facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #เจอกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 05:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#เจอกัน
แบบอักษร

มหา'ลัยแห่งหนึ่ง

 

     "มึงจะอ่านหนังอีกนานไหม มึงคือกูหิว"

 

เสียงพูดที่ดังออก เป็นเพื่อนฉันเอง ชื่อ แจน เรารู้จักมาตั้งแต่มัธยมตอนปลายจนตอนนี้ ฉันสนิทกับมันมากที่สุด เพราะฉันมีเพื่อนคือ แจนคนเดียว ฉันไม่ค่อยสนิทกับใครสักเท่าไร

 

        "แล้วทำไมมึงไม่ไปก่อน"

 

        "ก็กูไม่มีใครไปเป็นเพื่อนอะ นะเนยน้า   ไปเป็นเพื่อนแจนหน่อย"

 

           "เห้อ😑 ก็ได้"

 

         "เย้ๆ😀เร็วๆเดี๋ยวโรงอาหารคนเยอะ"

 

 

 โรงอาหารใต้ตึกคณะ

 

         "เห็นไหมคนเยอะเลย เพราะเนยช้า"

 

         "มันก็คนเยอะทุกวันอยู่แล้ว"

 

          "งั้นมึงหาที่นั่ง เดี๋ยวแจนสุดสวยซื้อข้าวให้ เอาอะไร"

 

          "ข้าวมันไก่ น้ำชาเขียว"

 

          "ดื่มแต่น้ำชาเขียว ไม่เบื่อหรือไง"

 

          "ซื้อมาเถอะน่า ถามเยอะจริงๆ"

 

           "ค่าๆคุณหญิง"แล้วแจนก็เดินไป

 

แล้วฉันต้องมาเดินหาโต๊ะที่ว่างๆอยู่ คนเยอะจังวุ่นวายจริงๆฉันเกลียดความวุ่นวาย เจอที่นั่งแล้ว  มันว่างอยู่ แต่ว่า...

 

        "โทษที พอดีผมจะจองโต๊ะนี้"เสียงผู้ชายคนหนึ่ง น่าตาก็ดี แต่ทำไมไม่มีมารยาทแย่จัง

 

          "ก็ไม่ได้มีชื่อติดอยู่นี่"

 

          "แต่ตรงนี้เป็นที่ประจำของผม"

 

        "โต๊ะเป็นของใช้ส่วนรวมของมหา'ลัย มีสิทธิ์ใช้ทุกคน ไม่ใช่ของนายคนเดียว"

 

          "นี่อยากมีเรื่องกับผมหรอ ห๊ะ!" เสียงของเขาเริ่มดัง ทำให้คนแถวนี้เริ่มมองมาทางเราสองคน ให้ตายสิต้องมาเถียงกับใครก็ไม่รู้

 

               "ไอรบ มีเรื่องอะไรวะ"มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาอีกสัก2-3 สงสัยจะเป็นเพื่อนของนายนี่ แถมชื่อรบอะไรเนี้ยแหละ

 

              "ก็ยัยนี่จะมานั่งโต๊ะนี้"

 

            "ก็ฉันมานั่งก่อน คนมาทีหลังอย่างนายก็ไปหาเอาเองสิ" ฉันบอกอย่างนี้

 

                 "นี่เธอ!"

 

                 "เนย มีเรื่องอะไรกันหรอ"แจนเดินเข้ามาพอดี

 

                "ก็คนพวกนี้มาแย่งที่ ทั้งที่ฉันมานั่งก่อน เป็นผู้ชายประสาอะไรมาหาเรื่องผู้หญิง"

 

              " นี่มันรุ่นน้อง ที่เรียนวิศวกรรมนี่"

 

              " แจนรู้จักด้วยหรอ"

 

              "ก็ไม่เชิง เห็นในเว็บมหา'ลัยอะ"

 

              "เอ่อ พวกผมก็ขอโทษแทนไอรบด้วยนะครับรุ่นพี่"เสียงผู้ชายหนึ่งในนั้นเอยขึ้น

 

              "อ้อ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่หาที่นั่งใหม่ก็ได้ คนเริ่มทยอยออกกันแล้ว ไปกันเถอะเนย"

 

            "ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวพวกผมหากันเอง เชิญตามสบายเลยครับ ไปพวกมึงแดกข้าว เสียงเวลาจริงๆ เพราะมึงไอนักรบ"

 

            "เพราะยัยนี่ตั้งหากละ ฝากไว้ก่อนเถอะ"นี่คือคำสุดท้ายที่นายนั้นทิ้งไว้

 

           "เห้อ😩โล่งอกไปที หาเรื่องกับใครไม่ว่าเสือกมาหาเรื่องกับคนพวกนี้อีก" 

 

              "พวกนั้นเป็นใครฉันไม่สนหรอก "

 

              "แต่คนพวกนี้เป็นกลุ่มอันธพาล หาเรื่องสถาบันอื่นไปทั่ว พยายามอย่าไปยุ่งกับคนพวกนั้นอีกละ ถึงจะเป็นรุ่นน้องก็เถอะ"

 

               "มึงก็รู้ว่ากูไม่เคยยุ่งกับใครก่อน"

 

              "อืม กินข้าวเถอะเดี๋ยวจะเย็นหมด ไม่อร่อยไม่รู้ด้วยนะ" 

 

              "ใกล้เวลาคาบต่อไปแล้วด้วยเสียเวลาจริงๆ"ฉันบ่น

 

               "ก็เสือกไปมีเรื่องกับเขา ระวังเถอะมึง เขาจับกระทืบกลางทางไม่รู้ด้วยนะ"

 

              "ก็แค่แจ้งตำรวจ ฟ้องคดี แถมหน้าตัวเมียทำร้ายเพศแม่อีก ก็ไม่สมเป็นลูกผู้ชาย"

 

                "รีบกินเข้า เดี๋ยวสาย"

 

 หลังเลิกเรียน

 

                  "มึงวันนี้กูกลับบ้านก่อนนะ ป๊าโทรตามแล้ว"แจนเอยขึ้น

 

                      "บ๊ายบาย เจอกันพรุ่งนี้"

 

                     "เจอกันพรุ่งนี้นะเพื่อนรัก จุ๊บ"แจนหอมแก้มฉันแล้วเดินออกไป มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเพื่อนกัน เอ๋จะไปห้องสมุดก่อนดีไหมนะ แวะอ่านหนังสือก่อนดีกว่า

 

 

1 ชั่วโมงผ่านไป ณ ห้องสมุด

 

                 "ถึงเวลากลับบ้านแหละ"

 

ปกติฉันจะกลับบ้านเวลา4โมงเย็น เพราะฉันชอบอ่านหนังสือก่อนกลับบ้านแล้วแจนก็อยู่เป็นเพื่อน ฉันรีบเก็บของแล้วเดินออกมหา'ลัยทันที ทุกเวลามีค่าสำหรับฉันเสมอ                     ในขณะที่ฉันเดินกลับบ้าน ก็มีเสียงเอะอะโวยวายกัน แต่ฉันไม่สนหรอก เพราะไม่ใช่เรื่องของฉัน แต่ว่า...                                                         

 

                     ตุบ!                                                         "โอ้ย"มีคนมาวิ่งชนฉันนะสิ

 

              "ปัดโธ่ มายืนเกะกะทำไมเนี้ย"นายนักรบ ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องซวยๆเนี้ย

 

               "เห้ย มันอยู่นั้น จับมันไว้"

 

             "หนีเร็ว อยากโดนพวกมันกระทืบก่อนหรือไง"แล้วเขาก็จับแขนฉัน ไม่สิกระชากเลยละ ให้วิ่งตาม หนีพวกนักเลงพวกนี้ ชีวิตฉันอันสงบสุขของฉัน

 

 

 

        

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น