสิหนูฮาร์ท" คนชื่อเจย์ได้แต่ยิ้มมุมปากแล้วมองมาที่เราสองคน ส่วนคนชื่อโกลก็เอาแต่แกล้งยั่วประสาทคุณอสูรอยู่ตลอด

"อย่าเสือก.....ของกู" คุณโกลก็ได้แต่ทำหน้าเยาะเย้ยใส่ เมื่อนั่งกันอยู่สักพักผมก็นึกออกว่าผมทิ้งเพื่อนไว้ โซนที่ผมนั่งอยู่นั้นมองเห็นได้เกือบทั่วและผมก็เห็นไอ้กายนั่งซดอยู่คนเดียว

"คุณ....เอ่อ ปะป๋า ฮาร์ทขอไปหาเพื่อนก่อนได้มั้ย"

"เพื่อน? ที่ไหน"

"เพื่อนผมนั่งอยู่ชั้นล่างฮะ"

"อือ" อือ แต่ไม่ยอมปล่อยเอวผมนี่คือ ทำไมเดาใจยากจังวะไม่อยากให้ไปหรืออะไรยังไง

"มึงก็ปล่อยเอวน้องเขาสิ" คุณอสูรก็มองคุณเจย์ด้วยใบหน้าที่ดุเพราะมีคนขัดใจก่อนที่เขาจะปล่อยเอวผม แล้วผมก็ยิ้มให้คุณอสูรก่อนจะลุกออกมาหาไอ้กาย สภาพไอ้กายตอนนี้ดูเหมือนคนเกือบเมาผู้คนตอนนี้ก็เริ่มเยอะได้ที่แล้ว

"มึง เมารึยัง"

"ยัง สมัครงานนานจังวะ" เมื่อไอ้กายพูดขึ้นมาก็ทำให้ผมคิดถึงตอนที่ผมกับคุณอสูรจูบกันหน้าผมก็เริ่มร้อนผ่าว

"เพี๊ยย...โอ้ยย" มีใครก็ไม่รู้มาตีก้นผม ผมหันไปมองก็เจอกับผู้ชายร่างสูงหล่อตี๋ ใครที่ไหนไม่รู้มาตีตูดผมและพยามจะลวนลามผมอีก

"มึงเป็นโรคจิตเหรอ ลวนลามเพื่อนกูทำไม"

แกร็ก....

แล้วจู่ๆก็มีคนเอาปืนมาจ่อหัวไอ้หนุ่มหน้าตี๋นั่น คนที่เอาปืนจ่อนั้นคือคุณอสูรสีหน้ากำลังโมโหได้ที่จนผมรู้สึกกลัวจนขนลุกสายตาดุราวปีศาจจนคนรอบข้างไม่กล้าเข้าใกล้

"คุ......ปะป๋าฮะ ไม่เป็นไรนะ วางปืนลงเถอะคนก็เยอะแยะนะฮะ ฮาร์ทไม่ได้เป็นอะไรฮะ วะ..วางปืนลงนะ"

"ปึก พั๊วววๆ.......อักกก อึก" แล้วเมื่อผมจำใจปลอบให้คุณอสูรวางปืนลงได้สำเร็จ แต่คุณอสูรไม่วางมือเปล่า ผักไอ้หน้าตี๋นั่นล้มลงแล้วเตะอัดไปที่หน้าท้องอย่างเต็มแรง

 

 

 

 

 

สวัสดีค่ะนักอ่านทุกคน ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะทุกคน

ไรท์พึ่งหัดแต่ง ฝากติดตามฝากกดถูกใจให้ด้วยนะคะ

ดีไม่ดียังบอกได้นะคะ **1เม้น1ล้านกำลังใจ**

ฝากเม้นให้กำลังใจด้วยนะคะทุกคน ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น