ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ส่วนที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2563 10:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ส่วนที่ 2
แบบอักษร

โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุด ผมจึงไม่ต้องรีบตื่นไปทำงานและรู้สึกตัวตอนใกล้เที่ยง..

ผมลุกขึ้นมาหาอะไรกินพลางเช็คของที่หายไปเมื่อวาน แต่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรหายไปเลย แล้วโจรคนเมื่อคืนเข้ามาหาอะไรในห้องผมกัน?

 

วันหยุดมันก็เหมือนเงินโบนัสสิ้นเดือน ใช้ไม่เคยคุ้มแต่หมดเร็วเหลือเกิน ผมตื่นขึ้นมาเตรียมตัวไปทำงาน ใส่แว่นและใส่แมสออกไปขึ้นรถไฟไปทำงานเป็นเรื่องปกติ

 

@บริษัทแห่งหนึ่ง

วันนี้มีการประชุมและแนะนำพนักงานใหม่โดยท่านประธานที่ผมไม่เคยเจอหน้าเขามาก่อน.. จะว่าไปหน้าประธานคนนี้เหมือนผมเคยเห็นที่ไหนนะ? คงไม่มั้ง..

ผมกลับมานั่งทำงานไปเรื่อย จนท่านประธานที่ปกติจะไม่มีทางโผล่มาชั้นทำงานของพวกผม ส่งสัญญาณว่าจะมา และทำให้ที่นี่วุ่นวายเก็บกวาดกันเป็นการใหญ่ พนักงานหญิงต่างรีบเก็บกวาดและพนักงานชายก็รีบเคลียร์กองเอกสารกันจ้าละหวั่น ผิดกับผมที่เป็นทองไม่รู้ร้อนเพราะจัดการงานส่วนของตัวเองเสร็จจนหทดและไม่มีอะไรให้ทำ จึงไปช่วยพนักงานหญิงเก็บกวาดแทน

 

"อ้าวเนย์.. นายไม่มีงานทำเหรอ?"

 

พี่กุ๊กถามผม ถ้าไม่สนิทกันมันจะดูหยาบคายมากเลยเหอะ..

 

"เคลียร์หมดแล้วครับ.."

 

ผมตอบเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย

 

"เฮ้อ.. นายนี่ตัวช่วยชีวิตของแผนกเราเลยนะ ทำไมงานนายถึงว่างมากกว่าพวกชอบโยนงานให้คนอื่นเนี่ย?"

 

เธอว่าพลางแขวะเพื่อนชายคนหนึ่งที่กำลังแบ่งงานให้เพื่อนร่วมแผนกทำ ซึ่งเพื่อนๆก็ทำสีหน้าเอือมระอาใส่แต่เขาก็ดูไม่สะท้าน

เมื่อทุกอย่างจบทันก่อนที่บอสจะมา ทุกคนก็กลับเข้าที่ของตัวเองและก้มหน้าก้มตาตรวจเอกสารที่ตัวเองทำไว้ว่าผิดพลาดตรงไหนและเตรียมดูรายละเอียดเอาไว้เผื่อบอสจะถาม

10นาทีหลังจากนั้นบรรยากาศทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบ ผมที่กำลังเคลิ้มๆใกล้หลับเพราะความว่างงานจึงเงยหน้าขึ้นมาดู และเห็นใครบางคนอยู่ข้างๆ และเขาก็คือบอสนั่นล่ะ..

 

"ทำไมคุณถึงนอนอยู่คนเดียวล่ะครับ?"

 

บอสถามผมเสียงเรียบ.. วินาทีนั้นผมก็นึกออกว่าเคยเห็นเขาที่ไหน หมอนี่มันโจรที่บุกห้องผมเมื่อคืนชัดๆ!

ซึ่งเขาก็ไม่น่าจะจำผมได้ เพราะตอนนั้นผมยังไม่ได้ลบเครื่องสำอางออกด้วยซ้ำ

 

"เอกสารที่ผมได้รับมอบหมายหมดแล้วน่ะครับ.. อีกอย่างผมก็รู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่.."

 

ผมแถไปเรื่อยเพราะเริ่มกังวลกับสายตาที่กำลังกดดันผมอยู่ ถึงผมจะใส่ทั้งแมสและแว่น ก็ยังกลัวว่าเขาจะจำผมได้อยู่ดี

เขาย่อเข่าลงข้างหน้าผม บรรยากาศโดยรอบเงียบสนิท ไม่มีแม้แต่เสียงใครที่กล้าหายใจ

 

"เหรอ.."

 

"..."

 

เขาจ้องตาผม ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และก้มมากระซิบข้างๆหูผม

 

"แต่เมื่อวันก่อน คุณยังแข็งแรงอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

 

"...!"

 

เขากระซิบเบามากๆ และผมคิดว่าตัวเองก็ไม่น่ารอดไปแล้วเรียบร้อย

เขาผละตัวออก ก่อนจะใช้เสียงที่มีอำนาจสั่งผมอีกครั้ง พนักงานต่างสะดุ้ง

ผมเดินตามเขามาจนถึงห้องที่อยู่สูงสุดของตึก เขาสั่งให้เลขาออกไปข้างนอกและกำชับไม่ให้ใครเข้ามาจนกว่าเขาจะสั่ง ในห้องจึงเหลือแค่เขากับผม.. เขานั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเองอย่างสบายใจและมองมาที่ผมอย่างกดดัน

 

"คุณชื่ออะไร?"

 

เขาถามผมเสียงเรียบขัดกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า

 

"..เนย์ครับ"

 

เขากวักมือให้ผมเข้าไปหา ซี่งผมก็ทำตามเพราะไม่มีทางเลือก

 

"ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะเป็นคนเดียวกับที่จับผมกดเมื่อวันก่อนเลยนะครับ..."

 

เขาลุกขึ้นมาหาผมและใช้นิ้วเชิดคางของผม

 

"ค..คุณหมายถึงอะไรครับ?"

 

"อย่าแถเลย.. ผมจำสีตากับไฝที่คอคุณได้.."

 

เขาพูดจบผมก็เอามือปิดคอตัวเองทันที

 

"คนที่ดูเรียบร้อยอย่างคุณนี่ไม่น่าเชื่อว่าจะทำกับใครไปทั่วแบบนี้จริงๆ"

 

เขาปลดเนคไทตัวเองและเอามามัดข้อมือผม

 

"ผมก็ไม่ใช่คนแบบนั้นนะครับ!"

 

"แต่ตอนที่คุณทำกับผม มันดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นนะครับ.."

 

"อึก.. ปะ..ปล่อยครับ"

 

เขาผลักผมลงบนโต๊ะทำงานและแกะกระดุมเสื้อผมออกอย่างใจเย็น

 

"ทีผมคุณยังจับมัดขนาดนั้นได้ ผมแค่มัดมือคุณมันซอฟท์ๆครับ"

 

เขาบดขยี้ริมฝีปากลงบนตุ่มไตของผม ส่วนอีกข้างเขาทั้งบีบทั้งหยิกจนผมเจ็บไปหมด

 

"อึก.. อ๊ะ ม..ไม่เอานะครับ!"

 

"เสียงดังไปคนที่อยู่ข้างนอกจะได้ยินเอานะ~"

 

เขาแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะดูดดุนหนักกว่าเดิม

ผมกัดปากแน่น ส่วนเขาก็โลมเลียไปเรื่อยๆ ทำเอาผมเสียวซ่านมากอย่างที่ไม่เคยเป็น

 

"ครั้งนี้ผมจะแก้แค้นที่คุณมาหลับในที่ทำงาน และแก้แค้นที่คุณมารีดน้ำของผม"

 

ไวเบเตอร์ไร้สายค่อยๆถูกใส่เข้ามาในช่องรักของผมก่อนที่เขาจะกดให้มันสั่นอย่างรุนแรง ผมรู้สึกว่าตัวเองทนไม่ไหว แต่ก็ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าผมจะเสร็จเพราะของเล่นแบบนี้..

ผมหายใจหอบ ส่วนเขาเองก็มองผมอย่างเจ้าเล่ห์เหมือนจิ้งจอกไม่มีผิด

 

"ไม่ต้องห่วง.. มันไม่จบแค่นี้หรอก"

 

เขาพูดพลางสอดนิ้วเข้าไปกดลูกไวเบเตอร์ในตัวผม กดติดผนังด้านในจนผมรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว

 

"อ๊ะ.. อึก... พอ...พอแค่นี้..อ๊ะ เถอะนะ..ครับ"

 

ยิ่งห้ามยิ่งได้ผลตรงข้าม เขาเทเจลเย็นลงบนนิ้วตัวเองก่อนที่จะกระแทกมันเข้ามาสามนิ้วรวด

 

"อั่ก!.."

 

"ดูฟิตดีกว่าที่คิดนะ? คุณเนย์"

 

เขาคว้านนิ้วไปทั่วจนไปโดนจุดสุดยอดของผม เขาที่ดูเหมือนจะรู้ทันก็เคลื่อนไวเบเตอร์ไปไว้ตรงนั้นและจงใจกดมันลงไปตรงนั้น ผมเองก็ขึ้นสวรรค์เห็นดาวไปอีกครั้ง ส่วนเขาก็ดูท่าจะสนุกสนานกับการแก้แค้นผมเหลือเกิน..

ความคิดเห็น