ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

5 # เริ่มความสัมพันธ์

ชื่อตอน : 5 # เริ่มความสัมพันธ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2563 06:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5 # เริ่มความสัมพันธ์
แบบอักษร

หลังจากวันนั้นที่เมฆินทร์ได้ไปทานไอศครีมกับทางบ้านของเฌอ สามพี่น้องก็ได้เข้ามาคุยและเล่นกับเมฆินทร์ทุกพักกลางวันและมีน้ำผึ้งมาเล่นด้วยอีกคน พวกเด็กๆทั้งห้าคนด้วยความที่พูดภาษาไทยด้วยกันพวกเค้าเลยสนิทมสนมกันได้เร็ว

"พี่ฆินทร์คะ วันนี้เรียนสนุกมั้ย"เฌอถามเมฆินทร์ระหว่างเล่นอยู่ด้วยกันที่สนาม

"ครับ แล้วเฌอหล่ะสนุกมั้ย"

"ไม่ค่อยค่ะ วันนี้เรียนเลขเฌอไม่ค่อยชอบเฌอชอบเรียนวาดรูปมากกว่า"

"เฌอชอบวาดรูปหรอแล้วชอบอะไรอีก"

"ใช่ค่ะ เฌอชอบวาดรูปชอบแต่งตัวให้บาร์บี้"

"วันหลังแต่งตัวให้พี่บ้างสิ คิดว่าพี่เป็นบาร์บี้ผู้ชายสำหรับเฌอ"

"คริคริ ได้สิคะเฌอจะแต่งตัวให้พี่ฆินทร์คิดว่าพี่เป็นบาร์บี้ผู้ชายเอาเสื้อผ้าของพี่ฌานกับฌอนมาใส่ให้"เฌอหัวเราะแล้วส่งยิ้มให้เมฆินทร์

"ได้เวลาเข้าห้องเรียนแล้วพี่เดินไปส่งที่ห้องเรียนนะ"เมฆินทร์บอกกับเฌอแล้วเอื้อมมือไปจับมือเฌอเพื่อเดินจูงมือเฌอไป

 

"ฆินทร์ เฌอรู้หรอกหน่าว่าห้องเรียนอยู่ไหนไม่ต้องจูงหรอก"ฌานมองแล้วบอกกับเมฆินทร์เขาก็หันไปยิ้มแหงให้ฌานปล่อยมือเฌอ เมื่อเมฆินทร์เดินไปส่งเฌอที่ห้องเรียบร้อยแล้วก็เดินไปที่ห้องเรียนของตัวเองนั่งลงข้างน้ำผึ้ง

 

"ไปไหนมา เมื่อกี้เราเดินไปกินน้ำกับฌอนมาพอเดินกลับมาก็ไม่เจอหาฆินทร์แล้ว"

"ไปส่งเฌอที่ห้องเรียนมา"

"อืม ทีเชอะมาแล้วตั้งใจเรียนกันเถอะ"แล้วทั้งสองก็เลิกคุยและหันไปตั้งใจเรียนจนกระทั่งเลิกเรียน

 

เมฆินทร์ที่กำลังจะเดินกลับไปที่หอพักก็เจอคุณโสภาที่มารับเด็กๆก็เลยทักทายกับเมฆินทร์

"สวัสดีครับฆินทร์ พรุ่งนี้วันหยุดวันนี้ไปนอนค้างบ้านย่ามั้ย ย่าไปขอทีเชอะให้"คุณโสภารู้สึกรักและเอ็นดูเมฆินทร์เลยลองชวนเขาดู

"สวัสดีครับคุณย่า ได้หรอครับทีเชอะจะให้หรอครับ"เมฆินทร์ถามท่าน

"ย่าไปของทีเชอะให้นะครับ เดี๋ยวรอทุกคนมาก่อนแล้วเราไปหาทีเชอะที่ดูแลหอด้วยกัน"

"ครับ"เมฆินทร์ยืนรอทุกคนลงมาจากห้องเรียนจนครบแล้วก็ให้นั่งรอบนรถกับคนขับรถ คุณโสภาก็เลยพาเมฆินทร์เดินไปหาคุณครูที่เฝ้าหอเพื่อขออนุญาตพาเมฆินทร์ไปนอนค้างที่บ้าน

แต่ว่าการที่คุณครูจะอนุญาตได้นั้นจะต้องติดต่อกลับไปที่เมืองไทยหาวาคิมก่อนว่ารู้จักกับคุณโสภาและครอบครัวดีหรือไม่และอนุญาตให้เมฆินทร์ไปนอนพักค้างคืนที่บ้านของคุณโสภาหรือไม่

ซึ่งทางวาคิมได้ตอบอนุญาตกับทางคุณครูผู้ดูแลเมฆินทร์และทางคุณครูก็อนุญาตให้คุณโสภาพาเมฆินทร์ไปนอนค้างที่บ้านได้และจะต้องพามาส่งวันอาทิตย์ก่อนหกโมงเย็นหากวันอาทิตย์ไม่พามาส่งก็ให้เมฆินทร์มาเช้าวันจันทร์เลยทีเดียว เพราะทางหอพักของทางโรงเรียนมีกฏว่าจะปิดประตูไม่ให้นักเรียนเข้าและออกหลังหกโมงเย็น ยกเว้นจะมีการแจ้งคุณครูผู้ดูแลหอล่วงหน้าว่าจะทำกิจกรรมที่โรงเรียนและจะกลับมากี่โมง

เมื่อทางคุณครูอนุญาตคุณโสภาแล้ว เมฆินทร์ก็รีบขึ้นไปบนห้องพักของเขาเพื่อเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าไปนอนบ้านคุณโสภา

 

พวกเด็กๆทุกคนที่รู้ว่าเมฆินทร์ได้ไปนอนที่บ้านด้วยก็ต่างดีใจกันยกใหญ่

"คืนนี้พี่ฆินทร์นอนกับฌอนนะ ฌอนจะพาเล่นของเล่น"

"ไม่ได้พี่ฆินทร์จะต้องเป็นบาร์บี้ผู้ชายให้เฌอ"

"ไม่ได้สิพรุ่งนี้ค่อยเล่นกับเฌอ"ฌอนกับเฌอเถียงกันเรื่องที่จะพาเมฆินทร์ไปเล่นกับตัวเองเย็นนี้

"เอาอย่างนี้นะคะเด็กๆคืนนี้ให้ฆินทร์นอนกับฌอน แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาเล่นกับเฌอนะคะ"คุณโสภาห้ามเด็กทั้งสองคน

"ก็ได้ค่ะแกร๊นมา"เฌอตอบย่า

"เย็นนี้เราไปเล่นน้ำในสระกันดีกว่า ได้มั้ยครับแกร๊นมา"พี่ฌานเสนอความคิด

"ได้ค่ะ เย็นนี้เล่นน้ำในสระกัน แล้วก็ทานอาหารเย็นริมสระดีมั้ยคะเด็กๆ"คุณโสภาบอกหลานๆ

เมื่อรถแล่นเข้ามาจอดที่โรงจอดรถของบ้านแมคโนเรลเด็กๆทุกคนก็พากันลงจากรถ คุณปีเตอร์ก็เดินออกมารับหลานๆ

"อ้าว ฆินทร์วันนี้มากับสามแสบด้วยหรอลูก"คุณปีเตอร์ทักทายเมฆินทร์

"สวัสดีครับคุณปู่ วันนี้คุณย่าไปของทีเชอะให้ฆินทร์มานอนค้างที่นี่ครับ"เมฆินทร์ทักทายและตอบคุณปีเตอร์

"งั้นมาเข้าบ้านกัน แล้วคืนนี้จะนอนกับใครหล่ะ พี่ฌานหรือว่าฌอน"คุณปีเตอร์พาเมฆินทร์เดินเข้ามาในบ้านด้วยความรักและความเอ็นดูเหมือนคุณโสภา

ท่านทั้งสองมองเมฆินทร์เป็นเด็กที่เก่งและกล้าหาญเพราะกล้ามาอยู่คนเดียวที่ต่างแดนแบบนี้ แต่ท่านทั้งสองยังไม่รู้เลยว่าทำไมเมฆินทร์ถึงได้ยอมห่างพ่อกับแม่มาอยู่คนเดียวแบบนี้

 

"คืนนี้พี่ฆินทร์นอนกับฌอนครับแกร๊นพา"ฌอนตอบปู่แทนเมฆินทร์

"ถ้าอย่างนั้น ฌอนพาพี่ฆินทร์เอากระเป๋าขึ้นไปเก็บนะครับแล้วลงมาทานอาหารว่างกันแล้วค่อยเล่นน้ำ"คุณโสภาบอกกับหลานชาย

"ครับ"ฌอนตอบรับย่าแล้วพาเมฆินทร์เดินขึ้นไปบนห้องนอนของเขาเพื่อเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่เขาสะพายมาไปเก็บไว้ในห้องแล้วทั้งสองก็พากันลงมาทานอาหารว่างกัน

 

"พี่ฆินทร์คะ ทานขนมอันนี้สิอร่อยนะเฌอชอบ"เฌอหยิบคุกกี้ช็อคโกแลตส่งให้เมฆินทร์

"ขอบคุณครับ"เมฆินทร์หยิบคุกกี้จากเฌอแล้วใส่ปากเคี้ยวทันที

"อร่อยเหมือนที่เฌอบอกเลย"

"ทานเยอะๆนะคะ"

"ครับ"เมฆินทร์ทานคุกกี้ไปก็มองเฌอไป เขาดีใจที่เฌอคุยกับเขาและเล่นกับเขา

"ไปคะเด็กๆไปเปลี่ยนชุดมาเล่นน้ำกันเดี๋ยวจะเย็นแล้วไม่สบาย"คุณโสภาเดินมาบอกหลานๆ เด็กๆก็พากันไปเปลี่ยนชุด ฌานเอากางเกงว่ายน้ำของตัวเองที่มีหลายตัวมาให้เมฆินทร์ใส่เพราะเขาไม่ได้เตรียมมา

เด็กๆพากันเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้วก็พากันลงไปเล่นน้ำในสระกันอย่างสนุกสนาน และพอได้เวลาคุณโสภาก็มาเรียกให้เด็กๆขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวและพากันมาทานอาหารเย็นจนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็พากันไปเล่นได้สักพักต่างพากันแยกย้ายกันเข้าห้องนอน

"พี่ฆินทร์นอนกับฌอนได้ใช่มั้ยครับ"ฌอนถามเมฆินทร์ที่นอนอยู่ข้างๆ

"ได้ พี่นอนได้"เมฆินทร์ตอบฌอนแล้วเอาผ้าห่มขึ้นมาห่มตัวเองแล้วทั้งสองก็หลับไป

 

เช้าวันรุ่งขึ้นเมฆินทร์ตื่นก่อนฌอนแล้วก็เข้าห้องน้ำอาบน้ำแต่งตัวออกมาจากห้องน้ำ ฌอนที่เห็นเมฆินทร์เดินออกมาจากห้องน้ำก็เลยทัก

"พี่ฆินทร์ตื่นเช้าจัง วันนี้วันหยุดนะครับไม่เห็นต้องตื่นเช้าเลย"

"พี่ิชินแล้วอยู่หอพักต้องตื่นแบบนี้"

"งั้นพี่ฆินทร์ลงไปข้างล่างก่อนก็ได้ครับเดี๋ยวฌอนตามลงไป"ฌอนบอกเสร็จก็ลุกขึ้นจากที่นอนเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแต่งตัว ส่วนเมฆินทร์ก็เดินลงมาที่ด้านล่าง

"พี่ฆินทร์ตื่นแล้วหรอคะ มานั่งทานอาหารเช้ากัน"เฌอเรียกเมฆินทร์ให้มานั่งข้างๆ

"ฆินทร์ทานเลยนะย่าเตรียมไว้เยอะเลย แล้วฌอนหล่ะยังไม่ตื่นหรอ"

"ตื่นแล้วครับ อาบน้ำอยู่"

"ครับ งั้นเอาขนมปังปิ้งนะ ย่าเข้าไปปิ้งให้ใหม่ร้อนๆ"

"ขอบคุณครับ"คุณโสภาหยิบขนมปังที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารเข้าไปอุ่นให้เมฆินทร์ใหม่ คุณปีเตอร์และฌานก็ลงมานั่งที่โต๊ะอาหารเช้าเพิ่ม

"ฌอนหล่ะฆินทร์"ฌานถาม

"อาบน้ำอยู่ครับเดี๋ยวลงมา"

"นี้ค่ะพี่ฆินทร์ไส้กรอกอันนี้อร่อย"เฌอใช้ส้อมจิ้มใส่กรอกใส่จานให้เมฆินทร์

"ขอบคุณครับ"

"เฌอตักให้พี่ฌานด้วยสิ ตักให้แต่ฆินทร์"ฌานแกล้งแหย่เฌอ

"พี่ฌานก็ตักเองสิอยู่ข้างหน้าตัวเองหน่ะ มันอยู่ไกลจากพี่ฆินทร์เฌอเลยตักให้"เฌอบอกกับพี่ชาย

"พี่ฌานไม่แกล้งน้องครับ อ่ะนี้แกร๊นพาตักให้"คุณปีเตอร์บอกกับฌานแล้วจิ้มไส้กรอกใส่จานให้

"มีพี่ฆินทร์แล้วเฌอไม่สนใจพี่ฌานเลย"ฌานมองหน้าน้องแล้วอมยิ้ม

"พี่ฌานครับไม่เอาสิครับไม่พูดแบบนี้นะ เดี๋ยวฆินทร์เค้าไม่กล้ามาบ้านเราอีกนะครับ"คุณปีเตอร์บอกกับฌาน

"ครับ พี่ฌานขอโทษ"

"มาแล้วครับ"ฌอนเดินลงมานั่งที่โต๊ะอาหารเช้า

"ตื่นสายนะเราหน่ะ"คุณปีเตอร์มองฌอนแล้วถาม

"ก็วันหยุดนี่ครับแกร๊นพา ขอนอนตื่นสายหน่อยครับ"

"ครับ ถ้าบ่อยๆก็ไม่ดีนะ"

"มาแล้วค่ะ แกร๊นมาไปอุ่นขนมปังมาให้แล้วก็ปิ้งมาเพิ่มให้ด้วย"คุณโสภาวางจานขนมปังลงบนโต๊ะ

 

"วันนี้พี่ฆินทร์เป็นบาร์บี้ผู้ชายให้เฌอแต่งตัวให้นะคะ"

"ครับ แต่ว่าเสื้อผ้าพี่มีมาไม่เยอะนะ"

"ไม่เป็นไรค่ะ ของพี่ฌานกับฌอนมีเยอะ"

"ครับ"เมฆินทร์ยิ้มตอบให้เฌอด้วยความดีใจที่วันนี้เขาและเธอจะได้เล่นด้วยกัน

"เล่นเป็นเพื่อนเฌอหน่อยนะฆินทร์ สองคนนี้ไม่ยอมเล่นกับเฌอ"คุณโสภาบอกกับเมฆินทร์และมองหลานชายทั้งสองคน

"ได้ครับคุณย่า วันนี้ฆินทร์จะเล่นเป็นเพื่อนกับเฌอเอง"เมฆินทร์ตอบคุณโสภาด้วยความเต็มใจ

ทานอาหารเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้วเด็กๆก็พากันออกไปเล่นที่สนามหญ้าหน้าบ้านกันสักพักจนกระทั่งแดดไล่มาที่สนามหญ้า พวกเค้าเลยพากันเข้าบ้านและมาเล่นกันต่อในห้องนั่งเล่นจนบ่ายคล้อยก็ถึงตาของเฌอที่จะเล่นแต่งตัวเมฆินทร์ให้เป็นบาร์บี้ผู้ชาย

เฌอพาเมฆินทร์เข้าไปในห้องของฌานเพื่อเลือกเสื้อผ้าให้เมฆินทร์ใส่ ส่วนฌานกับฌอนก็นั่งมองน้องสาวตัวเองแต่งตัวให้เมฆินทร์และพากันถ่ายรูปเมฆินทร์ที่เฌอแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยแล้วส่งไปให้แด๊ดดี๊กับม่ามี๊ที่เมืองไทย

โฬมกับณัชชาที่เห็นรูปก็ตกใจว่าทำไมเมฆินทร์ถึงได้ไปอยู่ที่บ้านเลยโทรมาถามคุณโสภา ซึ่งทางคุณโสภาก็ได้อธิบายเรื่องของเมฆินทร์ให้โฬมฟังทั้งหมด โฬมที่ได้ยินเรื่องของเมฆินทร์เขาก็ตกใจมากทีเดียวที่เมฆินทร์ตามเฌอไปเรียนที่นั่นเพราะโฬมจำได้ว่าวันที่เมฆินทร์มีเรื่องกับลูกๆเขาบอกว่าอยากจะรู้จักชื่อเฌอ แล้วไหนจะที่ฌีลล์บอกอีกว่าเมฆินทร์มาถามหาเฌอ เขาไม่คิดเลยว่าเมฆินทร์จะกล้าที่จะตามเฌอไปเรียนที่นั่นคนเดียว เขายอมรับในน้ำใจอันเด็ดเดี่ยวของเมฆินทร์หากเมฆินทร์คิดที่จะตามลูกสาวของเขาจริงนั้นเขาก็ไม่ได้จะว่าอะไร แต่ว่าเรื่องของอนาคตนั้นก็อาจจะมีอะไรไม่แน่นอนก็ได้โฬมเลยไม่คิดไปถึงขั้นที่ว่าการที่เมฆินทร์ตามเฌอไปเรียนที่นั่นชอบเฌอหรือป่าว

 

 

คิดว่าอะไรหล่ะคะแด๊ดดี๊

พี่ฆินทร์ตามเฌอไปขนาดนั้น

🤭🤭🤭

ความคิดเห็น