email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[ดิน&พระพาย]ขอปฏิเสธ

ชื่อตอน : [ดิน&พระพาย]ขอปฏิเสธ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 588

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2563 23:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ดิน&พระพาย]ขอปฏิเสธ
แบบอักษร

ดิน พาร์ท

 

แชะ แชะ

 

เสียงกดชัตเตอร์รัวๆพร้อมกับแสงแฟลชที่ส่องมาที่ตาผม แต่ผมก็ต้องลืมตาเอาไว้ถึงแม้มันจะแสบตามากแค่ไหนเพื่อให้ภาพออกมาดีที่สุด

 

พวกคุณคงจะสงสัยสินะว่าผมกลายมาเป็นนายแบบให้คนอื่นมาถ่ายรูปได้ไง มันก็เป็นแค่วันธรรมดาที่มีกลุ่มคนเข้ามาภายในไร้ของคุณกรเพื่อทำการถ่ายแบบโดยขอใช้สถานที่ในไร้เป็นการฉากแต่ดันเกินข้อผิดพลาดขึ้นเมื่อนายแบบหนุ่มที่จะมาถ่ายแบบเกิดท้องเสียขึ้นมา กระทันหัน และไม่สามารถหานายแบบคนอื่นมาถ่ายได้ ส่วนตัวผมก็แค่ทำงานของผมตามปกติแต่หุ่นของผมมันดันไปเข้าตาของเจ้าของงานเข้า เขาเลยขอให้ผมมาช่วยถ่ายแบบแทนให้หน่อย จริงๆแล้วผมอยากปฏิเสธไปเพราะมันไม่ใช่ทางของผมและผมก็ไม่ชอบให้ใครมาถ่ายรูปผมตอนไม่ได้ใส่เสื้อผ้า ใช่ครับภาพที่ผมต้องถ่ายเป็นภาพถ่ายโฆษณากางเกงยีน ซึ้งจะให้กางเกงยีนเด่นที่สุดโดยให้ผมถอดเสื้อออกเหลือแต่กางเกง แต่ผมก็ตอบตกลงไปเพราะแค่ยืนให้เขาถ่ายรูปเฉยๆผมก็ได้หลายพันแล้ว

 

ผมถ่ายแบบตั้งแต่ตอนบ่ายถึงตอนเย็น ท่าถ่ายแบบที่ตากล้องคอยบอกให้ผมทำก็จะเป็นท่าทั้วไป ยืนบ้าง นั่งบ้าง ถ่ายตอนที่กำลังยกของเพื่อโชวกล้ามแขน และในที่สุดการถ่ายแบบก็จบลง ผมรับเงินมาและกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมกำขังถอดกางเกงแต่ก็ต้องหยุดเพราะมีใครบ้างคนเดินเข้ามาในห้องแต่งตัว ผมหันไปมองก็เจอเข้ากับเจ้าของงานที่เป็นคนขอให้ผมไปถ่ายแบบให้ ผมไม่รู้จักชื่อของเขาด้วยซ้ำ ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้เราเป็นผู้ชายตัวเล็ก หน้าหวานเหมือนผู้หญิง จะว่าคนตรงหน้าผมน่ารักไหม ก็น่ารักดีแต่ผมว่าพายของผมน่ารักกว่าตั้งเยอะ

 

"เป็นไง ถ่ายแบบครั้งแรกเป็นไงบ้าง"

 

"ก็ดีครับ"

 

ผมตอบกลับเพียงสั้นๆ ผู้ชายตรงหน้าค่อยเดินเข้ามาใกล้ผมเรื่อย ผมไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่าแต่เหมือนเขากำลังมองผมด้วยสายตาอ่อยๆ

 

"นายไม่สนใจเป็นนายแบบจริงๆหรอ ได้เงินดีนะ"

 

เขาพูดแล้วเอื้อมมือมาแตะที่กล้ามหน้าอกผม ผมปัดออก

 

"ไม่ดีกว่า"

 

"ฉันนะปั้นคนดังมาหลายคนแล้วนะ นายอยากเป็นคนงานไปตลอดชีวิตงั่นหรอ"

 

"..."

 

มันก็จริง ผมไม่ได้อยากเป็นคนงานในไร้ไปตลอดชีวิต แต่ผมไม่ชอบให้คนอื่นมาดูร่างกายของผมเหมือนสินค้าตามท้องตลาด และอีกอย่างเขาคงไม่ได้ต้องการแต่ให้ผมไปเป็นนายแบบแน่

 

"คุณต้องการอะไรกันแน่"

 

ผมถามออกไป ชายตัวเล็กมองหน้าผม มุมปากยกยิ้มขึ้น

 

"จริงๆแล้ว ฉันสนใจนายนะ ทั้งรูปร่าง หน้าตา"

 

ในขณะที่เขาพูดอยู่เขาก็ใช่มือลูบไปตามแขนและหน้าท้องของผม

 

"ฉันเองก็มีเงินมีทองอยู่จะเลียงนายไว้ดูเล่นก็ไม่เห็นเป็นไร นายว่าดีไหม"

 

"ขอปฏิเสธ"

 

ผมพูดโดยไม่ต้องคิด ผมดูเป็นคนที่ชอลเอาตัวเข้าแรกเงินงั่นหรอ ผมไม่เคยจะเกาะใครกินถึงแม้ชีวิตผมจะยากลำบากแค่ไหนก็ตาม

 

"คนมากมายต่างต้องการเงินกันทั้งนั้น แล้วทำไมนายถึงปฏิเสธล่ะในเมื่อมันอยู่แค่เอื้อม"

 

คนตรงหน้าจับมือของผมไปวางไว้บนหน้าออกแบนร่าบของเขา ผมรีบดึงมือออกและพูดว่า

 

"คุณเก็บเงินของคุณเอาไว้ให้คนอื่นเถอะ"

 

ผมพูดแต่นั้นหยิบเสื้อและเดินออกมาโดยไม่ได้เปลี่ยนกางเกงคืน ผมใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้องพร้อมกับเดินกลับมาที่บ้านพัก ก็เจอเข้ากับร่างเล็กที่นั่งรอผมอยู่ เมื่อพายเห็นผมคนตัวเล็กก็รีบวิ่งมาหาผมเหมือนเด็ก

 

"พี่ดิน เหนื่อยไหม"

 

ผมส่ายหน้า แค่เห็นหน้าพายผมก็หายเหนื่อยไปเลย ผมอ่าบน้ำและเตรียมตัวเข้านอนพร้อมร่างบาง เราสองคนนอนบนฟูกนอนที่ไม่ได้หนามากนัก ร่างเล็นนอนตะแคงข้างหันหลังให้ผม ผมเลยนอนสวมกอดพาบจากด้านหลัง

 

"พาย"

 

"ครับ"

 

"ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนเราจะสู้ไปด้วยกันใช่ไหม"

 

คนในอ้อมแขนผมหันขึ้นมามองหน้า เราจองคนสบตากัน

 

"แน่นอนครับ ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนพายก็ตะอยูกับพี่"

 

"สัญญานะ"

 

"สัญญาครับ"

 

พูดจบผมก็จูบร่างบาง มันเป็นจูบที่ละมุนที่สุดเท่าที่ผมจะมอบให้พายได้

 

"พี่รักพายนะ"

 

"พายก็รักพี่ครับ รักที่สุดเลย"

 

 

 

 

 

 

 

เช้าวันไหม

 

ผมมาทำงานตามปกติ แต่สิ่งที่แปลกไปก็คือพีชายของพายมาหาผม

 

"ขอคุยด้วยหน่อยสิ"

 

ผมกับคุณพตน์พี่ชายของพายออกมาคุยกันที่ไม่ค่อยมีคนมากนักโดยมีลูกน้องของเขาคอยยืนแถวนั้นเพื่อให้เราได้คุยกันโดยไม่ต้องมีใครมายุ่ง

 

"เข้าเรื่องละนะ ฉันจะให้เงินนายล้านหนึงเพื่อให้นายออกไปจากชีวิตน้องชายฉัน"

 

 

 

 

ความคิดเห็น