ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เด็กเสี่ยEp.20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 08:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กเสี่ยEp.20
แบบอักษร

#เด็กเสี่ย

 

มังกรxเจต ดินxเกรท

 

Ep.20

 

"ไอ้บ้ากูไม่สั่ง"

้เกรทมุ่ยหน้าด้วยความไม่พอใจพลางใช้มือผลักไหล่หนาออกห่าง

ร่างบางรีบลุกขึ้นยืน

เพราะเมื่อครู่นี้เขาดันเห็นใบหน้าของเจตซ้อนทับกับไอ้ดำนี่เสียได้

 

ไม่อยากจะเผลอไขว้เขวกับคำพูด

แบบนั้น คำพูดที่อาจจะแตกต่างกับเจตอยู่บ้างแต่มันก็แฝงไปด้วยความอบอุ่น

 

"ดูทำท่าทางเข้าคุณอุส่าห์ช่วย"

 

"กูไม่ได้ขอ"

 

"ปากเหรอนั่นรู้งี้ปล่อยให

้โดนข่มขืนซะก็ดี"

 

"ไอ้ดำ!ไอ้หมีควาย!ฮึ่ยย"

คนตัวเล็กชี้นิ้วใส่ดินก่อนจะสะบัดหน้าหนีเดินจ้ำอ้าวออกห่างไม่คิดจะเหลียวมามองดินเสียด้วยซ้ำ

ปล่อยให้เจ้าตัวยืนเกาหัวอย่าง งงๆ

 

"เออจะขอบคุณสักคำก็ไม่มี"

 

"ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ"

 

---------------------------------------------------------------------------------------------

 

เอาจริงดิ...!

 

คุณมังกรเขาชอบผมจริงเหรอ

 

คุณมังกรนี่อ่ะนะ!?

 

"มองไรอยากนั่งตักกูเหรอ?"

ใบหน้าหล่อยิ้มมุมปากพลางตบตักของตนในขณะที่เขากำลังจะนั่งอยู่ฝั่งคนขับเนื่องจากดินขอตัวกลับก่อนคุณมังกรเลยต้องขับรถเอง

ผมรีบถอยตัวติดประตูรถอย่างไว

ทำเอาคนด้านข้างหลุดขำพรืดออกมา

 

"มึงนี่น่ารักดีนะ"

 

"............."

 

"เป็นอะไรเงียบเชียว?"

 

"ก ก็คุณบอกว่าชอบผม"

ผมขยับตัวนั่งตรงเอามือขยำขากางเกงตัวเองมานั่งคิดก็นึกเขินขึ้นมาแปลกๆ

 

"ก็ใช่ชอบ อยากได้มึงเป็นเมียจริงๆไม่อยากได้เด็กขัดดอกไง"เขายื่นหน้ามาไกล้ๆผมจนปลายจมูกสัมผัสกัน

ใบหน้าผมกำลังเห่อร้อนขึ้นมาแบบอัตโนมัติ

ผมเบือนหน้าเอานิ้วชี้ทั้งสองมาจิ้มๆกันเองแก้เขิน

"แต่วิธีบอกชอบของคุณมันแปลกๆอะ"

 

"ยังไง?"

 

"เถื่อน..ไม่โรแมนติกเลย"ผมพูดเบาๆแต่เสียงมันก็สามารถส่งไปถึงเขาอยู่ดีเพราะในรถมันเงียบมีเพียงแค่เสียงแอร์มือหนาเอื้อมมือจับที่แก้มผมดวงตาของพวกเราเริ่มสบตากันราวกับเวลาจะหยุดอยู่ตรงนั้น

 

"เจต พี่ชอบเจต เป็นแฟนพี่นะ"

 

 

ปัง...!

 

"โอ้ยย!!เจตก้มหัวลง"

คุณมังกรรีบดันตัวผมออกห่างเมื่อมีเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นมาแทรกความโรแมนติก

คุณมังกรเอามือจับหัวไหล่ตัวเองที่มีเลือดไหลโชก

นั่นมัน กระสุนปืน!

 

"คุณมังกรคุณเป็นยังไงบ้าง!!"

ผมรีบฉีกเสื้อของตัวนำมาพันแขนเขาเพื่อห้ามเลือด

 

ปัง!

 

เพล้งงง!

 

"หวาา!"กระจกประตูรถแตกละเอียดเมื่อมีชายในชุดหมวกกันน็อคสีดำสนิทยิงปืนซ้ำเข้ามาคุณมังกรคว้าตัวผมแล้วให้ผมหมอบลงในขณะที่อีกมือพยามจะสตาร์ทรถขับหลบหนี

 

"กูไม่เป็นไรมึงนั่งดีๆไอ้บ้านั่นมัน

กำลังตามพวกเรา"

 

"คะ ครับ "ผมหลับตาปี๋เกาะหน้าคอนโซลแน่นเมื่อเขาเร่งสปีดรถเพื่อหนีชายปริศนาในขณะรถมอไซด์ยังคงไล่ตามรัวยิงปืนใส่รถพวกเราไม่ยั้ง

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

"แม่งเอ้ย....!!"

 

เอี้ยดดดดดด.......

 

รถของคุณมังกรโดนยิงยางจนแตกหมุนเคว้งกลางถนนเขาพยามจะบังคับรถไม่ให้ออกนอกเส้นทาง

ใบหน้าหล่อเบ้หน้าอย่างเจ็บปวดเมื่อเลือดที่หัวไหล่ไหลไม่ยอมหยุดจนตอนนี้หน้าของเขานั้นซีดไปหมดจากการเสียเลือด

 

เอี้ยดดด....!

"คุณมังกร!ข้างหน้า!"ผมร้องเสียงหลงเมื่อรถจะพุ่งชนเข้าเขตกั้นด้านข้างถนนผมเอื้อมมือพยามจะช่วยเขาบังคับรถทว่ามันไม่ทันเสียแล้ว...

 

กึง...!

 

กึง!!

 

โครมมมม!!

 

รถพวกเรากลิ้งลงจากเหวเพราะวิ่งทะลุเขตกั้นออกมา

โชคยังดีที่เนินไม่สูงมากและเป็นทางตรงแต่ก็จัดว่าอันตรายอยู่ดี

 

"คุณมังกร..คุณ..."ผมรีบปลดเข็มขัดนิรภัยหันไปเรียกอีกคนที่อยู่ด้านข้างตอนนี้เขาสลบไปเสียแล้วแถมหัวยังกระแทกกับพวงมาลัยนอนแน่นิ่งอยู่แบบนั้น

 

ผมแกะเข็มขัดนิรภัยบนตัวเขาเอาตัวเองออกจากรถก่อน

พยามจะลากร่างกายที่หนักอึ้งของคุณมังกรออกมาจากซากรถ

 

"แฮ่ก. ...คุณมังกรตื่นสิครับ"

เมื่อลากได้สำเร็จผมใช้มือตบหน้าเขาเพื่อเรียกสติแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าเขาจะฟื้น...หัวใจผมแทบหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม

ผมรีบเช็คชีพจรและเอามือแตะเพื่อดูลมหายใจ

 

ยังหายใจอยู่...

เขายังไม่ตาย

 

"ฮึก...!"

ผมปาดน้ำตาทิ้งพยุงร่างอีกฝ่ายแต่ด้วยขนาดตัวที่ต่างกันบวกกับผมไม่ค่อยมีแรงทำให้แบกเขาไม่ไหวเลยต้องจำใจลากเขามาทั้งแบบนั้น...

 

อย่างน้อยๆผมควรหาที่ปลอดภัยหลบเสียก่อนไหนจะต้องทำแผลให้เขาอีกด้วยไม่งั้นแผลจะติดเชื้อ..

 

 

 

ผมลากคุณมังกรมาหลบอยู่

ู่ในถ้ำ(?)เล็กๆเขายังคงนอนนิ่งไม่

ยอมฟื้นขึ้นมา

แต่ก็ถือว่าน่าจะดีผมจะได้ผ่าเอากระสุนออก

"มีมีดไหมเนี่ย..."ผมคลำตามตัวคุนมังกรหาอุปกรณ์ที่ต้องการและมันก็ได้ตามที่ผมคิดคนอย่างมังกรมีหรือจะไม่พกมีด...แถมยังมีทั้งไฟแช็กและปืนที่เหน็บไว้ด้านหลัง

ครบ...ทำไมตอนนั้นไม่ชักออกมายิงสู้ล่ะคงเพราะกระทันหันตอนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม

 

นึกแล้วก็โมโหนานๆทีคนเถื่อนเขา

จะมีความโรแมนซ์สักที

ที้ผ่านมามีแต่ชวน......เฮ้อ....

 

"ขอโทษนะครับ"ผมยกมือไหว้เขาทั้งที่ยังหลับเอาปลายมีดลนไฟเพื่อฆ่าเชื้อก่อนจะจัดการงัดหัวกระสุนเม็ดนั้นออกมา

 

แกร็ก...

 

ผมรีบนำใบเบญจมาสที่หาได้ตามแถวนี้เคี้ยวใส่ปาก

คายออกแปะลงบนแผลเขาเพื่อห้ามเลือด คิดไม่ผิดนะที่เลือกเรียนหมออย่างน้อยผมก็พอมีประโยนช์บ้าง..

 

1ชั่วโมงต่อมา

 

"อึกซี้ดดด...."

 

"คุณอย่าเพิ่งลุก"ผมรีบลุกดันตัวเขาให้ลงไปนอนเช่นเดิมตอนนี้ก็มืดมากแล้วด้วยยุงก็เริ่มมา...

 

"นี่กูสลบไป?"เขาถามพร้อม

กับทิ้งตัวลงนอนมือเขาแตะดูตามแขนเเละหัวที่ผมอุส่าห์สละเสื้อตัวเองมาพันให้เชียวนะดูดิตอนนี้เสื้อกลายเป็นเอวลอยไปแล้ว

"ครับคุณสลบไปสักพักแล้วน้ำไหมผมไปหาแถวลำธารมาให้"ผมยื่นน้ำที่ใส่ขวดให้คือป่านี่มีแต่ขยะและขวดน้ำเต็มไปหมดคงจะมีแต่พวกมักง่าย...แต่ท่าไม่มีคนทิ้งผมก็ไม่รู้นะจะเอาอะไรใส่น้ำ

 

"อ่า...ขอบใจ"

 

"คุณมังกรนี่โทรศัพย์คุณพอจะโทรพอให้ใครมาช่วยได้ไหม?ของผมมันดันพังไปแล้ว"ผมล้วงโทรศัพยเ์ขาออกจากกระเป๋ากางผมส่งใส่มือเจ้าของเครื่อง

 

"แล้วทำไมตั้งนานมึงไม่โทรไปล่ะ"

"ก็คุณล็อคหน้าจอผมไม่รู้รหัสผ่าน"

ถ้ารู้คงโทรไปนานแล้วไม่รอให้คุณตื่นหรอกครับ

 

".........เออกูผิดเองไว้พรุ่งนี้ล่ะกันมืดแล้ว"

ผมพยักหน้ารับรู้ก่อนจะหันไปนั่งผิงไฟแก้หนาวแบบเดิม

 

"มึงเป็นอะไรมากรึปล่าว"

 

"แค่แผลถลอกตามตัวอย่างอื่นก็

โอเคครับ"

 

"เหรอ..ดีแล้วล่ะที่มึงปลอดภัย"

 

ความเงียบเข้ามาครอบงำหลังจากที่จบคำพูดของเขา

ผมเองก็รู้สึกดีใจนะ

 

ที่คุณนั้นก็ปลอดภัย...

 

"มึงบรรยากาศเป็นใจดีว่ะ"

 

"????"ผมหรี่ตามองเขาที่ส่งสายตากรุ้มกริ่มคือป่วยอยู่ไม่ใช่เหรอยังจะส่งสายตาเจ้าชู้ได้อีกเนอะ

 

"เจต...."

 

"ครับ"

 

"เ_็ดกันไหม?"

 

#####

ความคิดเห็น