email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 1. พ่อหนุ่มช่างเลือก

ชื่อตอน : Chapter 1. พ่อหนุ่มช่างเลือก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.8k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2563 10:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 1. พ่อหนุ่มช่างเลือก
แบบอักษร

เพนท์เฮ้าส์หรูบนชั้น 59 สาวน้อยวัยกำลังโตใส่ชุดชั้นในแบบเฟิร์สบรายืนเลือกเสื้อผ้าในตู้ที่จะใส่ไปโรงเรียน

“นิคกิเสร็จรึยังลูก รีบมาทานอาหารเช้าเร็ว” นักธุรกิจสาวเจ้าของบริษัทออแกไนซ์เปิดประตูห้องนอนลูกสาวแล้วเอ่ยเรียก

“เสร็จแล้วค่ะแม่” ตะโกนตอบแม่พร้อมกับรีบเร่งสวมใส่เสื้อผ้าและถุงเท้า “มาแล้วค่ะ” แล้ววิ่งไปที่โต๊ะทานอาหาร

“ว้าว จะใส่ชุดนี้ไปโรงเรียนจริงๆเหรอจ๊ะ”

แอนริต้าอมยิ้มมองการแต่งตัวของลูกสาว พักหลังปีสองปีมานี่เธอแทบไม่เห็นนิคกิหยิบชุดแบบกระโปรงมาใส่เลย แล้ววันนี้เธอแต่งตัวแก่นเซี้ยวกว่าทุกวัน ใส่กาเกงยีนส์ขาสั้นกับเสื้อยืดสีขาวแถมผูกเอว

“มันไม่โอเคเหรอคะแม่” ก้มมองตัวเองเริ่มไม่มั่นใจเมื่อผู้เป็นแม่ทัก

“มันโอเคจ้ะ แต่แม่กลัวว่าหนูจะหนาวเวลานั่งเรียนน่ะสิจ๊ะ”

“อ่อ ไม่หนาวหรอกค่ะ เพราะหนูเอานี่ไปด้วย” เปิดกระเป๋าหนังสือหยิบแจ็คเก็ตตัวเก่งขึ้นมาโชว์แม่ แล้วยัดมันใส่ในกระเป๋าตามเดิม ขยับเก้าอี้นั่ง รีบทานขนมปังและดื่มนม

แอนริต้าส่ายหน้าไปมาพลางอมยิ้ม นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ทานอาหารเช้าพร้อมกับลูกสาว

“เมื่อไหร่แม่จะยอมให้หนูไปกลับโรงเรียนเองสักทีค่ะ” คำถามเดิมๆของเด็กน้อยวัย12ขวบขณะนั่งรถข้างแม่มาโรงเรียน นิคกิเธอถามแม่แบบนี้ทุกเช้าตั้งแต่ขึ้นเกรด6

และคำตอบที่เธอได้จากแม่ก็เหมือนเดิมดังเช่นทุกวัน

“ยังไม่ใช่เร็วๆนี้แน่นอนจ้ะ”

“แต่บ้านกับโรงเรียนมันอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง หนูเดินแป๊บเดียวก็ถึง แม่จะไม่ได้ต้องลำบากมารับมาส่ง ถ้าแม่ไม่อยากให้หนูเดิน กลัวหนูเหนื่อยกลัวหนูเมื่อยขา หนูขึ้นสเก็ตบอร์ดก็ได้” ต่อลองเสียงใสพลางพยักหน้าหงึกๆให้แม่อนุญาต

“นั่นแหละจ้ะที่แม่ไม่อยากให้หนูทำมากที่สุด”

“...........” ไม่พูดอะไรต่อแต่หน้างอ

“เอาล่ะถึงแล้ว”

รถแล่นมาจอดเทียบท่าหน้าประตูทางเข้าโรงเรียน

“แน่ใจนะว่าไม่อยากให้แม่เข้าไปส่งข้างใน”

“แน่ใจค่ะ เดี๋ยวหนูเดินเข้าโรงเรียนเอง หนูโตแล้วนะคะแม่”

“งั้นตอนเย็นเจอกันนะจ๊ะลูกรัก” โน้มตัวไปจูบกลางกระหม่อมลูกสาวหน้าบูดบึ้ง

“ค่ะ เจอกันตอนเย็นค่ะแม่” ไม่งอแงแต่ทว่าถอนหายใจแรง ขอมาโรงเรียนเองกี่ครั้งแม่ก็ไม่ยอมสักที ผิดหวังทุกวัน

ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถสาวน้อยนิคกิไม่ลืมจะยื่นหน้าไปหอมแก้มแม่ ที่ยื่นแก้มรอ

รถซุปเปอร์คาร์คันหรูขับมาจอดต่อท้ายรถสปอร์ทสีขาว

“ว้าว พี่นิคกิ” เสียงหนูน้อยที่นั่งอยู่ในรถซุปเปอร์คาร์ เอ่ยลอยๆออกมา ตาเป็นประกายมองไปยังเด็กผู้หญิงรุ่นพี่ที่ก้าวลงจากรถคันหน้าและกำลังยืนโบกมือบายบ่ายให้คนในรถ

“หึหึ เป็นอะไรแดนนี่” ดูทำหน้าเข้า ตื่นเต้นซะโอเวอร์

ลีโอขำลูกชายเพื่อน วันนี้เขาอาสาไปรับลูกชายดิเอโก้มาส่งที่โรงเรียน มันเป็นทางผ่าน ทางเดียวกับที่เขาจะไปดูงานอยู่แล้ว เลยแวะทานอาหารเช้าบ้านเพื่อนแล้วพาลูกเพื่อนออกมาด้วยพร้อมกันเสียเลย

“อาลีโอส่งผมแค่ตรงนี้ก็พอครับ เดี๋ยวผมเดินเข้าไปเอง” บอกจบก็คว้ากระเป๋านักเรียนเปิดประตูกระโจนลงจากรถ จะรีบวิ่งไปให้ทันเด็กนักเรียนหญิงรุ่นพี่ที่เขาแอบปลื้ม

“อ้าว แดนนี่” เรียกไว้แต่ไม่ทัน ประตูรถปิดดังปังร่างเล็กบ้อมๆวิ่งปรู๊ดไปโน้นแล้ว “อะไรจะรีบร้อนป่านนั้น” ส่ายหัวไปมา ก่อนจะสะดุดตากับเด็กผู้หญิงที่แดนนี่วิ่งไปดักหน้าแหงนคอยืนคุย

“โอ้วพระเจ้า” รอยยิ้มเด็กคนนั้นสดใส เห็นแล้วทำให้เขาพลอยยิ้มตามไปด้วย ลูกสาวใครวะน่ารักน่าเอ็นดูเป็นบ้าเลย

มาเฟียหนุ่มนั่งยิ้มมองเด็กสองคนที่เดินเข้าโรงเรียนไปด้วยกัน

แป๊น!! แป๊น!!

ลีโอสะดุ้งตื่นจากภวังค์เพราะเสียงแตรรถคันข้างหลังบีบไล่

“รู้แล้ว รู้แล้ว คนสมัยนี้แม่งโครตใจร้อนเลยว่ะ” บ่นพึมพำพร้อมกับออกรถ

“ช่วงบ่ายมีประชุม แล้วช่วงค่ำนายมีนัดทานอาหารกับมาดามตอนหกโมงตรงครับ” อีแวนลูกน้องมือขวาของลีโอเดินตามพร้อมบอกตารางงานและนัดหมายในวันนี้ให้ผู้เป็นนายทราบ หลังจากดูงานที่แรกเสร็จ

“ห๊ะ กูไปนัดตอนไหน” หยุดเดินแล้วหันไปถามลูกน้อง

“นายไม่ได้นัด แต่มาดามนัดมา แล้วยังย้ำอีกว่านายต้องไป”

“ฟู่ววว คราวนี้ลูกเพื่อนแม่กูคนไหนอีกวะ” ยืนเท้าสะเอว สีหน้าเบื่อหน่ายกับการดูตัวผู้หญิงที่แม่หามาเสนอให้ครั้งแล้วครั้งเล่า หลายต่อหลายคน

“เป็นลูกสาวเพื่อนมาดามสมัยเรียนที่อเมริกาคนนี้ไม่ทำธรรมดา เป็นนักธุรกิจสาวลูกครึ่งอเมริกัน-สเปน สวยอย่างกับนางแบบแหนะ คนนี้นายอาจจะถูกใจก็ได้นะครับ” หารายละเอียดเกี่ยวกับผู้หญิงที่จะมาให้เจ้านายดูตัวไว้พร้อม ถามอะไรมาอีแวนสามารถตอบได้หมด

“มึงพูดประโยคเดิมกับคนที่แล้วเป๊ะเลยว่ะ”

ใช่แล้ว ผู้หญิงที่มาดามมอนโลแม่ของเขาพามาให้เขารู้จัก พวกหล่อนไม่ธรรมดาเลยสักคน สวย รวย ทำงานเก่ง แต่มันติดตรงที่ไม่ถูกใจเขาถึงขั้นจะให้มาเป็นภรรยา เป็นแม่ของลูกได้ ไม่ได้ชอบถึงขนาดนั้น ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าผู้หญิงประมาณไหนถึงจะทำให้เขาชอบและรักได้ หรือว่าเกิดมาชาตินี้เขาจะอาภัพคู่วะ เห้ออออออ

ถอนหายใจปลงๆแล้วเดินตรงไปขึ้นรถ เดินทางไปดูงานที่ต่อไป

 

......................................................

ตอนแรกมาแล้วจ้า อีกตอนมาค่ำๆเด้อ ช่วงนี้ดูแลสุขภาพกันด้วยนะ เป็นห่วง นี่ไรท์ก็เป็นหวัดอยู่หลายวัน

ออกไปข้างนอกอย่างลืมใส่แมทช์ พกเจลล้างมือนะ ❤️❤️❤️

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว