facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11 พระชายาแผลงฤทธิ์

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 พระชายาแผลงฤทธิ์

คำค้น : นางมาร ป่วนวัง องค์ชาย อ๋อง เทพธิดา เข้าหอกับข้าเถอะ เทพ นิยายจีนโบราณ โรมานซ์ หักหลัง แก้แค้น

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 478

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2563 19:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 พระชายาแผลงฤทธิ์
แบบอักษร

พระชายาพร้อมนางกำนัลเสด็จมาใกล้ถึงเรือนอ๋อง เว่ยกงกงจึงรีบเข้าไปต้อนรับ 

 

“เว่ยกงกง ข้าทำน้ำซุปลูกวัวมาให้ท่านพี่” 

ท่านหญิงชิงชิงแย้มยิ้มแต่พองาม วันนี้นางตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เข้าครัวปรุงน้ำซุปลูกวัวด้วยตนเอง หวังจะเอาใจผู้เป็นสามีตามคำแนะนำของหนิงฮุ่ย 

 

“เรียนพระชายา ท่านอ๋องเสด็จไปงานน้ำชาของอ๋องไท่หย่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ” 

เว่ยกงกงประสานมือไว้ข้างหน้า ก้มต่ำขณะรายงาน 

 

“เอะงานน้ำชามีตอนบ่าย เหตุใดท่านพี่จึงรีบนัก” 

รอยยิ้มบนใบหน้าสวยสลายไปทันที 

 

“เอ่อ... คือ เออ...” 

เว่ยกงกงอ้ำอึ้ง กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาควรจะบอกความจริงแก่พระชายาดีหรือไม่? 

 

“ข้าแค่ถามว่า ท่านพี่ทำไมรีบไปนัก เหตุใดเจ้ายังไม่ตอบ !” 

พระชายาเสียงเข้มขึ้น ตั้งใจจะมาเอาใจสามี แต่กลับไม่พบ ซ้ำยังเจอข้าทาสไม่รู้จักความยิ่งให้ความรู้สึกหงุดหงิดมากยิ่งขึ้น 

 

“ท่านอ๋องตรัสว่าจะพาแม่นางเซี่ยะเหลียนไปชมวังพ่ะย่ะค่ะ” 

เว่ยกงกง พูดออกมาในที่สุด อย่างไรเสียคนตรงหน้าก็พระชายา ส่วนผู้หญิงอีกคนแม้แต่ชาติกำเนิดก็ยังไม่แน่ชัด 

 

“เซี่ยะเหลียน ?” 

คิ้วเรียวงามขยับเข้าหากัน แปลกใจกับชื่อที่ไม่เคยได้ยิน   

 

หนิงฮุ่ยขยับเข้ามากรกะซิบว่า “เป็นนางคนนั้น” แล้วทุกอย่างก็สว่างวาบ ไฟริษยาวิ่งปราดเข้าสุ่มในหัวอกทันที 

 

เพล้งงงงงงงงงงงงง 

 

“กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด” 

พระชายาคว้าจับถ้วยน้ำซุปคว้างลงพื้น ถ้วยนั้นแตกออกทั่วทุกทิศทาง น้ำแกงสาดกระเด็ด เว่ยกงกงและนางกำนัลหลบแทบไม่ทัน 

 

“ทรงพระทัยเย็นก่อนพระเจ้าค่ะ” 

อาศัยประสบการณ์การถวายงานในนานปี เว่ยกงกงพยายามคลี่คลายสถานการณ์ที่เริ่มเดือด 

 

“นั่งแพศยาคนนั้นมันเป็นใคร แล้วข้าเป็นใคร เหตุใดท่านพี่ถึงเลือกนาง !” 

 

“ท่านอ๋องไปกับข้าทาสบริวาร นางตามเสด็จในฐานะข้ารับใช้พ่ะย่ะค่ะ” 

 

“ตามไปด้วยฐานะอะไรก็ช่าง ! ข้าจะไม่ทนให้ท่านพี่เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของข้าอีกแล้ว” 

พระชายาตวาดก้อง ความเจ็บนี้ช่างลึกนัก  

 

“ไปเตรียมเกี้ยว” 

พระชายาสั่ง เว่ยกงกงจึงบังอาจถามต่อด้วยหน้าที่ 

“พระชายาจะเสด็จไปไหนพ่ะย่ะค่ะ” 

 

“จวนราชครู ! !” 

 

.............................................................................. 

 

ความคิดเห็น