Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ~ เรื่องที่3 เฮียน่านน้ำกับน้องข้าวสวย

น่านน้ำถูกทิ้ง : Ep.14 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : น่านน้ำถูกทิ้ง : Ep.14 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 719

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2563 14:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
น่านน้ำถูกทิ้ง : Ep.14 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

ข้าวสวย talk's

1อาทิตย์ต่อมา

@Basic R condo สาขา1 ห้องนอนของเฮียน่าน เวลา11:45น.

 

"ข้าว...มากินข้าวได้แล้ว" เสียงของเฮียน่านน้ำเอ่ยเรียกฉันที่นั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่ให้ไปกินข้าว

"เฮ้อ~ ค่ะ" ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ ก่อนที่จะปิดหนังสือลงและตัวฉันเองก็ลงไปนั่งกับพื้น

"....อ่ะ!" เฮียน่านน้ำพูดพร้อมกับส่งจานข้าวที่มีข้าวสวยอยู่ในนั้นมาให้ฉัน

"ขอบคุณค่ะ" ฉันพูดพร้อมกับรับจานข้าวมา

"เฮียน่านขา~" ฉันเรียกเฮียน่านน้ำไปด้วยน้ำเสียงอ้อนๆพร้อมกับเขยิบเข้าไปนั่งข้างๆ คนถูกเรียกมีรอยยิ้มประดับขึ้นมาบนหน้าทันที

"หืม? อ้อนแบบนี้อยากได้อะไรอีกคะ?" ก่อนที่จะเอ่ยถามฉันออกมา

"ข้าวขอไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนได้ไหมคะ?" ฉันเอ่ยขอเฮียน่านน้ำไปน้ำเสียงไม่ต่างจากประโยคที่ฉันเรียกเขาแค่...ครั้งนี้ใส่ความให้ดูน่าเห็นใจไปหน่อยแค่นั้นเอง

"หืม? จะไปทำไมคะอยู่เล่นน้ำเฮียที่ห้องก็ได้" บ่ะ..บ้า! แต่...ต้องตั้งสติไว้ข้าวสวย

"เล่นกับน้ำเฮีย...เล่นวันไหนก็ได้ค่ะแต่...ข้าวอยากไปเล่นน้ำสงกรานต์มากกว่า" ฉันพูดไป

"หืม? จะบอกว่า...อยากเล่นน้ำสงกรานต์มากกว่าน้ำของเฮียงั้นสิ?" อ่ะ..ไอ้โรคจิตเอ๊ย...!

"เปล่าน้า~ ข้าวแค่อยากไปเล่นกับเพื่อนๆบ้างเองไม่ได้หรอคะ...?" ฉันถามเขาไปน้ำเสียงเศร้าๆอ้อนๆ

"หืม? หึ! อยากไปก็ไปค่ะแต่...ห้ามถเลถไลนะ" อะไรคือถเลถไลว๊ะ!?

"ถเลถไลคือ...อะไรหรอคะ?"

"ถเลถไลกับผู้ชายอื่นอ่ะ ห้ามเด็ดขาด!" เขาเอ่ยห้ามฉันมาน้ำเสียงเด็ดขาด

"แหม~ ข้าวมีเฮียอยู่แล้วทั้งคนจะให้ข้าวไปถเลถไลกับใครอีกหล่ะคะ~ จริงไหม?" ฉันถามความคิดเห็นของเขาไป เขาไม่ตอบอะไรมาแต่ยกไหล่ขึ้นสูงเหมือนบอกมาเป็นนัยๆว่า ก็...ไม่รู้สินะ

 

เห้อ~ สรุปเฮียน่านน้ำเคยรู้จักฉันจริงหรือเปล่าเนี้ย ฉันคิดว่า...ตัวฉันเองก็ไม่ได้เจ้าชู้นะ

 

@เวลาต่อมา เวลา14:35น.

 

Friends ship [10]

 

Payu.yu : สรุปเจอกันที่ไหน?

Gusso.so : ถนนข้าวสารเสก!

Awut.ut : อือ

Sun.un : แล้วเอยมาด้วยเปล่า?

Oengoei.ei : อื้ม ไปสิ

Awut.ut : ใครอนุญาตครับ?

Oengoei.ei : ต้องขออนุญาตด้วยหรอ?

Wayu.yu : เอาว่ะ

Nabdaw.aw : เอาเว้ยๆ ไอ้อาโดนเล่นแล้วไง

China.na : ไอ้ข้าวอ่านแล้วเงียบ?

Khaosuay.ay : เปล่า กูพิมพ์ไม่ทันพวกมึงไง

Gusso.so : ไอ้ข้าวมาด้วยเปล่า?

Khaosuay.ay : อื้ม ไปดิ่! แบบนี้กูเคยพลาด

Gusso.so : แต่...ปีนี้มึงไม่เหมือนเดิมไง

 

อึ่ก! สะอึ่กทันทีที่กัสโซ่พิมพ์มาแบบนั้น

 

Friends ship [10]

 

Nabdaw.aw : อะไรๆกันพวกมึงสองตัว

Payu.yu : มีความลับกับเพื่อนฝูง?

Gusso.so : ส่งรูปภาพแล้ว

Gusso.so : ส่งรูปภาพแล้ว

Gusso.so : นี่ไงที่กูบอกว่าไม่เหมือนเดิม

 

กัสโซ่ส่งรูปของฉันเมื่อปีที่แล้วกับปีนี้มาในกลุ่มไลน์ ซึ่งกัสโซ่วงตรงหน้าอกของฉันไว้

 

Friends ship [10]

 

Khaosuay.ay : ไอ้บ้า เพื่อนลามก

Gusso.so : ก็มันจริงนี่หว่า หรือพวกมึงจะเถียงดูดิ่ปีนี้ใหญ่ขึ้นเป็นกอง

Wayu.yu : จริง?

Payu.yu : จริงว่ะ

Khaosuay.ay : ไปไกลๆตีนกูเลยนะพวกเพื่อนเหี้ย

All : 555555

Gusso.so : ไอ้ดาว

Nabdaw.aw : หืม?

Gusso.so : มึงไม่ได้อยู่ห้องมึงหรอ?

Nabdaw.aw : เปล่าอ่ะ กูนอนอยู่ห้องไอ้อา

Gusso.so : ว่าแล้วเชียว...

 

หืม? ทำไมว๊ะ?

 

Friends ship [10]

 

Nabdaw.aw : ไมอ่ะ มีไร

Gusso.so : เปล่าอ่ะ กลับห้องไปดูเฮียมึงหน่อยก็ดี...!

Nabdaw.aw : ไมว๊ะ เฮียกูทำไม?

Gusso.so : จะกลับเมื่อไหร่?

Nabdaw.aw : เปิดเทอมค่อยว่ากัน! กูขี้เกียจกลับอ่ะมันไกล

Gusso.so : อืม เอาที่มึงตัดสินใจ เจอกันวันสงกรานต์เว้ย

All : อื้ม / อือ

 

ฉันออกจากแอพพลิเคชั่นไลน์และวางโทรศัพท์ไว้บนหัวเตียงค่ะ

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ ซึ่งมันพอดิบพอดีกับที่เฮียน่านน้ำเดินเข้ามาในห้อง

ฟุ๊บ~ และเฮียน่านน้ำก็ค่อยๆคลานมานอนบนเตียง

 

"หอมหน่อยสิคะ" เฮียน่านน้ำพูดขึ้นมา

"หืม? ไม่ค่ะ!" ฉันเอ่ยปฏิเสษไปเสียงแข็ง

"ทำไมคะ? หืม?"

 

ฟุ่บ~

 

"อ๊ะ!? เฮียน่าน...?" ฉันเอ่ยเรียกเฮียน่านน้ำไปด้วยน้ำเสียงตกใจในทันทีที่เฮียน่านน้ำกำลังจะใช้กำลังกับฉันอีกแล้ว

"เราชอบให้เฮีย...ใช้กำลังหรอคะ?" 

"อื้อๆ" ฉันส่ายหัวปฏิเสษไปค่ะ

"งั้นทำไมเฮียขอดีๆถึงไม่ให้คะ?"

"ก่ะ..ก็ข้าวรู้ว่าอย่างเฮียน่านอ่ะไม่ทำแค่หอมหรอก!" ใช่! เห็นเงียบๆแบบนี้แถมหื่นเงียบให้ด้วย

"หึ! รู้ก็ดีค่ะเพราะเฮียไม่ทำแค่นั้นอยู่แล้ว...อื้มมม~"

"อื้มมม~" พูดจบเขาก็ก้มลงมาประกบปากจูบฉันทันที

.

.

.

น่านน้ำ talk's

หลายชั่วโมงผ่านไป

@ในห้องน้ำ

 

ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ!  ผมรัวเอวสอบเข้าใส่เจ้าของร่างบางที่มีผมซ้อนทับอยู่ด้านหลังที่หน้ากระจกของอ่างล้างหน้าด้วยความเสียวซ่าน

เต้าอวบอิ่มกระเพื่อมไหวตามแรงกระแทรกกระทั้นจากทางด้านหลังของผม ผมจึงใช้มือหนาทั้งสองข้างของตัวผมเองขึ้นไปกอบกุมบีบนวดทำให้ผมเห็นจากกระจกว่ามันปริออกมาตามร่องนิ้วมือกระจกที่กำลังสะท้อนภาพของผมกับเมียกำลังเล่นบทรักกันนี่มันสร้างความเสียวซ่านให้ผมมากจริงๆ

 

"อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะะ~ อั๊ย! อื้ออ~ จ่ะ..จะเสร็จแล้ว...! อั๊ย! อ๊ายยย~" ยัยเมียเด็กครางบอกผมมา

"อ๊าา~ อื้ออ~ อื้อ อึ่! อึ๊! พ่ะ..พร้อมกัน...อ๊าส์..." ผมครางบอกตอบรับยัยเมียไปครับ

 

ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ก่อนที่จะรัวเอวสอบและความเป็นชายอันใหญ่โตเข้าใส่เอวบางและช่องทางรักอันอุ่นร้อนที่ตอดรัดลูกชายของผมถี่มากขึ้นเรื่อยๆอีกประมาณสี่ถึงห้าทีผมกับเมียก็

 

"อ๊ายยยย!! อื้อ...! เฮ้อ! เฮ้อ!"

"อ๊าคคคค! ซี๊ดด...! เฮ้อ! เฮ้อ!" เสร็จพร้อมกันในรอบที่สามของวันนี้

 

ร่างบางกระตุกสี่ห้าทีพร้อมกับปล่อยน้ำรักสีใสออกมาจากช่องทางรักและแน่นอนว่าผมก็ปล่อยน้ำรักสีขุ่นแถมอุ่นร้อนใส่เต็มช่องทางรักของยัยเมียเด็กจนมันไหลลงมาที่หว่างขาเรียวสวยของเธอเหมือนกัน

 

และผมมีข่าวดีจะบอกคือ...หลังจากที่ผมพายัยเมียเด็กไปพบแพทย์ทางเดินระบบหายใจและปอดเป็นที่เรียบร้อยหมอเขาก็ให้ยาพ่นยัยเมียมาใหม่ให้พ่นหลังตื่นนอนกับก่อนเข้านอน

และหลังจากวันนั้นมาผมกับยัยเมียเด็กนี่ก็ไม่ได้มีอะไรกันอีกเลยครับเพราะผมอยากลองของไงครับว่า...มันจะดีจริงหรือเปล่าผมเลยลองมาทำวันนี้ดู

และผลสรุปที่ได้มาก็คือ...มันดีจริงว่ะเมียผมเสร็จพร้อมๆกันกับผมทุกรอบโดยที่ไม่ต้องใช้ยาพ่นเลยว่ะแถมแต่ละท่าที่ผมพายัยเมียนี่ทำมันก็...น่าจะทำให้ยัยเมียเด็กนี่เหนื่อยมากเลยนะแต่กลับไม่ต้องใช้ยาพ่น

 

"เก่งมากเลยค่ะ...ข้าว" ผมเอ่ยชมยัยเมียเด็กนี่ไป

"พ่ะ..พอแล้วนะ~ คอข้าวแดงไปหมดแล้ว~" อ่า...ขอมาด้วยหน้าตาและน้ำเสียงอ้อนๆแบบนั้นใครที่ไหนจะใจร้ายได้ลงคอว๊ะ?

"โอเค...พอก็พอ" ต้องจำใจยอมยัยเมียเด็กนี่อ้อนทุกที

.

.

.

ข้าวสวย talk's

3วันต่อมา วันสงกรานต์วันที่2

@ถนนข้าวสารเสก ร้านนั่งชิลแห่งหนึ่ง เวลา19:45น.

 

อ่า...เมื่อวานนี้ฉันไม่ได้มาหน่ะค่ะ เพราะอิเฮียน่านน้ำหน่ะสิคะพาฉันไปทำบุญและบอกมาว่า วันนี้ไปทำบุญมา ห้ามไปเที่ยวที่สถานบันเทิงห้ามแต่งตัวโป๊ ฉันเลยมาเที่ยวกับเพื่อนๆไม่ได้และก็อยู่ที่ห้องให้อิเฮียมันลวนลามนั่นแหละแต่...บอกเลยวันนี้ไม่พลาด

หลังจากที่เล่นน้ำกันตั้งแต่เย็นแล้วตอนนี้ฉันก็มานั่งที่ร้านนั่งชิลแห่งหนึ่งในย่านถนนข้าวสารเสกค่ะ

 

"อึ่กๆๆๆๆ" เสียงฉันเองหล่ะค่ะที่กระดกเหล้าหมดไปหนึ่งแก้วธรรมดา

"อ่า...กูขออีกดิ๊" ฉันพูดขอไอ้พายุไปค่ะ

"เหี้ย! ใจเย็นนี่เบลน285นะเว้ย...!" เออ! ก็รู้อยู่ไงแต่...ไม่เคยกินหรอกนะ

"ขออีกๆกูขออีก!" ฉันพูดขอมันไปอย่างเอาแต่ใจ

"อ่ะๆ โอเคๆ! มึงแม่งอดอยากเหมือนไม่เคยได้กินงั้นแหละ" และมันก็รินมาให้ฉันอีกค่ะ

 

มีปากพวกมันก็บ่นไปงั้นๆแหละค่ะแต่จริงๆแล้วอ่ะใจดีหมดทุกคนนั่นแหละเพื่อนฉันอ่ะ

.

.

.

เตโช talk's

@ถนนข้าวสารเสก ร้านนั่งชิลแห่งหนึ่ง เวลา20:15น.

 

อ่า...พอดีว่า...ผมมารับจ๊อบทำงานพิเศษหน่ะครับเพราะช่วงนี้ร้านเฮียใหญ่ เอ่อ...เฮียทิศเหนือหน่ะครับปิด ผมมาทำที่นี่แค่ชั่วคราวหน่ะครับพอผับเฮียใหญ่เปิดผมก็กลับไปทำที่นั่น

 

"นาย!" เสียงใครบางคนถ้าฟังไม่ผิดน่าจะเรียกผมนะ ผมจึงหันหน้าไปมองอ่า...เรียกผมจริงๆด้วย

"ครับ?" ผมขานรับพร้อมเดินเข้าไปหาพี่พนักงานที่ดูเหมือนจะทำที่นี่เป็นประจำอ่ะนะ

"ลงไปรับลูกค้าชั้นล่างดิ่! ชั้นนี้มันสำหรับพนักงานที่ทำงานประจำ!" เหอะ! ถ้าต่อยหน้าผู้หญิงแล้วไม่ถูกหาว่าเป็นหน้าตัวเมียเนี้ยนะ!

"อ่า ครับ" ผมจะต่อยให้จมูกที่ทำมาเบี้ยวเลยครับ

 

ผมก็ต้องเดินลงไปข้างล่างครับเพื่อไปต้อนรับลูกค้า ผมยังไม่เคยทำแบบนี้กับใครเลยรู้ป้ะทั้งๆที่ผมเป็นผู้จัดการร้าน

กึ่ก! ผมชะงักทันทีที่เห็นเจ้าของร่างบางที่ผมคุ้นเคยยืนเต้นกับใครสักคนด้วยท่าทางยั่วยวนแต่...ผมก็เลี่ยงไม่ได้จำต้องเดินออกไปอยู่ดี ผมค่อยๆเดินออกไปแต่...กลับละสายตาจากผู้หญิงตรงหน้าผมไม่ได้เลยสักนิก

อ่า...ใช่ข้าวสวยจริงๆใช่ป้ะว๊ะ!? ท่ะ..ทำไมถึงได้...เปลี่ยนไปขนาดนี้?

 

"!!!" ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจในทันทีที่ดวงตากลมโตสวยซื่อนั่นมองมาที่ผมด้วยสายตาไม่ต่างกัน

"เอ่อ..." ผมอ้ำๆอึ้งๆหาที่หลบเธอไป เพราะตอนนี้เธอกำลังมองมาที่ผมและกำลังเดินมาหาผมด้วย

"ได้เจอกันแบบซึ่งๆหน้าสักทีนะ...เตโช..." อ่า...หนีไม่พ้นจริงๆหรอว๊ะ?

"ง่ะ..ไง!? ข้าวสวย...อ๊ะ! ข้าว...!" ผมเอ่ยทักทายเธอแต่...ก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจในทันทีที่เธอนั้นล้มตัวลงมาหาผม

"เตโชนายเป็นใครกันแน่...?" เธอถามผมมาในขณะที่ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์นั่นซุกอยู่ที่ลำคอผม

"เธอ...จำฉันไม่ได้จริงๆหรอ? ข้าวสวย?" ผมถามเธอไปน้ำเสียงเรียบนิ่ง

 

ทั้งๆที่ผมจำเธอได้ทุกอย่างจำได้ตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เจอเธอยันวินาทีสุดท้ายที่เธอจากผมไป

 

@ย้อนกลับไปเมื่อ5ปีก่อน

@P school หลังโรงเรียน

 

ผมเรียนที่นี่มาหนึ่งปีแล้วคิดว่าพอมัธยมต้นปีที่สองแล้วคนแกล้งผมจะน้อยลงเพราะผมก็ไม่ใช่เด็กใหม่แล้วแต่...เปล่าเลยครับนับวันๆมันยิ่งแกล้งผมหนักมากขึ้นๆ

 

"ฮึ่ก! ฮือออ~ ร่ะ..รุ่นพี่จะมาแกล้งผมทำไม? ฮึ่กๆ" ผมร้องถามพวกรุ่นพี่พวกนั้นไป

"ฮึ! ก็แกมันน่าแกล้งนี่หว่า...!! ทำตัวอ่อนแอแบบนี้ต่อไปหน่ะดีแล้ว! ไหนวันนี้ใส่กางเกงน่ะ...." รุ่นพี่คนนั้นยังพูดไม่ทันจบ

 

ตุ่บ! เสียงของบางอย่างก็ตกลงสู่พื้นทำให้พวกรุ่นพี่พวกนั้นหันไปดู ปรากฏร่างกายบางของเด็กผู้หญิงหน้าตาอย่างกับตุ๊กตามองดูพวกผมด้วยสายตาตกใจตัวแข็งทื่อ

 

"ใครว๊ะ!!!?" ทันทีที่รุ่นพี่คนนั้นตะโกนถามไปเสียงดังก็ทำให้เธอสะดุ้งจนตัวโยนทันที

"หน้า...คุ้นๆ...นะลูกพี่" เธอหันสายตามามองหน้าผมด้วยสายตาสั่นกลัว

"จะคุ้นๆหรือเปล่ากูไม่รู้!! จับมัน!!" รุ่นพี่คนนั้นสั่งลูกน้องของตัวเองทั้งสี่คน พวกนั้นก้าวเท้าเข้าใกล้เธอมากขึ้น

"กรี๊ดดดด!!!!!" เสียงกรี๊ดของเธอโครตแสบแก้วหูเลยครับ

"เกิดไรขึ้น!?" เพื่อนเธอหรือเปล่าไม่รู้วิ่งเข้ามาถามเธอ

"ฮึ่กๆ! อาวุธ! ช่วยด้วย!! คนพวกนั้น!!! อึ่ก ฮือออๆ~" เธอร้องไห้พร้อมกับซุกหน้าเข้ากับหน้าอกของผู้ชายคนนั้นและชี้นิ้วมาที่พวกรุ่นพี่พวกนั้น

"พวกมึง...ทำห่าไรเพื่อนกู!?" น้ำเสียงหงุดหงิดตะโกนถามมา

 

และแน่นอนว่าทันทีที่พวกรุ่นพี่พวกนั้นเห็นหน้าเพื่อนของเธอแบบจังๆก็ถอยหลังวิ่งหนีไปในทันที

 

"ไปแล้ว..." ผู้ชายคนนั้นบอกเธอคนนั้นไป

"ฮึ่กๆ!" เธอคนนั้นจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าอกนั่นมามอง

"เสร็จยังหล่ะ? จะได้กลับ" ผู้ชายคนนั้นคุยกับเธอ

"ยังไม่ได้แปรงฟันเลยอ่า~" อ่า...น่ารักจัง ตอนนี้มีดอกไม้ขึ้นเป็นกรอบตรงหน้าเธอเต็มเลยครับ

"อื้อๆ เสร็จเมื่อไหร่เรียกแล้วกัน" ผู้ชายคนนั้นพูดเพียงแค่นั้นก็เดินออกไป

 

ผู้หญิงคนนั้นก้มลงเก็บกระเป๋าของเธอเองและเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมเราสบตากันอยู่แป๊บนึง ผมก็หลบสายตาของเธอไปและขยับตัวเข้าไปในซอกหลืบนั่น

 

"สวัสดี!" น้ำเสียงสดใสเอ่ยกับผมมา

"เอ๊!? ย่ะ..อย่ามายุ่งกับผม...!" ผมบอกเธอไป

"นายชื่ออะไรหรอ?" เธอก็ยังไม่ไปไหนแถมยังถามผมมาอีก

"เธอควรจะแนะนำตัวเองก่อน"

"อ่า...ฉันชื่อว่าข้าวสวยอยู่มอสองห้องคิงหน่ะ" สวยสมชื่อจริงๆแถมเก่งอีกด้วย

"เตโช มอสองห้องสามัญชนชนชั้นที่หนึ่ง" ผมตอบเธอไป

"ว้าว! เก่งเหมือนกันนี่...! นานหรือยังหรอ?" เธอเอ่ยชมผมออกมาและถามผมมา

"อะไรนานหรือยัง?" ผมไม่เข้าใจจึงถามเธอกลับไป

"ถูกแกล้งแบบนี้นานหรือยังหรอ?" อ่า...

"ฮึ่กๆ! น่ะ..นานแล้วสิ ฮือออ~ ตั้งแต่มอหนึ่งแล้ว...ทำไมหล่ะ? ฮึ่ก ทำไมคนถึงไดัใจร้ายกันจัง ธรรมะพวกรุ่นพี่ไม่เคยได้เรียนหรอไง? ฮืออๆ~" ผมร้องไห้ตอบเธอไป

"เตโช..." เธอเรียกผมมาน้ำเสียงเศร้าๆ ก่อนที่เธอจะมานั่งตรงหน้าผม

"อ๊ะ!?" เธอเอานิ้วโป้งเรียวยาวของตัวเธอเองมาเกี่ยน้ำตาของผมออกอย่างไม่รังเกียจ

"เป็นเพื่อนกับข้าวแล้วจะไม่มีใครแกล้งเตโชได้...เชื่อข้าวนะ" เธอพูดมา ในตาใสซื่อนั่นไม่มีคำว่าโกหกอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว

"ฮึ่ก! จ่ะ..จริงๆหรอ?"

"อื้ม ข้าวสัญญา" เธอพูดมาพร้อมพยักหน้าขึ้นลง

 

@กลับมาที่เวลาปัจจุบัน

 

และหลังจากวันนั้นก็ไม่มีใครแกล้งผมจริงๆ ผมไม่ใช่เพื่อนในกลุ่มเธอแต่ผมอยู่ในสถานะของเพื่อนที่แอบคิดไม่ซื่อกับเธอแค่คนเดียว

 

"อื้ม...จริงสิ ขนาดผัวคนแรกของฉัน...ฉันยังจำไม่ได้เลย...เฮียน่านน้ำ" ทันทีที่เธอเอ่ยเรียกชื่อนั้นออกมา

"!!!" ดวงตาผมก็เบิกโพลงกว้างอีกครั้ง

 

อ่า...เจ็บอีกแล้ว ฮึ! จะกี่ครั้งๆผมก็เป็นได้แค่ตัวสำรองของเขาคนนั้นสินะ คำว่า...ขนาดผัวคนแรกของฉัน ฉันยังจำไม่ได้เลย นั่นก็แปลว่า...เธอเจอกับเขาแล้วและเธอก็คงจะตกเป็นของเขาคนนั้นอีกแล้วสินะ?

 

"หืม...?" ผมจับตัวเธอออกมามองหน้าผม

"ข้าว...มากับใคร?" ผมถามเธอไปเสียงเรียบ

"หืม? อ๋อ...เพื่อนหน่ะ! อยู่โน้นไง...!" ข้าวสวยพูดพร้อมกับชี้ไปที่โต๊ะของเพื่อนเธอ

 

ผมจึงมองไปที่โต๊ะนั่น...เอาจริง เพื่อนเธอผมก็ไม่ค่อยสนิทกับใครเลยนะนอกจากขิงอ่ะที่พอจะได้คุยกันบ้างแต่...ก็พอจะรู้จักบางคนผมจึงต้องหิ้วปีกคนร่างบางนี่ไปครับ

อ่า...ดูเหมือนว่าหน้าอกเธอจะใหญ่ขึ้นมากๆเลยนะครับ เฮ้ย! ผมก็จำได้ทุกอย่างที่เป็นเธอนั่นแหละ ไม่ได้จำแค่หน้าอกเธอหรอกนะเว้ย...!

 

"นี่แหละๆ โต๊ะฉัน...!" เธอพูดขึ้นมาพร้อมกับทุบมือลงบนโต๊ะของพวกเพื่อนเธอที่มีแต่ผู้ชายซ๊ะส่วนใหญ่นั่ง

"ข้าว!?" หืม? ผู้ชายคนนี้ที่วันนั้นก็อยู่ด้วย?

"อ่า...นี่หน่ะ!" ผมพูดพร้อมกับส่งตัวเธอไปนั่งที่โต๊ะ

"นาย...? เตโชใช่ไหม?" เพื่อนผู้ชายคนนั้นถามผมมา

"อื้ม!" ผมพยักหน้าตอบผู้ชายคนนั้นไป ถ้า...จำไม่ผิดน่าจะชื่อว่า

 

"ฮึ่กๆ! ปล่อยกูกัสโซ่! กูจะฆ่ามัน" กัสโซ่หล่ะมั้ง

 

"อ่า...ตอนนี้ฉันทำงานอยู่หน่ะ ไปทำงานก่อนนะ หืม?"

 

หมับ! มือผมถูกจับโดยข้าวสวยเธอปรือตามามองหน้าผม

 

"ขอไลน์หน่อยดิ่...เบอร์ด้วย เฟสด้วย" เธอพูดสิ่งที่ตัวเองต้องการออกมา

"เอ่อ...โทรศัพท์?" ผมถามหาโทรศัพท์ที่จะเป็นสื่อของของที่เธอขอผมมา

"เอามาให้ฉันก่อนก็ได้! พรุ่งนี้มันตื่นมาเดี๋ยวฉันค่อยให้มันเอง!" กัสโซ่พูดขึ้นมา พร้อมกับยื่นโทรศัพท์ของตัวเองมาให้ผม

"อื้ม เอางั้นก็ได้" ผมตอบรับกัสโซ่ไปและก็รับโทรศัพท์ของกัสโซ่มาเข้าโน๊ตและพิมพ์ไอดีไลน์,เฟสบุ๊คและก็...เบอร์โทรไปครับ เสร็จผมก็ไปทำงานของผมต่อ

 

เวลาต่อมา เวลา00:35น.

 

อ่า...ในที่สุดก็ปิดร้านสักที

 

"นี่! นาย!!!" พี่เจ้าของร้านผู้ชายเรียกผมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงดังตกใจอะไรบางอย่าง

"ครับ?" ผมหันหน้าไปขานรับ

"นายช่วยขึ้นไปหยิบของที่ห้องนอนชั้นสี่ให้พี่หน่อยสิ!" ห๊ะ!? ทำไมไม่ไปเองว๊ะ!?

"ท่ะ..ทำไมพี่ไม่ขึ้นไปเองหล่ะครับ ชั้นนั้นมันชั้นส่วนตัวของพี่ไม่ใช่หรอครับ?" ผมจึงถามไปเสียงสั่นๆ

"แค่ไปหยิบมันจะตายห่าไงว๊ะ!?" เอาจริงก็ไม่ตายแต่กูขี้เกียจไง

"ผมแค่ถาม...เองครับ" ผมพูดไป

"พอดีว่า...พี่ลืมของไว้อ่ะไปเอามาให้ทีนะ! อ่ะนี่ค่าเดินขึ้นไป!" พี่เจ้าของร้านพูดขึ้นมา ก่อนที่จะยื่นเงินมาให้ผมแบงค์พันสองใบครับ

"งั้น...หยิบอะไรครับ?" เงินไม่ถึงกูไม่ขึ้นไปให้จริงๆอ่ะ

 

@ชั้น4

 

เมื่อเดินขึ้นมาถึงชั้นสี่แล้ว พี่เขาบอกว่า...ให้เดินไปทางซ้ายมือจะเห็นห้องๆหนึ่งและก็เปิดประตูเข้าไปหยิบกล้องออกมา

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ ผมจึงเปิดประตูเข้าไปในห้องห้องหนึ่งนั้นที่มีอยู่แค่ห้องเดียวทันทีที่ผมเข้ามาในห้องนี้สิ่งแรกที่ผมเห็นเลยคือกล้องที่กำลังถ่ายวิดีโออยู่ครับ

หืม? และมึงจะถ่ายไว้ทำเหี้ยอะไรว๊ะ!?

ผมไม่เคยด่าเฮียใหญ่แบบนี้เลยนะเว้ย...! คงเพราะเฮียเขามีความเป็นผู้ใหญ่พอหล่ะมั้ง...ถึงแม้ว่าเฮียเขาจะพูดกูมึงก็เถอะแต่...ยังไงเฮียแกก็เป็นคนที่ผมเคารพอ่ะ

 

"อื้อออ~" หืม? เสียงไรว๊ะ?

"....." ผมถอยหลังออกมาเงียบๆและก็คลำมือหาสวิตไฟไปครับ

 

ปึ่ก! จนผมเจอและเปิดมันขึ้นไป ทำให้ไฟในห้องเปิดสว่าง อ่า...เชี้ยนี่มันห้องนอนนี่หว่า...?

 

"หืม?" ก่ะ..ก็ไม่มีใครนี่หว่า...ผมจึงหันหลังเตรียมตัวจะเดินออกไป

"อื้อออ~ ช่ะ..ช่วยด้วย..." เสียงคนจริงๆหรอว๊ะ!?

"ห๊ะ!?" ผมจึงหันหลังกลับเข้าไปดู ก่อนที่จะค่อยๆเดินเข้าไปดูที่ข้างเตียงนอนฝั่งใน

"เห้ย!?" และก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจในทันทีที่ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนอนแก้ผ้า ผมจึงเอามือขึ้นมาปิดตาและก็มองผ่านง่ามนิ้วมือแค่มองตรงหน้าเธอ

"ค่ะ..คุณครับ มีสติ....อ๊ะ!" ผมใช้มือข้างหนึ่งลงไปหวังจะตบหน้าเธอและเรียกเธอไปแต่...ยังไม่ทันที่จะได้พูดจบประโยคก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจอีกครั้งนึงเมื่อ...

 

หมับ! คุณคนนั้นเธอดึงมือผม

ตุ่บ~ ลงไปนอนที่พื้นและเธอก็ขึ้นคร่อมร่างผมทันที

 

"ค่ะ..คุณครับ!? จ่ะ..จะทำอะไร!?" ผมถามออกไปน้ำเสียงตื่นตระหนกตกใจ

"ร้อนไม่ไหว! ช่วยทีนะ!" เธอพูดขึ้นมาก่อนที่จะ...

 

หมับ! จับมือผมไปวางไว้ที่หน้าอกของตัวเธอเองและก็...จับมือผมไปขย้ำด้วย

 

"อ๊ากกกกกก...!! ปล่อยผม...!! ปล่อยผมนะเว้ย...!!" ผู้หญิงห่าไรแรงโครตเยอะเลยว่ะ ผมพยายามจะถดตัวหนีเธอแต่เธอก็ทิ้งตัวนอนลงมาบนตัวผม

"อ๊ากกกก!! กรี๊ดดดด!! ปล่อย!! ปล่อยผมนะ!! ผู้หญิงโรคจ่ะ...อ๊ะ! อื้มมมม~" ใช่ครับ! ผู้ชายอย่างผมก็กรี๊ดเป็นนะเว้ยแต่ก็ได้แค่นั้น

 

เมื่อเจ้าของร่างบางสวยนั่นก้มหน้าลงมากระแทรกจูบปากผมจนผมต้องเผยอปากขึ้นด้วยความเจ็บปวดและเธอก็ส่งลิ้นบางๆของเธอเข้ามาไล่ต้อนลิ้นหนาสากของผมด้วยความหื่นกระหาย

 

"อ่า...หวานจังเลย..." เธอปล่อยปากออกมาพูด

"ปล่อยผมนะ...! กรี๊ดดดดด!! ไม่!! ไม่เอานะคุณ ฮึ่ก! ผมข่ะ....อ๊ากกกกก" ยกมือไหว้กำลังจะพูดขอร้องเธอไปแต่ก็ต้องร้องเสียงหลงออกมาทันที

 

เนื่องจากโดนจูบกระชากวิญญาณของเธอไปผมเลยหมดแรงจะขัดขืนแต่...ผู้หญิงคนนี้กลับไม่ฟังที่ผมพูดเลยผมจึงถูกเธอ...

แคว้กกกก!!! กระชากเสื้อผมจนกระดุมมันขาดออกมาหมด

 

"อ่า...น่ากินชะมัด...!" ยัยผู้หญิงหื่นนั่นพูดมา

"ไม่นะ!! กรี๊ดดดด!!! อ๊ากกกก!!!" ครั้งแรกของผมที่ผมจะเก็บไว้ให้ผู้หญิงที่ผมรักจะมาเสียให้กับ...ผู้หญิงหื่นแถมแรงอย่างกับผู้ชายคนนี้ไม่ได้นะเว้ย...!!

 

หลายชั่วโมงผ่านไป

 

ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! ตัวตนของผมถูกผู้หญิงร่างบางแถมร่างกายสวยงามนี่กลืนกินเข้าไปผ่านทางช่องทางรักของเธอตอนที่มันเข้าไปนั้นผมรู้สึกได้ถึงความคับแน่นจนรู้สึกได้ว่า...เธอเองน่าจะผ่านผู้ชายมานานมากแล้ว

ผู้หญิงร่างสวยงามกำลังเคลื่อนย้ายตัวขย่มอยู่บนตัวของผมเองมีบางครั้งที่เธอโยกขึ้นโยกลงจนผมรู้สึกถึงความเสียวซ่าน

เธอใช้มือบางทั้งสองข้างรวบผมตัวเองไปด้านหลังพร้อมกับจับมือผมขึ้นไปขย้ำเต้าอวบใหญ่กว่ามือผมของเธอ

 

"อ๊าา...ร่ะ..เร่งหน่อยครับ...อ๊าส์...อ่าส์...!" ผมครางบอกเธอไปเสียงหลง

"อื้ออ~ อ๊าา อ๊ะะ อ๊ะ! อั๊ย..อ๊ายยย! นายก็ช่วยกันหน่อยสิ...อ๊ะ! อึ๊! อึ่! อึ๊"

"ย่ะ..อ๊าส์...อ่าา อ๊ะ! อ๊ะ!...ยังไงครับ?" ผมถามเธอไป

"ด่ะ..เด้ง อั๊ย! อ๊ายย~ ส่ะ..สวนขึ้นมาสิ! อ๊าา~ อึ่! อึ๊! อึ๊! อึ่!" เธอบอกผมมา

 

ผมใช้มือหนาสากของตัวผมเองค่อยๆเลื่อนลงไปจับเอวคอดกริ่วของเธอและก็ดูจังหวะที่เธอกลืนตัวตนของผมลงไป

ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ผมเริ่มจับจังหวะของเธอได้และก็เด้งตัวตนของผมกระแทรกขึ้นไปตอนที่เธอกำลังลงมาอีกสี่ถึงห้าทีช่องทางรักของเธอก็เอ่อ...ตอดตัวตนของผมถี่มากขึ้นไปอีกตอนนี้เธอจึงล่อนสะโพกของตัวเองไปทั้งๆที่ช่องทางรักของเธอกำลังกลืนกินตัวตนของผมอยู่เธอจนผมรู้สึกเหมือนจะเสร็จอีกรอบ

 

"ม่ะ..ไม่ไหวแล้วครับ...!! อ๊าคคคคค!! ซี๊ดดดด!!" 

"อ๊ายยยย!!! ซี๊ดดดดด!" ผมเสร็จรอบที่สี่และเธอเสร็จรอบที่สามและทั้งสามรอบของเธอเธอเสร็จพร้อมผม

 

ตุ่บ~ และเธอก็ล้มตัวนอนลงบนอกแกร่งของผม พร้อมกับใช้ลิ้นบางๆนั่นเลียตามซอกคอของผมขึ้นมาจนถึงริมฝีปากของผม และเธอก็สบตากับผม อ่า...ตาสวยคมกลมโตชิบหาย

 

"ฮึ่ก! ค่ะ..คุณข่มขืนผม...ฮึ่กๆ! ท่ะ..ทำไม?" ผมถามเธอไปพร้อมน้ำตาไหลอาบแก้ม

"หืม? ข่มขืนทั้งๆที่นายก็เสร็จหน่ะนะ...? ฉันคนแรกหรอไง?" เธอถามผมมา

"ฮึ่กๆ อื้มๆ ฮึ่กๆ!" ผมพยักหน้าตอบเธอไปพร้อมเอามือขึ้นมาเช็ดน้ำตา

"อ่า...ไม่ต้องห่วงหรอกนะ เดี๋ยวฉันจะรับผิดชอบนายแน่นอน...อ่า...แต่ว่า...ตอนนี้ฉันร้อนขึ้นมาอีกแล้ว...งั้นขออีกรอบนะ?"

"ฮึ่กๆ ไม่!! ไม่เอาแล้ว!! ผมไม่ยอมแล้ว!! อ๊ากกกก!! กรี๊ดดดด!....อ๊ะ อื้มมมม~" และผมก็ถูกเธอกินอีกหลายๆรอบจนผมสลบไป

 

หมดแล้ว...ครั้งแรกของผมไปหมดแล้ว ผมไม่คิดไม่ฝันเลยว่า...ผมจะต้องมาเสียมันให้กับผู้หญิงหื่นหิวเซ็กส์แบบเธอ...ทั้งๆที่ยังไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยรู้จักชื่อกันเลยเนี้ยนะ...! ไอ้เตโช...ไอ้ผู้ชายใจง่าย...!

 

End ep.14

.

.

.

.

.

{Spoil next episode}

 

"อย่าเสือกลืมจุดยืนของตัวเอง...ว่าอยู่ในฐานะอะไร...!"

"อยู่ในฐานะอะไรหล่ะว๊ะ!?"

 

{To be continue...}

 

ข้าวสวยตอนนี้ก็ถูกอิเฮียจับกินอีกแล้ว...อิเฮียมันหื่นนะคะ...หื่นแบบว่า หึงหื่น หวงหื่น รักหื่น คิดถึงหื่น โกรธหื่น โมโหหื่นบอกแล้วไงว่าพระเอกเรื่องนี้มันหื่นเงียบ...มันจะมีอย่างงี้เข้ามาเกือบทุกตอนเลยอ่ะ เอาจริงนะ

.....

 

แต่...ตอนนี้เขาก็ได้เจอกันแล้วนะคะ ระหว่างข้าวสวยกับเตโช คนมันจะเจอกันยังไงมันก็ต้องได้เจอกันนะ

.....

 

สงสารเตโชถูกผู้หญิงหื่นที่ไหนก็ไม่รู้เปิดซิง ไรท์ชอบอ่ะผู้ชายกรี๊ดเก่งมันน่ารักดีนะ 55555 เช่น พี่ฟรอยด์ i can see you voice อะไรงี้ ไม่รู้เขียนถูกหรือเปล่านะ

.....

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจค่ะ

ผิดพลาดตรงไหนขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว