-Pun

ตอนเรากำลังมาหยุดอยู่ร้านแหวนเพชรที่ห้างแห่งหนึ่ง โดยแคนดี้ตอนนี้มัวแต่พลันวันกับการเลือกแหวนเพชร

อีกฝ่ายยื่นมาให้ดู

ผมว่าพลางทอดสายตาไปที่อื่นอย่างเอือมๆ

เมื่อเธอพูดทำเอาผมถึงกับเลิกคิ้วขึ้นหันไปมอง

อีกฝ่ายเหมือนจะรู้ตัวว่ากำลังจะเจอกับอะไรก่อนที่จะพยายามเข้ามาทำให้อีกคนสงบ

ผมพูดพร้อมกับเอาล้วงกระเป๋าแล้วจะเดินออกจากร้าน

อีกฝ่ายพยายามเกาะแขนเพื่อให้เขานั้นยังคงฟังเธอ

เขามองเธอด้วยสายตาแน่นิ่ง

อีกฝ่ายพูดพูดพร้อมกับมีความหวัง

ผมพูดพร้อมกันยื่นบัตรเครดิตให้พนักงานร้านก่อนที่จะเดินออกไปจากร้านอย่างไม่รีรอ

น่าเบื่อชะมัด

ไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไรอยู่นะ

-Jennis

ขณะที่ฉันกำลังเช็ดหัวหลังจากต้องฝ่าฝนกลับบ้าน

กริ๊ง!

จู่ๆเสียงข้อความไอจีเข้า

ให้เดาก็คงมีไม่กี่คนที่ทักมาหา

จากนั้นฉันจึงเปิดดูข้อความ

อ่านแล้ว

หืม 0..0 อะไรคือส่งไปให้

ติ๊งต่อง!

ใครมานะ

ฉับ ฉับ

หมับ

ฉันรับของอีกฝ่าย

.

.

ฉันเดินไปยันห้องครัวก่อนที่จะเปิดอาหารและลงมือกิน

อ่ำ~

แชะ !!

แม่พูดไปก็จิ้มมือถือไป

ฉันพูดพลางมายืนข้างๆแม่ แต่แม่ก็หลบหนีทัน

.

.

กริ๊ง

อ่านแล้ว

-/////-

ไม่สิ !! ฉันจะต้องไม่เผลอยิ้มสิ

ฉันปิดข้อความลงก่อนที่จะรีบอาบน้ำแล้วเข้านอน

.

.

เช้าวันต่อมา

แฮ่กๆ

หน้าห้องเรียน

แก๊ก !

จากนั้นฉันเปิดประตูเข้าไปเพื่อไปเข้าเรียน

แต่..

.

.

มีเพียงแค่ปัญอยู่ในห้องคนเดียว

ตอนนี้เขานั่งไขว่ห้างอยู่ตรงโต๊ะเรียนกลางห้องพร้อมกับเอามือเท้าหลังแล้วมองมายันฉัน

ฉันเลยแกล้งทำเป็นไม่สนใจ แล้วจะเดินไปหาที่นั่ง

ปังงง !!

ทันใดนั้นจู่ๆประตู่ตรงห้องเรียนก็ถูกปิดแล้วถูกล็อกจากทางด้านนอก

ฉันพูดตะกุกตะกักพลันรีบเดินไปตรงหน้าประตูเพื่อดึงมันออก

ตึก

ตึก

ตึก

เขาพูดพร้อมกับเดินมาตรงที่ฉันอยู่อย่างช้าๆด้วยสายตาแน่นิ่ง

นี่ฉันมาเสียเที่ยวหรอเนี่ย!!

ม่ายยย~

ฉันตอบเขาพลันหลบสายตา

เท่านั้นแหละฉันเลยรีบหันจ้องเขม่งใส่เขาแต่มันก็ได้แค่แปปเดียวเท่านั้นแหละ

เพราะสายตาคนตรงหน้า มันกับหน้ากลัวเหลือเกินเหมือนสายตาเสือกำลังจับจ้องเหยื่อ

ฉันพูดพลันเดินหนีไปอีกทาง

ปังง !

เขาเอาเท้ายันเอาไว้ไม่ให้ฉันไปได้

รอบนี้เขาไม่พูดด้วยน้ำเสียงที่ดุดันขึ้น

เขาเอาเท้าที่ยันลงพร้อมกับพูดไปแล้วจับคางฉันเสยขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับเอาหน้ามาใกล้

เรียกได้ว่าอีกนิดนึงนี่จูบได้แล้วว >////<

ฉันเบี่ยงหน้าหนีพลันเปลี่ยนเรื่องเพื่อให้เขาสนใจเรื่องที่จะพูด

ฉันตอบปัดเขาไป

รอบนี้เขาไม่พูดเปล่า ดันยื่นหน้ามาใกล้ก่อนที่จะกระซิบที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา

แต่มันดูเซ็กซี่ชะมัด >///3///<

ไม่นะ!! ฉันจะต้องไม่คิดแบบนั้นนน

รอบนี้เขาดับตัวออก ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นยืนจ้องหน้าฉันเเทน

ใครมันจะกล้าพูดได้วะว่ามีคนแปลกหน้าทักมาไม่ให้ยุ่งด้วย

ถ้าขืนบอกแล้วเราเจอคนนั้นทำร้ายจะทำยังไง

เขาเลิกคิ้วขึ้น

ติ๊ด

จู่ๆอีกฝ่ายก็กดมือถือไปหาใครบางคน

เขาพูดไป จ้องหน้าฉันไปด้วยใบหน้าแน่นิ่ง

ติ๊ด

รอบนี้เขาถอดไทป์เสื้อออกพลันพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อแขน

เขาก้าวขาเข้ามาใกล้อีกก้าว

ฮืออ~~ฉันพูดไปแล้วว ToT คราวนี้แหละอนาคตฉันจะเป็นยังไงต่อ

ถ้าไม่พูดก็ไม่ได้ เวลามันกดดันเกินไป T..T

ก๊อกๆ

เขาเดินไปเคาะประตู

แก๊ก!!

จากนั้นก็มีคนมาเปิดประตูให้ โดยคนที่เปิดประตูก็คือคนของเขา

เขาหันมาพูดกับฉัน ก่อนที่ฉันจะยื่นแชทให้

จากนั้นเขาเพียงยื่นแชทให้ลูกน้องเขาดู

ลูกน้องของเขาก้มหัวก่อนที่จะเดินออกไป

หมับ

เขาไม่พูดเปล่าอยู่ๆเขาก็คว้าข้อมือฉันเพื่อเดินตามเขาไป