ตรู๊ดดดดด ตรู๊ดดดด!!

ฉันพยายามที่จะติดต่อเพื่อนอีกสองคนเพื่อเข้าคลาสเรียนในช่วงเช้าของวัน

08:53

ฉันรอเพื่อนจนได้เวลาเข้าเรียนคาบแรก

ตึก ตึก

ฉันเดินไปหาที่นั่งเรียนเพื่อรออาจารเข้าสอน

จู่ๆเพื่อนๆรอบตัวก็เกิดอาการตื่นเต้นเหมือนกำลังรออะไรบางอย่างและหันไปทางประตู

ทันใดนั้นเอง ก็มีคนนึงๆเดินเข้ามาในคลาสเรียนและคนในคลาสต่างพากันกรี๊ด

ฉันบ่นงึมงัมคนเดียว และเอามือปิดหูทั้งสองข้าง

ทันใดนั้นก็มีเสียงอาจารย์แทรกมาตามหลัง เขาคนนั้น

จากเสียงที่กรี๊ดเสียงดังตอนนี้กลับเงียบไปแล้ว

แต่ก็ไม่วายยังคงมีบางคนที่ยังคงแอบกรี๊ดเบาๆ

จากนั้นอาจารย์ก็บ่นออกมาเป็นชุด

เขาตอบรับแล้วมองหาที่นั่ง

ก่อนที่จะมานั่งที่นั่ง

แต่..ที่นั่งที่เขานั่งอยู่มันใกล้ๆฉันน่ะสิ

ฉันได้แต่บ่นเบาๆเพราะการที่เขามานั่งตรงนี้มันทำให้สายตาทุกคู่มาจ้องมองที่เรา

จนเวลาผ่านไป..

แง่งงง~~ ฉันไม่มีคู่เว้ยยยย

เพื่อนฉันสองคนก็หายไปไหนไม่รู้T^T

ซุบซิบๆๆ

เสียงรอบที่ยังคงวุ่นวายกับการหาคู่

แต่ดูเหมือนทุกคนจะมีคู่แฮะ

ฉันมองไปที่เขาคนนั้น เหมือนมีบรรดาเหล่าผู้หญิงจำนวนกำลังแย่งชิงการเป็นคู่ของเขา

ฉันบ่นก่อนที่จะลุกเพื่อไปหาคนทำกลุ่มด้วย

เขาทักในขณะที่ฉันกำลังจะลุก

จากนั้นเขารีบแหวกกลางดงเหล่าผู้หญิงทั้งหลายแล้วมานั่งข้างอีกฝั่งของฉัน

ฉันมองไปรอบๆ ก่อนที่จะเห็นสายตาอันพิฆาต

ฉันบอกปัดเพื่อที่จะไม่คู่กับเขาเพราะไม่อยากวุ่นวายกับคนในหมู่มาก

เขาคิดก่อนที่จะเน้นเสียงแล้วก็หันมาสบตากับฉันเพื่อฟังคำตอบด้วยใบหน้าเรียบเฉย

ฉันตอบก่อนที่จะหลบสายตา

เค้ายังคงลากเสียงช้าๆเพื่อฟังคำตอบ

ฉันว่า ผญ คนนี้กวนชะมัดคนมันบอกมีก็คือมีจะมาคั้นอะไรร

เขาชูกระดาษขึ้นมาแล้วดูมัน

เขาพูดก่อนที่จะโชว์กระดาษเปล่าให้ดู

แต่..นั่นมันกระดาษเขียนชื่อกลุ่มของฉันนี่ เขาเอาไปตั้งแต่เมื่อไหร่

ฉันรีบคว้าหวังจะเอากระดาษคืน แต่เขากลับไหวตัวทันและหลบมัน

ฉันพยายามจะยื้อแย่งแต่ก็ไม่เป็นผล

จู่ๆ ยัยพวกผู้หญิงพวกนั้นก็เข้ามากันไว้ และพยายามไม่ให้ฉันใกล้เขา

ฉันมองไปที่เขา ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายยิ้มกริ่มโดยนั่งเท้าคางและชูกระดาษอีกข้างไปมาอย่างสบายใจ

ใครมันจะทนฟะ!!!

ดูหมอนั่นทำดิ เยาะเย้ยฉันมากกก

ฉันพยายามจะฝ่าฝูงชนเพื่อที่จะเอากระดาษมา

ป๊อกๆๆๆ

เมื่ออาจารย์เห็นว่าเสียงดังจึงทักห้าม

เมื่ออาจารย์บอกดังนั้น ฉันจึงหันไปหาอีกคน

แต่...

ในขณะที่เธอคนนั้นกำลังยื่นรายชื่อกระดาษและเดินออกไปจากห้อง

ฉันรีบสาวเท้าอย่างไวเพื่อเจอเขาที่หน้าห้องเรียน

พลั่กก

เขาหยุดเดินกะทันหันในขณะที่ฉันวิ่งหาเขา โดยไม่ทันตั้งตัวทำให้หัวฉันไปชนแผ่นหลังของเขาอย่างจังก่อนที่ก้นและล้มลงไปจูบพื้น

เขาทำหน้าเลิกคิ้วขึ้นพลันเหมือนทำหน้าสงสัยพลันพูดไปยิ้มไปเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ฉันได้แต่หงุดหงิดถึงจะพูดไปมันก็ดูเปล่าประโยชน์ ทั้งๆที่คนตรงหน้ากับหน้ายิ้มแย้มเหมือนไม่สะทกสะท้าน

เขาว่าพลางก่อนที่จะเดินออกไป แต่ก็ไม่วายส่งยิ่มหวานๆมาให้

ในขณะที่ฉันจะด่าไล่หลังเขา เพื่อนที่น่ารักทั้งสองก็เข้ามาทักทายได้จังหวะพอดี

เพื่อนทั้งสองพูดก่อนที่จะทำท่าหยอกล้อไปมา

ฉันทำหน้าเซ็งๆก่อนที่จะถามเพื่อนทั้งสอง

เพื่อนทั้งสองคนทำท่าเขินอาย

เมื่อเพื่อนเห็นว่าเราไม่เข้าใจจึงได้เล่าต่อ

ฉันพูดพลางลากสองคนนั้นไปหาข้าวกิน