facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #วันซวย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 986

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2563 01:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#วันซวย
แบบอักษร

นักรบ talk  

 

ได้ตายสิ วันนี้วันอะไรวะเนี้ยมีแต่เรื่องให้ปวดหัว  กำลังจะเดินกลับแต่ดันเจอคู่อริอีก แถมยังได้ภาระเพิ่มมาอีก ก็ยัยรุ่นพี่จอมบ้านี่ละสิ น่าจะทิ้งให้พวกมันกระทืบจริงๆ

 

   "นี่นาย จะลากฉันทำซากทำไมเนี้ย"

 

   "จะรอให้พวกมันกระทืบก่อนหรือไง"

 

    "มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย"

 

เกี่ยวเต็มๆๆเลยละ

 

 "เกี่ยวสิ ถ้าเธอไม่ยืนเกะกะฉันก็วิ่งหนี้พวกมันรอดแล้ว เพราะเธอคนเดียว ยัยตัวซวย" อยากจะบ้าตาย

 

"นายว่าใครตัวซวย ห๊ะ!"

 

"ก็เห็นอยู่ว่ามีกันแค่สองคน แล้วให้ว่าหมาตัวไหนละ"

 

"นายก็ตัวซวยเหมือนกันนั้นแหละ ฉันอยู่ของฉันดีๆ แล้วทำไมต้องมาวิ่งให้เหนื่อยด้วยก็ไม่รู้ เข้าใจไหมฉันอยากอยู่แบบสงบ"

 

"พวกมันมาแล้วหาที่ซ่อนก่อนเร็ว"

 

 "เดี๋ยวสิ"

 

ตอนนี้พวกเราแอบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ที่พอเป็นที่แอบได้

 

"เห้ย มันหายไปไหนแล้ววะ"

 

" เห็นมันเอาผู้หญิงมาด้วยคงไปไหนได้ไม่ไกลหรอก หาให้เจอ"

 

จะทำยังไงดีวะถ้ามาคนเดียว ป่านี้คงต่อยพวกมันให้สิ้นซาก โดนรุมจะไม่เป็นไร แต่..

 

"นี่นายจะมากอดทำไมเนี้ย"

 

"ชู่ เงียบๆสิเดี๋ยวมันก็ได้ยินหรอก"

 

"นายก็ปล่อยฉันก่อนสิ"

 

"น่ารำคาญวะ"จากนั้นผมก็เอามือปิดปากไว้ จะได้หุบปาก

 

"อื้อๆๆอ่อย อ้าน(ปล่อยฉัน)" ยังดิ้นอยู่ได้

 

"เฮ้ยเหมือนได้ยินเสียงอะไรอยู่ตรงนั้น"

 

ชิบ*** ซวยแล้วไงพวกมันได้ยินเสียงแล้ว

 

เอาไงดีวะไอ้นักรบ คิดสิคิด

 

"รออยู่ตรงนี้ ห้ามไปไหน"

 

  "แล้วนายจะไปไหน" ถามอยู่นั่นแหละ

 

 "เดี๋ยวจะกลับมา"

 

 "อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวนะ ไอ้เด็กบ้า"

 

 "เออ" แล้วผมก็เดินไปหาพวกมัน วัดกันเลยดีกว่า ว่าใครมันแน่กว่ากัน ไม่อย่างนั้นอย่าเรียกกูว่านักรบแล้วกัน

 

"กว่าจะโผล่หัวมาได้นะมึง"

 

 "ก็ยังดีกว่าพวกหมาหมู่ละวะ"ผมพูด

 

"ปากดีเก็บปากไว้แดกข้าวเถอะมึง"

 

"แน่จริงมึงมาเดี่ยวๆกับกูไหมล่ะอย่ารุมสิว่าพวกหมาหมู่"

 

 "เฮ้ยจัดการมันให้มันได้นอนหยอดข้าวต้มที่โรงพยาบาลเลย"

 

"มาสิวะ"

 

พลั่ก!!! ตุ๊บๆๆ !!! ตั๊บๆๆ !!อั๊กๆ

 

"อ๊ากก!!!"พวกนักเลงค่อยปลิวลงพื้นไปทีละคน พวกนี้มันแค่นักเลงกระจอกๆฝีมือมีแค่นี้

 

"นาย"ยัยบ้าเอย

 

"ระวังข้างหลัง"อะไรนะ

 

เพล้ง!

 

"กรี๊ดๆๆๆ"

 

นี่มันเล่นทีเผลอนี่หว่า มีแผลอีกแล้วกู เล่นอะไรไม่เล่นมาเล่นขวดแก้วได้

 

พลั๊ก!! เพล้ง!

 

"อ๊ากๆๆ!!"

 

"ทีหลังอย่าเล่นทีเผลอไม่ชอบ ถ้าอยากฟาด ฟาดกันซึ่งๆหน้าดิวะ"

 

"เห้ย!หยุดนะ"ชิบ***พ่อมาวิ่งสิ รอไร

 

"มานี่"ผมลากยัยจอมจุ้นมาด้วย

 

"ว้ายๆ"

 

เนย talk

 

"แล้วนายจะวิ่งอีกทำไมเนี่ย ตำรวจก็มาแล้วนะ"ฉันพูด

 

"จะรอพ่อจับก่อนหรอ เดี๋ยวต้องปากคำถามนู่นถามนี่อะไรยุ่งยาก"

 

"แล้วแต่นายเถอะ"ฉันพูดอย่างนั้นแต่ตาของฉันดันไปเห็นแผลที่หัว เลือดไหลออกมาไม่หยุดเลย 

 

"เอ่อ แผลนายที่หัว"

 

"แค่นี้ไม่ตายหรอก เคยโดนกว่านี้เยอะ"

 

"แต่นายควรทำแผลก่อนนะ เดี๋ยวเลือดก็ไหลหมดตัวตายกันพอดี"

 

"เป็นห่วงฉันหรอ พูดมากได้"

 

"ใครบ้าจะไปห่วงคนอย่างนาย เดี๋ยวนายตายขึ้นมา ฉันนี่แหละซวย"พูดอะไรไม่คิด

 

"อย่างน้อยนายควรไปโรงพยาบาล"

 

"ไม่ไป เดี๋ยวไปทำแผลเองก็ได้"

 

"นายทำเป็นหรอ"คนอย่างนายจะทำเป็น

 

"ก็แค่ล้างแผล ทายาใช้ผ้าก็อตพันแผลแค่นี้ก็จบ"ง่ายดีเนอะ

 

"แต่แผลนายมันต้องเย็บ ถ้าทำอย่างนั้นตายกันพอดี"

 

"เธอพูดเหมือนทำเป็นอย่างนั้นแหละ"

 

"ฉันเรียนหมอเรื่องแค่นี้ทำไมจะไม่รู้"ให้ตายเถอะ อยากจะบ้าตายจริงๆเลย

 

"•_•"เงียบ

 

"เดี๋ยวฉันทำแผลให้"

 

"เธอเรียนแพทย์หรอ"

 

"เออ"

 

"อ่าวหรอ"อะไรของเขาอีก

 

"อะไรของนาย"

 

"ก็ไม่คิดว่าหน้าตาอย่างเธอจะเรียนหมอ555"หน๊อยแน่

 

เพลีย ฉันตบเข้าไปที่แผลอย่างจัง

 

"โอ้ยยัยบ้าตบมาทำไมเนี้ยเจ็บนะเว้ย"

 

"สมควร แล้วห้องนายมีอุปกรณ์ทำแผลไหม"

 

"ไม่มี"

 

"แล้วปกตินายมีแผลที่ตัวนายทำแผลที่ไหน"

 

"บ้านไอดิน"สงสัยจะเป็นเพื่อนเขา

 

"งั้นไปบ้านฉันก่อนแล้วกัน บ้านฉันมีอุปกรณ์ทำแผลอยู่"

 

หวังว่าเขาคงไม่ไปรื้อของขโมยของบ้านฉันหรอกนะ คิดถูกหรือคิดผิดวะเนี้ย

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น