ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : NUMBER 1 Rape by friend part 2

คำค้น : สมุทร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 18:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
NUMBER 1 Rape by friend part 2
แบบอักษร

NUMBER 1 Rape by friend part 2 

ถ้าคิดว่าแค่นี้ผมจะกลายเป็นไอ้ร่านได้ คุณคิดผิด เพราะความที่เรื่องของผมมันแพร่สะพัดไปทั่วทั้งห้อง ทุกครั้งที่ผมเหยียบเข้ามาในห้องจะต้องมีสายตาแปลกๆมองผมอยู่ตลอดเวลา

               “หึ มาแล้วเว้ย”

               “แหม วันนี้ก็น่าเอาอีกแล้วนะครับคุณสมุทร”

               นอกจากพวกมันจะปากหมาทักทายผมด้วยคำพูดแซวประหนึ่งผมเป็นอีตัวแล้ว สายตาแทะโลมนั้นมันหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ ถ้ามันแค่มองหรือแซวแซะผมให้รำคาญเล่นผมจะไม่ว่าเลย แต่มันไม่ใช่แค่นั้น

               หมับ

               “อ๊ะ ไอ้สัด มึงจับตูดกูทำไมเนี่ย!”

               ผมสะบัดมือเพื่อนที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ตอนผมกำลังหย่อนก้นลงนั่งประจำที่ มันไม่ใช่แค่จับตูดผมนะ มันขยำด้วย นี่แหละ เหตุผลที่ทำให้ผมไม่อยากเหยียบเข้ามาในโรงเรียน โดยเฉพาะห้องนี้

               “หึๆ ก็ตูดมึงมันทั้งอวบ ทั้งใหญ่ น่าจับนี่หว๋า”

               ไอ้เจ้าของมือไม่ได้สลดหลังจากที่ผมด่ามัน ดูสีหน้าและการเดินอ้อมจากข้างหลังแล้วนั่งลงบนโต๊ะตรงหน้าผมแล้วมันน่าหมั่นไส้จนผมต้องชักสีหน้า แต่ไม่รู้ว่าใบหน้าแบบไหนที่ผมกำลังทำ มันถึงได้ยังยิ้มหน้าระรื่นแล้วก็ยังทำมือบีบก้อนกลมๆกลางอากาศเพื่อล้อผม

               “หุบปากไปเลยพวกมึง กูไม่ตลกนะ”

               “ฮ่าๆ อย่างอนนะครับคุณสมุทร แก้มพองหมดแล้ว ฮืมมม น่ารักชิบหาย”

               มือหนาของมันเอื้อมมาหยิกแก้มผมอย่างหมั่นเขี้ยว ผมเห็นนะว่ามันขบกรามแล้วก็ขยี้แก้มผมอย่างกับผมเป็นเด็กสามขวบตัวอ้วนจ้ำม้ำ พูดกันตามตรงเลยผมออกจะผมสูง แถมไม่ได้มีเนื้อหนังให้มันมาหมั่นไส้ผมเลยด้วย

               “หึๆ เลิกแกล้งสมุทรมันได้แล้ว มึงก็สะดีดสะดิ้งมาก เดี๋ยวก็โดนเรียงคิวหรอก”

               ตอนแรกไอ้นทีก็เหมือนจะช่วยแหละนะ แต่ประโยคหลังมันนั้นแหละที่ทำให้ผมหงุดหงิดจนอยากจะเอาตีนยันอกมันอีกรอบ จะว่าไปมันคงจะชินกับการแดกตีนผมเป็นอาหารว่าง ผมกับไอ้นทีก็คบกันอยู่นะ ในฐานะเพื่อน...ไม่สิ เพื่อนที่ไหนเขาเอากันบ้าง

               ถึงผมจะเป็นฝ่ายถูกกระทำขืนใจตลอดก็เถอะ ผมเชื่อว่านี้มันเป็นความสัมพันธ์แปลกๆที่ผมพูดไม่ออกบอกไม่ถูกว่ามันคืออะไรกันแน่ ผมกอดมันได้ จูบมันได้ เอากับมันได้ แต่จะให้เดินจับมือไปไหนมาไหนแล้วบอกว่าไอ้นี้แฟนกู...ผมนึกภาพไม่ออกจริงๆ

               “ปากหมา”

               ผมด่ามันอีกครั้งและกลับไปนั่งที่ตัวเอง วันนี้ทั้งวันผมรู้สึกเหนื่อยๆ อยากกลับบ้านไปอาบน้ำนอนให้ร่างกายได้พักผ่อน ผมก็เลยได้แต่จ้องๆมองๆนาฬิกาตลอดทั้งวัน พลอยทำให้ผมง่วงงาวหาวนอนไปด้วย ผมที่แทบจะหลับกลับสะดุ้งตื่นเพราะความมือปลาหมึกของเพื่อนที่นั่งด้านหลัง ถ้าเดาไม่ผิดก็คงจะเป็นมือของไอ้นที...

               ขวับ

               ...แต่ผมเดาผิด ไม่ใช่มือของไอ้นที แต่เป็นอีกคนที่นั่งอยู่ข้างหลังผม ผมไม่รู้ว่ามันเลื่อนโต๊ะมานั่งซ้อนกับเก้าอี้ของผมเมื่อไหร่ แต่ความใกล้ชิดนั้นแหละที่ทำให้มันเอื้อมมือมาจับแก้มก้นของผม แม้ผมจะหันไปมองมันด้วยสายตาอาฆาตมันก็ยังไม่หยุดมือ

               “หึๆ มองอะไร ตั้งใจเรียนสิมึง”

               วิชาสุดท้ายเป็นของอาจารย์ที่ค่อนข้างเป็นมิตรกับนักเรียน แกจะไม่ค่อยเคร่งเรื่องที่นั่งของนักเรียนเท่าไหร่ บางครั้งเวลาที่พวกผมดึงโต๊ะมาต่อกันเป็นกลุ่ม ครูก็ไม่ว่าอะไร

               “ปล่อยกูนะ”

               ผมกดเสียงต่ำดันมือของมันออกจากก้นของผม แต่นั้นมันกลับกระตุ้นอารมณ์อยากเอาชนะของเพื่อนผม มันคว้าเข้าที่ข้อมือของผม กดเอาไว้กับโต๊ะแล้วดันหลังผมเอาไว้ ตอนนี้ผมหันไปมองมันไม่ได้ด้วยซ้ำ

               หมับ

               “อึ่ก..” เสียงอึกอักในลำคอของผมดังขึ้นจากในคอ แม้ผมจะพยายามกลั้นเสียงของตัวเองไม่ให้อาจารย์ได้ยิน มือปลาหมึกของพวกมันยิ่งกวนใจผมมากขึ้น ไม่ใช่แค่เค้นคลึงแก้มก้นของผมเท่านั้น แต่มันเริ่มขยำเหมือนก้นผมเป็นสกุชชี่บีบคลายเครียด

               และดูจากการขยำอย่างไม่ห่วงเนื้อก้นของผม ท่าทางมันจะสะสมความเครียดเอาไว้มาก

               สวบ

               “อึ่ก...ไอ้เหี้ย..ยะ อย่านะมึง”

               ผมบอกมันเสียงเบา หางตาหันไปมองไอ้เพื่อนที่ผมก็ไม่ได้สนิท เข้าใจว่ามันเป็นคนขี้แกล้งที่กวนตีนเพื่อนในห้องไปวันๆ แต่ตอนนี้มันกลับสอดมือเข้าไปใต้กางเกงของผม บีบก้นผมโดยไม่ผ่านกางเกง หนักกว่านั้นคือมันทำในห้องเรียน ผมไม่ได้เป็นเด็กหลังห้อง...นั้นหมายความ ทุกคนเห็นสิ่งที่มันทำกับผม

               หมับ

               “อึ่ก” ผมหันไปมองมืออีกข้างที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ กลายเป็นว่าเพื่อนผมอีกคนขนาบอีกข้างและสอดมือเข้ามาใต้เสื้อนักเรียน ไม่รู้ไปเอาความสามัคคีจากไหนมากดแขนทั้งสองข้างผมเอาไว้กับโต๊ะ ขยับเก้าอี้มาใกล้ผมและโอบเอวผมจากด้านหลัง

               สอดมือเข้ามาใต้เสื้อผม ขยำนมผมแบบนี้...เดี๋ยวอาจารย์ก็ต้องเห็น

               กึก

               แต่เปล่า...ไอ้เพื่อนที่นั่งข้างหน้ามันเอาตัวเองมาบังเอาไว้ หางตาหันมามองผมแล้วยิ้ม ประหนึ่งบอกให้รู้ว่านี้คือการรวมหัวกันแกล้งผมโดยวางแผนกันมาก่อนล่วงหน้า ต่อให้เป็นอาจารย์ก็ไม่สังเกตเด็กในห้องเรียนร่วมยี่สิบชีวิตได้ทุกคน พวกนี้มันโจรมืออาชีพชัดๆ! ล้อมหน้าล้อมหลัง กักตัวเหยื่อเอาไว้ มีอีกคนคอยบังสายตา

               จากห้องเรียนธรรมดา กลับทำให้ผมรู้สึกเหมือนอยู่ในห้องคับแคบได้ สองขาของผมหนีบเข้าหากันด้วยความวูบวาบจากฝ่ามือ

               “อาห์..ฮ้า...”

               ผมก้มหน้า มือกำหมัดอยู่บนโต๊ะ พยายามกระชากข้อมือให้หลุดจากการเกาะกุม แต่มันไร้ประโยชน์ ผมสั่นไปหมดเมื่อปลายนิ้วของมันสะกิดเข้าที่ส่วนอ่อนไหวของผม หัวนมที่ค่อนข้างอวบอูมกำลังแข็งขึ้นมา เรื่องน่าอายที่เริ่มทำให้ผมหน้าร้อนและประหม่า

               หมับ

               “มึงโคตรเอ็กส์เลยสมุทร”

               เสียงกระซิบข้างๆหูพร้อมฝ่ามือที่ลูบเข้าที่ต้นขา สอดมือเข้ามาใต้กางเกงทั้งข้างหน้าข้างหลังจนผมไม่รู้จะแอ่นหนียังไง ที่รู้เห็นเหตุการณ์ไม่ใช่แค่ไอ้สามคนที่กำลังล้วงผมอยู่แน่ๆ กระทั่งสองมือที่สอดมาจากด้านหลังเก้าอี้ปรากฏ

               มันปลดเข็มขัดนักเรียนของผมออกยิ่งทำให้ผมงอตัวไปด้านหน้า แต่นั้นเป็นยิ่งกว่าหลุมกับดัก ทันทีที่ผมโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อปกปิดไอ้ลูกชายที่มันเริ่มแข็งขืน ช่องว่างระหว่างกางเกงด้านหลังก็เยอะขึ้น มันเลยง่ายสำหรับที่จะสอดมือเข้ามาและขยำแก้มก้นผมเต็มมือ

               ฟึ่บ

               หนักกว่านั้น คือการที่มือที่กำลังเค้นคลึงแก้มก้นผมอยู่ พยายามสัมผัสที่ร่องก้นของผม ให้พูดกันตามตรงผมขนลุกไปหมดแล้ว ความร้อนวูบวาบจากมือใครต่อมือใครกำลังทำให้ผมประสาทกิน จะร้องขอความช่วยเหลือจากใครได้ ในเมื่อทุกสายตากำลังมองผมอย่างหื่นจัด กับอาจาย์หรือยิ่งเป็นไปไม่ได้...ผมหน้าบางเกินกว่าจะร้องให้อาจารย์ช่วย

               และหนักกว่านั้น...คือไอ้สมุทรน้อยของผมมันกำลังชูคอสู้มือเพื่อนผม

               หมับ

               “อึ่ก...ฮ้า...ยะ อย่า...ไอ้สัด อย่านะมึง”

               ฟึ่บๆๆ

               ไม่เพียงแค่กอบกุมแก่นกายของผมเอาไว้ในมือ มือคู่ที่สามที่โผล่มาจากด้านหลังเริ่มขยับรูดรั้งขึ้นลง ผมสะท้านวาบกับมือสากที่ร้อนฉ่า ท่ามกลางแอร์เย็นฉ่ำผมกลับเหงื่อแตกเป็นเม็ดๆ กลิ่นกายผมเริ่มกระจายไปทั่ว ไม่รู้ว่ามันหอมหรือยังไง เพื่อนผมที่ขนาบข้างถึงได้ก้มหน้าลงมาซุกซอกคอ

               “หอมสัด”

               “เออ กลิ่นมึงหอมมาก”

               ผมไม่รู้ว่ามันคุยกันเองข้ามหัวผมไปได้ยังไง แต่กลิ่นตัวผมที่พวกมันบอกว่าหอมนั้นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกมันเริ่มลูบคลำตามตัวผมมากขึ้น ขาผมสั่นไปหมดตอนที่ความวูบวาบจากฝ่ามือทำให้ผมเสียว หน้าท้องเกร็งกระตุกทุกครั้งที่มันขยำนมผม

               ยิ่งรูดเร็วเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งสะท้านเท่านั้น ปลายเท้าจิกลงกลางอากาศ สองขาหุบเข้าหากันและฟลุบลงกับโต๊ะพยายามปกปิดใบหน้าตัวเอง

               ฟึ่บๆๆ

               เสียงลามกจากแก่นกายของผม ผมได้ยินชัดเจน ยิ่งเร่งฝ่ามือผมก็ยิ่งสติหลุด บวกกับฝ่ามือพวกมันที่ไล่ลูบไปตามจุดสยิวบนร่างกาย สติผมก็กระเจิงไปหมด ผมคิดแค่อย่างเดียวว่าห้ามส่งเสียง กระทั่งความวูบวาบมันรวมกันอยู่ตรงหน้าท้องปลดปล่อยออกมาเลอะมือที่รองรับเอาไว้ก่อนแล้ว

               ติ๊ง ต่อง

               ประจวบเหมาะกับเสียงสัญญาณหมดคาบเรียนวิชาสุดท้าย อาจารย์ออกจากห้องไปแล้วรวมไปถึงเหล่านักเรียนบางส่วนที่ไม่ได้รู้เรื่องอาชญากรรมกลางห้องเรียนในครั้งนี้ ผมที่ยังคงก้มหน้าฟลุบอยู่กับโต๊ะในตำแหน่งเดิมพยายามปรับจังหวะการหายใจของตัวเองให้คงที่ แต่มันยากเหลือเกินหลังจากที่ผมถูกทำให้เสร็จกลางห้องเรียน

               “อาจารย์ไปแล้ว...ต่อกันเลยไหม?”

               เสียงคุ้นหูดังจากข้างหลังให้ผมหันขวับกลับไปมอง พวกมันยอมปล่อยมือผมในที่สุดทำให้ผมหันไปมองเพื่อนตัวดีอย่างคาดโทษ หัวโจกการกระทำโหดร้ายในครั้งนี้คือไอ้นที เพื่อนชั่วที่ทำให้ผมกลายเป็นเป้าสายตา

               “หึๆ ทำหน้าน่ารักแบบนั้นกูไม่กลัวหรอกนะ”

               หมับ ฟึ่บ

               และแทนที่มันจะสำนึกว่ามันไม่ควรทำกับผมแบบนี้ ไอ้นทีกลับดันร่างของผมให้นอนคว่ำไปกับโต๊ะ ผมที่กำลังจะอ้าปากด่ามันกลับต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจแทน กางเกงที่ปิดเจ้าสมุทรน้อยเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ร่วงลงไปอยู่ตรงตาตุ่ม สองมือดันตัวเองกับโต๊ะกลับถูกล๊อกเอาไว้อีกครั้ง

               “พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน! ปล่อยกู!!!”

               “สมุทร ขอยืมมือหน่อย”

               หมับ

               ผมเบิกกว้างเมื่อสิ้นเสียงของเพื่อนในห้อง ผมกลับต้องกำของลับของพวกมันเอาไว้ข้างละอัน ผมถูกบังคับให้จับไอ้นั่นของเพื่อนทั้งๆที่ไม่เต็มใจ กลางห้องเรียนที่ยังคงมีผู้นั่งชมเหตุการณ์อยู่มากหน้าหลายตา ขณะที่ผมกำลังสับสนไปหมดแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ สัมผัสแข็งขืนที่คุ้นเคยจากด้านหลังก็ทำให้ผมฉุกคิดได้...

               “กูใส่ถุงแล้ว ไม่ต้องห่วง”

               สวบ

               ...พวกเหี้ยนี้ตั้งใจจะทำแบบนี้กับผมตั้งแต่แรก

               “อาห์...อึกก...ปล่อยกู...พวกมึง...”

               แก่นกายของไอ้นทีถูกกั้นเอาไว้ด้วยถุงพลาสติกใสๆ บางเฉียบชนิดที่ไม่อยากจะเชื่อว่ามันสามารถป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ได้ ความใหญ่โตนั้นสอดแทรกเข้ามาข้างในรวดเดียวสุดความยาวทำให้ผมพูดไม่ออก เสียงขาดหายไม่เป็นประโยคตอนที่ร่างกายเริ่มสั่นโยกไปตามแรงกระแทก

               นทีมันเป็นคนเซ็กส์จัด ผมรับรู้ได้เพราะว่าตัวเองก็ได้ชื่อว่าเป็นคู่ขาของมัน ทำเรื่องอย่างว่ากับมันไม่ว่าจะเป็นในที่ปิดหรือที่โล่งแจ้ง จังหวะการกระแทกของมันจึงรวดเร็วและเร่งรีบ ความใหญ่โตนั้นครูดกับผนังด้านในของผมจนจุกเสียดไปหมด

               ผมที่เพิ่งเสร็จไปเมื่อกี้กลับมาแข็งขืนอีกครั้ง ริมฝีปากเผยอฮุบอากาศเข้าปอดพร้อมกับกลั้นเสียงครางเอาไว้

               “ซี้ดดด เสียวสัด”

               มือของผมถูกพวกมันใช้อย่างเอาแต่ใจ พวกมันกุมมือผมให้บีบรัดรวบลูกชายพวกมัน ขยับสะโพกซอยถี่และข่มตาลงหลับทำหน้าฟิน สำหรับผู้ชายที่อยู่ในโรงเรียนชายล้วนแล้วนี้อาจจะเป็นเรื่องธรรมดาที่จะความใคร่ไปลงกับเพื่อน และผมก็เป็นที่ระบายที่ทำให้พวกมันทำสีหน้าลามกแบบนั้นได้

               “อ๊าห์...อร๊างงง...ไอ้นที อย่าย้ำตรงนั้น”

               มันรู้ว่าผมชอบแบบไหน มันถึงได้กระแทกย้ำซ้ำๆขณะที่มันกำลังสุขสมกับการเอาผมจากด้านหลัง เสียงครางต่ำในลำคอของเพื่อนเหี้ยๆทั้งสามคนทำให้ผมไม่อยากลืมตามองใคร

               “มึงอุดปากมันดิ”

               เสียงไอ้นทีกลับทำให้ผมเบิกตากว้าง ไอ้คนที่เอาตัวเองมาบังอาจารย์เอาไว้เดินเข้ามาหาผม มันจับหัวผมเอาไว้ขณะที่มืออีกข้างรูดซิบกางเกง มันคิดจะเอาไอ้นั่นยัดเข้ามาในปากผม!

               “มะ ไม่เอา...อุก..อ๊อก...”

               ผมยังไม่ทันได้ปฏิเสธเลย แก่นกายแข็งๆของมันก็ดันเข้ามาในริมฝีปาก ผมหายใจไม่ออกในจังหวะที่มันกระแทกเข้ามาถึงคอหอย ม่านตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อในจังหวะที่มันเริ่มขยับสะโพก

               ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ

               “ซี้ดดดด อาห์...เสียวสัด ปากสมุทรดีมาก ดูดอีก...ซี้ดดดด ดูดแรงๆ”

               มันซอยสะโพกถี่รัวจนผมแทบสำลัก กดหัวของผมเอาไว้ไม่ให้ผมได้หายใจหายคอ ความอุกอาจนี้ทำให้ผมร้อนไปทั่วทั้งตัว แก่นกายที่ครูดกับโต๊ะในทุกจังหวะที่นทีมันกระแทกจากด้านหลังทำให้ผมเสียวไปด้วย ผมไม่อยากยอมรับหรอก...แต่ว่าผมกำลังมีอารมณ์ร่วม

               พวกเหี้ยนี้ทำให้ผมกระสันไปทั้งตัว ไม่ว่าจะด้วยแก่นกายที่กำลังเข้าออกในช่องทางด้านหลัง หรือจะเป็นเท่งเอ็นร้อนที่ผมกำลังใช้ปากดูด มือของผมก็กำแก่นกายของไอ้สองตัวนั้นแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ กลายเป็นการสมยอมที่ผมอยากให้มันจบๆไป

               ฟึ่บๆๆ

               “ซี้ดดด อาห์...ฮ้า..สมุทร กูจะเสร็จแล้ว”

               นทีเริ่มกระแทกรุนแรงขึ้นจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้อง ยิ่งนทีเร่งเท่าไหร่ คนอื่นๆก็เร่งตามเท่านั้น

               “ซี้ดดด กูแตกแล้ว”

               “อึ่ก แค่กๆ..”

               ผมสำลักน้ำกามของเพื่อน ก้มหน้าและคายน้ำกามรสชาติห่วยแตกเลอะพื้น ยังไม่ทันได้ทำอะไร ไอ้คนที่ผมกำแก่นกายอยู่ก็ขยับสะโพกเร็วขึ้น ปลดปล่อยน้ำกามออกมาเต็มมือผมไป

               “ซี้ดดด กูด้วย”

               ไอ้คนขวาเพิ่งเสร็จไป คนซ้ายก็เดินเข้ามาหาผม มันใช้แก่นกายตัวเองตีเข้าที่หน้าผากผม ก่อนจะถูไถกับแก้มผมพร้อมชักรูดไปพร้อมกัน ไม่ทันไรมันก็ปลดปล่อยออกมาเปื้อนหน้าผมไปหมด

               “หึๆ ฮ่าๆ..โคตรเซ็กซี่เลย”

               ความบรรลัยมันไม่จบแค่นั้น เพราะไอ้นทีมันหัวเราะกับสภาพของผมในตอนนี้ รั้งสะโพกผมให้ลอยขึ้นโต๊ะแล้วเร่งจังหวะกระแทกจนได้ยินเสียงโต๊ะสั่น สมองผมขาวโพลนไปหมดปล่อยให้มันกระแทกจนพอใจ กระทั่งรู้สึกถึงแก่นกายที่กำลังกระตุกอยู่ในตัว ก่อนที่มันจะปล่อยให้ผมนอนหมดสภาพอยู่บนโต๊ะ

               “ฮวู้ว...เอามันชิบหาย”

               คำชมนั้นไม่ได้ทำให้ผมดีใจ ทันทีที่มันถอดถอนแก่นกายออกจากตัวผม ร่างของผมก็ร่วงลงไปอยู่บนพื้น มือปิดปากและไอเป็นบ้าเป็นหลัง

               “แค่กๆ...”

               ผมคายน้ำกามที่ไอ้เลวนั้นฉีดพ่นใส่คอ หอบหายใจระรัวและหันมองหน้าพวกมันที่ยืนเรียงแถวกันมองผมไม่วางตา

           “ไอ้พวกเหี้ย!!!” 

               “ฮ่าๆๆ โอ้ๆ เดี๋ยวกูเลี้ยงขายน่า”

               ไอ้นทีหัวเราะเสียงดัง วางมือลงบนหัวผมและก้มตัวลงนั่งยองๆข้างๆกัน หยิบเอาทิชชู่เปียกที่มันพกติดกระเป๋ามาโรงเรียนเพื่อทำเรื่องแบบนี้ออกมาแล้วยื่นให้ผมที่ไม่ได้เตรียมใจมารับสถานการณ์แบบนี้ ท่ามกลางสายตาของไอ้สามตัวที่ผมไม่เคยคิดเลยว่ามันจะทำเรื่องโหดร้ายกับผมแบบนี้

               “กูขอโทษนะ แต่มึงน่าเอาเกินไป”

               “ยังไง...ขอพวกกูเอามึงด้วยคนได้ปะ?”

               พวกมันนั่งยองๆมองผมในระดับสายตาเดียวกัน ความโกรธเข้าปะทะทำให้ผมหยิบของที่อยู่ใกล้มือปาใส่หัวพวกมัน แน่นอนว่าเรียกเสียงหัวเราะจากคนดูและเหล่าอาชญากรวัยมัธยมได้ มีแค่ผมหรือเปล่าที่ไม่ได้เห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่นๆ ผมที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็ต้องจำยอม

               ผมควรจะเคยชินกับอะไรแบบนี้จริงๆเหรอ? การถูกกระทำจากเพื่อนที่เห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องตลก? มันสมควรแล้วจริงๆเหรอ?

               ขณะที่ผมกำลังนั่งคิดทบทวนเหตุการณ์ทุกอย่าง ผมควรจะป้องกันไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแท้ๆ ผมกลับค่อยๆรู้สึกชาชินกับมันทีละนิด ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าสายตาที่มองผมจากภายนอกเห็นผมเป็นของกินน่าแดกเข้าไปทั้งตัวแล้ว

To be contiued 

หนูต้องสู้นะสมุทร อย่ายอมเขาลูก สู้ๆ 

         

ความคิดเห็น