มึงงงงงงงง...กูเบื่อ

ไม่มีใครคิดจะเข้าร้านหน่อยหรอ

นี่กูรอจนรากจะงอกออกจากก้นได้อยู่แล้วเนี่ย

เรย์?

นี่นั่งอ่านหนังสือหรือหลับในเนี่ย

นิ่งยิ่งกว่าหุ่น

เดี๋ยวนะ...

ถ้าตอนนี้เรย์หลับในอยู่ล่ะก็...

เราก็ลั้นล้าได้ตามสบายสิ

ม่าถูกใจมากคะ

ม่าเป็นปลื้ม

โน้วววววววววววว!!!

ม่าไม่ได้ทำไรเลยนะ

ม่าแค่แอบจิกขนมกินเท่านั้นเอง

อ้าว...ชีวิตสายแดกแบบกูก็เป็นแบบนี้แหละคร่ะ

แหมะ...ก็คนมันหิวอ้าาาาาา~~

รับแซ่บคร้าาาาาาาาาา~~~~~

หืม?

สวัสดีครับ

สวัสดีคร้าาาา~

คุณลูกค้าจะรับอะไรดีคะ

ผมเอาเอสเปรสโซเย็นหวานน้อยแก้วหนึ่งครับ

เครคร่า~

เรย์

ขอบคุณครับ

ใช่ๆ...เราคนกันเองน่า

แต่ผมยังไม่รู้จักพวกคุณเลยนะครับ

อ๋อ

ฉันเอมม่า

ส่วนไอ้คนที่ทำกาแฟให้นายชื่อเรย์

ผมชื่อนอร์แมนครับ

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณเอมม่า

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณเรย์

ขอโทษนะครับ...พอดีผมไม่ค่อยชินนะครับ

ผมถูกอบรมให้พูดสุภาพและต้องใจเย็นมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะครับ

โฮ่...พ่อแม่คงเฮี้ยบน่าดูเลยอะดิ

ก็ประมาณนั้นแหละครับ

แต่ผมก็รักเขานะครับ

ถึงเขาคนนั้นจะไม่ใช่พ่อแท้ๆของผมก็ตาม

งั้นหรอ

ขอโทษนะที่พูกออกไปแบบนั้นน่ะ

ไม่เป็นไรหรอกครับ

นั้นสิ

กูว่าเราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่านะ

งั้นนอร์แมน...นายทำงานอะไรงั้นหรอ

ผมยังไม่ได้ทำงานหรอกครับ

ผมเรียนคณะแพทย์อยู่ที่สถานบันแลมด้านะครับ

ห๊าาาาาาาา!?!?!?

ล...แลมด้า?!?!

คณะแพทย์ด้วย!?!?

ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ

ผมก็แค่เรียนตามคุณพ่อผมไปเท่านั้นแหละครับ

พ่อของผมเป็นรองผู้อำนวยการของสถาบันแลมด้านะครับ

ล...ลูกรองผู้อำนวยการ อมก.?!?!!?!

อุ๊ย!

ม่าลืมม่าขอท่ด พอดีเพลินไปหน่อย

ค่าาา...เดี๋ยวนุ้งม่ากับเสาอากาศบนหัวของเธอจะรีบเก็บกวาดโหลบนพื้อให้สะอาดเดี๋ยวนี้คะ

ทั้งสองคนดูสนิทสนมกันจังเลยนะครับ

งั้นหรอครับ

คุณเรย์ครับ คุณกับคุณเอ็มม่าเรียนอยู่ปีอะไรหรอครับ

หรอครับ

ดีจัง ในที่สุดผมก็ได้มีเพื่อนวัยเดียวกันซักทีนะครับ

ครับ

คงเพราะผมไม่ค่อยได้ออกมาข้างนอกคนเดียวแบบนี้ด้วยครับ

มากับพวกรุ่นพี่กับรุ่นน้องประมาณ5-6คนครับ

พวกเขาชอบที่จะดูแลผมแบบใกล้เสมอจนผมไม่ได้ทำอะไรเลยล่ะครับ

หมากรุก?

จะชวนผมเล่นหรอครับ

ครับ

ผมน่ะ...