อื้ม

จะตกใจไปทำไม

ถ้าไม่เชื่อก็ตามข้ามา

ข้าจะพาไปหาซือจุย

ซือจุย

คับ ท่านแม่

ทักทายพ่อเจ้าสิ

พ่อเจ้ากลับมาแล้ว

ท่านพ่อ..หรอคับ?

อื้ม

👀

จริงๆด้วย

อะไรเอนะ

วั่งจี!

เจ้าอยู่นี่นี่เอง

พี่คิดว่าเจ้าหายไปซะอีก

อื้ม

ทำไมหรอ?

สวัสดีคับท่านลุง

สวัสดีซือจุย

เว่ยอิง

เจ้าเรียกข้าเว่ยอิง😠

วั่งจี ฟังพี่นะ

นี่คือซือจุย

ลูกชายของเจ้ากับคุณชายเว่ยไง

สวัสดีคับ ท่านพ่อ

😴

สงสัยคงจะเพลีย

พอฟื้นก็รีบมาหาคุณชายเว่ยที่นี่เลย

ร่างกายคงปรับตัวไม่ไหว

คับท่านแม่

ห้องไหนหรอคับ?

คับ ท่านแม่

เดี๋ยวข้าช่วย

เดี๋ยวข้าไปหยิบน้ำกับผ้าให้นะคับ

นี่ยาของวั่งจี กับสมุนไพรของเจ้า

แม่นางเวินฝากมา

อย่าคิดมาก

ตอนนี้พวกเจ้าได้อยู่ด้วยกันแล้ว

เวลาก็ผ่านมาหลายปี

ข้าก็ได้แต่หวังว่าจะไม่มีอะไรมาขัดขวางเจ้ากับวั่งจีได้อีก

ถ้างั้น

ข้ากลับก่อน

ข้าต้องไปทำธุระที่นอกเมือง

ฮื่ม

ข้าไปล้ะ

ข้าไปแล้ว!

เอ๊ะ

ท่านลุงกลับแล้วหรอคับ?

อ่อ นี่คับ

ให้ข้าช่วยเช็ดตัวดีกว่ามั้ยคับ?

!!!!!

ข้าว่าข้าไปทำข้าวต้มให้ท่านพ่อเองดีกว่าคับ

ท่านแม่จะได้ไม่ต้องลำบาก

😁

ข้าไปแล้วนะคับ!

ข้าวต้ม..มาแล้วคับ

ข้าวางข้าวต้มไว้ตรงนี้นะคับ

ขอโทษที่ข้าเข้ามาขัดจังหวะพวกท่าน

นี่

หลานจ้าน

ข้าหนักนะ

เจ้าลุกไปกินข้าวต้มได้แล้ว

ไหน

ข้าว่าข้าสอนซือจุยมาดีนะ

ไม่น่าจะเค็ม

หื้ม?

มากกว่านี้เจ้ายังเคยทำมาแล้ว

จะไปกลัวอะไร

ท่านแม่ๆ

ทำไมท่านแม่ดูห่างเหินกับท่านพ่อจัง

ดูเหมือนไม่ค่อยรักกันเลย

ตอนนี้ท่านพ่ออยู่ข้างนอก

ไปหาสิคับ

แหะๆ😅

หลานจ้านๆ

เจ้าทำอะไรอยู่น่ะ

ไม่เอาอะ

อย่างกะจานบิน

จะไปเล่นอะไรได้

ก็ได้

ถ้าข้าเล่นกับเจ้า

เจ้าก็ต้องเล่นกับข้านะ🙂