Line~

เสียงไลน์เข้าในขณะที่ฉันพึ่งกำลังอาบน้ำเสร็จละออกมาเป่าผม

คุณส่งสติ๊กเกอร์แล้ว

วันต่อมา

ในขณะที่ฉันกำลังวิ่งเพื่อมาเข้าคลาสเรียน เพราะวันนี้ฉันตื่นสาย

คลื่นนนน~~ คลื่น~

ก่อนที่จะหยิบมือถือออกมาขณะยังสาวเท้าอยู่ จนมาเห็นว่าไม่ได้รับสายเจ้าโม

จากนั้นฉันเลยโทรกลับและยังคงรีบสาวเท้าต่อไป

ฉันพูดไปหอบไป

ติ๊ด~

ตุบ

ในขณะที่ฉันวางสายไปกับไปชนบางสิ่งบางอย่างเข้าจนหนังสือที่ถือมาหลุดจากมือหมด

ฉันหันไปขอโทษคนชนก่อนที่จะชะงักแต่ก็ยังขอโทษต่อ

เขาตอบเพียงสั้นๆ และเหลือบมองเพียงแค่เล็กน้อยแล้วเดินจากไป

ฉันได้แต่คิดว่าเขาคนนี้กับคนเมื่อวานดูต่างกันมากเลย ทั้งๆที่คนเมื่อวานดูร่าเริง แต่คนที่เขาเห็นคนนี้กลับเย็นชา และดูเฉยชามาก

แต่ตอนนี้ช่างเหอะ ฉันมีเวลาไม่เยอะแล้ว จากนั้นฉันจึงรีบเก็บหนังสือและรีบเข้าห้องเรียน

พอถึงคลาสเรียนฉันก็ไปหาโมกับเจนทันที

เพื่อนได้แต่ถามและมองกันก่อนที่จะเตรียมตัวเรียนกัน

หลังจากเรียนเสร็จโมก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น

หลังจากที่ฉันแยกทางกับเพื่อน

ฉันจึงไปโรงอาหารเพื่อหาอะไรกิน

ขณะที่ฉันกำลังเดินหาที่นั่งอยู่นั้นก็มีคนมาทักเข้า

ฉันตอบกับไปตามมารยาท ก่อนที่เขาคนนั้นจะยิ้มให้ฉันแล้วเดินจากไป

ฉันบ่มพึมพัมก่อนที่จะไปหาที่นั่ง

เขาพูดก่อนที่จะนั่งลง

ฉันอึ้งไม่คิดว่าเขาจะรู้

เขาถือวิสาสะมาตักข้าวในจานฉันไปกินด้วยใบหน้าที่ยังคงยิ้มแย้ม

เขาพูดพลันจับคางฉันเงยขึ้นเหมือนจะเอาข้าวที่อยู่ในปากเขามาใส่ในปากฉัน

ฉันสะบัดหน้าหนีก่อนที่จะก้มหน้าก้มตากินข้าว

ครืนนนน~~ ครืนนน

จู่ๆก็มีสายเข้าจากของปัญ

ฉันเงยหน้ามองเขาที่หันข้างเพื่อคุยโทรศัพท์

สีหน้าของเขามันดูจริงจังเห็นได้ชัด เหมือนกับสีหน้าตอนเมื่อเช้า

ติ๊ด

เขากดวางสายก่อนที่จะหันมายิ้มให้ฉัน

เขาพูดก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

คนอะไรสามารถปรับเปลี่ยนอารมณ์ได้ทุกเมื่อจนเราเดาไม่ออกจริงๆว่าเขานั้นคิดอะไรอยู่