ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 4 # ทักทาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2563 22:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4 # ทักทาย
แบบอักษร

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของโรงเรียนแห่งนี้ เมฆินทร์ได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่หอพักของโรงเรียนเรียบร้อยแล้วส่วนวาคิมก็ยังคงอยู่ที่นี้เพราะยังเป็นห่วงลูกชายอยู่

"ฆินทร์ครับ"วาคิมเรียกลูกชายที่กำลังเดินมาจากหอพัก

"พ่อคิม"เมฆินทร์เดินเข้าไปหาพ่อ

"อีกสองวันพ่อจะกลับแล้วนะ อยู่ได้ใช่มั้ย"

"ครับสบายมาก พ่อคิมกลับไปช่วยแม่รินทร์ทำงานได้แล้วครับ"

"ครับ ถ้าอย่างนั้นวันนี้พ่อจะไม่เข้าไปดูฆินทร์ที่ห้องเรียนนะครับให้ฆินทร์ลองอยู่กับเพื่อนที่ห้องเอง"ซึ่งปกติตอนเรียนซัมเมอร์วาคิมจะเข้าไปอยู่กับเมฆินทร์ทุกครั้งในห้องเรียน

"ได้ครับ มีน้ำผึ้งอยู่เป็นเพื่อนฆินทร์ไม่กลัว"เมฆินทร์บอกกับพ่อแล้วส่งยิ้มให้ วาคิมก็เอามือขยี้ที่หัวลูกชาย

"ฆินทร์ไปเรียนก่อนนะครับ บ๊ายบาย"เมฆินทร์โบกมือลาพ่อแล้วเดินเข้าไปในอาคารเรียน

 

"ฆินทร์มานี้เร็ว"น้ำผึ้งโบกมือเรียกให้มานั่งที่

"ทำไมวันนี้มาช้าหล่ะ"

"ไปคุยกับพ่อมา พ่อบอกว่าวันนี้จะไม่เข้ามานั่งดูเราเรียนแล้ว"

"แล้วฆินทร์ไม่คิดถึงพ่อหรอ"

"เราเลือกที่จะมาเรียนที่นี้เองเราก็ต้องอยู่เองคนเดียวให้ได้ แล้วอีกอย่างเรามีน้ำผึ้งเป็นเพื่อนแล้วด้วย"เมฆินทร์บอกแล้วก็ยิ้มให้

 

วันนี้ช่วงเช้าเมฆินทร์เรียนและเข้ากับเพื่อนๆในห้องเรียนได้อย่างสบายมากจนกระทั่งเวลาพักเที่ยงเมฆินทร์เดินไปกับน้ำผึ้งซึ่งโรงอาหารในวันนี้มีคนเยอะกว่าตอนที่พวกเค้ามาเรียนตอนปิดเทอม ทำให้ทั้งสองคนกว่าจะได้ทานอาหารเที่ยงก็เกือบจะได้เวลาเข้าห้องเรียน

"พรุ่งนี้เราต้องรีบเดินมาเร็วกว่านี้แล้วหล่ะถ้าไม่อย่างนั้นนะเราจะอดไปเล่นกับเพื่อนๆ"น้ำผึ้งบอกกับเมฆินทร์ระหว่างที่นั่งทานอาหารกลางวันกัน

"ใช่ วันนี้เราอดเจอเฌอเลย"

"เออ เรายังไม่รู้จักเฌอเลยถ้าฆินทร์เห็นแล้วอย่าลืมชี้ให้เราดูด้วยนะ"

"ได้ถ้าเราเจอแล้วเราจะเรียกให้น้ำผึ้งดู"

เมื่อทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เข้าไปเรียนกันต่อจนถึงเวลาเลิกเรียน แม่ของน้ำผึ้งก็มารับที่โรงเรียน วาคิมก็รอเมฆินทร์อยู่ที่ด้านล่างของโรงเรียนเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันอีกสักหน่อยเพราะเขาใกล้จะกลับเมืองไทยแล้ว

 

"พ่อคิม มารอฆินทร์หรอครับ"เมฆินทร์ที่เจอพ่อนั่งรออยู่ก็เดินเข้าไปหา

"ครับ พ่อจะพาไปซื้อของแล้วจะมาส่งที่หอ"

"ครับ แต่ว่าพ่อจะพาไปซื้ออะไรของฆินทร์ก็มีหมดแล้วนะ"

"ของใช้ส่วนตัวครับ ไปเดินดูก่อนก็ได้เผื่ออะไรขาดเราก็จะได้ซื้อไว้"

"ครับ ถ้าอย่างนั้นไปกันเลย พาฆินทร์ไปแวะทานไอติมด้วยนะ"

"ได้ครับ งั้นเราไปขึ้นรถกัน"วาคิมพาลูกเดินไปขึ้นรถที่ลานจอดรถของผู้ปกครอง

"ฆินทร์ครับ นั้นเฌอนิ"วาคิมชี้ให้ลูกดูรถที่จอดอยู่ไม่ไกลและมีบรรดาเด็กๆยืนอยู่"

"จริงด้วย วันนี้ฆินทร์ไม่เจอเฌอเลย"

"อยากเข้าไปคุยกับน้องมั้ยพ่อพาไป"

"จริงนะครับ"เมฆินทร์หันไปถามพ่อแล้วยิ้มกว้างอย่างดีใจ

"จริงครับ ไปเร็วก่อนที่น้องจะขึ้นรถ"วาคิมจูงเมฆินทร์เดินไปที่รถของคุณปีเตอร์ที่จอดอยู่ไม่ไกลจากรถของเขา

 

"สวัสดีครับน้องเฌอ"วาคิมเอ่ยเรียกให้ก่อน

"สวัสดีค่ะ รู้จักเฌอด้วยหรอค่ะ"เฌอหันมามองวาคิม คุณโสภาที่ยืนอยู่กับหลานๆก็เอ่ยถาม

"ครับ เด็กๆเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันที่ไทย"วาคิมตอบคุณโสภา

"ค่ะ เด็กๆคะ สวัสดีคุณลุงก่อน"

"สวัสดีค่ะ / สวัสดีครับ"ฌาน เฌอ ฌอน ยกมือไหว้วาคิม

"อ๋อ คุณลุงคิมพี่ฌานจำได้แล้วครับแกร๊นมาครับพวกเราเคยผลักลูกคุณลุง"ฌานบอกกับคุณโสภา

"นี้งัยครับลูกคุณลุงที่เราเคยผลักล้มเฌอกับฌอนจำได้มั้ย"ฌานมองหน้าเมฆินทร์แล้วถามน้องสาวน้องชาย

"จำได้ค่ะ/จำได้ครับ พี่ฌาน"เฌอมองเมฆินทร์แล้วยิ้มให้ เมฆินทร์ก็ดีใจทีาเฌอจำเขาได้เขาก็อมยิ้ม

"แล้วนี้จะกลับแล้วหรอครับ"วาคิมถามคุณโสภา

"จะพาเด็กๆไปทานไอศครีมที่ห้างแถวนี้หน่ะคะสนใจไปด้วยกันมั้ยค่ะ"

"ฆินทร์อยากไปมั้ยครับ"วาคิมหันไปถามลูกชาย

"ไปครับ"เมฆินทร์ตอบพ่อในทันที

"งั้นขับรถตามมาเลยนะคะ ไปเด็กๆขึ้นรถกัน"คุณโสภาบอกหลานๆของเธอแล้วเด็กๆก็พากันขึ้นรถ วาคิมและเมฆินทร์ก็เดินไปขึ้นรถของเขา

 

"ดีใจมั้ยครับจะได้ไปทานไอศครีมกับน้อง"ขึ้นรถแล้ววาคิมก็ถามลูกชาย

"ดีใจครับไม่เคยคิดเลยว่าฆินทร์จะได้ไปกินไอติมกับน้อง"

"ครับ อย่าทำตัวแบบตอนนั้นอีกแล้วกันนะถ้าทำอีกคราวนี้ไม่มีคนช่วยแล้วนะครับ พี่ชายเฌอควงจะไม่เล่นด้วยและไม่ให้เฌอเข้าใกล้ฆินทร์อีก"วาคิมบอกกับลูกชาย

"ครับพ่อคิม ฆินทร์จะไม่ทำอีกถ้าน้องไม่คุยด้วยฆินทร์ก็จะไม่ตื้อจะรอจนกว่าน้องจะคุยด้วย"

"ครับดีมาก"วาคิมขับรถตามรถคุณปีเตอร์มาจนถึงห้าง

 

"ทานอะไรสั่งเลยนะครับวันนี้ลุงเลี้ยงเอง"วาคิมบอกกับเด็กๆ

"จริงนะครับ"ฌอนถาม

"ครับ สั่งเลยครับ"

"ขอบคุณครับคุณลุง"ฌอนบอกกับวาคิม

"แล้วนี้ลูกชายมาพักอยู่กับใครครับ"คุณปีเตอร์ถามวาคิม

"อยู่หอของโรงเรียนครับ แกรบเร้าอยากมาเรียนที่นี่"

"เก่งนะครับเนี๊ยะตัวแค่นี้อยากมีอยู่ต่างบ้านต่างเมือง"

"มีแรงจูงใจให้มาครับ"วาคิมมองลูกชายแล้วยิ้ม เมฆินทร์ตอนนี้เริ่มพูดคุยกับฌอนบ้างแล้ว

"ถ้าอย่างนั้นวันหลังผมกับภรรยาจะช่วยดูแลให้นะครับเผื่อมีปัญหาอะไรให้ฝากบอกฌอนมาบอกได้"

"ขอบคุณมากครับ แต่ผมคงไม่รบกวนดีกว่าเกรงใจครับแค่ลูกๆคุณโฬมก็หลายคนแล้ว"

"ไม่เป็นไรค่ะ เราคนไทยด้วยกันต้องช่วยเหลือกัน ฆินทร์ยังเด็กอยู่แล้วมาอยู่ที่นี่คนเดียวอีกมีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันค่ะ"คุณโสภาบอกกับวาคิมอีกคน

"ขอบคุณคุณทั้งสองคนนะครับที่เอ็นดูฆินทร์"วาคิมยกมือไหว้คุณปีเตอร์และคุณโสภา

เด็กๆที่สั่งไอศครีมกันแล้วก็นั่งทานและคุยกันอย่างสนุกสนาน วาคิมสังเกตุดูชายตัวเองแล้วก็หมดห่วงขึ้นมาอีกนิดที่สามารถคุยและเล่นกับสามคนนี้ได้

"ผมขอตัวก่อนนะครับต้องพาฆินทรืไปดูซื้อของแล้วต้องพาไปส่งที่หอโรงเรียน"ทานไอศครีมกันเสร็จแล้ววาคิมก็ขอตัวก่อน

"ครับ ฆินทร์ครับถ้ามีอะไรให้ปู่กับย่าช่วยก็บอกพี่ฌานหรือฌอนมาได้นะครับ"คุณปีเตอร์บอกกับเมฆินทร์

"ครับคุณปู่ ขอบคุณครับ"

"ผมสองคนขอตัวลาก่อนนะครับ สวัสดีครับ"วาคิมและเมฆินทร์ยกมือไหว้ลาท่านทั้งสอง

"บ๊ายบาย เจอกันที่โรงเรียนนะคะพี่ฆินทร์"เฌอโบกมือลาเมฆินทร์

"ครับ"เมฆินทร์มองเฌอแล้วก็ส่งยิ้มให้ด้วยความดีใจ

"ไปครับฆินทร์"วาคิมจูงมือลูกชายพาเดินไปหาซื้อของแล้วพาไปส่งที่หอพักของโรงเรียน

 

"พรุ่งนี้พ่อไม่มาหาแล้วนะครับ อยู่ได้นะครับ"วาคิมถามลูกชายก่อนลงจากรถ

"พ่อคิมครับ ฆินทร์บอกแล้วว่าฆินทร์อยู่ได้ครับ"

"ครับคนเก่งของพ่อ ขอพ่อกอดหน่อย"วาคิมยืนมือมาหาลูกชาย เมฆินทร์ก็โน้มตัวไปให้พ่อกอด

"อย่าลืมนะครับถ้ามีอะไรโทรหาพ่อกับแม่ วีดีโอคอลที่ไอแพด"

"ครับ ฆินทร์รักพ่อกับแม่นะครับ ฆินทร์จะตั้งใจเรียนแล้วจะกลับไปช่วยพ่อคิมกับแม่รินทร์ทำงาน"

"ครับ"เมฆินทร์เปิดประตูรถลงจากรถแล้วก็เดินเข้าหอพักของโรงเรียน วาคิมก็จอดรถดูลูกชายคนกว่าจะเดินเข้าหอพักเรียบร้อยแล้วถึงขับรถออกจากตรงนั้น

 

"พี่ฌานกับฌอนครับถ้าเจอฆินทร์ก็เล่นกับเค้านะครับเพราะว่าเค้ามาอยู่ที่นี้คนเดียวแกร๊นพาไม่รู้ว่าเค้าจะมีเพื่อนเยอะหรือป่าว แล้วอีกอย่างเราเป็นคนไทยเหมือนกันเรามีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันนะครับ"คุณปีเตอร์บอกกับหลานชายทั้งสองคน

"ครับแกร๊นพา"ทั้งสองตอบพร้อมกัน

 

 

เมฆินทร์โชคดีมีแต่คนคอยช่วยเหลือ

😊😊😊

ความคิดเห็น