ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ส่วนที่ 6 (จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 09:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ส่วนที่ 6 (จบ)
แบบอักษร

ผมได้นอนกับคนอื่นบนเตียงตัวเองแบบนี้มานานมาก และมันก็ทำให้ผมนอนไม่หลับเพราะไม่ชิน.. เมื่อเขายืมต้นขาผมเสร็จก่อนหน้านี้ ฝนก็กระหน่ำเทลงมา ทำให้รถติดมาก..คุณโยที่ตอนแรกตั้งใจจะกลับคอนโดของตัวเองจึงขอค้างคืนอยู่กับผม โดยที่พรุ่งนี้เช้าจะไปส่งผมทำงานด้วยเป็นการแลกเปลี่ยน

ถือว่าดีมากที่ผมไม่ต้องไปเบียดเสียดกับคนอื่นบนรถเมล์ แต่ตอนนี้ผมก็นอนไม่หลับ เชื่อว่าพรุ่งนี้เช้าผมต้องสภาพเหมือนผีไปทำงานแน่ๆ

 

"ทำไมยังไม่นอนครับ?"

 

จู่ๆคุณโยก็ลืมตาขึ้นมามองผม

 

"เอ่อ.. ผมนอนไม่หลับน่ะ"

 

ผมเกาหัวเก้อ ส่วนเขาก็ยิ้มและกระชับกอดผมแน่นขึ้น

 

"พรุ่งนี้จะตื่นสายเอานะ.."

 

"เอ่อ.. อื้อ"

 

เขาก้มลงจูบหน้าผากผม

 

"รักนะครับ.. นอนได้แล้ว"

 

เขาพูดคำนั้นด้วยเสียงอ่อนโยน ก่อนที่จะชิงหลับไปก่อน..ปล่อยให้ผมเขินอยู่ฝ่ายเดียวและหลับตาลงได้สักที..

 

วันต่อมาผมก็ยังคงอยู่ในวังวนเดิม พี่กุ๊กก็วุ่นวายกับงานจนวันนี้เธอดูท่าทางเหมือนไก่ป่าก็ไม่ปาน ผมยุ่งชี้ฟู ขอบตาดำคล้ำ พนักงานคนอื่นๆต่างก็กลัวเธอกันในวันนี้ พักเที่ยงก็ไปกับคุณโยที่ร้านเดิม ป้าแม่ค้าก็ใจดีและน่ารักเหมือนเดิม เพียงแต่คุณโยดูจะสนิทกับผมมากเกินไป ผมจึงถูกมองว่าเป็นพวกประจบออกหน้าไปโดยปริยาย..ทั้งพวกขี้อิจฉาและพวกที่ชอบจับผิดคนอื่นราวกับไม่มีงานทำนี่มันน่าเบื่อมากจริงๆ..

แต่ผมก็ไม่สนใจเรื่องพวกนั้นให้เสียเวลาและสุขภาพจิตเปล่าๆ ตกเย็นระหว่างทางกลับ คนที่ผมคาดหวังว่าจะได้เจอ แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอจริงๆยืนรอผมอยู่หน้าหอพัก..

 

"ไงเนย์~"

 

"โน๊ต.. นาย...คุณมาทำอะไรที่นี่?"

 

โน๊ตตามผมขึ้นห้องมา ผมเตรียมหาน้ำให้แขกผู้มาเยือนตามมารยาท เขาเล่าเรื่องที่เลิกกับแฟนสาวที่ทิ้งผมไปหาเธอให้ฟังและมาขอคืนดีกับผม โน๊ตเดินมากอดผมราวกับเคยชิน แต่ผมกลับรู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก

 

"ปล่อยครับ.."

 

ผมพูดพลางขัดขืนดันตัวเขาออกไป

 

"ทำไมห่างเหินจังล่ะ? เรา'เคย'เป็นแฟนกันนะ"

 

"คุณเป็นฝ่ายเลิกเองไม่ใช่หรือไง! ปล่อยผม!"

 

ผมยังคงดิ้นต่อไปเรื่อยๆ มือเขาเริ่มลูบไล้เข้ามาในเสื้อของผม จมูกโด่งสูดดมซอกคอของผมและเขาก็จับผมโยนไปที่เตียงก่อนจะตามมาคร่อมอย่างรวดเร็ว

 

"จะทำอะไร! ปล่อยผม!"

 

"เนย์ก็น่าจะรู้ว่าผมจะทำอะไร.. อย่าฝืนไปเลยครับ คุณชอบมันไม่ใช่เหรอ?"

 

เขาถอดเสื้อของผมออก มือหยาบลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกของผม ความรู้สึกขยะแขยงจากสัมผัสแล่นไปทั่วร่างกาย ในใจผมนึกภาพของใครบางคนที่ผมไม่คิดว่าจะนึกถึงมาก่อนขึ้นมาและน้ำตามันก็พาลไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง..

 

"ฮึก...โย.. ช่วยผมด้วย"

 

ผมสะอื้น โน๊ตมองผมแล้วยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าผมหมดแรงขัดขืน โน๊ตก้มลงเลียหน้าอกผมก่อนจะค่อยๆปลดเข็มขัดของผมและของตัวเขาเองอย่างใจเย็น เสียงปลดล็อคประตูห้องของผมดังขึ้นก่อนที่จะปรากฎร่างของโยเข้ามา.. เมื่อเห็นสภาพผมเขาก็กระชากโน๊ตไปซัดแบบไม่ยั้งมือก่อนจะมองผมด้วยสายตาที่ดูสับสน

 

"ไม่เป็นไรใช่ไหมครับเนย์?"

 

เขาปล่อยร่างของโน๊ตที่สลบราวกับทิ้งขยะชิ้นหนึ่งก่อนจะลุกขึ้นมาหาผม

 

"อึก..ฮืออ"

 

ผมโผกอดเขา ทั้งน้ำตาและน้ำมูกตอนนี้มันเลอะเสื้อเขาไปหมดแต่คนตัวโตกลับไม่บ่นอะไร และยังกอดปลอบพร้อมกับลูบหัวผมไปด้วย

 

หลังจากที่เขาให้เจ้าของหอออกมาลากโน๊ตไปแล้ว เขาก็ยังคงอยู่กับผมต่อโดยที่ไม่ได้ถามอะไร แต่ก็ยังนั่งลูบหัวผมไปเรื่อยๆ

 

"โยครับ.."

 

"ว่าไงครับ?"

 

"ผม.. ขอบคุณนะครับ"

 

เขายิ้มและกอดผมไว้ในอ้อมอก ผมได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นในตอนนี้ด้วย.. มันถี่มากๆเลยล่ะ

 

"ทำไมโยถึงมานี่ล่ะ?"

 

ผมถามเขาเมื่อพอตั้งสติได้แล้ว

 

"แค่อยากมาอยู่กับคนที่ชอบไงครับ"

 

ผมยิ้มตอบ เขาดูแปลกใจที่ผมดูผิดปกติไปจากทุกทีเล็กน้อย

 

"ผมก็ชอบนะครับ.. เวลาที่ได้อยู่กับโยน่ะ"

 

ผมมองหน้าโย ตอนนี้หน้าเขาแดงมาก ถึงจะเอามือปิดหน้าไว้จนหมดแต่ยังไงผมก็ยังเห็นหูเขาอยู่ดีว่ามันแดงขนาดไหน

ผมและเขาทานอาหารเย็นและอาบน้ำเสร็จแล้วก็พากันเข้านอน คุยเรื่องอะไรกันไปเรื่อยเปื่อย รวมถึงถามเหตุผลที่เขาชอบผมอีกด้วย

เขามองว่าผมดูน่ารัก น่าค้นหา และดูเป็นคนมีระเบียบ ออกแนวเป็นความชื่นชมแรกพบมากกว่า แต่ไปๆมาๆกลายเป็นว่าเขาชอบผมได้ยังไงมันก็ไม่มีเหตุผลเหมือนกัน..

 

"เนย์ครับ"

 

"ครับ?"

 

"เอ่อ.. คบกัน... ไหมครับ?"

 

เขาพูดเสียงเบาแล้วมุดหนีเข้าผ้าห่ม ในมุมนี้ผมกลับมองว่าเขาน่ารักแทนที่เขินกับคำแบบนี้.. ผมมุดผ้าห่มตามเข้าไปก่อนที่จะจูบปากเขาเบาๆแทนคำตอบ

 

คืนนั้นเราตกลงคบกัน สถานะก็ไม่ได้เปลี่ยนจนเห็นชัดมาก อยู่ที่ทำงานคือเจ้านายและลูกจ้าง ส่วนอยู่ที่บ้านก็เป็นคนรัก

ผมย้ายมาอยู่คอนโดกับเขาหลังจากเกิดเรื่องที่ โน๊ตมาหาผม เขาให้เหตุผลว่าเป็นห่วงผมและอยากให้ผมมาอยู่ด้วย

วันนี้คุณโยชวนว่าจะพาผมไปเที่ยวเล่นข้างนอก แต่ฝนที่เทสาดลงมาทำให้เราเปลี่ยนแผนแล้วนั่งๆนอนๆกันอยู่ในคอนโดแทน

เวลาที่อยู่กับเขาไม่ได้แย่.. ที่จริงมันดีมากๆด้วยซ้ำ โยนั่งดูหนังแนวสยองขวัญในขณะที่ผมไม่ชอบจึงนอนเล่นโทรศัพท์แทน.. โยก้มหน้ามองผมเป็นระยะๆ แต่ก็ไม่ได้กวนผม เมื่อผมจบเกมผมจึงลุกไปหอมแก้มเขา กันเขาน้อยใจผมล่ะนะ

 

"รักนะครับ"

 

เขาไม่พูดอะไรแต่ยิ้มออกมาบางๆ แล้วหอมแก้มผมกลับ

 

"รักเหมือนกันครับ"

 

---------

 

จบ

 

รอพบกันในเรื่องต่อไปนะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ!

ความคิดเห็น