ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จัดกับจูเหวิ๋น nc 18 +

ชื่อตอน : จัดกับจูเหวิ๋น nc 18 +

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2563 06:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จัดกับจูเหวิ๋น nc 18 +
แบบอักษร

 

 

ซักพักนึงเธอก็ถอนจูบออกจากผม ผมไม่เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่เข้าใจว่าเธอทำอะไรลงไปผมในตอนนี้สับสนหมดแล้ว!

 

ฮาซุย : ค..คุณจูเหวิ๋น!?

 

 

จูเหวิ๋น : ทำมะ ? ตกใจเหรอ ?

 

 

ฮาซุย : 0////0

 

 

จูเหวิ๋น : ...รู้ไหมว่าบรรพบุรุษของชั้นเขามีความเชื่อแบบนึงอยู่

 

 

ฮาซุย : อะไรเหรอ ?

 

 

จูเหวิ๋น : ...ความเชื่อที่ว่าเมื่อใดก็ตามที่หญิงนักรบผู้เก่งกาจพลาดท่าจะถูกฆ่าตาย แล้วมีวีรบุรุษมาช่วยให้ผ่านพ้นความตายมาได้...สตรีนักรบผู้นั้นจะมอบร่างกายและจิตวิญญาณให้บุรุษคนนั้น

 

 

ว่าแล้วจูเหวิ๋นก็ยื่นมือมาลูบแผ่นอกผม ผมรู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวแต่ก็ไม่กล้าทำมันตรงๆเพราะกลัวคนอื่นเดินมาเห็น

 

ฮาซุย : ละ...แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่คุณจูบผมเหรอครับ ?

 

 

จูเหวิ๋น : ....ก็เพราะ...ชั้นรู้สึกว่าตัวเองมอบจิตวิญญาณให้นายไปเรียบร้อยแล้ว

 

 

ฮาซุย : ...

 

 

จูเหวิ๋น : เหลือแค่ร่างกายเท่านั้น

 

 

ทันใดนั้นเองจูเหวิ๋นก็เข้ามาจูบผมอีกครั้ง คราวนี้เธอเอามือลูบเป้ากางเกงผมด้วยทำให้มือเธอสัมผัสโดนของแข็งที่ตุงออกมาจากกางเกงชัดเจน

 

 

ฮาซุย : อะ..อื้ม~!

 

ผมส่งเสียงในลำคอออกมาด้วยความที่จูเหวิ๋นนั้นคราวนี้เธอได้สอดลิ้นเข้ามาในปากผมด้วย หนำซ้ำยังลึกมากรสชาติของลิ้นเธอมันน่าลิ้มลองอะไรเช่นนี้กัน ?

 

จูเหวิ๋นเธอก็ส่งเสียงครางออกมาเล็กน้อยขณะจูบผม เธอหลับตาพลิ้มขณะจูบผมอย่างดูดดื่ม เธอลูบเป้ากางเกงผมต่อไปเรื่อยๆจนเป้าผมมันตุงแข็งแทบจะพุ่งทะลุซิบกางเกงมาอยู่แล้ว ไม่รอช้าจูเหวิ๋นเมื่อเธอถอนจูบออกเธอก็ย่อตัวลงรูดซิบกางเกงและดึงเอาท่อนเอ็นของผมออกมาเลย!

 

ฮาซุย : ฮะเฮ้ย!? เดี๋ยวดิ!

 

 

ผมร้องออกมาเพราะผมไม่คิดว่าจะโดนรุกหนักแบบรวดเร็วขนาดนี้ ราวกับจูเหวิ๋นเธอต้องการสิ่งนี้มานาน เธอชักท่อนเอ็นใหญ่ยาวของผมออกมาและก็ต้องตะลึงในขนาดของมันเช่นเดียวกับคนอื่นๆ

 

จูเหวิ๋น : ( พะ..พระเจ้า! ใหญ่มาก! เราจะใส่มันเข้ามาได้เหรอเนี่ย ? )

 

 

จูเหวิ๋นเป็นกังวลเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเอามือทั้งสองข้างจับหน้าอกตัวเองก่อนจะสวมก้อนหนองโพของเธอเข้ามาโอบรอบแก่นกายของผม

 

ฮาซุย : ดะ..เดี๋ยว! โอ้วห์~!

 

 

ผมร้องออกมาเมื่อท่อนเอ็นของผมได้สัมผัสกับความนุ่มของเนินอกทรงโตของจูเหวิ๋น มันนุ่มมากๆหนำซ้ำยังอุ่นด้วย รู้สึกดียิ่งกว่าใช้มืออีก!

 

จูเหวิ๋น : ชั้นจะใช้เนินอกนี่บริการนายก่อนแล้วกันนะ

 

ว่าแล้วจูเหวิ๋นก็ใช้มือจับหน้าอกทั้งสองข้างของเธอจากนั้นก็ลงมือขยับเนินอกถูไถท่อนเอ็นของผมบริการให้ผมแบบสุดความสามารถเลย!

 

 

 

ฮาซุย : อะ..อ้าห์~ อ้าห์ๆๆ~

 

 

จูเหวิ๋น : ร้องไม่หยุดเลยนะ~ หน้าอกชั้นคงใหญ่และนุ่มดีมากเลยซิท่า

 

 

จูเหวิ๋นเธอพูดก่อนที่จะเร่งความเร็วมากขึ้น หนังห่อหุ้มท่อนเอ็นของผมเปิดปิกออก ปลายกะเปาะท่อนเอ็นสีชมพูแดงของผมที่โผล่ออกมาจากเนินอกของผมผุบๆโผล่ๆออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

ความนุ่มของก้อนโมจิกลมๆสองก้อนที่ยังคงความอุ่นราวกับพึ่งดึงออกจากเตาที้โอบท่อนเอ็นผมทำให้ผมเสียวจนยินตรงไม่อยู่ ทำตาลอยและส่งเสียงครางออกมาเหมือนกับคนบ้าที่คิดว่าตัวเองจะขึ้นสวรรค์ได้งั้นแหละ

 

ฮาซุย : คะ..คุณจูเหวิ๋น~ ปะ...ปาก~ อ้าห์~ ปากคุณ~

 

 

จูเหวิ๋น : อยากให้ชั้นใช้ปากเหรอ~? ได้เลยซิจ๊ะ

 

 

จูเหวิ๋นยินดีช่วยและเธอก็อ้าปากออกมาก่อนที่จะใช้ปากดูดท่อนเอ็นของผมประกอบไปด้วย

 

ฮาซุย : อ๊าห์~!?

 

 

ผมร้องออกมาแบบไม่มีอดกลั้นเพราะความเสียวที่ท่อนเอ็นของผมมันช่างทากล้น ตัวท่อนก็โดนนวด ส่วนบนก็โดนริมฝีปากสาวจีนดูดจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบบดขยี้หัวใจคนฟัง หนำซ้ำผมยังรู้สึกเหมือนถูกเธอใช้ลิ้นเลียแหย่ที่รูตรงกลางท่อนเอ็นของผมด้วยจนผมเสียงตัวกระตุกเกร็งและทนต่อไม่ไหวแล้ว!

 

ฮาซุย : อ้าาาาาาส!!

 

 

 

ปรี๊ดดดส์ๆๆ~! พรวดๆๆ~!

 

 

จูเหวิ๋น : อุ้บ!?

 

 

ผมได้เสร็จใส่เข้าไปในปากของเธอเป็นจำนวนมากจนทำให้น้ำรักสีขาวของผมมะนพุ่งออกมานอกปากของเธอ จูเหวิ๋นถอนริมฝีปากออกมาทันทีเพราะสำลัก เลยทำให้น้ำรักของผมที่กระฉูดไม่หยุดเลอะเปลอะโดนทั้งหน้าเธอและเนินอกเธอเลอะเทอะไปหมดเลย!

 

 

ฮาซุย : ขอโทษครับ! 0_0

 

 

จูเหวิ๋น : แค้กๆ! ไม่เป็นไรค่ะ

 

 

จูเหวิ๋นตอบก่อนที่เธอจะขึ้นไปนอนหงายอยู่ที่โขดหินใกล้ๆนั้นก่อนที่เธอจะถ่างขาออกโชว์ร่องกุหลาบบริสุทธิ์ของเธอให้ผมดูต่างหน้าโดยไม่มีอายเลย

 

จูเหวิ๋น : ชั้นพร้อมแล้วหละ จะใส่ก็ใส่เข้ามาเลย

 

 

ผมในตอนนั้นเอาตรงๆรู้สึกลังเลอยู่พอควร แต่สุดท้ายถ้าผมไม่ทำก็จะเท่ากับปล่อยให้เธอทำเรื่องน่าอับอายไปเปล่าๆ และแล้วผมก็เข้าไปหาเธอและค่อยๆกดท่อนเอ็นเข้าไปในร่องของจูเหวิ๋น

 

กึดๆ~ ซวบ~!

 

 

จูเหวิ๋น : อิย๊า~!?

 

 

จูเหวิ๋นเธอร้องเสียงหลงและมีน้ำตาคลอเบ้าออกมาในทันที ในขณะที่ผมนั้นหลังจากที่สอดใส่เข้าไปผมก็รู้สึกฟินสุดยอด ท่อนเอ็นของผมถูกร่องที่แสนคับแน่นนี้ตอดรัดจนรู้สึกดีสุดๆ

 

ฮาซุย : ซี๊ด~ คุณจูเหวิ๋น~ ร่องของคุณสุดยอดมากครับ~

 

 

จูเหวิ๋น : ระ..เหรอ ? อร๊าง~ ท่อนเอ็นนายก็ใหญ่ใช่เล่นเหมือนกันนะ~

 

 

 

จูเหวิ๋นเหมือนเธอต้องการจะพูดชมความเป็นชายของผมแต่ในใจจริง

 

จูเหวิ๋น : ( ง้า~! ไอ้บ้า! ยัดเข้ามาได้! แหกหมดแล้ว! )

 

 

จูเหวิ๋นได้แต่ร้องโอดครวญอยู่ในใจเพราะเธอไม่อยากที่จะขัดใจผม ไอ้ตัวผมตอนนั้นก็ไม่รู้เลยว่ากำลังทำให้หญิงสาวที่ร่วมรักเจ็บปวดอยู่

 

 

ฮาซุย : อ้าห์~ โอ้วห์~ นะ..แน่นสุดยอดเลยครับ~

 

 

จูเหวิ๋น : ระ..เหรอ~? ท่อนเอ็นนายก็ใหญ่เหมือนกันนะ~

 

จูเหวิ๋นฝืนพูดออกมาด้วยน้ำเสียง ที่บิดเบี้ยวเพราะขนาดท่อนเอ็นของผมมันทั้งใหญ่ยาวจนทำให้ตัวของจูเหวิ๋นนั้นรู้สึกทั้งเสียว ทั้งเจ็บและทั้งจุกในเวลาเดียวกัน

 

ผมรอเวลาให้เธอปรับตัวก่อนเพราะรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ

 

ฮาซุย : เอาหละนะ ผมจะขยับหละนะครับ~

 

จูเหวิ๋น : อะอร๊าง~! อ๊าห์~! อ้าสๆ!

 

จูเหวิ๋นเธอได้เริ่มส่งเสียงครางออกมาขณะที่ผมสาวแก่นกายเข้าออกร่องของเธออย่างช้าๆ

 

จูเหวิ๋น : อะ..อ๊าส! อ๊าห์ๆๆ~! อ๊าง! อ๊าส! สะ...เสียวจัง~ อู๊ยส์~!

 

 

จูเหวิ๋นเธอครางยั่วอารมย์ผมได้สุดยอดมาก แค่แป๊บเดียวผมกับเธอก็หายใจเป็นไอร้อนแล้ว ตอนนี้ผมไม่สนเรื่องที่ว่าจะมีคนเดินมาเจอเราไหมเพราะตอนนี้อารมย์ที่พุ่งพร่านของผมเข้าครอบงำผมเรียบร้อยแล้ว

 

ผมร่วมรักกับจูเหวิ๋นบนโขดหินก้อนนั้น ร่างของจูเหวิ๋นบิดไปมาบนโขดหินเล็กน้อย ท่อนเอ็นของผมคงทำให้เธอเสียวน่าดูเลย

 

ฮาซุย : อ้าห์~ สุดยอดมากครับ~ ท่อนเอ็นของผมมันแน่นไปหมดเลย~

 

จูเหวิ๋น : จะไม่ให้ร่องชั้นแน่นได้ไงหละ~? อ๊าง! นี่เป็นครั้งแรกของชั้นเลยนะ~!

 

 

จูเหวิ๋นเธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ลุ่มหลงร่างกายผม เธอเอามือจิกไหล่ผมระบายความเสียวผมก็โอบร่างเธอกระแทกแก่นกายเข้าไปในตัวเธออยู่แบบนั้นซักพัก

 

มันสุดแสนจะครื้นเครงกับความเสียวสุขมันส์ที่ได้รับ ผมขยับเอวต่อไปแบบไม่มีหยุดพัก ความเมามันส์ที่เกิดขึ้นทำให้ผมทำหน้าฟินออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจ

 

ร่องของสาวชาวจีนมันสุดยอดมากจนผมติดใจสุดๆไปเลย

 

ฮาซุย : อ้ะๆ~ อ่าห์~ อ้าห์ๆๆ~ โอ้วห์~

 

 

จูเหวิ๋น : อ๊าห์! ดูทำหน้าเข้าซิ! ลามกจัง~! อ๊างๆ! อ๊าสห์ๆ! อ๊าซๆๆๆ!

 

ผมไม่สนคำพูดของจูเหวิ๋นและรัวเอวกระแทกใส่เข้าไปเรื่อยๆ บั้งท้ายอวบอิ่มของเธอกระเด้งตอบแรงเอวของผมทุกครั้งที่ผมกระแทกเอวใส่เข้าไปเรื่อยๆ

 

ตรั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!

 

จูเหวิ๋น : อ๊าห์ๆๆ! อ๊าส!

 

ฟุบ~!

 

จูเหวิ๋น : ว้าย!?

 

ผมได้ใช้แขนข้างนึงช้อนขาข้างนึงของเธอขึ้นมาแล้วรัวเอวใส่ ตอนนี้ท่อนเอ็นของผมมันพุ่งเข้าไปลึกขึ้น มดลูกของเธอถูกท่อนเอ็นผมกระแทกใส่จนแทบบี้แล้ว

 

จูเหวิ๋น : อ๊าย! อร๊าง! อ๊าสๆๆ! ลึกมากเลย~! อ้าซ! อ๊าซๆๆ! อ๊าห์~! ชั้นชอบแบบนี้จัง~

 

จูเหวิ๋นส่งเสียงร้องออกมาไม่ยอมหยุด บทรักของเรานั้นเร่าร้อนมากดุจอัคคีที่ร้อนรุ่ม เธอเอามือจับขาตัวเองข้างถูกยก แลบลิ้นออกมานอกปากส่งเสียงครางออกมาด้วยใบหน้าที่ยั่วยวนที่ส่งมาผม

 

ผมทนไม่ไหวจึงยื่นหน้าไปจูบกับเธอ ความสุขที่ผมได้จากร่างกายของเธอนั้นมันช่างมากเหลือ

 

น้ำใสๆในร่องของจูเหวิ๋นกะเฉาะออกมาด้านนอกทุกครั้งที่ผมดึงแก่นกายออก และในตอนนั้นเองผมก็เริ่มรู้สึกแล้วว่าท่อนเอ็นของผมมันกำลังจะเสร็จออกมา!

 

ฮาซุย : จะ..จูเหวิ๋น! ผมจะเสร็จแล้ว~! >-<

 

 

จูเหวิ๋น : อะ..อ๊าห์ๆๆ! อ๊าซ! ชะ..ชั้นก็จะเสร็จแล้วเหมือนกันค่ะ~! ชั้นจะเสร็จแล้วค่ะ~! อร๊างงงงงงงงง!!

 

 

ปรี๊ดดดส์ๆ~! พรวดๆๆ~

 

ผมได้แอ่นเอวกระแทกท่อนเอ็นกระฉูดน้ำนมสีขาวขุ่นเข้าไปในมดลูกของเธอจนมดลูกเธออัดแน่นไปด้วยน้ำของผม หน้าท้องของเธอนูนออกมาเล็กน้อยเพราะปริมาณน้ำของผมที่ฉีดอัดเข้าไปมันเยอะมากจนล้นทะลักออกมาด้วย

 

จูเหวิ๋น : อ๊าห์~ นายเสร็จข้างในชั้นแล้ว~ นายต้องรับผิดชอบชั้นนะ~

 

ฮาซุย : ผมรับผิดชอบแน่...แต่ตอนนี้...ผมขอต่ออีกหน่อยนะครับ~❤

 

 

หลังจากนั้นผมกับจูเหวิ๋นก็ได้ร่วมรักกันต่อไปอีกห้าครั้งจนเสร็จ ผมกับเธอก็อาบน้ำด้วยกัน ผมอาสาที่จะล้างจิมิโกะให้เธอเพราะว่าผมรู้ตัวว่าเสร็จเข้าไปในตัวเธอเยอะมาก แต่ผมก็โดนเธอตบหน้ากับมาด้วยความเขินอาย

 

 

 

 

 

 

ทางฝั่งโนเว็น

 

เขาได้กลับมาที่ทำงานเก่าของเขา แต่ในคราวนี้เขาได้ลงมือค้นของที่อยู่ในกล่องเก็บของที่เป็นเหมือนแฟ้มสะสมประวัติบางอย่าง

 

ก่อนที่เขาจะเจอกับหนังสือเขียนประวัติเล่มนึง เขาหยิบมันขึ้นมาก่อนที่เขาจะเปิดอ่าน ภายในนั้นมีทั้งข้อมูลและภาพประกอบเกี่ยวกับตัวของฮิตซู นอกจากนี้ยังมีภาพถ่ายของเอเมอรอลคอมมานด์เอาไว้ด้วย

 

โนเว็นมองดูภาพก่อนที่เขาจะอ่านรายละเอียดที่ถูกเขียนเอาไว้ในนั้น และรายละเอียดของพลังคอมมานด์นั้นก็ตรงกับที่ฮาซุยมีทุกอย่าง

 

โนเว็น : เป็นฝีมือนายจริงๆด้วยซินะ...ฮิตซู

 

 

 

ทางฝั่งฮาซุย

 

จูเหวิ๋นเธอขอตัวไปนอนแต่ผมยังไม่อยากนอนเพราะผลของการที่ผมร่วมรักกับเธอทำให้เลเวลของผมมันเพิ่มสูงขึ้นมาจนทำให้ระดับพลังอสูรของผมเพิ่มมากขึ้น

 

ผมลองเปิดดูระดับพลังอสูรของตัวเองดู

 

[ ชื่อ : ฮาซุย

 

นามสกุล : ( ไม่มี )

 

ฐานะ : ผู้ลงแข่งเกม kill them up

 

ระดับพลังอสูร : มังกร lv.93

 

พลังชีวิต : 1900/1900

 

ความแข็งแกร่ง : 1,500

 

ความเร็ว : 1,100

 

พลังคอมมานด์ : ศิลปะ ]

 

ฮาซุย : ( จริงซิ จะว่าไปแล้วคุณฮิตซูเคยบอกว่าพลังคอมมานด์ที่ผมมีมันเป็นพลังคอมมานด์แบบต้นตำรับ และผมสามารถใช้พลังคอมมานด์รูปแบบสีแดง สีเขียวและสีทองได้ แต่ผมจะทำได้ยังไงคงต้องขอย้อนดูความทรงจำตัวเองซักหน่อยแล้ว )

 

 

ว่าแล้วผมก็ลองใช้สกิลจดจำของผมในเกิดเปิดภาพเฟรมดูภาพความทรงจำของท่านฮิตซูในอดีตมาย้อนดู

 

และมันก็ทำให้ผมได้รู้ว่าการที่ผมจะสามารถใช้พลังคอมมานด์รูปแบบอื่นได้ คือผมต้องลงมือสร้างคอมมานด์รูปแบบนั้นๆก่อน

 

โดยผมนั้นดูภาพเฟรมความทรงจำเกี่ยวกับสูตรและกรรมวิธีในการสร้างคอมมานด์บล็อคแบบนั้นแล้ว โดยผมเลือกสร้างคอมมานด์บล็อคแบบสีแดงก่อนเพราะมันสร้างง่ายสุด

 

ฮาซุย : เอาหละ ต้องมีของพวกนี้ถึงจะสร้างมันได้

 

 

คิซูกิ : สร้างอะไรเหรอ ?

 

 

ฮาซุย : แหก!!?

 

 

ผมสะดุ้งตกใจตัวลอยเพราะเสียงพูดของใครบางคนจากด้านหลังผม ผมหันไปและเห็นว่าเป็นจอมมารคิซูกิที่เข้ามาอยู่

 

ผมตกใจและสับสนมากแต่ก็ไม่ลืมที่จะคุกเข่าคารวะเขา

 

ฮาซุย : คารวะท่านคิซูกิ ขอโทษที่ทำให้ท่านตกใจ

 

 

คิซูกิ : ชั้นดูเหมือนตกใจเธอเหรอ ? ^_^

 

 

ฮาซุย : =////= ...ไม่ทราบว่าท่านคิซูกิมีธุระอะไรกับกระผมเหรอ ?

 

 

ผมเอ่ยถามคิซูกิเธอเดินมาหาผมก่อนจะอนุญาติให้ผมลุกขึ้นได้ แล้วจากนั้นสิ่งที่เธอพูดออกมาก็คือ

 

คิซูกิ : ชั้นแค่อยากมาแสดงความซาบซึ้งสิ่งที่นายพูดตอนสัมภาษณ์หนะ นายรู้ได้ยังไงว่าชั้นเป็นจอมมารที่ดีได้เหมือนท่านฮิตซู ?

 

ผมเงียบไปชั่วขณะนึง ความจริงที่ผมรู้ว่าเธอเป็นจอมมารที่ดีเพราะการที่ผมอ่านหนังสือเกี้ยวกับเธอและในหัวผมมันก็มีความทรงจำของฮิตซูอยู่ ทำให้ผมสังเกตุเห็นความคล้ายกันของผลงานความดีที่ทั้งสองคนนี้ทำ มันดูคล้ายกันมากและทำให้ทั้งคู่ดูเป็นจอมมารที่ดีต่ออาณาจักรสุดๆ

 

ฮาซุย : กระหม่อมพอรู้จักท่านฮิตซูมาบ้าง เขาเป็นจอมมารที่น่านับถือและเป็นที่รัก..เหมือนท่าน

 

คิซูกิ : ( ปากหวานจัง )

 

 

คิซูกิเธอยิ้มออกมาก่อนที่เธอจะเอ่ยถามต่อ

 

คิซูกิ : แล้วตัวนายมีพลังอะไรอย่างงั้นเหรอ ?

 

 

ฮาซุย : ก็พลังศิลปะไงครับ..

 

 

คิซูกิ : เปล่าไม่ใช่ ชั้นหมายถึงสีของพลังคอมมานด์นาย

 

 

ฮาซุย : ...สี...เหรอ ? 0_0

 

 

คิซูกิ : ใช่ สีพลังคอมมานด์นาย...มันเป็นสีแดง ? เขียว ? หรือว่าทองหละ ?

 

คิซูกิถามแววตาของเธอเมื่อผมมองเข้าไปทำให้ผมรู้เลยว่าเธอกำลังยิ้มแบบอยากรู้คำตอบ ผมอ้ำอึ้มอยู่นานเพราะพลังคอมมานด์ของผมมันไม่เหมือนพลังคอมมานด์ทั้งสามสีเลย

 

ถ้าเป็นสีแดงที่เกี่ยวกับพลังกายภาพ ผมก็น่าจะเปลี่ยนร่างตัวเองเป็นน้ำหมึกได้

 

สีเขียวที่แม้จะดูคล้ายกับพลังผมมากแต่สีเขียวมันคือพลังเวทย์มนต์ที่เป็นธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ ไฟฟ้า หมอก เหล็ก ฯลฯ แต่บนโลกนี้มันไม่มีธาตุน้ำหมึก

 

สีทองนี่ยิ่งไม่ใช่ใหญ่เพราะมันเป็นพลังในการควบคุม ไม่สามารถสร้างน้ำหมึกหรืออะไรขึ้นมาเองได้ ทำได้เพียงควบคุมมัน เล่นกับมัน เพิ่มหรือลดขนาดหรือจำนวนของสิ่งนั้นๆเท่านั้น

 

แต่พลังผมมันคือการดึงเอาจินตนาการและความคิดเชิงฉิลปะออกมาในรูปกายหยาบ และผมยังสามารถใช้พลังของทั้งสามสีได้อีก

 

คิซูกิที่ยืนรออยู่นานก็เลิกคิ้ว ในท้ายที่สุดผมก็เลยตัดสินใจตอบไป

 

 

ฮาซุย : ไม่ใช่ทั้งสามสีครับ

 

 

คิซูกิ : ?

 

 

ฮาซุย : ...ผมสร้างพลังคอมมานด์ขึ้นเอง

 

 

คิซูกิ : !?

 

คำพูดของผมทำให้ท่านคิซูกิตกใจมากก่อนที่เธอจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

คิซูกิ : นี่เธอเป็นคอมมานด์ครีเอเตอร์เหรอ!?

 

 

ฮาซุย : ครับ! ประมาณนั้น!

 

ในตอนนั้นผมคิดแค่เรื่องตอบเพื่อเอาตัวรอดเลยเออออตามไป คิซูกิกอดอกและมองผมด้วยสีหน้าสนอกสนใจตัวผมมากขึ้น

 

คิซูกิ : งั้นนายพอจะทำมันให้ชั้นซักบล็อคนึงได้ไหม ?

 

 

ฮาซุย : เอ๋!? จะดีเหรอครับ!? 0_0

 

 

คิซูกิ : ก็ต้องดีซิ แล้วนายทำสีไหนได้บ้าง ?

 

 

คิซูกิ : ได้ทุกสีครับ~! ถ้าหากว่าเป็นสีแดงต้องใช้เหล็กไหลระดับสูงหนัก 1 กิโล เอ็นหัวใจมังกร รากไม้ฝอยของต้นคูมาลัส น้ำกรดอะมิโน และผมต้องกินเลือดของสิ่งมีชีวิตที่มีกายหยาบ แต่ในโลกต่างมิติแบบนี้คงไม่มีของที่ว่าให้ใช้หรอกครับ ^_^

 

 

แต่ทันใดนั้นเอง

 

วิ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ~!

 

คิซูกิก็ได้ยื่นมือข้างขวาที่เธอสวมแหวนมิติออกมาแล้วเทของทั้งหมดที่ผมบอกไปเมื่อกี้นี้มา

 

ผมไม่เหลือข้อแก้ตัวใดๆและจำใจที่จะต้องยอมทำมันให้

 

ฮาซุย : โอเคครับ ผมจะทำให้ ^_^

 

คิซูกิ : แต่นายบอกว่าต้องการเลือดด้วยหนิ

 

ในตอนนั้นเองคิซูกิก็ได้เอาเล็บนิ้วชี้ตัวเองมาจ่อที่นิ้วโป้งของเธอ ก่อนจะกดเล็บสีดำแหลมของเธอจนทำให้เกิดเป็นแผลตื้นๆที่นิ้วโป้งและมีเลือดไหลออกมา

 

ผมทำหน้างงๆออกมาและทันใดนั้นเอง

 

ฮาซุย : อุ้บ!?

 

 

จู่ๆคุณคิซูกิก็ได้ยื่นนิ้วโป้งเข้ามาหาปากผมก่อนที่จะยัดนิ้วโป้งของเธอเข้ามาในปากผม เลือดของเธอเข้ามาในปากผมแบบไม่ทันตั้งตัวและผมก็ดื่มมัน ผมเหลือบตามองดูหน้าของคิซูกิ

 

คิซูกิก็มองดูผมที่กำลังอมนิ้วเธอ สภาพผมในตอนนี้ดูไม่ต่างอะไรกับเด็กที่กำลังดูดขนมหลอดเลย รสชาตินิ้วมือของท่านคิซูกินั้นดูสะอาดมาก หนำซ้ำยังหวานมากด้วย ผมอยากจะดูดมากกว่านี้แต่ผมก็ไม่กล้าเพราะต้องให้เกียรติตัวเธอ

 

คิซูกิ : ( น่ารักชะมัด ) //แอบคิดขณะดูฮาซุยดูดนิ้วตัวเอง

 

เวลาผ่านไปซักพักนึงเธอก็ดึงนิ้วออกจากปากผม แม้จะเสียดายแต่ผมก็ทำไม่ได้

 

คิซูกิ : เอาหละ นายทำได้แล้วใช่ไหม ? ได้ของครบแล้วหนิ

 

 

ฮาซุย : คะครับ

 

ผมตอบเสียงตะกุกตะกักนิดหน่อย ก่อนที่ผมจะลงมือนำของทั้งหมดมาวางแยกกันเป็นจุดๆ จากนั้นผมก็ใช้น้ำหมึกของผมวาดวงกลมล้อมรอบพวกมันเอาไว้จากนั้นก็ค่อยโยงเส้นที่พื้นเชื่อมวงกลมทั้งหมดเข้าด้วยกัน

 

ผมวาดมือไปมาพร้อมควบคุมน้ำหมึกของผมจนพวกมันเริ่มเรืองแสงออกมา คิซูกิยืนดูด้วยท่าทีสุขุมแต่เธอก็แอบตื่นเต้นอยู่ในใจที่จะได้เห็นการสร้างคอมมานด์บล็อคด้วยตาตัวเอง

 

และทันใดนั้นเอง

 

ฟู้ม~!

 

ก็ได้เกิดลูกแก้วมีทองล้อมขังวัตถุดิบในการสร้างคอมมานด์บล็อคเอาไว้ทั้งหมด ก่อนที่พวกมันจะถูกดึงเข้าหากันด้วยน้ำหมึกของผมที่เรืองแสงสีทองออกมา

 

วัตถุดิมค่อยๆรวมกันทีละชิ้นสองชิ้น ทุกครั้งที่มันรวมกันลูกแก้วที่เก็บมันเอาไว้ก็จะขยายใหญ่ขึ้นจนเหลือเป็นลูกแก้วสีทองสว่างขนาดใหญ่สองก้อนเท่านั้น

 

และทันใดนั้นทั้งสองก้อนก็ถูกดึงชนเข้าหากันจนในท้ายที่สุด

 

 

พู้ม~~~!!

 

คิซูกิ : !?

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว