ข้าฮ่องเต้จ้านเป่ยตงและท่านอ๋องฉินผู้เปรียบเสมือนน้องชายแท้ๆของข้าได้ตกลงจะเกี่ยวดอกพร้องใจกัน

🤩(ถุงเวลาของข้าแล้วสินะ)

ข้าขอพระราชทานสมรสให้กับองค์​รัชทายาทและอง​ค์หญิง​ฉินแห่งจวนฉินอ๋อง

ฉินหนีเอ๋อ!!

อะ... อะไรนะ.... เป็นไปไม่ได้ทำไมเป็นนาง

ต้องเป็นข้าสิ

ทำไมกะน...อะอะหะ... 😓😔😔😔

หลงเอ๋อ!! หลงเอ๋อลูกแม่....

ตามหมอเร็ว

หลงเอ๋อเป็นอะไรรีบตามหมอมา

เอาเป็นว่าตามนี้ให้หมอดูอาการองค์​หญิง​รองให้ดีวันนี้เราขอจบงานชมดอกไม้ประจปีแค่นี้

ไปกันเพคะ

ขอฮ่องเต้ทรงพระเจริญ​ๆๆๆๆ

องค์​หญิงรองได้รับการกระทบกระเทือนทางจิดใจจนสลบไปไม่มีไรน่าเป็นห่วงพะย่ะค่ะ

ไปได้

ฮื่อ... ลูกแม่ทำไมเจ้าถึงเป็นเช่นนี้

อะ... นี่อะไรกัน

ท่านแม่ท่านพ่อบอกข้าสิไม่จริงใช่มั้ยคนที่ได้สมรสกับรัชทายาท​คือข้าสิๆ

😭😭😭

คนที่ได้สมรสกับรัชทายาทน่ะคือลูกข้าหาใช่ลูกชายารองอย่างเจ้าไม่

ท่าน!!!... เสด็จพี่ท่านสั่งให้ชายยาเอกหยุดนะลูกเราเพิ่งเสียใจนางรับไม่ไหวหลอก ฮืออ

หลีเอ๋อหยุดเถอะเจ้ากลับไปก่อนนะ

ฮุ่ยตงพาเเม่เจ้าไป

พะย่ะค่ะ

ฮือ....(หันไปหารัชทายาท​)​ เสด็จพี่ท่านบอกข้าสิไม่จริงใช่มั้ยฮือออออ

ท่านพ่อข้ารักท่านพี่ได้โปรดให้ข้าเป็นชายารองก็ได้ข้ารักท่านพี่ได้คนเดียว... ฮือออ

😩รัชทายาท​ท่านว่าอย่างไร

ข้าขอคิดก่อน....เดี๋ยวข้าคงต้องกลับก่อนข้าวานเสร็จแล้วท่านช่วยไปส่งหลงเอ๋อทีละกัน

ไปหนีเอ๋อ... ชายารอง

เพคะ

ท่านพี่ท่านรับข้าเป็นชายารองเถอะข้ารักท่านรักเหลือเกินฮือออ

(ท่านพี่ได้เป็นเมียแล้วยังไงท่านพ่อก็ต้องยอม)​

ข้ามีเรื่องจะคุยกับท่านพ่อ

เรื่องอันใดรึถ้าเรื่องที่นั้นพ่อคิดว่า

ลูกได้เสียกับรัชทายาท​แล้วท่านพ่อข้าต้องแต่งกับเสด็จพี่นะท่านพ่อ

อะไรนะ!! เจ้า.... เจ้า!!

(พลบเปนลม)​

(เข้ามาพอดี)​เสด็จพี่ๆ.... ใครก็ได้ไปตามหมอมา