ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 วันแต่งงานของเขาและเธอ...

ชื่อตอน : ตอนที่1 วันแต่งงานของเขาและเธอ...

คำค้น : บ่วงกรรม เธอ...เขา....เรา...

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 127

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2563 11:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 วันแต่งงานของเขาและเธอ...
แบบอักษร

ตอนที่1 

บ่วงกรรม เธอ...เขา...เรา.. 

 

หลายเดือนผ่านไปความเจ็บปวดก็ยังไม่หายไปไหนเลยสักนิด.... 

"ภาออกมาทานอาหารเช้าได้แล้วลูก"เสียงของคนเป็นแม่พูดออกมาด้วยความเป็นห่วงลูกสาว... 

"แม่ภาไม่หิวขอภาพักอีกนิดก่อนนะคะ"เสียงของหญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรงอย่างมาก.... 

"ภาลูกอยู่แต่ในห้องมาเป็นเดือนแล้วนะเกิดอะไรขึ้นกับลูกหรือไม่บอกแม่มาได้ไหม"เสียงของคนเป็นแม่พูดออกมาด้วยความเป็นห่วงลูกอย่างมากเพราะอาการแบบนี้คนเป็นแม่ก็เคยเป็นมาก่อนเมื่อตอนเป็นสาวที่ก็มีอาการไม่ต่างกัน..... 

"ลูกเลิกกับทรงพลแล้วใช่ไหม"เสียงของคนเป็นแม่พูดออกมาด้วยความเจ็บปวดแทนลูกสาว... 

"แม่พี่ทรงพลเขาบอกเลิกภาแล้วเขาบอกว่าจะแต่งงานกับคนที่เหมาะสมกับเขาคะ"หญิงสาวเปิดประตูออกมาแล้วพูดบอกกัยคนเป็นแม่ทั้งน้ำตา... 

"เพราะเราจนใช่ไหมแม่เราถึงถูกคนอื่นรังเกียจดูไม่เหมาะสมกับเขา"หญิงสาวพูดออกมาเสียฝดังด้วยความเจ็บปวด.... 

"แม่ไม่อยากรู้งเห็นลูกเจ็บปวดอีกแล้วแม่ไม่อยากที่จะให้ใครมาดูถูกรังเกียจลูกอีกแล้วแม่จะพาลูกไปหาพ่อของลูก" 

"ลูกจะมีทุกอย่างถ้าไปลูกได้เจอพ่อของลูกจะไม่มีใครว่าลูกว่าไม่เหมาะสมอีกแล้ว"คนเป็นแม่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงสารลูกสาวของตัวเองอย่างมาก... 

"ไปหาพ่อหรือแม่ก็แม่เคยบอกภาไม่ใช่หรือคะว่าพ่อตายไปแล้วเรามีกันเพียงสองคนแม่เคยบอกภามาตั้งแต่เด็กแล้วที่ภาถามหาพ่อ"หญิงสาวพูดออกมาด้วยความตกใจที่คนเป็นแม่พูดว่าพ่อของเธอยังไม่ตาย  

"แม่ขอโทษที่โกหกลูกมาตั้งนานเพราะว่าแม่ไม่เคยรักพ่อของลูกแม่ก็เลยหนีพ่อของลูกมา" 

"แล้วแม่ก็รู้ว่าแม่ท้องลูกแม่ก็เลยเลี้ยงดูลกเพียงคนเดียวตลอดมาเพื่อที่จะไม่ให้พ่อของลูกรู้ว่ามีลูกถ้าเขารู้เขาจะต้องเอาลูกไปจากแม่แน่แม่ก็เลยทำแบบนี้ขอโทษนะลูก" 

คนเป็นแม่พูดออกมาทั้งน้ำตาแห่งความเจ็บปวดเช่นกันปิดบังความจริงเอาไว้มานาน.. 

"แม่ไม่ต้องขอโทษภาดีใจจังที่ภามีพ่อกับคนอื่นเขาเหมือนกันเราไปหาพ่อกันนะแม่ภาอยากเจอพ่อ"หญิงสาวพูดออกมาทั้งน้ำตาด้วยความดีใจถึงเธอจะพบเจอรื่องร้ายๆแต่เรื่องดีๆก็กำลังจะเกิดขึ้นกันเธอเหมือนกัน... 

"แม่จะพาลูกไปพบกับพ่อของลูกเพราะแม่ก็อาจจะอยู่กับลูกได้ไม่นานแล้ว"คนเป็นแม่คิดในใจเมื่อเธอรู้ว่าเธอเองก็ใกล้ที่จะตายแล้วเพราะเธอป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้ายแล้วอีกไม่นานไม่เกินเดือนคนเป็นแม่ ก็จะจากไปแล้ว การตัดสินใจในครั้งนี้ของคนเป็นแม่ ถือว่าเป็นการตัดสินใจครั้งสุดท้ายที่ดีที่สุดแล้ว....... 

"น้าอรภาทำไมถึงกอดกันร้องไห้ด้วยล่ะ"เสียงอ่อนหวานของหญิงสาวที่คุ้นเคยกับสองแม่ลูกพูดออกมาด้วยความสนิทสนมกันมายาวแล้วนานเพราะช่วยค่อยช่วยเหลือทั้งสองแม้ลูกมานานแล้วและเธอก็ยังเป็นเพื่อนรักกับลูกสาวบ้านนี้ด้วย.... 

"รินดาแม่จะพาภาไปหาพ่อแล้วล่ะภามีพ่อกับคนอื่นด้วยนะ"หญิงสาวพูดออกมาด้วยความดีใจมากๆ.... 

"ดีใจด้วยนะภาที่จะได้เจอพ่อแล้ว"น้ำเสียงที่อ่อนหวานพูดออกมาด้วยความจริงใจ 

"แล้วน้าอรจะพาภาไปหาพ่อเมื่อกันคะ"เสียงอ่อนหวานพูดออกมาอีกครั้งด้วยความสงสัยเพราะดูเหมือนเธอเองก็มีเรื่องที่จะบอกกับเพื่อนจองเธอเหมือนกัน 

"น้าจะพาไปวันพรุ่งนี้เลยได้ข่าวว่าพ่อของภามาที่ไทยแล้ว"เสียงของคนเป็นหญิงสูงวัยพูดออกมาด้วยความเกรงใจเด็กสาสคนนี้เพราะทางครอบครัวคนนี้ช่วยเหลือเธอกับลูกหลายต่อหลายครั้ง.... 

"เร็วขังเลยนะคะดามีเรื่องจะบอกกับภาเหมือนกัน" 

"แต่ว่าไม่เป็นไรเรื่องของดาไม่สำรับเท่าไร"เสียงหวานพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกใจหายนิดๆ.... 

"รินดามีเรื่องอะไรจะบอกก็พูดออกมาเลยนะภาจะฟังสิ่งที่รินดาพูดออกมาตอนนี้"เสียงขิงหญิงสาวพูดออดมาด้วยความรักและเป๋นห่วงเพื่อนเพราะทั้งสองคนเป็นเพื่อรักกันมานานมากแล้ว... 

"อาทิตย์หน้าเราจะแต่งแล้วคุณพ่อกับคุณแม่พึงจะบอกเราวันนี้เราตกใจมากเลยจะมาหาลือกับภา" 

"แต่ว่าเราไม่ควรที่จะขัดสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ของเราบอกเราจึงยอมแต่งงาน กับผู้ชายที่เราไม่เคยเห็นหน้าด้วย คุณพ่อของแม่ เห็นว่าผู้ชายคนนั้นเหมาะสมกับเรา เราก็ต้องเชื่อฟังคำพูดของพ่อแม่ขัดขืนไม่ได้ เรายอมแต่งงานกับผู้ชายคนนั้น"เสียงของหญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ปกติมากที่สุดทั้งที่ในใจของเธอนั้นก็กลัวเหมือนกัน.... 

"รินดาเธอไม่ลองขัดคำพูดของพ่อแม่ของเธอสักครั้งล่ะถ้าเธอไม่อยากแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน"หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ... 

"เราไม่กล้าขัดคุณพ่อคุณแม่หรอกนะ"เสียงหวานพูดออกมาแล้วยิ้มรับอย่างไม่คิดอะไรให้วุ่นวายใจมากไปกว่านี้แล้ว.... 

"เราจะไม่พูดแล้วในเมื่อรินดาตัดสินใจแล้วเราจะไม่พูดอะไรออกมาแล้ววันนี้รินดาทานอาหารที่บ้านเราก่อนค่อยกลับนะเพราะพรุ่งนี้เราจะเดินทางไปหาพ่อเราแล้ว" 

"ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไร"หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรงใบหน้าของเธอเศร้าใจมากเวลานี้.... 

"ภาเป็นอะไรหรือเปล่าดูเธอไม่ค่อยจะสดใสเลย"รินดาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานเป็นห่วงเพื่อนของเธออย่างมาก... 

"เราเลิกกับแฟนเราแล้วแต่รินดาไม่ต้องห่วงนะเราจะไม่เสียใจแล้ว"หญิงสาวพูดออกมาก่อนที่จะส่งยิ้มให้กับเพื่อนรักของเธอ.... 

ทั้งสองคนเข้าในกันเป็นอย่างนี้โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรออกมาก็เข้าใจกันเพราะทั้งสองคนเป็นเพื่อนรักที่สนิทกันมาก.... 

 

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา..... 

พรนภาได้พบกับพ่อของเธอแล้วแต่เหตุการณ์ที่เลวร้ายกับเธอก็เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอได้สูญเสียคนเป็นแม่ไปอย่างกระทันหันเธอจึงไม่ได้ไปร่วมงานแต่งงานของเพื่อนรักของเธอ... 

"ภาไม่ต้องเสียใจนะพ่อขะดูแลลูกเองจากนี้ไป"คนเป็นพ่อพูดออกมาด้วยความเสียใจที่หญิงที่เขารักจากไปถึงเธอจะไม่เคยรักเขาเลยแต่เขาก็รักนางมากไม่เคยเปลี่ยนไป...... 

"พ่อนั้นข่าวอะไรคะ"พรนภาพูดออกมาเมื่อเห็นข่าวในทีวีปรากฏผู้ชายที่เธอกับกำลังแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นที่จัดใหญ่กันอย่างยิ่งใหญ่มากจนออกข่าวมาแบบนี้... 

"ข่าวแต่งงานของทายาทเจ้าของบริษัทขายรถหรูนำเข้าจากต่างประเทศกับทายา นักธุรกิจพันล้านนะ" 

"พ่อเป็นหุ้นส่วนในบริษัทขายรถนั่นด้วยนะ"คนเป็นพ่อพูดออกมาให้ลูกสาวของเราฟัง. 

 

"ลูกชายของเจ้าบริษัทนั้นชื่อว่า ทรงพล เลิศณดำรงพันส่วนลูกที่ตั้งแต่งงานด้วยนั้นคือ ญารินดา พลอยไพลิน"คนเป็นพ่อพูดออกมาด้วนร้ำเสียงที่รู้จักสองตระกูลนี้เป็นอย่างดีเพราะเขาเองกัทำธุรกิจกับสองตระกูลมานานแล้วและยังรู้จักกันดีอีกด้วย.... 

" คนโกหกคนหลอกลวง หนูจะไม่ ภูเขาที่ 2 ที่หลอกลวงหนู"ย้ำเสียงของพรนภาพูดออกมาอย่างโกรธแค้นเพราะเธอคิดว่าทั้งสองคนนี้ต่างหลอกลวงเธอทำเหมือนเธอเป็นคนโง่ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขาทั้งสองคนเลย..... 

"หนูจะทำให้พวกเขาทั้งสองคนเจ็บให้มากที่สุดที่หลอลวงหนู" 

" หลังจากเสร็จงานศพของแม่แล้ว หนูจะ ไปอยู่กับพ่อที่ต่างประเทศค่ะ"หญิงสาวพูดออกมาอย่างรู้สึกถึงการถูกหักหลังอย่างเจ็บปวดรวดร้าวจากคนที่เธอรักและไว้ใจทั้งสองคนมากที่สุด......... 

ความคิดเห็น