ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การต่อสู้ยกสอง nc 18 +

ชื่อตอน : การต่อสู้ยกสอง nc 18 +

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2563 06:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การต่อสู้ยกสอง nc 18 +
แบบอักษร

 

 

[ ชื่อ : แบนชี

 

นามสกุล : คารูกะ

 

ฐานะ : ทายาทบุญธรรมของตระกูลคารูกะ

 

ระดับพลังอสูร : เจ้าพ่อมด lv.88

 

พลังชีวิต : 1500/1500

 

ความแข็งแกร่ง : 1,250

 

ความเร็ว : 990

 

พลังคอมมานด์(สีทอง) : ควบคุมเสียง ]

 

( สามารถที่จะเพิ่มหรือลดระดับความดังของเสียงต่างๆได้ ไม่ว่าจะเปลี่ยนเสียงตะโกนให้เป็นเสียงกระซิบเบาๆ หรือเปลี่ยนเสียงแมลงวันบินให้กลายเป็นคลื่นเสียงโซนิคที่ทำให้รถทั้งคันปลิวยังได้ )

 

ฮาซุย : ( ระดับพลังอสูรอาจดูไม่ค่อยมีอะไรมากแต่พลังคอมมานด์นี่ก็ไม่เลวเหมือนกันแฮะ )

 

เรแม็ก : นายไม่เป็นไรนะพวก ?

 

 

เรแม็กเข้ามาถามหลังจากที่ผมโดนแบนชีตบไปผมก็หันมายิ้มแล้วตอบ

 

ฮาซุย : สบาย ยัยนั่นตบชั้นไม่เจ็บซักนิด

 

ถึงผมจะพูดแบบนั้นแต่ตอนนี่ผมก็กำลังเอามือกุมแก้มที่แดงแจ๋ของผมอยู่

 

ซูมารุ : ถ้าในตอนนั้นนายส่งสายตามาขอร้องให้ชั้นช่วยหละก็ชั้นก็ยินดีจะเข้าไปเอามือตบหน้ายัยนั่นคืนนะพวก

 

ฮาซุย : ไม่จำเป็นหรอกซูมารุ เธอแค่ไม่อยากให้ผมเป็นจอมมารเพราะผมเป็นมนุษย์เท่านั้นแหละ

 

ซูมารุ : ...งั้นยิ่งสมควรโดนตบใหญ่เลยว่ามะ ? ^_^

 

 

ซูมารุเอ่ยด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม แต่สาเหตุที่ผมยังไม่อยากจะยุ่งกับเธอคนนั้ยนากนักเพราะว่าผมต้องการจะรู้เรื่องของเธอมากกว่านี้เพราะว่า..

 

ฮาซุย : ( ตอนนี้เรื่องที่คุณโนเว็นบอกว่าอาจมีคนพยายามฆ่าผมในการแข่งเพื่อพลังคอมมานด์ผม คนที่มีโอกาสมากที่สุดก็คงจะเป็นท่านแบนชีนั่นแหละ เพราะตอนนี้อสูรพันธ์ตั้งหลายคนก็พากันยอมรับในตัวผมหมดแล้วเพราะผมก็โชว์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่าผมคู่ควรหรือไม่ แต่ทำไมเธอถึงแปลกแยกอยู่คนเดียวหละ ? ถ้าหากเธอไม่ได้มีเป้าหมายที่เพ้งเล็งมาที่ผมคนเดียวเลย )

 

 

ในระหว่างที่พวกเรากำลังนั่งพักกันอยู่นั้นเอง

 

ปึ้ง!

 

ปีเตอร์ : เจ้าหนู~~~~~! ^0^

 

ประตูก็ถูกผลักเข้ามาอีกครั้งด้วยกองทัพทีมพิธีกรของปีเตอร์ที่เข้ามามาพร้อมอุปกรณ์สัมภาษณ์และทีมงานที่มากกว่าครั้งก่อน

 

และไม่ทันได้ตังตัวผมก็ถูกไมโครโฟนจ่อเข้ามาจนกระแทกปากผมพร้อมกับที่มีใครไม่รู้เอาเก้าอี้แขกรับเชิญมารองก้นผมแล้วจากนั้นผมก็ถูกลากไปสัมภาษณ์ครั้งใหญ่โดยปีเตอร์และคนอีกมากมาย

 

ปีเตอร์ : ทำไมนายไม่เห็นบอกกันก่อนเลยหละว่านายก็เป็นคอมมานด์ครีเอเตอร์!? หรือว่านายแอบกั๊กเอาไว้ในเกมสุดท้าย! หรือว่านายมีเหตุผลอื่น!? รู้สึกยังไงที่ได้เอาชนะเรบิโกดด้วยพลังคอมมานด์ใหม่ที่ได้ไปฮะเจ้าหนู!? ตอบหน่อยๆๆๆๆๆ! บลาๆๆๆๆ! ^_^

 

 

ฮาซุย : เดี๋ยวๆๆๆ! ทีละคำถามซิครับ! >0<

 

 

หลังจากนั้นผมก็ต้องขอให้ทั้งซูมารุ เรแม็ก รวมถึงซากูมะและเซฟิสมาช่วยกันตอบคำถามด้วยโดยให้เขาเป็นแขกรายการสัมภาษณ์คนพิเศษเพราะผมตอบคำถามคนพวกนี้ให้หมดก่อนที่เวลาพีกจะหมดไม่ได้แน่ ซึ่งกว่าเราจะทำสำเร็จก็ทำเอาเราทุกคนเหนื่อยเลย

 

เซฟิส : เฮ้อ~ ทำเอาเหนื่อยเป็นบ้าเลยคนพวกนี้ =_=;

 

 

ซากูมะ : ผมว่าผมน่าจะปล่อยแมลงสาบนี่ไปแต่แรกนะ รับรองได้เลยว่าคนพวกนั้นกระเจิงแน่ ^_^

 

 

ฮาซุย : เฮ้อ~ ขอบคุณทุกคนที่ช่วยผมนะครับ

 

ผมเอ่ยขอบคุณออกมาก่อนกลับไปนั่งพักต่อได้อีกแค่แป๊บเดียว

 

ปึ้ง!! กร็อบ!

 

ประตูห้องพักก็ถูกผลักเข้ามาอีกครั้งคราวนี้ไม่รู้ว่าประตูไม่ทราบมันรับแรงกระแทกไม่ไหวหรือยังไง มันได้หักออกเป็นสองส่วนทันทีเมื่อถูกผลักเข้ามา

 

ทำเอาผมถึงกับทำหน้าเซ็งออกมาด้วยความสงสารบานประตูห้องพัก

 

ฮาซุย : คราวนี้ใครมาอีกหละ ? ...คุณเรบิโกะ !?

 

 

ผมเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงงุนงงเพราะคนที่ผมหันไปแล้วเจอก็คือคุณเรบิโกะที่เดินเข้ามาในห้อง เธอใช้มือแกะเฝือกที่แขนขวาตัวเองออกเพราะแขนของเธอมันหายดีแล้วเธอรู้ตัวเองดี

 

ใบหน้าของเธอดูสดชื่อขึ้นเยอะหลังจากที่การต่อสู้ได้จบลง

 

เรบิโกะ : สู้ได้เก่งมากเลยนะเจ้าหนู ^_^

 

 

ฮาซุย : ครับ คุณก็เหมือนกัน

 

 

เรบิโกะ : ...นายพอจะช่วยสู้กับชั้นอีกรอบนึงได้ไหม ?

 

 

เรบิโกะเอ่ยถาม เธอดูมีท่าทีที่แปลกไปขณะพูดก็มักจะคอยเอานิ้วม้วนผมตัวเองอยู่ตลอดเวลา ซึ่งมันทำให้ผมที่เห็นแล้วรู้สึกว่าเธอในตอนนี้ดูน่ารักขึ้นเยอะมากเพระาปกติผมจะเห็นเธอในมากนักสู้

 

พวกอสูรพันธ์หลายตนก็พากันจับจ้องมองไปที่เธอดูเหมือนว่าพวกมันก็จะพากันหมายปองในตัวเธอเหมือนกัน

จนกระทั่งผมเกิดมานึกขึ้นได้ถึงคำถามของเรบิโกะไปเลย

 

ฮาซุย : ดะเดี๋ยว คุณว่าไงนะ ?

 

เรบิโกะ : ชั้นบอกว่าชั้นอยากสู้กับนายอีกครั้ง! ต้องให้ชั้นพูดแบบไหนนายถึงจะเข้าใจง่ายๆเนี่ย!?

 

เรบิโกะพูดพร้อมกลับมาทำท่าจริงจังอีกครั้งจนผมงง ก่อนที่เธอจะเดินมาหิ้วคอเสื้อผมแล้วเดินพาตัวผมลอยเข้าไปในห้องพักแยก(อีกแล้ว)

 

ฮาซุย : ดะ..เดี๋ยวซิครับ! แต่ผมอยากพักแล้วนะครับ!

 

เรบิโกะ : ไม่ต้องพูดมาก! มาสู้กับชั้นต่อได้แล้ว!

 

 

เรแม็ก : เอ่อคุณครับ..

 

เรบิโกะ : หลบไป!!

 

พัก!!

 

พอเรแม็กจะเข้ามาช่วยห้ามก็โดนเรบิโกะเตะจนกระเด็นไปเลย

 

ฮาซุย : เอ้าเห้ย!? เรแม็ก!

 

เรบิโกะ : ถ้าใครกล้าเข้ามาเผือกหละก็ชั้นจะเตะให้กระเด็นไปด้วยอีกคนแน่คอยดู!

 

เรบิโกะหันมาพูดคำขาดกับพวกอสูรพันธ์ตนอื่นในห้องพักชั่วคราว แน่นอนว่าทุกคนนั้นไม่มีใครที่จะเข้าไปในห้องพักแยกตามที่เรบิโกะ จากนั้นเรบิโกะที่หิ้วตัวผมอยู่ก็ปิดประตูห้องนั้นแล้วล็อคลงกลอนให้เรียบร้อย

 

เรบิโกะเธอจับผมวางลงกับพื้น ผมมองตาเธอปริบๆก่อนจะเขยิบตัวพยายามหาทางหนีแต่ก็โดนเธอจับลากมานั่งที่เก่า

 

ฮาซุย : นี่คุณไม่เหนื่อยบ้างเลยรึไงเนี่ย ? ผมไม่อยากสู้แล้ว =3=;

 

 

เรบิโกะ : ไม่อยากก็ต้องสู้

 

เรบิโกะพูดพร้อมนั่งคร่อมลงมาที่ตักของผม ในตอนนั้นสัญชาติญาณของผมรู้สึกเหมือนถูกปลุกขึ้นมาตามนิสัยของคุณฮิตซูที่รวมเป็นส่วนหนึ่งกับของผม

 

จริงๆแล้วเมื่อดูจากสีหน้าของเรบิโกะที่ดูจริงจังผมก็พอเดาได้ว่าเธอไม่ได้เจตนาจะทำแบบนี้ เธอแค่ต้องการจะเรียกร้องการต่อสู้จากผมเฉยๆ

 

เรบิโกะเอามือจับแขนผมก่อนที่เธอจะเขย่าตัวผมโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้หนองโพกระต่ายขาวนุ่มของเธอมันกำลังบี้กับอกของผมทุกครั้งที่เธอเขย่า

 

เรบิโกะ : นายรู้ไหมว่าตลอดชีวิตของชั้นที่ผ่านมาชั้นไม่เคยสู้กับใครแล้วรู้สึกสนุกเท่านี้มาก่อนเลย! ชีวิตของชั้นหนะเฝ้ารอคอยการต่อสู้ที่ดุเดือดแบบนี้มานานแล้ว! ตั้งแต่เด็กชั้นก็เคยพยายามท้าสู้กับคนมาตั้งหลายคนแต่ก็ไม่มีใครอยากสู้กับผมเพราะพวกเขามองว่าชั้นเป็นเด็กผู้หญิง! เพราะฉะนั้นมาสู้กันอีกเถอะนะ! ^_^

 

 

ฮาซุย : ตั้งแต่เด็ก ? คุณเรบิโกะ ทำไมคุณถึงอยากต่อสู้นักหละ ?

 

เรบิโกะ : ...

 

ฮาซุย : ?

 

เรบิโกะ : เคยดูหนังแอคชั่นแล้วอยากเป็นบ้างหนะ ^_^

 

ฮาซุย : ( เอาจริงดิ!? )

 

ดึ๋งๆ~

 

ในระหว่างที่คุยกันหน้าอกของคุณเรบิโกะก็ดันกับแผ่นอกผมอยู่เรื่อยๆ ใบหน้าของผมแดงก่ำ ผมพยายามจะตั้งสติแล้วแต่ไอ้ท่อนเอ็นไท่รักดีของผมมันก็เริ่มค่อยๆแข็งและชูขึ้นมาอย่างช้าๆจนกระทั่งมันไปโดนว่างขาของเรบิโกะ!

 

เรบิโกะ : เอ๊ะ ? อะไรเนี่ย ?

 

เรบิโกะหยุดเขย่าตัวผมพร้อมขยับช่วงล่างเธอถูกับท่อนเอ็นของผมอย่างช้าๆด้วยความไร้เดียงสาเหมือนเธอจะไม่รู้ตัวด้วยว่ากำลังทำอะไรอยู่

 

ฮาซุย : ดะ..เดี๋ยว! อ้ะ~!

 

เรบิโกะ : นายใช้พลังของนายทำอะไรอีกเนี่ย ?

 

เรบิโกะเธอคิดว่าผมใช้พลังน้ำหมึกผมสร้างบางสิ่งและด้วยความอยากรู้เธอเลยถอดกางเกงผมลงเพื่อดูมัน

 

ฮาซุย : ฮะเฮ้ย!? อย่าดูนะครับ!

 

ผมพยายามปิดแต่ก็ไม่ทันซะแล้ว ท่อนเอ็นของที่แข็งตัวเด้งออกมาจ่ออยู่ตรงหน้าเรบิโกะ เรบิโกะกระพริบตาปริบๆมองดู ผมก็อายจนเอือมระอาตัวเอง

 

เรบิโกะ : ไอ้นี่มันอะไรเนี่ย ?

 

เด้งโผล่หัวมาขนาดนี้ยังดูไม่ออกอีกเหรอ!? เรบิโกะ! คุณจะไร้เดียงสาไปหน้ายยยย!?

 

ฮาซุย : ออกไปได้แล้ว! >-<

 

หมับ~!

 

ผมได้พุ่งมือทั้งสองข้างผลักตัวเธอออกแต่มันกลับกลายเป็นว่ามือของผมมันดันพุ่งไปจับหน้าอกทรงโตของเรบิโกะซะงั้น และเหมือนอย่างเคยเธอไม่รู้ถึงการกระทำของผมเพราะอาจจะด้วยควาใที่เธอเอาแต่หมกมุ่นกับการต่อสู้ ทำให้เธอออกห่างจากเรื่องใต้สะดือั้งหมดเลย

 

เรบิโกะ : โอ้~ นายจะยอมสู้กับชั้นแล้วใช่ไหม~?

 

เรบิโกะเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มเหมือนเธอจะคิดว่าที่ผมผลักเธอเพราะต้องการที่จะสู้กับเธอแล้ว แต่ในตอนนั้นผมไม่ได้สนใจคำพูดเธอ ผมสนใจแต่ความนุ่มนิ่มและความอวบอิ่มของหน้าอกเธอที่อยู่ในมือผมจนผมเผลอตัวบีบนวดมันไปด้วยขณะคิด

 

และในตอนนั้นเองที่อารมย์ด้านมืดมันเข้าครอบงำผมและทำให้ผมเกิดคิดอะไรที่มันเกินเลย และผมก็ได้เอ่ยปากพูดไป

 

ฮาซุย : ผมจะสู้กับคุณเรบิโกะก็ได้ แต่การต่อสู้ระหว่างผมกับคุณต้องไม่ใช่การต่อสู้แบบเดิมเพราะมันจะทำให้คนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องบาดเจ็บก็ได้

 

เรบิโกะ : ..แล้วจะสู้ยังไงอะ ?

 

สำเร็จ! กระต่ายกินแครอทแล้ว! หลังจากนั้นผมก็บอกกับเธอไปว่าเราสองคนต้องแข่งกันเล่นกับช่วงล่างของอีกฝ่าย ถ้าหากว่าฝ่ายไหนปล่อยน้ำออกมาจากร่างก่อนจะถือว่าคู่ต่อสู้ได้หนึ่งแต้ม และผมยังกำชับเธอกันเหนียวไปด้วยว่าการต่อสู้นี้ทำได้แค่กับผมคนเดียวเท่านั้น ห้ามไปทำกับคนอื่น

 

ซึ่งเรบิโกะนั้นก็เออออตามแต่โดยง่าย อะไรจะใสซื่อปานนี้

 

เรบิโกะ : งั้นก็ไม่น่ายากหนิ งั้นชั้นเปิดก่อนหละ!

 

ฮาซุย : เหวอ!?

 

พอคุณเรบิโกะเชื่อว่านี่เป็นการต่อสู้จริงๆเธอก็ผลักผมลงมานอนกองกับพื้น พร้อมที่เธอเอามือมาจับและรูดแก่นกายของผมขึ้นลงอย่างช้าๆด้วยรอยยิ้มที่มั่นอกมั่นใจว่าครั้งนี้เธอจะชนะผม

 

เรบิโกะ : ช่วงล่างนายแค่นี้ แค่แป๊บเดียวชั้นก็จะทำให้มันพ่ายแพ้แล้ว นายเชิญนอนรอรับความพ่ายแพ้ไปเลยก็แล้วกัน~

 

เรบิโกะพูดโดยที่ไม่รู้เลยว่าการกระทำของเธอมันกำลังเข้าทางแผนของผท เธอใช้มทอขอวเธอที่สวมถุงมือยางสีขาวเรียบลื่นของเธอรูดแก่นกายของผมอย่างช้าๆ

 

พอมาโดนแบบนี้มันก็ทำให้ผมเสียวมากกว่าทุกครั้งเลย เพราะว่าด้วยถุงมือยางที่เธอใส่มันลื่นมันส์แก่นกายผมสุดๆ มันเลยทำให้ผมส่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียวขณะที่โดนอีกฝ่ายรูดแก่นกายต่อไป

 

เรบิโกะ : ว่าไงๆ~? เวลาโดนแบบนี้นายจะร้องแบบนี้งั้นซินะ~ ถ้างั้นชั้นลองทำแบบนี้ดูบ้างนะ

 

เรบิโกะกล่าวก่อนที่เธอจะก้ทลงแล้วใช้ปากอมแก่นกายผม

 

เรบิโกะ : อู้ม~

 

 

ฮาซุย : อ๊ะ~!? อ๊าห์~

 

ผมครางออกมามากกว่าเดิมเมื่อแก่นกายของผมเข้าไปในปากของเรบิโกะ ผมไม่ได้สอนให้เธออมมันเธอเรียนรู้มันด้วยตัวเองและสัญชาติญาณล้วนๆ

 

เรบิโกะ : มู๊ฟ~ ม๊วฟ~ บวบๆๆๆๆๆ~

 

เรบิโกะเธอได้ใช้ปากของเธอดูดท่อนเอ็นของผมอย่างดูดดื่มราวกับมันเป็นแท่งแครอทที่เหล่ากระต่ายพากันโปรดปรานพร้อมขยับหัวเข้าออกด้วย บางช่วงเธอก็จะทำการเอียงคอตัวเองและดูดมัน ทุกกิริยาของเธอในตอนนี้ในสายตาผมเธอเป็นกระต่ายใสซื่อที่กำลังเล่นสนุกกับแท่งแครอทของผม

 

ผมเสียวมากและหน้าผากของผมก็เริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดออกมาแล้ว

 

ฮาซุย : อ้ะๆ~ อ้าห์~ อ่าห์ๆๆ~ อ๊าห์~ โอ้ว~

 

เรบิโกะ : ( ร้องไม่หยุดปากเลยนะ แปลว่าใกล้จะแพ้ชั้นแล้วซิ~ ) บวบๆๆๆๆๆๆ~!

 

ฮาซุย : อู๊วส์~

 

พอเรบิโกะเห็นผมครางด้วยความเสียวเธอก็คิดว่าผมใกล้จะแพ้เธอเลยเพิ่มแรงดูดท่อนเอ็นของผมและขยับหัวเข้าออกมันเร็วขึ้น

ตอนนี้ท่อนเอ็นของผมชุ่มไปด้วยน้ำลายของเธอ และผมก็กำลังจะเสร็จออกมาแล้วด้วย

 

ฮาซุย : ผะผมไม่ไหวแล้ว~! อ้าาาาาห์~!

 

 

ปรี๊ดดดส์ๆ~! พรวดๆ~!

 

เรบิโกะ : อุ้บ!?

 

ผมได้เสร็จเข้าไปข้างในปากเธอ เรบิโกะถอนปากออกมาขณะที่ท่อนเอ็นปมกำลังกระฉูดน้ำทำให้น้ำของผมเข้าไปในปากเธอไม่มาก แถมเธอยังไม่ได้กลืนมันเข้าไปด้วยทำให้ผมเสียดายนิดหน่อยแต่ก็ไม่เป็นไร

 

เรบิโกะ : ฮ่าๆๆ เป็นการต่อสู้ที่แปลกดีแท้ แต่ว่าตอนนี้นายก็แพ้ชั้นแล้วนะ

 

 

ฮาซุย : ...อ๋อเหรอคุณเรบิโกะ ?

 

 

เรบิโกะ : ?

 

 

ฮาซุย : การต่อสู้หนะพึ่งเริ่มต่างหาก!

 

ว่าแล้วผมก็เป็นฝ่ายผลักเธอกลับไปบ้าง ผมได้เลื่อนใบหน้าของตัวเองถอยลงมาหาร่องกุหลาบของเธอก่อนที่ผมจะจัดการแหย่ลิ้นเข้าไปในร่องของเธอทันที

 

เรบิโกะ : อึ๋ย~!? นายทำอะไรชั้นหนะ~!?

 

เรบิโกะครางออกมาพร้อมขยับช่วงล่างเธอไปมาไม่ยอมหยุดจนผมต้องใช้มือทั้งสองข้างจับขาเธอเอาๆว้แล้สจากนั้นผมก็จัดการเร่งสปีดความเร็วลิ้นเลียยเบิร์นร่องกุหลาบของเธออย่างเร่งรีบ บวงช่วงผมก็จะประกบริมฝีปากดูดมันอย่างหวานฉ่ำด้วย

 

แผล๊บๆๆๆ~ จ๊วบ~

 

เรบิโกะ : อ๊าห์~ อ๋าห์ๆ~ ฮาซุย~ ชั้นรู้สึกแปลกๆ~

 

ฮาซุย : แผล๊บๆๆ~ เขาเรียกว่าเสียวยังไงหละครับคุณเรบิโกะ คุณเรบิโกะรู้สึกยังไงบ้างหละ~? จ๊วบๆ~

 

ผมเงบหน้าขึ้นพูดพร้อมใช้นิ้วแหน่เข้าไปร่องเธอแทนก่อนกลับไปใช้บิ้นตัวเองเข้าช่วย ใช้ทั้งลิ้นและนิ้วเรียวยาวแหย่ร่องของเธอไปพร้อมๆกัน กระตุ้นความเสียวให้เธอจนครางออกมา

 

เรบิโกะ : ยะ..หยุดนะ!

 

หมับ!

 

เรบิโกะเธอได้ใช้ขาทั้งสองข้างหนีบหัวผมเอาไว้เหมือนต้องการไม่ให้ผมเบิร์นเธอต่อแต่นั่นก็ไม่ใช่อุปสรรค ผมใข้พลังของผมทำให้ลิ้นของผมยาวขึ้นและเลียร่องเธอได้ ก่อนที่ผมจะหันมามองต้นขาเนียนนุ่มของเธอที่หนีบหัวผมอยู่

 

งับ~!

 

เรบิโกะ : โอ้ย!?

 

ผมได้ลงมืองับต้นขาของเธอจนเกิดเป็นรอยจ้ำแดง แสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้เรียบร้อย

 

ฮาซุย : อย่าขัดขืนเลย นี่หนะเป็นตาผมแล้ว~

 

ผมพูดด้วยน้ำเสียงที่หื่นกระหายพร้อมใช้ยิ้วเขี่ยร่องของเธอต่อแบบไม่ยั้งจนเม็ดเสียวของเธอสั่นระลิกและเธอก็เริ่มแอ่นเอวและทำหน้าเสียวออกมา

 

เรบิโกะ : อ๊าย~! อ๊าห์ๆ~ ยะ..หยุดก่อน~ อ๊าห์~

 

แจ๊ะๆๆๆๆๆๆ~

 

 

เสียวร่องของคุณเรบิโกะทำเสียงลามกมันข่างเสนาะหูผมนัก ผมเขี่ยเธอต่อไปเรื่อยๆจนบั้งท้ายเธอมันสั่นไปหมด เธอเริ่มปรากฏน้ำตาคลอเบ้าออกมา

 

เรบิโกะ : ( นะ..นี่มันอะไรกัน ? ทำไมเจ้าความรู้สึกนี่มันทำให้เราน้ำตาไหล!? เราไม่เคยน้ำตาไหลเลยหนิ! )

 

เรบิโกะโวยวายในใจด้วยความไม่เข้าใจว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ผมก็เร่งความเร็วนิ้วต่อไปเรื่อยๆ เขี่ยจนทำให้นักรอบกระต่ายสาวครางออกมาราวกับกำลังจะได้ขึ้นสวรรค์

 

เรบิโกะ : อ๊ะๆๆๆ! อ๊าห์~! บะ..บางอย่าง! กำลังออกม๊าาาาา!! อ๊าาาาาห์~!?

 

ซ่าาาๆ~!

 

 

ผมดึงลิ้นของผมออกมาได้ทันท่วงทีก่อนที่เรบิโกะเธอจะเสร็จออกมาใส่หน้าของผม น้ำใสของๆเธอกระฉูดออกมาพร้อมกับที่แอ่นเอวครางเสียงดังลั่น ผมยิ้มพอใจพร้อมเลียน้ำที่เลอะอยู่ที่นิ้วมือตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย

 

ฮาซุย : ตอนนี้ผมก็ได้มาหนึ่งแต้มแล้ว ดูเหมือนว่าเราจะเสมอกันแล้วนะ

 

เรบิโกะ : เฮ้อ~ เฮ้อ~

 

ฮาซุย : เอาหละนะ ผมจะตัดสินการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุดแล้วกัน

 

พูดจบผมก็ได้ลงมือจับตัวของเรบิโกะนอนคว่ำลงกับพื้นโดยที่ผมนั้นจ่อท่อนเอ็นของผมลงไปที่ร่องของเธอ

 

เรบิโกะ : นะ..นายจะทำอะไรหนะ!?

 

เรบิโกะโวยวายออกมาแต่ผมก็ไม่สนใจเพราะสุดท้ายผมก็ได้ยัดท่อนเอ็นเข้าไปในร่องของเธอ เปิดซิงร่องของเธอเป็นคนแรกทันที!

 

กึดๆ~ ซวบ~!

 

เรบิโกะ : อ๊าาาาห์~!!?

 

 

เรบิโกะครางออกมาเสียงดังลั่นเมื่อถูกเจ้ามังกรตัวใหญ่ยาวเลื้อยเข้าไปในโพรงถ้ำของเธอที่แสนจะคับแน่น ซึ่งหลังจากที่เธอครางเสร็จเธอก็ส่งเสียงในลำคอเหมือนคนกำลังรู้สึกจุกเพราะท่อนเอ็นของผมมันใหญ่และเข้าไปโตคับแน่นในตัวเธอเป็นแน่

 

ฮาซุย : อ้าห์~ คุณเรบิโกะ~ ผมจะขยับแล้วนะครับ~

 

 

หลังจากนั้นผมก็ได้ลงมือขยับเอวสาวแก่นกายเข้าออกร่องคับแน่นของเธอ

 

เรบิโกะ : อ๊าย! อ๊าสๆๆ! อ๊าส์! อ้าห์~! ซี๊ด~ อู๊วส์~! อะไรกัน~!?

 

เรบิโกะเธอไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอเริ่มรู้สึกสงสัยแล้วว่าสิ่งที่เธอทำอยู่มันไม่ใช่การต่อสู้ แต่ก็ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกติดใจมันแล้วดันไม่ยอมขัดขืน

 

เธอรู้สึกเหมือนตอนโดนผมเบิร์นร่องเธอแต่เธอรู้สึกได้เลยว่ามันเข้ามารู้สึกในตัวเธอลึกกว่ามาก ใหญ่กว่ามาก อุ่นกว่ามากและเสียวกว่ามาก

 

ตัวผมก็ขยับเอวสาวแก่นกายแบบเมามันส์เลย เพราะร่องของเธอมันกำลังตอดรัดแบบไม่หยุดหย่อน เธอได้แอ่นเอวและส่งเสียงครางออกมาดังมากขึ้นเรื่อยๆ

 

เรบิโกะ : อ๊าห์~! อ๊าสๆๆ! อ๊าส~! อ๊าซ~! ซี๊ด~ ฮ้า~ อร๊าง! อ๊าห์ๆๆ!

 

 

ฮาซุย : คุณเรบิโกะ!

 

เรบิโกะ : อุ้บ!?

 

ในตอนนั้นผมรู้สึกเสียวมากและผทก็ได้ก้มหน้าลงไปจูบปากกับเธอ ซึ่งมันทำให้เรบิโกะตกใจและงงมาก เพราะถึงเธอจะไม่รู้เรื่องการร่วมรักกันแม้แต่นิดเดียว แต่เธอรู้เรื่องวิธีการจูบและความหมายของมัน

 

เรบิโกะ : ( เขาจูบเรา!? ทำไมกัน!? หัวเรามันคิดอะไรไม่ออกแล้ว~ แต่นี่มันรู้สึกดีสุดๆไปเลย~ )

 

ผมจูบปากกับเรบิโกะต่อไปเรื่อยๆโดยที่เอวนั้นยังคงขยับสาวแก่นกายต่อไปเรื่อยๆแบบไม่มีหยุดพัก ก่อนทีผผมจะถอนจูบออกเพราะต้องการที่จะครางระบายอารมย์เช่นเดียวกับคุณเรบิโกะ

 

ฮาซุย : อ้าห์~ อ้ะๆ~ คุณเรบิโกะผมจะไม่ไหวแล้ว~!

 

 

เรบิโกะ : ชะชั้นด้วย! ชั้นจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน~! อ๊าาาาาาาาส์!!

 

 

ปรี๊ดดดดส์ๆ~! พรวดๆๆ~

 

 

ฮาซุย : อ้าาาาห์~!

 

 

ผมกับเรบิโกะเราได้เสร็จออกมาพร้อมกัน น้ำใสของเธอกระฉูดออกมาเลอะพื้นห้องเต็มไปหมด ส่วนผมก็ได้ฉีดน้ำรักสีขาวขุ่นของผมเข้าไปในมดลูกเธอแบบเต็มที่เลย

 

ตอนที่เธอเสร็จและโดนผมใส่เข้าไปข้างในเธอยิ้มและแลบลิ้นออกมาด้วยใบหน้าลามกด้วย

 

เราทั้งคู่นอนหอบพักกันอยู่ตรงนั้นโดยที่ผมนั้นนอนทับร่างเธออยู่เพราะกิจกรรมที่เรามีกันทำให้เราทั้งคู่ไม่มีแรง แต่มันก็ได้ผลลัพธ์ที่คุ้มเหมือนกัน

 

[ ท่านได้เสร็จข้างในสตรี เรบิโกะ ตอนนี้เธอมีค่าความรักและความซื่อสัตย์ต่อท่าน 100% เหมือนสตรีนาม เซฟิส และท่านได้รับ Exp.4,800 ระดับพลังอสูร มังกร lv.96 -->101 ]

 

เรบิโกะ : เน่ เจ้าหนูฮาซุย เราเสร็จออกมาพร้อมกันแบบนี้ผลการต่อสู้จะออกมาเป็นยังไงเหรอ ?

 

 

ฮาซุย : ...

 

เรบิโกะ : ...

 

ฮาซุย : ...ผลในครั้งนี้เสมอกัน ไว้ค่อยมาสู้กันใหม่วันหลังนะครับ ^_^

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว