email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ ใตัฝนพรำและเหล้าหนึ่งขวด (โจวจิ่น)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ ใตัฝนพรำและเหล้าหนึ่งขวด (โจวจิ่น)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 03:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ ใตัฝนพรำและเหล้าหนึ่งขวด (โจวจิ่น)
แบบอักษร

ตอนพิเศษ ใต้วันฝนพรำและเหล้าหนึ่งขวด (โจวจิ่น)

 

 

 

ตระกูลโจวคือตระกูลอัลฟ่า แม้ไม่เคร่งเรื่องสายเลือดบริสุทธิ์นัก แต่พวกเขาก็ภูมิใจในสายเลือดของตัวเอง โจวหมิงเจวี๋ยได้ชื่อว่าเป็นอัลฟ่าตัวท็อป ของรุ่นที่30 ในหน่วยฝึกพิเศษ เขาไต่เต้าขึ้นมาจนได้เป็นหัวหน้าหน่วยพิเศษ ประจำสมาพันธ์ฝั่งตะวันออก ด้วยความสามารถของตนเองล้วนๆ

 

 

เขาเข้าสังกัดทีมเดียวกัน กับบุตรชายทั้งสองของท่านผู้นำ เมื่อเจอกันเขาก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่าง แม้จะเป็นอัลฟ่าเหมือนกัน แต่มันก็ต่างตรงสายเลือดธรรมดา กับสายเลือดบริสุทธิ์ของชนชั้นปกครอง

 

 

หวังหลิวควานใบหน้าเป็นมิตร มากกว่าน้องชาย สุขุมรอบคอบ สมกับเป็นว่าที่ผู้นำรุ่นต่อไป ส่วนหวังอี้ป๋อ เยือกเย็นแต่ทุกสิ่งไม่ยี่หระต่อสิ่งใด แต่สิ่งที่สะดุดตาของโจวหมิงเจวี๋ยคือ โอเมก้าตัวเล็กที่อยู่ด้านหลัง กลิ่นหวานๆ เหมือนดอกส้มโชยเอื่อย เขาหันไปมองอัลฟ่าทั้งสอง ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ กับกลิ่นฟีโรโมนของโอเมก้าคนนี้เลย หรือข่าวลือที่ว่าจะเป็นความจริง

 

 

บุตรชายของท่านผู้นำมีอาการผิดปกติ

 

 

โจวหมิงเจวี๋ยขยับตัวอย่างอึดอัดเมื่อกลิ่นหอมหวานนั้นวนซ้ายทีขวาที เขาอยากจับคนตัวขาวโยนออกไปข้างนอก แต่ก็ไม่สามารถทำอย่างนั้นได้

 

 

"ผมเอาชาร์จมาให้"

 

 

"อ่า ภารกิจนี้อันตรายนะครับ"

 

 

"น้ำครับ"

 

 

"คุณโจวเคยไปเขตตะวันตกไหม"

 

 

"คุณโจว เหนื่อยไหมผมมีของมาฝาก"

 

 

"คุณโจว ผมถามอะไรได้ไหม"

 

 

"คุณโจว ฟังผมอยู่ฟังผมอยู่หรือเปล่า"

 

 

"คุณโจว ..."

 

 

หมิงจูเหมือนตัวพันแข้งพันขา นอกจากพันขาคุณชายใหญ่แล้วยังลามมาถึงเขาด้วย คุณชายใหญ่ทำเพียงยกยิ้มวางมือบนศีรษะเล็กๆ ของหมิงจูเท่านั้นในสายตาของเขามองเป็นอะไรไม่ได้เลย นอกจากเจ้าปอมขนฟูกำลังอ้อนเจ้าของ

 

 

ฟีโรโมนของหมิงจูไม่ได้รบกวนคุณชายทั้งสอง แต่มันไม่ใช่กับเขา โจวหมิงเจวี๋ยเสียสมาธิเพราะโอเมก้าตัวขาวนับครั้งไม่ถ้วน รวมถึงตอนนี้ก็เหมือนกัน

 

 

"นายควรอยู่ห่างๆ ฉัน" เขาออกปากเตือน

 

 

"ทำไมเหรอ? หรือผมรบกวนคุณมากไป ขอโทษด้วยครับ" แววตาสลดลงของหมิงจูรบกวนสายตา และความรู้สึกของเขา นับตั้งแต่วันนั้นโอเมก้าหนุ่มก็หลบเลี่ยงเขาอยากเห็นได้ชัด มันควรเป็นโจวหมิงเจวี๋ยที่สบายใจ แต่เขากลับรู้สึกหงุดหงิดมากกว่าเดิม

 

 

แม้หมิงจูจะเป็นตัววุ่นวายใสสายตาเขา แต่หลังจากเหตุการณ์วันนั้น เขากับโอเมก้าตัวขาว ก็เหมือนหนูกับแมว เมื่อนึกย้อนกลับไปเขาเองไม่ควรพูดคำนั้น หมิงจูเว้นระยะจากเขา อย่างที่เขาต้องการแต่ในใจลึกๆ โจวหมิงเจวี๋ย กลับชอบความวุ่นวายนั้นเสียแล้ว

 

 

โอเมก้าสายเลือดอ่อนแอ พวกเขาต้องได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ต้องลงทะเบียนในระบบ ต้องรับสวัสดิการของสมาพันธ์ แม้จะฟังดูยุ่งยาก แต่เพื่อความปลอดภัยแล้วไม่มีทางเลือกอื่น แม้พวกเขาจะวิวัฒนาการมาไกลแค่ไหน แต่สัญชาติดิบในตัว ไม่มีวันจางหาย

 

 

และวันนี้พวกเขาได้รับรายงาน ว่ามีโอเมก้าหลบหนี แน่นอนว่ามันเป็นหน้าที่ โดยตรงของหน่วยพิเศษอย่างเขา ต้องลงพื้นที่ด้วยตัวเอง

 

 

หมิงจูเดินตามหลังคุณชายใหญ่ และคุณชายรองเข้ามาในห้องประชุม เขาได้รับการทักทายอย่างแกนๆ นึกอยากจะแค่นเสียง เฮอะ! ใส่คนตรงหน้าแต่ก็ดูจะไร้สาระจนเกินไป เขาจึงได้แต่นิ่งเงียบ

 

 

ภาพสไลด์สามพี่น้องตระกูลเซียวถูกฉายขึ้นบน จอสามมิติ เซียวลู่บุตรสาวของนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะ เซียวจินหรง เธอมีน้องชายอยู่สองคน คือเซียวจ้านและเซียวเฉิง ในฐานข้อมูลแจ้งว่าเขาทั้งคู่คือเบต้า แต่ศาสตราจารย์จิน กลับต่อสายตรงมาที่คุณชายใหญ่ และแจ้งว่าทั้งคู่เป็นโอเมก้าหลบหนี

 

 

ข้อมูลการร่วมมือของเซียวลู่และกลุ่มต่อต้าน ถูกแจ้งมาอีกระลอก โจวหมิงเจวี๋ยถอนหายใจ กับปัญหาภายในครอบครัว ของคนตระกูลเซียว เฮลิคอปเตอร์ถูกนำขึ้นเพื่อปฏิบัติหน้าที่ เขาและหมิงจูต้องรับผิดชอบงานนี้ร่วมกัน

 

 

โจวหมิงเจวี๋ยขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเป้าหมายไม่ได้ล้อมจับได้ง่ายๆ อย่างที่เข้าใจ หนึ่งในนั้นมีอาการฮีท โชคดีมากที่ในศูนย์วิจัยมีแต่เบต้า ที่ไม่ได้ไวต่อฟีโรโมนของโอเมก้า เหมือนอย่างอัลฟ่า เขาต้องสั่งเปลี่ยนกำลังคนเพราะลูกน้องเขาอาจเมากลิ่นฟีโรโมน ทำให้การปฏิบัติการครั้งนี้ ล่าช้ากว่าที่คิด

 

 

เมื่อเจ้าเคลียร์ที่ห้องพยาบาลปรากฏว่า เป้าหมายหนีไปทางแปลงเพาะปลูก เมื่อพวกเขาเข้าเคลียร์พื้นที่แปลนเขียวถูกนำมากางมันที ด้านล่างเป็นท่อระบายน้ำเก่า มีทางออกสี่ทางด้วยกัน หากปล่อยให้หลุดออกไปด้านนอกคงไม่พ้นถูกฉุดคร่า มันเป็นเรื่องอยุติธรรม ที่โอเมก้าใช้ชีวิตลำบาก แต่พวกเขาก็กำลังพัฒนาระบบต่างๆ ให้มันดีขึ้น

 

 

คุณชายใหญ่สั่งคนให้ ตรึงกำลังที่ทางเข้าออกทุกจุด เขากับหมิงจูเลือกที่จะเฝ้าตรงตีนเขา และเป็นไปอย่างที่คิดเอาไว้ เด็กนั้นโผล่ออกมาเพียงนิดเดียวแล้วก็กลับเข้าไปใหม่ พร้อมแบกน้องขึ้นหลังมาด้วย เขาต้องจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด ปืนไฟฟ้าในมือถูกยกขึ้นเล็งและยิง!

 

 

ในช่วงที่ตระกูลหวังโดนกระแสสังคมกดดัน เรื่องความผิดปกติของบุตรชายท่านผู้นำ ก็มีข่าวดีออกมา คุณชายใหญ่รัท เพราะเจอคู่แห่งโชคชะตา โอเมก้าตระกูลเซียวคนน้องสามารถกระตุ้น คุณชายใหญ่ได้

 

 

คนที่ดีใจแทบตัวลอยไม่ใช่แค่คุณชายใหญ่และผู้สนับสนุน ยังมีเจ้าปอมขนฟูนี่อีกคน ในคราแรกเขาคิดว่าเด็กนี้ คิดเกินเลยกับคุณชายใหญ่ แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเขาก็ได้รู้ว่าสิ่งที่เขาคิดมันผิด หมิงจูรักและเคารพคุณชายใหญ่ดุจพ่อบังเกิดเกล้า ในขณะเดียวกันก็ดูแลเหมือนลูกยังไม่หย่านม

 

 

เจ้าปอมขนฟูเดินหน้าแป้นแล้น มาชวนเขาไปฉลอง เนื่องในวาระที่คำร้องขอถอดถอน ตระกูลหวังออกจากสภา สายเลือดบริสุทธิ์ถูกตีตก

 

 

หลังจากมึนตึงใส่กันมาหลายเดือน เขาไม่ได้ใจง่ายนัก เมื่ออีกฝ่ายมาชวนก็รีบรับข้อเสนอทันที แต่การปล่อยโอเมก้า ที่ยังไม่มีคู่พันธะมาเมาแอ๋ในที่แบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่อง ผับแห่งนี้รับประกันความปลอดภัยของโอเมก้าก็จริง แต่มันก็ไม่ได้ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์

 

 

และเขาก็คิดถูกที่ตามมา เจ้าปอมขนฟูนี่เมาจนแอ่นแถมเลื้อยไปเรื่อย จนต้องจับนั่งตักแล้วประคองเอาไว้ เจ้าตัวหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี ปากสีสดร้องเพลงคลอไปตามเพลงที่กำลังเปิด จังหวะเร็วหน่อยก็นั่งโยกบนตักเขานี่แหละ โจวหมิงเจวี๋ยยกมือขึ้นกุมขมับ อยากจะถอนหายใจทิ้งวันละร้อยรอบ

 

 

"นี้ โจว โจว รำคาญจูมากเลยเหรอ" คนเมายื่นหน้ามาใกล้ ชนิดที่ว่าปลายจมูกชนกัน ในระยะนี้เขาเห็นจนตาของอีกฝ่าย ดกดำงอนเด้งแบบไม่ต้องพึ่งมาสคาร่า

 

 

"เปล่า"

 

 

"โกหก" ไม่ว่าเปล่าคนเมาขย่มตัวไปมา อย่างขัดใจ และตรงที่เจ้าปอมขนฟูนั่งทับอยู่ ก็เริ่มมีปฏิกิริยากับตัวเล็กๆ ที่ขย่มเร่าๆ อยู่บนตัวมัน

 

 

"พูดจริง"

 

 

"ไม่เชื่อหรอก โจว โจว ไล่จู" ปากเล็กๆ บิดคว่ำลง จนเกิดรอยบุ๋มที่แก้มขาว

 

 

"ไม่ได้ไล่ แค่บอกให้อยู่ห่างๆ" เขาอธิบายกับคนเมาอย่างใจเย็น เพราะจะให้กลับตอนนี้ก็คงทำไม่ได้เพราะข้างนอกฝนตก

 

 

"ทำไมล่ะ จูน่ารำคาญเหรอ? ขอ ขอโทษนะ" หลังจากคว่ำปากใส่เพราะโกรธ ความนี้คนตัวขาวก็คว่ำปากใส่พร้อมน้ำตาที่คลอหน่วย

 

 

"เปล่าไม่ได้รำคาญ ฉันเป็นอัลฟ่า กลิ่นนายรบกวนฉันเข้าใจไหม" โจวหมิงเจวี๋ยรีบเอ่ยแก้ความเข้าใจผิดทันที ก่อนอีกฝ่ายจะปล่อยโหกลางผับ

 

 

"จริงเหรอ ไม่หลอกจูนะ" ดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตาเมื่อสักครู่หายไปแล้ว เหลือแต่ดวงตากลมใสที่หยาดเยิ้ม เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

 

 

"ไม่หลอกหรอกน่า"

 

 

"โจว โจว ของจูใจดีที่สู้ดด" ศีรษะเล็กๆ วางแปะเข้ากับอก พร้อมใบหน้าเมาๆ เกลือกกลิ้งอย่างสบายใจ และก็หลับไปอย่างสบายใจ

 

 

โจวหมิงเจวี๋ยหัวหน้าหน่วยพิเศษ ประจำสมาพันธ์ตะวันออก วันนี้นั่งแข็งค้างอยู่บริเวณชั้นสองของผับ เขาไม่กล้าขยับเพราะกลัวเจ้าปอมขี้เมาจะตื่น จึงนั่งรอให้ฝนหยุดตกจนล่วงเลยเข้าสู่กลางดึก ที่ค่อนดึกกว่าจะแงะคนขี้เมา ออกจากอกได้ก็เล่นเอาเหนื่อย

 

 

"อยู่กับจูน้า จูจะไม่ทำตัวน่ารำคาญ อย่าทิ้งจู" คำพูดพร่ำเพ้อดังขึ้น เมื่อเขาพาคนเมามาส่งถึงห้องพัก

 

 

"อยู่ยังไง ในฐานะคู่พันธะนายเหรอ" และเขาเองก็ไม่รู้ว่า เทวดาตนใดเข้าสิง ถึงได้ถามออกไปอย่างนั้น

 

 

"ช่าย ช่าย โจว โจว ถ้าเป็นโจวนะ จูยอมให้ทำ Bond ก็ได้" ไม่ว่าเปล่าคนเมาเอียงคอให้พร้อมปีนขึ้นมาบนตักเขาอย่างเดิม แล้วนิ่งไปทั้งอย่างนั้น

 

 

ให้ตายเถอะเขากลายเป็นเบาะรองนอน ของเจ้าปอมขนฟูตั้งแต่เมื่อไหร่ โจวหมิงเจวี๋ยนั่งสงบใจอยู่พักใหญ่

 

 

ในขณะที่นั่งสงบจิตอยู่นั้น กลิ่นหวานๆ ของดอกส้มก็ลอยเอื่อยเข้าจมูก เขาจรดจมูกลงบนท้ายทอยคนตัวขาวอย่างถือวิสาสะ เพราะรู้สึกมากจึงเอ่ยปากให้อีกคนอยู่ให้ห่าง แต่เมื่อห่างกันแล้วไม่ได้ผล เขาก็จะยึดเอาตามคำชวนที่อีกฝ่ายให้ไว้ก็แล้วกัน แม้จะเป็นการเอ่ยปากตอนเมาก็เถอะ

 

 

ริมฝีปากบางเฉียบของอัลฟ่าหนุ่ม ประทับเข้าที่ต้นคอด้านหลัง ก่อนจะออกแรงขบเม้มเบาๆ แรงดูดดึงไม่ได้ทำให้คนขี้เมาตื่น แต่มากพอที่ต้นคอด้านหลังจะขึ้นรอย แม้จะยังไม่ได้ทำ Bond ในตอนนี้ แต่เขาก็ขอประทับตราจองไว้ก่อน ก็แล้วกัน

 

 

 

ความคิดเห็น