ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : บ่วงกรรม เธอ...เขา....เรา...

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 59

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2563 10:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ 

 

เรื่องราวมันเริ่มต้นในวันนั้นร่างบางของใครบางคนกำลังวิ่งหนีตายอย่างสุดชีวิตจากการถูกทำร้ายด้วยผู้ชายที่จะข่มขืนผู้หญิงร่างบางคนนี้ที่วิ่งหนีให้มีชีวิตรอดให้กับความโชคร้ายของเธอ..... 

"ช่วยด้วยย!!!ช่วยด้วย!!!! 

เสียงร้องตะโตให้คนช่วยในยามที่ท้องฟ้ามืดมิดและเส้นทางที่รางบางวิ่งหนีมานั้นก็มืดมากๆไร้ชึ่งผู้คน......... 

ร่างบางวิ่งหนีออกมาจากซอยที่มืดมิดนั่นด้วยความกลัวจนวิ่งมาถึงถนนใหญ่ที่กำลังมีรถคันหรูราคาแพงวิ่งผ่านมาทางนี้พอดี............ 

ร่างบางไม่รอช้าเมื่อมองเห็นแสงไฟจากรถก็วิ่งไปนั้นเธอก็วิ่งไปตัดหน้ารถในทันทีจนถูกรถชนเข้าให้อย่างแรงและ แต่รถยนต์ก็เบรกกะทันหันเสียงดังไปทั่วเวลานี้....... 

" เอี๊ยดดดดดดด..........!!!!! 

เสียงรถเบรคและยางล้อรถยนต์ถูไปกับถนนอย่างแรงชายหนุ่มที่เป็นคนขับรถนั้นเหยียบเบรครถไม่ทันจึงชนกับร่างบางที่วิ่งตัดหน้ารถเขาในทันที... 

"ชนคนเหรอ!!! 

น้ำเสียงที่ดูตกใจมากมากพูดออกมาของชายหนุ่มจากนั้นเขาก็ลงมาจากรถเพื่อดูว่าคนที่เขาชนนั้นเป็นอะไรมากหรือเปล่า..... 

"คุณเป็นอะไรมากไหมครับ"น้ำเสียงเอ่ยถามออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างบางนั่นหมดสติไปแล้ว..... 

"คุณได้ยินผมไหมครับ"น้ำเสียงของชายหนุ่มพูดออกมาอีกครั้งก่อนที่จะอุ้มร่างบางรถไปที่รถของเขาแล้วพาเธอไปยังโรงพยาบาลในทันทีอย่างรวดเร็วเพราะเขากลัวว่าเขาจะทำให้คนตาย..... 

จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นก็ทำให้ทั้งสองคนได้รู้จักกันและสานต่อความสัมพันธ์ไปมากกว่านั้นจนกลายมาเป็นคนรักกันจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นก็ผ่านมาห้าปีแล้วและทำให้ทั้งสองคนคบกาดูใจเป็นแฟนกันมาห้าปีแล้ว.... 

วันนี้เป็นวันครบรอบที่คบกันเป็นแฟนมาห้าปีทั้งสองคนเลยจะมาฉลองวันครอบกันเป็นพิเศษ..... 

"พี่ทรงพลมาแล้วหรือคะ"เสียงสดใสพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักที่มีให้ชายที่เธอรักหมดใจ... 

"นภาพี่ขอโทษ"ชายหนุ่มพูดออกมาเสียงจริงจังใบหน้าของเขาดูไม่มีความสุขขเลยสักนิดมันเมื่อจะมีเหตุผลบางอย่างที่เขากำลังจะบอกกลับเธอ... 

"พี่ทรงพลไม่ต้องขอโทษภาไม่โกธรพี่หรอกคะ"หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทั้งที่รู้สึกว่าบางอย่างกำลังเปลี่ยนแปลงไปหัวใจของเธอเริ่มที่จะรู้สึกถึงเหตุการณ์บางอย่าง... 

"พี่ขอโทษนภาพี่ขอโทษจริงๆ"ชายหนุ่มที่เป็นคนรักพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหวถึงความเจ็บปวดที่ได้พูดออกมา.... 

"พี่ทรงพลไม่ต้องขอโทษภาจริงจังแบบนั่นสิคะภาไม่ได้โกรธพี่จริงๆคะ" 

"มานั่งดีกว่านะภาสั่งอาหารมาแล้วคะ"เสียงที่สดใสในตอนแรกกลับกลายเป็นน้ำเสียงที่หวั่นใจขึ้นมาแทนเวลานี้..... 

"ภาพี่มีเรื่องจะบอกเลิกกับพี่เถอะพี่กำลังจะแต่งงาน"น้ำเสียงที่พูดออกมานั้นเหมือนมีดคมๆแทงเข้ามาในกลางใจของหญิงที่เขายังรักหมดหัวใจแต่เพราะต้องการที่จะปกป้องเธอเขาจึงเลือกทางนี้ที่ทำให้ทั้งสองคนเจ็บปวดมากที่สุดในตอนนี้... 

"พี่ทรงพลพูดอะไรภาไม่เข้าใจทำไมพี่จะต้องเลิกกับภาด้วยคะ"หญิงสาวพูดออกมาทั้งน้ำตาที่ไหลออกมาอย่สงเจ็บปวดรวดร้าวไปที่หัวใจของเธอ 

"แล้วพี่ทรงพลจะแต่งงานกับใครกันพี่กับภาเป็นแฟนกันไม่ใช่หรือคะ" 

"พี่กับภาเราคบกันมาห้าปีแล้วนะวันนี้ก็ครบรอบคบกันเป็นแฟนของพี่กับภาไม่ใช่หรือคะ"เสียงสั่นสะอื้นพูดออกมาทั้งน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดสายสายตาเจ็บปวดของเธอไม่ปิดบังเลยสักนิดว่าเสียใจมากจริงๆเหมือนถูกมีดคมๆกรีดลงมาที่หัวใจของเธอจนเลือดไหลออกมาด้วยความปวดร้าวอย่างมาก........... 

"พี่ขอโทษแต่พี่จะต้องเลิกกับนภาแล้วไปแต่งงานกับผู้หญิงที่เหมาะสมกับพี่....." 

"เราจบกันเท่านี้นะนภาพี่ขอโทษจริงๆ"ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างเจ็บปวดเช่นกันแต่เขาจำเป็นที่จะต้องทำเพื่อเธอคนนี้ผู้หญิงที่เขารักหมดใจ.... 

"ภาไม่ต้องการคำขอโทษ......!! 

"ช่า!!!! 

เสียงตะโกนออกมาพร้อมกับสาดน้ำเข้าไปใส่ที่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างรวดเร็วด้วยความเจ็บปวดอย่างมาก........... 

"พี่ขอโทษจริงๆนภา"ชายหนุ่มพูดออกมาก่อนที่จะหันหลังเดินออกไปจากที่แห่งนี้อย่างเจ็บปวดน้ำตาของเขานั้นไหลออกมาอย่างเจ็บปวด... 

"ภาไม่ให้อภัยพี่แน่...."หญิงสาวพูดออกมาอย่างเจ็บปวดก่อนที่จะรีบออกไปจากที่แห่งนี้ในทันทีด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาอาบเต็มสองแก้มของนาง....... 

"คุณครับ....!! 

น้ำเสียงของชายหนุ่มที่วิ่งตามนภามานั้นพูดออกมา....... 

"มีอะไรคะฉันจ่ายค่าอาหารมี่สั่งแล้วนะคะ"นภาหันมาพูดพร้อมกับน้ำตากับชายที่วิ่งตามเธอมาเพราะเธอน้ำได้ว่าผู้ชายคนนี้ก็คือคนที่เป็นพนักงานในร้านนั้น......... 

"ผมเอาโทรศัพท์มาคืนให้คุณวิ่งออกมาจากร้านแล้วลืมเอาไว้ครับ"ชายหนุ่มออกมาด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและรู้สึกสงสารผู้หญิงคนนี้อย่างมาก........ 

"ขอบคุณคะ"นภารับโทรศัพท์มือถือของเธอจากมึงของผู้ชายคนนั้นแล้วเดินจากไปทันทีน้ำตาของเธอนองหน้าเต็มไปหมด........ 

"คุณเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารจัง"เสียงของชายหนุ่มที่มาคืน โทรศัพท์ให้หญิงสาวพูดออกมาพร้อมกับมองตามหลังของเธอคนนั้นที่เดินจากไป อย่างเป็นห่วงนิดๆ จากนั้นชายหนุ่มก็เดินกลับเข้าไปที่ร้านของเขา...... 

"พี่ทำกับภาแบบนี้ได้อย่างไงวันนี้คือวันครบรอบของเราพี่ทำให้ภาเจ็บปวดที่สุด"หญิงสาวพูดออกมาทั้งน้ำตาที่ไกลออกมาอย่างปวดร้าวแทบจะขาดใจรักมากก็เจ็บมากแต่จะทำอะไรเมื่อมอบหัวใจของเธอเขาไปหมดแล้วทุกอย่างของเธอคือมอบให้เขาไปจนหมดแล้ว............. 

ฝากติดตามผลงานเรื่องนี้ด้วยนะคะ..... 

ติดตามตอนต่อไปใครชอบม่ามาเข้ามาอ่านกันได้เลยถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไร..... 

ฝากนิยายเรื่อง 

บ่วงกรรม เธอ...เขา.....เรา..... 

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านกันนะคะ..... 

ยังไม่แก้คำผิดนะคะเดี๋ยวตามมาแก้ไขคะไม่ช้าแต่ตอนนี้ต้องรีบแต่งก่อน............ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว