ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : [THISLOVE] 6

คำค้น : เจ๊ วี เดี๊ยนมีแฟนเป็นผู้หญิง thislove คอมเมกี้ ชะเอม ชายหญิง ตุ๊ด

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 323

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2563 01:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[THISLOVE] 6
แบบอักษร

[วี] 

 

หลังจากที่อีนนท์วิ่งฝ่ากลุ่มคนออกไปอีหน้าหล่อก็วิ่งตามไปติดๆ เจ๊ยืนใจเต้นแรงเหมือนมีคนมาเล่นตีกลองรัวๆใส่หัวใจเจ๊อย่างไงอย่างงั้น ใจนึงก็อยากวิ่งตามอีนนท์ไป แต่อีกใจก็อยากให้สองคนนั้นเคลียรกันเองจะได้จบๆ เฮ้อ...

 

 

"พ...พี่วีคะ ทำไม...คุณโคลด์ถึงพูดว่าจะจีบพี่นนท์แบบนั้นล่ะคะ"ยัยชะนีน้อยเขย่าแขนเจ๊เบาๆ นางมีท่าทียังมึนงงกับสถานการณ์อยู่ ก็แน่ล่ะ...เจ๊ไม่ได้เล่าเรื่องที่อีหน้าหล่อจะจีบอีนนท์ให้ฟังหนิ

 

"หล่อน...มานี่"เจ๊คว้าข้อมือเล็กของยัยชะนี(บางทีหล่อนก็ผอมไปนะ)ออกมามุมนึงของมหาลัยที่ไม่ค่อยมีคน"ฟังนะ...อีหน้าหล่อมันบอกฉันตั้งนานแล้วว่าจะจีบอีนนท์"

 

"อ...เอ๊ะ อุ๊บ!"เสียงแหลมๆร้องตกใจออกมาจนเจ๊ต้องเป็นฝ่ายปิดปากนาง

 

"เบาๆสิหล่อน!"

 

"อื้อๆ"หล่อนพยักหน้าเจ๊เลยปล่อยมือ ฮื้อ ลิปจูบไม่หลุดด้วย ใช้ยี่ห้อไรเนี่ย..."แล้วพี่ยอมให้เขาจีบพี่นนท์เหรอคะ"

 

"ตอนแรกก็ไม่ยอมหรอก"เจ๊ถอนหายใจเมื่อนึกย้อนตอนที่อีหน้าหล่อขอร้องเจ๊เมื่อวาน

 

 

"ผมจริงจังใจครับ" 

 

"เชื่อผมเถอะนะครับ...ถ้าคุณนนท์ไม่สนใจผมจริงๆผมจะยอมเดินออกมาเอง...นะครับ..." 

 

 

"แต่พอเห็นที่นางพูดด้วยสีหน้าจริงจังบวกเว้าวอนแบบนั้น ทำให้ฉันมีความรู้สึกว่านางอาจจะจริงใจกับอีนนท์จริงๆน่ะสิ!"

 

"แต่เอมว่าเขาก็อาจจะพูดจริงๆก็ได้นะคะ เพราะเอมเคยได้ยินชื่อเสียงของคุณโคลด์มาเยอะเหมือนกัน ได้ยินว่าเขาเป็นคนที่ค่อนข้างซื่อตรงมาก คิดอะไรก็จะพูดออกมาเกือบหมด"

 

"เกือบหมด? คืออะไรเกือบหมด???"

 

"ก็ถึงเขาจะพูดออกมาตามตรงในทุกๆเรื่องก็จริงแต่ก็ไม่มีใครเดาได้ว่าเขาต้องการอะไร หรือคิดจะทำอะไร...ประมาณนี้น่ะค่ะ แต่เอมคิดว่าการที่เขาพูดว่าต้องการจีบพี่นนท์ออกมาได้เต็มปากแบบนั้น เอมว่าเขาอาจจะจริงใจก็ได้นะคะ"เจ๊พยักหน้ารับคำยัยชะนีน้อยอย่างเข้าใจและเห็นด้วย

 

 

การที่คนใหญ่คนโตลูกนักธุรกิจอย่างอีหน้าหล่อนี่จะมาลดตัวขอจีบอีนนท์เพื่อนเจ๊ทำไม ถ้าตามหลักแค่ฉุดอีนนท์แล้วฟาดเงินใส่ก็จบแล้ว อ๋อ! แต่จะยอมไม่ยอมนี่อีกเรื่องนะ เพราะอีนนท์มันพวกหัวดื้อ

 

 

"แล้วทำไมจู่ๆนักธุรกิจอย่างคุณโคลด์ถึงมาจีบคนธรรมดาๆอย่างพี่นนท์ได้ล่ะคะ"ก็เหมือนหล่อนนั้นแหละ- -! อ๋อ แต่ไม่เหมือนตรงที่ว่าเจ๊ก็รวยเหมือนกัน"...หรือว่า...เขาเคยรู้จักพี่นนท์ เหมือนที่ชะเอมเคยรู้จักพี่รึเปล่าคะ!"

 

 

"รู้จักเหรอ ถ้างั้นอีนนท์ก็ต้องจำเพื่อนตัวเองได้สิ...เฮ้ย!!"จู่ๆเรื่องบางอย่างของอีนนท์มันก็ผุดขึ้นมาบนหัวเจ๊

 

"อะไรคะพี่วี?"ยัยชะนีเอียงหัวใส่เจ๊

 

"อีนนท์มันก่อนจะเข้ามหาลัย นางเคยประสบอุบัติเหตุจนความจำเสื่อม!!"

 

"จ...จริงเหรอคะ! แต่...พวกพี่ก็คบกันมาตั้งนานแล้วหนิ ทำไมพี่นนท์ยังดูสนิทกับพี่เหมือนเดิมอยู่ละคะ"

 

"นางความจำเสื่อมบางเรื่องน่ะ อย่างเรื่องตั้งแต่มอต้นมานางจำได้หมด แต่เรื่องก่อนหน้านั้นคือนางจำไม่ได้เลย"

 

 

แล้วรู้สึกว่า...

 

 

"กรี๊ดดดดดด กรี๊ดดดดดด ๆ"เจ๊กระโดดโลดเต้นออกมาอย่างไม่นึกอาย ยัยชะนีมองเจ๊งงๆและก็สะดุ้งเมื่อเจ๊คว้าไหล่ทั้งสองข้างของนางมาเขย่าไม่หยุดโดยไม่สนว่าหน้าขาวๆของนางแดงขึ้นขนาดไหน"ฉันนึกออกแล้ว ฉันนึกออกแล้ว!"

 

"น...นึกอะไรออกเหรอคะ?"

 

"รูป! รูปอัลบั้มที่อีนนท์เคยให้ฉันดู มันมีรูปที่อีนนท์ถ่ายกับเด็กผู้ชายคนนึง เขามีไฝใต้ตาขวาเหมือนอีหน้าหล่อเลยอะ!"

 

"เอ๊ะ! จริงเหรอคะ"

 

"จริงสิยะ! ก่อนนางความจำเสื่อม เคยเล่าว่ารู้จักกันที่อเมริกาก่อนที่นางจะกลับมาเรียนต่อที่ไทยน่ะ โอ้ย! ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง!!"เจ๊หยิบมือถือขึ้นมาหมายจะโทรหาอีนนท์ อีหน้าหล่ออยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่สนแล้วโว้ยยยย!

 

"แต่...รุ่นพี่คะ?"

 

"อะไรอีกยะ!"คนกำลังรีบ!

 

"แล้วทำไม...คุณโคลด์ถึงไม่บอกล่ะคะว่าเขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กของพี่นนท์กับพี่น่ะ อยู่ๆมาขอจีบมันก็แปลกๆนะคะ"ยัยชะนีน้อยทำท่านึกคิด

 

 

เออ...ก็จริง

 

 

"จริงของหล่อน แหม~ สมงสมองก็มีนี่หว่าเรา"เจ๊ยิ้มแซวทำให้ยัยชะนียืนตัวบิดเป็นเลขแปดอย่างเก้อเขิน ฮื้อ! ชมนิดชมหน่อยไม่ได้เลยนะยะหล่อน

 

 

ติ๊ด~ ติ้ด~

 

 

"ว้าย! กรี๊ดด อีหน้าหล่อโทรมา!!!"เจ๊กระโดดดึ๋งๆอีกรอบ ยัยชะนีน้อยก็ดูตื่นเต้นเช่นกัน เจ๊ไม่รอช้า รีบกดรับสายทันที"ผัวกูอยู่ไหน!"

 

[ใครเหรอครับ ผัวคุณ?]

 

"ก็อีนนท์ไง! จะบอกไม่บอกห๊ะ เดี๋ยวปั๊ดเลยหนิ เคยเห็นตุ๊ดโมโหไหมยะหล่อน!!!"เจ๊ทำท่าสบัดบ็อบกับอากาศทั้งๆที่ผมไม่ยาวให้สบัด(ก็สวยอะ ทำไงก็ได้!)

 

 

เจ๊ได้ยินเจ้าของสายหัวเราะเบาๆ สักพักได้ยินเสียง(ว่าที่อดีต)ผัวโวยวายเหมือนต้องการขอสายเจ๊ แหม...เขินจัง มีแต่ผู้ชายอยากคุยด้วย

 

 

[ฮัลโหล! ไอ้วี ไอ้เพื่อนเลว ทำไมมึงไม่บอกกูว่าคนที่จะจีบกูเป็นผู้ชาย!!!]

 

"เฮโหล ตื่นค่ะ"เจ๊ดีดนิ้วดังแปะ!"คุณกูจะบอกคุณมึงอยู่แล้วไหมคะ แต่คุณมึงบอกคุณกูว่าอยากเจอเจ้าตัวเลยน่ะ ห๊ะ!"

 

[ก...ก็ใครจะไปคิดว่าเป็นผู้ชายล่ะ!]เจ๊แอบกรอกตาใส่โทรศัพท์

 

"แล้วมึงจะทำยังไงต่อ?"

 

[กู...]แล้วอีนนท์ก็เงียยไปเจ๊เลยยืนรอฟังว่ามันจะพูดว่าอะไรต่อ สักพักอีนนท์ก็ตอบกลับสิ่งที่เจ๊ไม่เชื่อหูออกมาเสียงเบาพอให้เจ๊ได้ยิน[...กูว่าจะลองดู]

 

"ห๊ะ!?"

 

[กูจะลองให้มันจีบกู!]คราวนี้มันตะโกนออกมาดันลั่นชนิดที่ได้ดังลอดออกมาจากโทรศัพท์จนยัยชะนีน้อยได้ยินจนนางก็เหวอไม่ต่างกัน

 

"มันพูดอะไรกับมึงใช่ไหม"เจ๊ถามไปตามตรง

 

[อืม...ใช่]เจ๊ได้ยินเสียงมันแกล้งไอแก้เขินและทำเสียงจริงจังอีกครั้ง[กูอยากพิสูจน์อะไรบ้างอย่าง]

 

"แล้วแต่มึงเลยย่ะ"ถึงเจ๊จะพูดเหมือนปัดๆ แต่อีนนท์มันรู้อยู่แล้วล่ะว่าเจ๊หมายถึง 'ถ้ามึงโอเค กูก็โอเค' ก็นะ...เป็นเพื่อนกันมาตั้งนานไม่รู้นิสัยกันก็บ้าละ

 

[งั้น...กูกลับบ้านเลยแล้วกันนะ ไม่ต้องห่วงกูล่ะ]

 

"จ้าาา ผัวใหม่จะไปส่งล่ะสิ ดูออกกกกก"

 

[สัส! วางละ]แล้วมันก็วางไปจริงๆ เชอะ แซวนิดแซวหน่อยก็ไม่ได้! เดี๋ยวเอาผัวใหม่มันจับทำผัวเองซะเลยหนิ ชิ!!!

 

"พี่นนท์...สบายดีใช่ไหมคะ?"ยัยชะนีถามเจ๊ทันทีที่อีนนท์วางสายไป

 

"ย่ะ โคตรของโคตรสบายเลยล่ะ"เจ๊เลิกแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อยเพื่อดูนาฬิกา"ตายแล้ว! สี่โมงแล้ว เร็ว! อีชะนี กลับบ้าน!!!"

 

เป็นอีกครั้งที่เจ๊ลากอีชะนี เราเดินออกมานอกมหาลัยเดี๋ยวนี้ยัยชะนีไม่มีคนขับรถไปกลับหรอก เพราะนางเดินกลับกับเจ๊และอีนนท์แล้ว คราวนี้เจ๊เลยเป็นฝ่ายเดินไปส่งบ้านยัยชะนีบ้าง แต่ไม่ส่งถึงหน้าบ้านหรอกย่ะ! ไม่ได้ใจดีขนาดนั้น ส่งครึ่งทางกลับบ้านนางก็พอ บ้านนางก็ไม่ได้ห่างจากมหาลัยมาก แต่ถ้าเทียบกับบ้านเจ๊ก็ถือว่าคนละทางกันเลย เพราะงี้ไงเลยไม่ค่อยอยากให้มันมาส่ง มันเหนื่อย! you know?

 

 

"ไป๊ ส่งแค่นี้ก็พอแล้วสำหรับหล่อน"เจ๊รีบปล่อยข้อมือยัยชะนีออกทันที ไม่ใช่ไรหรอก ลืมปล่อยไง เดินเพลิน

 

"แค่นี้เอมก็ดีใจมากแล้วค่ะ! ขอบคุณนะคะพี่วีที่มาส่งเอม"นั่น...หน้าแดงใส่อีก เดะปั๊ด...

 

"ไม่ต้องมาเขิน! เคยเห็นตุ๊ดตบปะ รีบกลับบ้านไปเลยไป๊!"เจ๊สะบัดมือไล่ แต่ยัยชะนีกลับหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม เอ้าอีนี่ วอนกูซะแล้ว-*-

 

"พี่วีก็กลับดีๆนะคะ"เจ๊เบะปากแล้วสะบัดมือไล่อีกรอบ นางถึงยอมเดินไป เจ๊รอจนนางเดินลับตาไปถึงหันตัวกลับบ้าง...

 

 

เรื่องของอีนนท์มันเข้ามาในหัวเจ๊อีกครั้ง หลายๆอย่างมันทำให้เจ๊สงสัยหลายๆเรื่อง ทั้งเรื่องอีหน้าหล่อ แล้วก็เรื่องที่ว่าอีหน้าหล่อเป็นเด็กในความทรงจำอีนนท์จริงๆเหรอ? แล้วอะไรทำให้อีนนท์ยอมให้อีหน้าหล่อจีบทั้งๆที่มันไม่ใช่เกย์? แต่ถ้าถามว่าทำไมผ่านมา4ปีแล้วอีนนท์ความทรงจำยังไม่กลับมา อาจเป็นเพราะไม่มีอะไรในอดีตมากระตุ้น เลยทำให้นางยังนึกอะไรไม่ออกจนถึงทุกวันนี้ก็ได้นะ ถ้าอีหน้าหล่อคือเด็กนั่นจริงๆ เจ๊ก็ขอให้ความทรงจำอีนนท์กลับมาเร็วๆละกัน

 

 

อืม...แต่เจ๊ก็จะไม่ถามหรอกนะ เพราะมันเรื่องส่วนตัวทั้งนั้น ถึงถามถ้าอีนนท์ไม่บอกเจ๊ก็จะไม่ตื้อ พวกเราเป็นแบบนี้กันน่ะล่ะ ถามครั้งเดียวคือรู้เรื่อง เล่าคือเล่า ไม่เล่าคือไม่เล่า ไม่มีใครล้ำเส้นใคร...เห็นงี้ก็จริงจังเป็นนะยะ!

 

 

"คุณแม่ขาาา หนูกลับมาแล้ว!"เจ๊วิ่งไปกอดคุณแม่ขาที่เพิ่งทำอาหารเสร็จพอดี มือบางลูบหัวเจ๊อย่างเอ็นดูเหมือนเคย

 

"กลับมาช้าจังวันนี้ มาๆ แม่เพิ่งทำกับข้าวเสร็จพอดี มากินพร้อมกันเลยละกัน วันนี้คุณพ่อกลับดึก"

 

"ได้เลยค่ะคุณแม่ เดี๋ยวหนูไปตักข้าวให้นะคะ!"เจ๊อ้อนคุณแม่ขาโดยการถูไถหน้ากับไหล่เล็กของคุณแม่ขาก่อนจะเดินเข้าไปตักข้าวในครัว...

 

 

เนื่องจากวันนี้คุณพ่อขาไม่อยู่เราเลยกินข้าวด้วยกันนานเป็นพิเศษเพราะทุกทีเจ๊จะรีบกินแล้วขึ้นห้องทันที เพราะเจ๊รำคาญเสียงแขวะต่างๆนาๆของเขา เราคุยด้วยกันหลายเรื่องทั้งเรื่องที่มหาลัย วีรกรรมเพื่อนในห้อง ยกเว้นเรื่องนนท์วันนี้ จนเวลาได้เลยมาเป็นชั่วโมง จากชั่วโมงเป็นสองชั่วโมง สามชั่งโมง เจ๊มีความสุขมากที่นานๆทีจะได้คุยกับคุณแม่ขาโดยไม่มีใครมานั่งแขวะ แต่ถ้าให้มองในแง่คุณพ่อขา เจ๊ก็เข้าใจแกแหละ เลยไม่ได้อะไรกับแกมาก แค่รู้สึกรำคาญอะเก็ทใช่ปะ?

 

 

"นี่วี เราโกรธพ่อไหม?"

 

"หือ? ไม่หรอกค่ะคุณแม่ขา หนูเข้าใจ"เจ๊ยิ้ม"ฮาา อิ่มมากเลยค่ะคุณแม่ขา! ดึกแล้วเก็บจานกันเถอะค่ะ"

 

"หืม ป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย มา เดี๋ยวแม่ไปล้างจาน"

 

"เดี๋ยวหนูช่วยล้างนะคะคุณแม่ขา><"เจ๊ทำท่าดี๊ด๊าจนแกหลุดขำ พวกเราช่วยกันเก็บจานเพื่อเอาไปล้าง ส่วนกับข้าวของคุณพ่อขาคุณแม่ขาได้แยกเอาไว้อยู่แล้ว

 

"...แม่ ยังไม่นอนอีกเหรอ?"

 

"อ้าว! คุณพ่อขา! สวัสดีค่ะ"เจ๊โผล่หัวออกไปและไหว้ตามปกติ

 

"...หึ นึกว่าวันนี้จะไม่มีอะไรมาขัดลูกตากูแล้วนะ"

 

"อ้าวพ่อ...มาแล้วเหรอ เดี๋ยวแม่ตักข้าวให้"คุณแม่ขาออกไปรับหน้าแทนให้ เจ๊แค่ทำเพียงยักไหล่และกลับไปล้างจานต่อ

 

 

ระหว่างเจ๊ขึ้นห้องเจอคำเสียงเสัยดสีคุณพ่อขาตามหลังมานิดหน่อย แต่เจ๊ไม่ได้สนใจว่าแกพูดว่าอะไร

 

 

โชคดีที่วันนี้เจ๊ไม่มีการบ้านอะไร หลังจากที่อาบน้ำอาบท่าเสร็จเจ๊ก็แค่เป่าผมให้แห้งแล้วเตรียมตัวเข้านอนเท่านั้น

 

 

 

วันต่อมา

"อีนนทททททท์!!!"เจ๊แทบจะกระโดดกอดมัน แต่มันหลบเจ๊! ใจดวงน้อยๆของเจ๊โดนทำร้ายอีกแล้ว!!

 

"อะไรของมึง"

 

"กูเป็นห่วงมึงนะเนี่ยอดีตสามี"เจ๊ควงแขนมันแล้วซบไหล่ทำหน้าอ้อนๆให้รู้ว่าเจ๊เป็นห่วงมันขนาดไหน

 

"ถุ้ยเหอะ!"

 

"นี่...มึงโอเคจริงๆเหรอ เรื่องอีหน้าหล่ออะ"เจ๊เปลี่ยนมายืนข้างๆอีนนท์ดีๆ

 

"กูก็ไม่แน่ใจว่ะ"มันถอนหายใจ"รอดูไปเรื่อยๆก่อนแล้วกัน"

 

"โอเคค่ะ อดีตสามี~"เมื่อเห็นมันดูปกติดีเจ๊เลยไปออเซาะอีกนนท์เหมือนเดิม

 

"กูเกลียดคำนี้ชิบหาย"

 

"แล้วจะให้กูเรียกไง? ว่าที่เมียอีหน้าหล่อเหรอ?"

 

"หนักกว่าเดิมอีก ไอ้สัส!"แล้วเจ๊ก็ควงไอ้นนท์จนไปถึงห้อง อ๋อ! ส่วนยัยชะนีน้อยวันนี้ไม่ได้ตามมาหรอก เพราะนางเรียนบ่าย เจ๊เลยพูดดักนางว่าไม่ต้องมาหาเจ๊ที่บ้าน

 

 

วันนี้ถือว่าเป็นอีกหนึ่งวันปกติของเจ๊ที่แค่เรียนเช็คชื่อ แล้วก็กลับ วันนี้เราเรียนแค่ช่วงเช้าเลยไม่ได้กินข้าวเที่ยงที่มอ

 

 

เอี๊ยด...!

 

 

รถสีดำสนิทสุดหรูจอดตรงหน้าพวกเรา ทั้งเจ๊และอีนนท์ต่างมึนงงว่าทำใมต้องมาจอดตรงหน้าพวกเราด้วย แต่พอกระจกรถมันเลื่อนลงจนเห็นคนขับเท่านั้นแหละ เออ ชัดเจน!

 

 

อีหน้าหล่อ!!!

 

 

"ม...มึงมาทำไม!"แต่คนช็อกสุดก็คงจะเป็นอีนนท์ มันถามแบบเกือบฟังไม่ได้ศัพท์

 

"มารับคุณนนท์ครับ"เจ้าตัวยิ้ม"เชิญครับ"

 

"กูไม่..."

 

"เล่นตัวอยู่ได้อดีตสามี! ขึ้นไป!!"ไม่ว่าเปล่า เจ๊เปิดประตูรถและดันอีนนท์ไปเสร็จสรรพ"ให้เขาจีบใช่ว่าต้องเล่นตัวนะยะ รู้ไหม!"

 

"ขอบคุณนะครับคุณวี:)"

 

"อีวี! ไอ้เพื่อนเลว!!!"

 

"ถ้าต้องการถ่านไฟเก่าคนนี้บอกมาได้เลยนะอดีตสามี อดีตเมียคนนี้จะไปจัดการว่าที่ผัวอดีตสามีให้เอง...ฮึก"เจ๊แกล้งปาดน้ำตาตรงหางตาทั้งๆที่ไม่มีอะไรไหลออกมาหรอก คิกๆ

 

"มึง...!"แต่ก่อนที่ไอ้นนท์จะได้ด่าอะไรเจ๊ รถก็เคลื่อนออกไปทันที เจ๊เลยโบกมือให้ตามหลังไป

 

"บ๊ายบาย~"

 

 

ติ๊ด~ ติ๊ด~

 

 

"หืม เบอร์แปลก"เจ๊มองเบอร์ที่ไม่คุ้นตา ก่อนจะตัดสินใจรับมัน"ฮัลโหล?"

 

[วี...แม่เอง]

 

"อ้าว คุณแม่ขา? ทำไมใช้เบอร์แปลกล่ะคะ ไม่ได้อยู่บ้านเหรอ??"

 

[ตอนนี้แม่อยู่โรงพยาบาล...ฮึก]

 

"โรงพยาบาล!? คุณแม่ขาเป็นอะไรคะ!"

 

[เปล่า...แม่ไม่ได้เป็นอะไร...]ท่านสูดหายใจแล้วเริ่มพูดต่อ[แต่พ่อน่ะสิ...]

 

"พ่อ...พ่อเป็นอะไรแม่!"

 

 

 

----------------------------------------

เฮ้อ รอดไปอีกตอน555

 

*** ไรท์มีเรื่องแจ้งนิดนึง***

ไรท์คิดว่าจะแต่งเรื่องคู่ของนนท์แยกอีกเรื่องเนอะ เพราะหลายๆคนอาจจะไม่ชอบแนวชายรักชาย คือไรท์ลืมนึกจุดๆนี้ไป5555 ถ้าใครอยากอ่านก็ไปตามอ่านได้น้าา

แต่ไรท์ยังไม่ได้เปิดเรื่องหรอก แค่แจ้งไว้ก่อน ถ้าเปิดเรื่องจะแจ้งให้อีกทีนะจ๊ะ

 

รักษาสุขภาพกันด้วยน้าาาา

ความคิดเห็น