email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 5. ควันออกหู

ชื่อตอน : Chapter 5. ควันออกหู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2563 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5. ควันออกหู
แบบอักษร

มาเฟียหนุ่มเดินมาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้าง ยกแขนขึ้นก่ายหน้าผาก นึกถึงคำบอกเล่าของอีแวน

‘ไม่พบข้อมูลว่า แอนริต้า คาเรียโย่ เคยแต่งงานมาก่อนครับ ตอนเธอไปอยู่อเมริกา เธอก็ไปพักอยู่กับลุงและป้าของเธอที่ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่โน้น แล้วก็พาลูกสาวย้ายกลับมาอยู่ที่นี่และก่อตั้งบริษัทออแกไนซ์จนใหญ่โตมาถึงทุกวันนี้’

..ถ้าแอนริต้าไม่ได้คบใครตอนไปอยู่อเมริกา หรือว่า..

ร่างสูงใหญ่ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง

“ลูกกูรึเปล่าวะ!!” นอนคิดไปคิดมาความคิดที่ว่านิคกิเป็นลูกสาวของตนก็ผุดขึ้นมาในหัว

เขารีบคว้าโทรศัพท์กำลังจะกดโทรหาลูกน้อง เขาอยากได้เดือนปีเกิดของนิคกิ ทว่ายังไม่ทันโทรออกก็มีสายโทรสวนเข้ามาเสียก่อน

เป็นสายของเอเดนโทรมาชวนให้ไปร่วมงานหมั้นของโบรดี้ลูกน้องคนสนิท ที่จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้

ในงานหมั้นของโบรดี้

“อาลีโอจะอยากได้อินสตาแกรมของพี่นิคกิไปทำไมครับ” แดนนี่กำโทรศัพท์ตัวเองแน่นพลางซ้อนมันไว้ด้านหลัง ไม่อยากให้อินตราแกรมพี่นิคกิคนสวยกับใคร

“อาก็อยากตามดูอินตราแกรมเขา เหมือนตามดูของแดนนี่ไง ไม่มีอะไรหรอก” ลูกไอ้เดย์นี่มันยังไง อินตราแกรมชาวบ้านยังหวงไม่อยากให้เขาตามเหมือนตัวเอง

ตากลมของเด็กชายตัวป้อมมองหน้าคุณอาสุดหล่อ “แค่นั้นแน่นะครับ ไม่ใช่ว่าคิดจะจีบแข่งกับผม แค่ธอร์คนเดียวผมก็ปวดหัวจะแย่”

คำพูดคำจาของเด็กน้อยจอมแก่แดดทำเอาลีโอต้องลอบถอนหายใจพลางกลอกตามองไปมา

“อาจะไปแข่งอะไรกับเรา แข่งไปอาก็แพ้”

หนูน้อยแดนนี่ยิ้มกว้าง เมื่อคุณอารู้ตัวยังไงก็แพ้ตน จึงยอมให้ติดตามอินตราแกรมพี่นิคกิ

พอเขาได้มาก็ไม่สนใจใคร เสียงเพื่อนพูดคุยหัวเราะกันไม่สามารถทำร้ายสมาธิในการส่องไอจีของหนูน้อยนิคกิได้ แหวนวงที่สวมติดนิ้วก้อยข้างซ้ายถูกแดนนี่มาถอดไปตอนไหนยังไม่รู้ตัว ตาเอาแต่เพ่งมองรูปนิคกิ ใบหน้าเธอบางมุมละม้ายคล้ายเขา

..............

“ได้ห้องชั้น57นะครับนาย แล้วนี่คีย์การ์ดของชั้น59” อีแวนยื่นคีย์การ์ดสองใบให้ผู้เป็นนาย ห้องชั้น57เป็นห้องที่เขาติตต่อซื้อมาจากเจ้าของเดิมโดยเสนอราคาให้สูงลิ่วจึงได้มา ตามความต้องการเจ้านายที่อยากจะเข้าไปอยู่ที่เดียวกับคุณหนูนิคกิและแม่ของเธอซึ่งอยู่ชั้น59 ส่วนคีย์ชั้นดังกล่าวเขาใช้ชั้นเชิงในการเจรจาบวกกับหน้าตาอันหล่อเหลาไม่แพ้ใครจึงได้คีย์การ์ดสำรองห้องนั่นนำไปก๊อปปี้

“อือ ขอบใจ” รับมาแล้วเก็บใส่กระเป๋ากางเกง

“เสื้อผ้าของใช้จำเป็นของนาย ผมก็เอาไปไว้ให้ในเพ้นท์เฮ้าส์แล้ว ว่าแต่นายจะเข้าค้างที่นั่นคืนนี้เลยไหมครับ”

“ยัง เดี๋ยวฉันจะเข้าไปวันจันทร์ทีเดียว”

เสาร์-อาทิตย์ วันหยุดไม่ค่อยปลอดภัย เดี๋ยวไปจะเอ๋กับแอนริต้าเข้า ยังไม่อยากให้เธอรู้ตอนนี้ว่าเขาเข้าไปอยู่ที่เดียวกับเธอ เดี๋ยวเธอระวังตัวแจเขาจะทำอะไรยาก รอวันธรรมดาให้หล่อนไปทำงานก่อนค่อยเข้าไป ค่อนข้างแน่ใจว่านิคกิเป็นลูกของตนจากเดือนปีเกิดของเธอที่ได้มา แต่เขาก็ยังอยากได้หลักฐานทางการแพทย์มายืนยัน แอนริต้าจะได้ไม่ปฏิเสธ เถียงเขาไม่ได้ แต่ถ้าผลออกมาไม่ใช่ยังไงเขาก็ยังอยากได้นิคกิมาเป็นลูกสาวอยู่ดีและอยากจะดูแลแม่ของเธอด้วย

ในเพ้นท์เฮ้าส์ชั้น 59

สองแม่ลูกกำลังสนุกสนามกับการทำขนมทำอาหาร ทำกิจกรรมร่วมกันในวันหยุด

“ตอนค่ำๆ ทานอาหารแล้วเราไปว่ายน้ำกันดีไหมคะแม่” เสียงใสๆของเด็กหญิงนิคกิเอ่ยชวนขณะช่วยแม่หั่นผักทำสลัด

“ดีจ้ะ แม่ก็อยากออกกำลังกายอยู่เหมือนกัน” หันมามองร่างเล็กใส่ผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้

“หนูจะใส่บิกินีสีแดงชุดใหม่ที่เพิ่งซื้อมา แม่ใส่สีแดงเหมือนกับหนูนะคะ” อยากใส่เป็นคู่ดูโอ้กับแม่

“แม่ไม่แน่ใจนะจ๊ะว่ามีชุดว่ายน้ำเหมือนกับหนูรึเปล่า”

“มีค่ะ หนูเคยเห็น”

“เคยเห็นรึว่าเคยแอบเอาของแม่มาใส่เล่นกันแน่ฮึ” หันไปหยิกแก้มป้องลูกสาวเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว นิคกิชอบเอาชุดว่ายน้ำ ชุดนอนสั้นๆเซ็กซี่ของเธอมาลองใส่ ถึงใส่ไม่ได้ก็อยากจะลอง เป็นแบบนี้มาต้องแต่สี่ห้าขวบ

“แฮ่” ยิ้มไม่เถียงเพราะเป็นเรื่องจริง

“โอเค อาหารทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ยกไปวางบนโต๊ะกันเลยดีกว่า จะได้ทานเลย อิ่มแล้วนั่งย่อยสักครึ่งชั่วโมงแล้วเราค่อยเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเล่นน้ำกัน” ถอดผ้ากันเปื้อนแล้วยกอาหารเดินนำลูกสาวไปยังโต๊ะ

“เย้ๆ” หนูน้อยกระโดดโลดเต้นดีใจ จะได้เล่นน้ำ รีบถอดผ้ากันเปื้อนอุ้มชามสลัดเดินตามแม่

ขณะสองแม่ลูกลงไปว่ายน้ำในสระอย่างสนุกสนาน ทางฟากฝั่งมาเฟียหนุ่มนั่งกุมขมับฟังเสียงแม่บ่น มาดามมอนโลมารอเขาถึงบ้าน แถมบังคับให้เขาออกไปกับท่าน ไปทานอาหารค่ำกับเพื่อนท่านและลูกสาวที่นัดเจอกันที่ภัตตาคารหรูในค่ำคืนนี้

“ผมไม่อยากไป แม่จะมาบังคับผมทำไม แล้วผมก็ไม่ได้อยากจะรู้จักลูกสาวของเพื่อนแม่ด้วย”

“ก็แค่ไปนั่นทานอาหาร ไปเจอกันหน่อยจะเป็นไรไป ถ้าแกไม่ชอบ แม่ก็ไม่บังคับ แต่อยากให้ลองไปเจอหนูเอ็มม่่าสักครั้ง ไม่แน่นะคนนี้แกอาจจะถูกใจก็ได้” หว่านล้อมลูกชาย

“ถูกใจเฉพาะตอนพาขึ้นเตียงครั้งสองครั้งคงใช่ครับ แต่จะให้มานอนร่วมเตียงกันทุกคืนคงไม่มีทาง”

“เอ๊ะ!! ไอ้ลูกคนนี้นี่ดูพูดเข้า” ขึ้นเสียงใส่ลูกชายทว่าก็เถียงไม่ออก เพราะลูกสาวเพื่อนคนผ่านๆมา ก็เป็นอย่างที่ลีโอว่า พวกหล่อนทำตัวง่ายยอมไปต่อกับลูกชายหล่อนในครั้งแรกที่เจอกัน แล้วก็เอาลูกชายหล่อนไม่อยู่เลยสักคน

“รึไม่จริงครับ แม่เอ็มม่าอะไรนั่นอยากเจอผม เธอก็คงเหมือนกับลูกสาวเพื่อนแม่คนก่อนๆ คืออยากนอนกับผม ตั้งใจทำสุดฤทธิ์ให้ผมติดใจลีลาบนเตียงของพวกหล่อน ผู้หญิงแบบนี้เหรอครับที่แม่อยากได้มาเป็นสะใภ้ แต่ละคนไม่ธรรมดา แม่ว่าพวกเธอจะผ่านสนามมาตั้งเท่าไหร่กว่าจะมาถึงมือผม ข้างนอกดูดีแต่ข้างในชำรุดทรุดโทรมหมดแล้ว” เอ่ยตรงๆกับแม่ ให้ท่านรู้ว่่าเขาคิดยังไง รู้สึกยังไงกับผู้หญิงคนก่อนๆที่ท่านพามาแนะนำให้เขารู้จัก

“อ้ายยย แกพูดอะไรออกมาลีโอ แม่ไม่เคยสั่งเคยสอนให้แกพูดจาถึงผู้หญิงแบบนี้เลยนะ” แต่ละคำที่ลูกชายเปล่งออกมา หล่อนลมแทบจับ

“ก็มันจริง” เขาเถียง ครั้งนี้จะไม่ยอมเสียเวลาไปกับแม่แน่ มีอะไรสำคัญที่ต้องทำมากกว่าไปนั่งมองผู้หญิงทำท่าเหนียมอาย แต่พร้อมจะให้เขาพาขึ้นเตียง

“เห้อ!” มาดามมอนโลถอนหายใจแล้วลุกเดินสะบัดก้นออกไปจากบ้านลูกชายโดยไม่กล่าวลา ตกลงวันนี้หล่อนต้องไปเจอเพื่อนและลูกสาวเพื่อนคนเดียวอีกแล้วเหรอนี่

“ฟู่วววว” มาเฟียหนุ่มพ้นลมหายใจแรงเมื่อทำให้แม่ยอดแพ้กลับไปได้ แต่เชื่อว่าเดี๋ยวท่านก็ต้องมาใหม่ นัดกับฝ่ายโน้นอีกเป็นแน่ นิสัยไม่ยอมแพ้ของแม่เขารู้ดี

ร่างสูงใหญ่ลุกจากโซฟาเดินขึ้นชั้นบน เข้าไปในห้องนอนของตนแล้วทิ้งตัวหงายหลังนอนลงบนเตียงนุ่มๆ ล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงมาเปิดดูไอจีของหนูน้อยนิคกิเผื่อว่าเธอจะมีอะไรอัพเดท

แล้วก็จริง เธอเพิ่งอัพรูปลงเมื่อสิบห้านาทีที่แล้ว ทว่ารูปนี้มันไม่ทำให้เขายิ้มได้ แต่กลับทำให้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมากกับไอ้ชุดที่สองแม่ลูกนั้นใส่ถ่ายรูปด้วยกัน

ชุดว่ายน้ำแบบบิกินี่สีแดงสด คนลูกใส่น่ะไม่เท่าไหร่เพราะยังเด็กไม่มีอะไร แต่คนแม่นี่สิอวบใหญ่ทั้งบนและล้าง เห็นแล้วรู้สึกหวงจนกลายเป็นความโกรธ

เปลี่ยนใจแล้ว เขาจะเข้าไปค้างที่เพ้นท์เฮ้าส์ในคืนนี้เลย แล้วก็จะไปเดี๋ยวนี้เลยด้วย

มาเฟียหนุ่มดีดตัวลุกจากเตียง คว้ากุญแจรถเดินดุ่มๆออกจากห้องนอน

 

 

.......................................................

เฮียมีสิทธิ์อะไรไปเคืองแม่ของนิคกิ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว