ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 25. หวง | Nc

ชื่อตอน : ตอนที่ 25. หวง | Nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2564 11:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25. หวง | Nc
แบบอักษร

 

หญิงสาวที่อยู่ในอ่างอาบน้ำราคาแพงจ้องมองชุดคลุมอาบน้ำสลับกับร่างสูงอย่างคนใช้ความคิด แต่ดูเหมือนว่าเขาจะรู้ทันความคิดของเธอ

หมับ!!

ผ้าเช็ดตัวและชุดคลุมอาบน้ำถูกมือหนาคว้าไปอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังจะคว้ามาคลุมร่าง

"เอามานะ!!!"

หญิงสาวหันไปมองคนตัวโตด้วยสายตาดุดัน ขณะที่พาร่างกายอันเปลือยเปล่าเลื่อนลงไปอยู่ใต้น้ำเพื่อไม่ให้เขาเห็นเรือนร่างของเธอ ถึงแม้ว่าเขาจะเคยเห็นแล้วก็ตาม

"ลุกขึ้นมาเอาสิ หรือว่าจะให้ฉันเอาลงไปให้"

มาเฟียหนุ่มพูดออกไปด้วยท่าทางยียวนพร้อมกับก้าวเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่แสดงความตื่นกลัวตลอดเวลา มันช่างเป็นอะไรที่น่าหงุดหงิดจริงๆเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำเหมือนหวงตัว ทั้งๆที่เคยนอนครวญครางใต้ร่างเขาจนนับครั้งไม่ถ้วน

แต่อยู่ๆ ใบหน้าคมเข้มก็ดุดันขึ้นมา เมื่อสมองฉุดคิดขึ้นมาได้ว่าตอนนี้อาจจะไม่ใช่เขาเพียงคนเดียวที่ได้เห็นเรือนร่างของเธอ แต่อาจจะมีเพื่อนของเขาอีกคนที่ได้เห็นความสวยเธอ

"ไม่! อย่าเข้ามานะ ไม่อย่างนั้น...ฉันจะร้องให้คนช่วย"

หญิงสาวบอกเสียงดุ หน้าตาเอาเรื่องเป็นที่สุด แต่คนตัวโตกลับนึกขำ เพราะท่าทางของเธอมันไม่ต่างจากลูกเสือที่พึ่งหัดคำราม ไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด จะบอกว่ามันน่าเอ็นดูก็ยังได้

"แนะนำว่าให้เก็บเสียงไว้ครางดีกว่า เพราะเท่าที่จำได้...บ้านไอ้แดนมันเก็บเสียงทุกห้อง"

มาเฟียหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงร้ายกาจ แล้วตรงเข้าไปหาร่างเล็กที่อยู่ในอ่างอาบน้ำ จากนั้นก็อุ้มร่างเล็กออกมาจากอ่างอาบน้ำอย่างไม่รอช้า

"ทำอะไรของคุณ! ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ!!!"

กรี๊ดดดด~

หญิงสาวกรีดร้องออกไปด้วยความตกใจ ความกลัวทำให้เธอเผลอยกแขนขึ้นโอบคอแกร่งโดยอัตโนมัติ

ความเนียนนุ่มของร่างเล็กปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในกายหนุ่มขึ้นมาจนเขาต้องรีบพาเธอออกมาจากห้องน้ำแล้วเดินตรงไปยังเตียงนอนใหญ่ที่อยู่กลางห้องทันที

ฟุบ!!

คนอารมณ์พุ่งพล่านโยนหญิงสาวลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่อย่างไม่ออมแรง โชคดีที่เตียงนอนนุ่มเด้งรับน้ำหนักได้เป็นอย่างดี

เมื่อหญิงสาวหลุดพ้นจากอ้อมแขนแกร่ง เธอก็รีบก้าวขาลงจากเตียงนอนใหญ่ เพื่อที่จะวิ่งเข้าไปหลบในห้องนํ้าแล้วล็อคประตูเอาไว้ จะได้หนีให้พ้นจากชายหนุ่มที่กำลังยืนถอดเสื้อของตัวเองออกอยู่ที่ปลายเตียง

"คิดจะหนีอย่างนั้นเหรอ"

ชายหนุ่มพูดขึ้นเสียงเรียบโดยที่ไม่ปล่อยให้ร่างบางได้เดินหนีไปไหนไกล มือหนาก็รีบคว้าแขนเล็กเอาไว้ แล้วออกแรงจับให้แรงขึ้น เพราะกลัวว่าเธอจะหลุดหนีไปได้อีก

"โอ๊ย!! ปล่อยนะ ฉันเจ็บ!!"

"คิดว่าจะหนีฉันพ้นอย่างนั้นเหรอ"

มาเฟียหนุ่มพูดเสียงแข็งด้วยท่าทางที่ดุดัน พร้อมกับหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ถอดทิ้งไปขึ้นมามัดที่ข้อมือเล็กของหญิงสาว

"ทำอะไรของคุณ ปล่อยฉันนะ!"

หญิงสาวถามด้วยท่าทางตื่น เมื่อเห็นท่าทางที่น่ากลัวของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ภาพที่เคยโดนเขายำยีผุดขึ้นมาในหัวจนตัวสั่นระริก

"อย่าคิดว่าจะหนีฉันพ้น"

ชายหนุ่มยังคงพูดด้วยท่าทางดุดัน ก่อนที่เขาจะจับร่างบางโยนลงบนเตียงนอนอีกครั้ง

ญานิศามองคนที่ก้าวขึ้นมาบนเตียงด้วยท่าทางตื่นกลัวพร้อมกับขยับตัวไปยังหัวเตียง

"อย่าพยายามเลย เพราะเธอไม่มีวันหนีฉันพ้น"

ทันทีที่พูดจบมาเฟียหนุ่มก็พุ่งเข้าไปทาบทับร่างสวยทันที เขากดเธอลงกับเตียงนอนแล้วประกบปากอย่างดิบเถื่อนตามอารมณ์หึงหวงที่เกิดข้ึนมาโดยไม่รู้ตัว

ญานิศาเบิกตากว้างเมื่อลิ้นร้อนถูกบดเบียดเข้าไปในโพรงปากที่แสนหวานอย่างรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน มือบางทั้งสองข้างที่ถูกมัดเอาไว้ก็ทุบลงบนหน้าอกแกร่งอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนที่จะถูกมือหนาจับเอาใว้ให้แน่นกว่าเดิม

"อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย"

มาเฟียหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงดุดันหลังจากที่ถอนริมฝีปากหนาออก­ เขาคิวว่าเธอหลงของใหม่จนรังเกียจเขา

ญาณิศาไม่ฟังคำพูดจากมาเฟียหนุ่มแม้แต่น้อย เธอพยายามดิ้นขัดขืนอย่างสุดแรง เธอจะไม่ยอมเป็นที่รองรับอารมณ์ของเขาอีก เขามันคนเห็นแก่ตัว

ถึงแม้ว่าญานิศาจะพยายามดิ้นรนแรงแค่ไหน เธอก็สู้แรงของชายหนุ่มได้เลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากหยักที่เคยตักตวงความหวานจากโพรงปากเล็กเลื่อนลงไปซุกที่ซอกคอขาว แล้วขบเม้มจนเกิดรอยแดงราวกับว่ากำลังแสดงความเป็นเจ้าของ จากนั้นก็เลื่อนลงไปที่เต้าอวบที่โหยหา

คนหัวร้อนไม่อาจทนต่ออารมณ์ที่พลุ่งพล่านได้อีกต่อไป เขาจับขาเรียวแหกออกกว้างแล้วนำเจ้าแท่งเอ็นใหญ่ดันเข้าไปในร่องสาวทันที

สวบ!!!

"อะ..อือ คนเลว!!!"

ร่างบางดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดเมื่อชายหนุ่มอัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้ามาในร่องสาวของเธอจนสุดลำ ความยาวใหญ่ไซด์ต่างชาติทำให้สาวไทยร่างเล็กจุกเสียดทั่วท้องน้อย

อึก! ญานิศาเกร็งไปทั้งตัวโดยเฉพาะใจกลางสาวที่บีบรัดแน่นเพื่อต่อต้านสิ่งที่กระตุกหยึกอยู่ในตัว โดยไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่เธอทำยิ่งทำให้อีกฝ่ายพอใจ

"อ่าส์" มาเฟียหนุ่มครางเสียงต่ำออกมาอย่างพอใจที่รู้ว่าเขายังเป็นคนเดียวที่ได้สัมผัสเธอ

"อึก! อือ! เอาออกไป!"

ร่างบางยังคงดิ้นพล่านต่อต้านชายหนุ่มที่อยู่ด้านบนอย่างสุดความสามารถ น้ำสีใสยังคงไหลอาบสองแก้มเนียนอย่างไม่ขาดสาย เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความกลัว ถึงแม้จะพยายามขัดขืนแค่ไหน เขาก็ไม่มีวันปล่อยเธออยู่ดี เขามันคนเลวที่เห็นแก่ตัว บอกว่าจะปล่อยเธอไป แต่ก็ยังกลับมาทำร้ายเธออีก

เมื่อน้ำตาไหลออกมาไม่ยอมหยุด ดวงตาก็เริ่มพล่ามัว มองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างเลือนลาง จากที่ดิ้นขัดขืนอย่างสุดแรงตอนนี้ทุกอย่างกลับดูช้าและอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด

ปึก! ปึก! ปึก!

ร่างหนายังคงสอบสะโพกเข้าใส่ร่องสาวของเธอด้วยความดิบเถื่อนไม่ยอมหยุดตามอารมณ์ที่ปะทุสูงขึ้นทุกขณะ

"ยะ..หยุด ฉันไม่ไหว... "

ญานิศาพยายามพูดบอกให้เขาหยุดถึงแม้ตอนนี้จะไร้เรี่ยวแรง แต่มาเฟียหนุ่มยังคงไม่ใส่ใจในสิ่งที่เธอพูดอัดกระแทกเข้ามาจนเสร็จสมในตัวเธอ

"อะ..อ้าส์! "

มาเฟียหนุ่มครางเสียวออกมาเมื่อได้ปลดปล่อยตามที่หวัง แต่เขาก็ต้องตกใจเมื่อคนใต้ร่างนิ่งไป ถึงอย่างนั้นก็ยังคิดว่าเธอแค่แกล้งหลับเพื่อให้เขาหยุด

" แกล้งหลับไม่ทำให้ฉันหยุดหรอกนะ "

มือหนาเลื่อนไปบีบที่ปลายคางมนให้หันมาตรงๆ เมื่อเธอยังนิ่งเขาจึงตบแก้มเนียนเบาๆเพื่อปลุกเธอ แต่แล้วหัวใจแกร่งก็ต้องกระตุวูบเมื่อรู้ว่าเธอไม่ได้แกล้งหลับ

"ชิบหายแล้ว!!!"

คนหัวร้อนถึงกับสบดคำหยาบออกมาขณะที่ยกมือขึ้นลูบหน้า ความกลัวเกาะกุมหัวใจแกร่งจนสมองไม่ทำงานไปชั่วขณะ เขาไม่รู้ว่าเขาควรจะทำยังไงต่อ แล้วเธอจะเป็นอะไรมั้ย

พรึบ!!!

พอตั้งสติได้ร่างสูงก็ลุกจากเตียงไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างรีบร้อนก่อนที่คว้ามือถือมากดโทรหาลูกน้องคนสนิทให้เตรียมรถ จากนั้นก็ไม่แต่งตัวให้คนที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง

ใช้เวลาไม่นานเขาก็สามารถอุ้มร่างเล็กออกมาจากห้องของเธอได้ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวลงบรรไดเสียงเจ้าของบ้านก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง

"มึงทำอะไรน้องกู "

...

NEXT PART

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว