ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลงโทษเด็กดื้อ nc 18 +

ชื่อตอน : ลงโทษเด็กดื้อ nc 18 +

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2563 14:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลงโทษเด็กดื้อ nc 18 +
แบบอักษร

 

 

 

ทุกกล้องที่ฉายภาพอยู่นั้นได้ซูมเข้ามาที่หน้าของผมอย่างรวดเร็ว ตัวตนจริงของผมได้ถูกเปิดเผยแลัมันก็กลายเป็นเรื่องฮือฮาในการแข่งนี้อย่างยิ่งใหญ่แล้วว่าทำไมมีมนุษย์เข้ามาร่วมการแข่งเกม kill them up ด้วย

 

 

โนเว็น : มนุษย์เหรอ!!?

 

 

โนเว็นยังอุทานร้องออกมาพร้อมเอากำปั้นทุบที่พิงเก้าอี้อย่างแรง ทั้งเรบิโกะ วิคตอเรีย ปีเตอร์ และทุกคนในสนามพากันตกใจไปตามๆกัน ไม่เว้นแม้กระทั่งอสูรพันธ์ตนนึงที่เป็นเจ้าหนี่ลงสมัครการแข่งที่มานั่งดูด้วย เมื่อมันเจอหน้าผมออกอากาศมาที่สนามมันก็ชี้หน้าผมที่ออกอากาศพร้อมตะโกน

 

 

"มัน! มันนี่หว่า! เจ้ามนุษย์ที่มาลงสมัครในวันนั้นหนะ!!"

 

 

เหล่าอสูรพันธ์หลายคนพากันนั่งไม่ติดเก้าอี้ เหตุผลก็เพราะเขาตกใจที่มีมนุษย์มาร่วมการแข่ง และอีกเรื่องนึงคือเขาตกใจในพลังของผมที่เป็นมนุษย์แต่กลับสามารถสู้กับมอนคูทะได้ขนาดนี้

 

แต่ผมไม่ได้สนใจพวกอสูรพันธ์พวกนั้น แต่ผมสนใจเรแม็ก เพื่อนดาร์คเอลฟ์ที่อยู่ตรงหน้าผมมากกว่า

 

ฮาซุย : เรแม็ก...ชั้น..

 

เรแม็ก : ไม่ต้องพูดแล้ว

 

 

เรแม็กไม่รอช้าเขารีบเดินไปอุ้มตัวโชกุมาแล้วเขาก็ส่งเธอให้ผมแบบกึ่งโยนเธอให้

 

เรแม็ก : เอาคืนไปเลย ชั้นไปก่อนหละ

 

 

ฮาซุย : เรแม็ก! เดี๋ยว!

 

ในตอนนั้นผมพยายามเรียกเรแม็กแต่เขาก็เดินหนีเข้าไปในประตูบานนึงที่ปรากฏขึ้นตรงกำแพงห้องนั้น ซึ่งประตูนั่นก็จะพาผู้เล่นที่รอดขีวิตไปห้องพักชั่วคราวแล้วค่อยไปเล่นเกมต่อไป

 

เรแม็กเขาเดินล่วงหน้าไปที่นั่น เมลฟาสที่เห็นเหตุการณ์ผ่านจอทีวีเธอก็เอามือกุมขมับและกางคิ้วตกลงทันที

 

ผมเอาโชกุเก็บเข้าเสื้อก่อนจะลุกขึ้นทำหน้าจริงจัง ผมหันไปมองกล้องถ่ายภาพที่อยู่บริเวณนั้นก่อนที่ผมจะอ้าแขนทั้งสองข้างของตัวเองแล้วพูดทักทายทุกคนไปเพราะผมรู้ว่าทุกคนตอนนี้กำลังดูตัวผมอยู่

 

ฮาซุย : สวัสดีทุกๆท่าน! ผมมีชื่อว่าฮาซุย! และใช่! ผมเป็นมนุษย์! ที่แอบมาลงแข่งเกม kill them up!

 

 

คิซูกิ : ...

 

อสูรพันธ์ทั้งหลายที่มาดู : ...

 

 

ฮาซุย : ก่อนอื่นผมขอโทษที่ไม่เปิดเผยตัวตนจริงของผมเพราะผมรู้ว่าถ้าทุกคนเห็นผมเป็นทาสสกปรกที่เข้ามาเล่นเกมนี้! ต้องไม่มีใครยอมรับผมแน่! ผมเลยต้องปลอมตัวมา! ผมมานี่ก็เพื่อจุดประสงค์ที่ผู้เล่นทั้งหมดต้องการเหมือนกันหมด! ผมต้องการที่จะเป็นจอมมาร! ผมต้องการที่จะเป็นราชาของอาณาจักร!

 

คิซูกิ : =_0 ( เขาไม่ได้สนใจชั้นงั้นเหรอ ? )

 

 

ฮาซุย : ...เฮ้อ~ แต่เหตุผลหลักที่ผมมานี่! ผมมานี่เพื่อที่จะปลดแอกมนุษยชาติ!

 

 

คำพูดของผมทำให้มนุษย์ทุกคนที่ได้ยินคำพูดผมผ่านสื่อพากันมองตรงไปที่จอโทรทัศน์

 

ฮาซุย : ผมฝึกฝนตัวเอง! และฝึกพลังคอมมานด์ของผมเพื่อเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของมนุษยชาติ! ถ้าผมเป็นจอมมารได้! ผมก็คิดว่าผมจะสามารถทำให้มนุษย์และอสูรพันธ์อยู่ด้วยกันได้อย่างเท่าเทียม! ไม่มีใครเหนือกว่าใคร! ไม่มีใครต้องเป็นทาส! ไม่มีใครต้องเป็นของเล่นให้ใครอีก!

 

 

มนุษยชาติที่ดูอยู่ : 0_0

 

 

ฮาซุย : เพราะฉะนั้นผมจะขอพูดตรงนี้เลยว่าผมจะไม่ยอมแพ้! ผมจะเล่นเกมที่ท่านคิซูกิสร้างมาเรื่อยๆ! จนกว่าผมจะเป็นผู้ชนะ!...หรือจนกว่าผมจะตาย!

 

 

คิซูกิ : ( ตึกตัก~ ) ( ทำไมหัวใจเราถึง.. )

 

 

ฮาซุย : และท่านคิซูกิ! ผมขอโทษที่โกหกแม้แต่ตัวท่าน!

 

 

คิซูกิ : ( ตึกตัก~! ) ( ทำไมใจเราถึงเต้นแปลกๆแบบนี้!? )

 

 

ฮาซุย : และก่อนผมจากไป! ผมก็ขอบอกให้ทุกคนหายสงสัย! ...เรื่องการตายของมอนเสตอร์ในป่าจำนวนเกือบร้อยตัว และเหตุการณ์ป่าไม้ถูกทำลายเพราะมีคนสู้กับเดียบรอส และมีคนไปฟื้นฟูป่านั่นในภายหลัง...ผมเป็นคนทำมันเอง

 

 

คำพูดของผมได้สร้างความตกตะลึงให้ทุกคนเป็นอย่างมาก ถ้านายสายตาคนปกติคงคิดว่าผมโม้ไปงั้น แต่พวกเขาก็เห็นถึงพลังของผมตอนสู้กับมอนคูมะแล้ว

 

และสิ่งที่เกิดขึ้นมันก็ทำให้เหล่าอสูรพันธ์ มนุษยชาติ ที่นั่งดูอยู่ที่สนามการแข่งหรือนั่งดูทีวีอยู่ที่บ้านพากันนั่งไม่ติดเก้าอี้ ในสนามเกิดเสียงโวยวายหรือเสียงร้องออกมาด้วยความประหลาดใจและตะลึงงัน

 

อันที่จริงไม่ใช่แค่คนที่มาดูการแข่งเท่านั้น

 

 

ปึ้ง!!

 

 

เรบิโกะ : หะ!!? นี่แกพูดจริงเหรอ!!? แกคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องพวกนั้นเหรอ!!?

 

 

เรบิโกะตะโกนถามมาหาผมผ่านจอโทรทัศน์ที่เธอดูอยู่ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าผมหันไปตอบเธอไม่ได้ก็ตาม แต่เมื่อเรบิโกะได้ยินคำพูดของผทเธอก็เชื่อสนิทใจเพราะด้วยเหตุผลและปัจจัยหลายเรื่องที่มันลงล็อคพอดี

 

เรบิโกะ : เน่~~!! นายมนุษย์ฮาซุย!! นายต้องรอดจากการแข่ง kill them up ให้ได้นะโว้ย!! เพราะชั้นจะได้ท้าสู้กับแกแบบตัวต่อตัวต่อเป็นคนต่อไป!!

 

 

ตึกตักๆๆๆๆๆๆ~!

 

คิซูกิ : ( ยะ..หยุดนะเจ้าหัวใจบ้า! )

 

คิซูกิเอามือกุมอกตัวเองตอนนี้หัวใจของเธอมันเต้นแรงมากจนเธอรู้สึกราวกับมันจะทะลุออกมาจากทรวงอกและในตอนนั้นเอง

 

โนเว็น : ทุกคนข่วยเงียบๆและอยู่ในความสงบก่อน

 

 

โนเว็นได้ลุกขึ้นและพูดให้เหล่าอสูรพันธ์ที่เป็นผู้ชมใจเย็นลงก่อน

 

โนเว็น : อย่าพึ่งตีโพยตีพายไป เรายังไม่รู้ความจริงของเรื่องนี้ ยังไงเกมการแข่งขันก็ยังไม่จบช่วยดูต่อไปเรื่อยๆก่อนว่ามันจะเป็นยังไงต่อ เชิญทุกท่านนั่งลงเถอะ

 

คำพูดของโนเว็นที่แสนจะสุภาพทำให้เหล่าอสูรพันธ์ทุกตนยมอนั่งลงรอดูการแข่งขันตาต่อไปแบบสงบๆ

 

ในตอนนั้นเองปีเตอร์ที่เป็นพิธีกรรายการทีวีพอเขารู้เรื่องจริงเกี่ยวกับตัวผมเขาก็รู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวสึดๆจนมาขอกับคิซูกิ

 

ปีเตอร์ : เอ่อท่านคิซูกิครับ~ ^_^

 

 

คิซูกิ : อะ..อะไร!? /////

 

คิซูกิหันมาถามขณะเอามือกุมอกซ้ายตัวเองที้หัวใจเต้นหนักมากทำให้เธอเผลอพูดเสียงดังเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

 

ปีเตอร์ : จะว่าอะไรไหมถ้าผมจะขอไปสัมภาษณ์ตัวของเด็กคนนั้นซักหน่อย

 

คิซูกิ : ...ตามใจ

 

 

เมื่อได้ยินคำอนุมัติจากคิซูกิ ปีเตอร์ก็ไม่รอช้ารีบวิ่งไปพร้อมกับทีมตากล้องของเขาเพื่อเดินเข้าไปในประตูมิติ deathworld เพื่อที่จะมาสัมภาษณ์ตัวผมที่อยู่ในมิติ deathworld ซึ่งในระหว่างนี้ช่วงเวลาในการพักนั้นจะนานเป็นพิเศษเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันค่อนข้างวุ่นวายมากเกินไป

 

 

ทางฝั่งฮาซุย

 

เมื่อผมเดินเข้ามาในห้องพักชั่วคราว ผมก็เจอกับเรแม็กที่นั่งอยู่ที่โซฟา ห้องพักชั่วคราวนี้มีลักษณะต่างจากห้องแรกที่เราเจอเมื่อกี้นี้หน่อยเพราะมันมีประตูที่เป็นห้องแยกไปอีกห้องนึงด้วย

 

อาจเป็นเพราะว่ายิ่งเจอเกมที่เล่นยากมากเท่าไหร่ห้องพักชั่วคราวที่อยู่ถัดไปก็จะอำนวยความสะดวกสบายให้มากเท่านั้น

 

ผมเดินไปหาเรแม็กโดยที่ไหล่ผมนั้นมีโชกุที่เกาะอยู่

 

ฮาซุย : นายโกรธชั้นที่โกหกนายใช่ไหมเรแม็ก ?

 

 

ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิดเพราะเขาอยาดจะเป็นเพื่อนกับผมแบบจริงจัง แต่ผมกลับโกหกเขาแต่แรกเห็น

 

เรแม็กได้เหลือบตามาหาผมก่อนที่เขาจะกระตุกยิ้มขึ้นมาแล้วพูด

 

เรแม็ก : ชั้นเนี่ยนะจะโกรธนายลง ?

 

ฮาซุย/โชกุ : ?

 

เรแม็ก : ...นายเป็นเพื่อนคนเดียวของชั้นนะ และก็...พี่สาวของชั้นก็ดูเหมือนจะถูกใจตัวนายด้วย...ตอนเด็กชั้นก็เคยโกหกว่าตัวเองเป็นมนุษย์หมาป่า คิดซะว่าเรื่องของนายเป็นเวรกรรมที่สนองกลับมาหาชั้นแล้วกัน ^_^

 

 

เรแม็กกล่าวด้วยรอยยิ้มไม่เอาเรื่อง ผมตาเบิกกว้างขึ้นมาทันทีเพราะผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบนโลกมนุษย์จะมีอสูรพันธ์คนไหนที่ใจดีเท่าเรแม็กขนาดนี้มาก่อนเลย

 

ฮาซุย : อันที่จริงชั้นก็กะจะบอกความจริงนายช้ากว่านี้หน่อยนะ แต่เผอิญมีคนทำให้ผิดแผน =_= ( เหลือบมองโชกุ )

 

โชกุ : T^T

 

เรแม็ก : ...ห้องที่อยู่ถัดไปมันเป็นห้องน้ำนะ ถ้านายเก็บกดอยู่หละก็เข้าไปใช้มันก็ได้

 

เรแม็ดพูดพร้อมชี้นิ้วเข้าไปในห้องน้ำ

 

ฮาซุย : ชั้นไม่เข้าไปใช้หรอก แต่จะขอเข้าไปคุยเป็นการส่วนตัวกับโชกุอาจจะนานซักหน่อยนะ

 

 

เรแม็ก : ตามสบาย

 

 

ว่าแล้วผมก็พาโชกุเข้าไปในห้องน้ำ ผทปิดประตูล็อคห้องน้ำไว้แน่นสนิทก่อนที่ผมจะหันมาสนใจโชกุโดยผมนั้นได้วางเธอลงที่ชักโครกนั่นแล้วเราก็เริ่มคุยกัน

 

ฮาซุย : บอกมาทีซิว่าชั้นควรสั่งสอนเธอแบบไหนเธอถึงจะได้เลิกดื้อ ตำหนิ...หรือลงโทษ =_=💢

 

 

โชกุ : ไม่เอาสองอย่างเลยได้ปะ ? 0^0

 

 

ฮาซุย : ...ฟังนะ ชั้นเข้าใจว่าเธอเหงาชั้นขอโทษที่ทิ้งเธอเอาไว้ แต่เธอก็เห็นแล้วหนิว่าเกมที่เธอเข้ามาอยู่มันมีความอันตราย ชั้นต้องให้เธอรออยู่ข้างนอก

 

 

โชกุ : แล้วชั้นจะไปอยู่ข้างนอกนั่นโดยไม่มีนายท่านได้ไงกันหละค่ะ!?

 

โชกุโวยออกมาผมก็เลยต้องบอกเหตุผลกับเธอไปแบบจริงจัง

 

ฮาซุย : ผมบอกว่าคุณไปไม่ได้เข้าใจไหม!? ผมไม่อยากเสียคุณไป! คุณเป็นตุ๊กตา! ร่างกายอ่อนแอ! เปราะบางแตกง่าย! หนำซ้ำที่นี่ก็ไม่มีต้นไม้ให้คุณใช้พลังควบคุมด้วย!

 

 

คำพูดของผมทำให้โชกุหน้าแดงขึ้นมาแต่ผมก็ไม่สนเรื่องนั้น ในตอนนั้นเอง

 

โชกุ : ใจจริงชั้นก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอกนะค่ะ..นี่แหนะ!

 

แปะ!

 

ฮาซุย : อะ !?

 

จู่ๆโชกุก็ได้พุ่งมือมาแตะที่หน้าผากของผม ทันใดนั้นเองที่หน้าผากของผมก็เกิดแสงสีเขียวสว่างออกมาก่อนจะปรากฏตราสัญลักษณ์เป็นรูปใบไม้ขึ้นก่อนที่สัญลักษณ์นั้นจะจางหายไปกับผิวหน้าผากของผม

 

ฮาซุย : ฮะเฮ้ย!? ทำอะไรเนี่ย!?

 

โชกุ : สิ่งที่ชั้นทำกับตัวคุณไปมันคือตราประทับภูติรับใช้ค่ะ!

 

 

ฮาซุย : ตราประทับภูติรับใช้!?

 

ผมรู้จักตราประทับนี่ได้จากความทรงจำของคุณฮิตซูที่ทิ้งไว้ให้ผม มันคือตราประทับที่จะทำให้คนที่โดนไม่ต่างอะไรกับทาสรับใช้ของพวกภูมิไม้ เพราะถ้าหากไม่ทำตามที่คนที่เอาตรานี้มาประทับสั่งก็จะโดนไฟฟ้าแรงสูงช็อตอย่างไม่อาจควบคุม!

 

ฮาซุย : แล้วนี่เธอเอาตราประทับนี่มาใช้กับชั้นทำไม!?

 

โชกุ : ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ชั้นไม่สั่งให้คุณทำอะไรแผลงๆหรอก ฮึ้บ~

 

ในตอนนั้นเองโชกุก็ได้โดดลงจากชักโครกก่อนที่เธอจะพูดต่อ

 

โชกุ : อีกอย่างคือชั้นไม่ได้เป็นแค่ตุ๊กตาแล้วนะค่ะ ในช่วงที่ท่านหลับอยู่ ชั้นแอบไปฟาร์มเลเวลกับพวกมอนเสตอร์ด้วยตัวเองจนตอนนี้ชั้นมีระดับพลังเป็นเจ้าพ่อมดแล้ว และนั่นก็หมายความว่าชั้นสามารถแปลงเป็นมนุษย์ได้แล้วค่ะ!

 

ไม่ว่าเปล่าจู่ๆรอบๆตัวของโชกุก็ได้มีก้อนเมฆสีฟ้ามาล้อมรอบร่างตัวเอง ก้อนเมฆสีฟ้านั้นหมุนวนเป็นวงกลมเป็นพายุล้อมตัวของโชกุเอาไว้จนมิดจนผมมองไม่เห็นตัวเธอ

 

ผมยกแขนขึ้นป้องแรงลมเอาไว้พายุนั้นหมุนเร็วและแรงขึ้นจนในท้ายที่สุด

 

พู้ม~!

 

พายุนั้นก็ได้สลายหายไปและปรากฏร่างของโชกุในร่างมนุษย์

 

โชกุ : เห็นไหม ? ชั้นไม่ได้เป็นตุ๊กตาผู้หญิงผู้บอบบางแล้วนะค่ะ แต่ชั้นเป็นแม่สาวนักสู้

 

ฮาซุย : อึ้ก!?

 

 

ในตอนนั้นผมถึงกับชะงักไปชั่วขณะนึงเลย โชกุเธอได้กลายเป็นมนุษย์ เธอสวมเสิ้อสีเทา กระโปรงสีฟ้าสั้นเหนือเข่าเหมือนเดิม ผมสีฟ้ายาวถึงกลางหลัง แต่ที่ทำให้ผมตกใจคือเมื่อเธอมีร่างเป็นมนุษย์นั้นเธอเป็นมนุษย์ที่งดงามมาก

 

เธอเป็นสาวสวยหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตาที่อารมย์สดใสร่าเริง ร่างกายมีส่วนเว้าส่วนโค้งสมบูรณ์แขนขาเรียวเล็กผิวขาวเนียนมากกว่าตอนเป็นตุ๊กตา เธอมีส่วนสูงที่เตี้ยกว่าผมนิดหน่อย หน้าอกประมาณคัพ c ได้

 

 

 

 

 

ฮาซุย : 0////0

 

 

โชกุ : ฮัลโหล~ ฮัลโหล~ ฟังกันอยู่ป่าวเนี่ย ?

 

โชกุเข้าทาโบกมือตรงหน้าผม ผมคว้าข้อมือเธอเอาไว้ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

ฮาซุย : เอาตราประทับออกเดี๋ยวนี้ =_=

 

 

โชกุ : ไม่ค่ะ ^_^

 

ฮาซุย : ชั้นสั่งให้..

 

 

ช็อตๆๆๆๆๆๆ!!

 

ฮาซุย : จ้ากกกกกกก!!?

 

 

พูดไม่ทันจบจู่ๆก็มีกระแสไฟฟ้าช้อตใส่ที่กลางกบาลผมเพราะโชกุเป็นคนคุมตราประทับจนทำให้ผมร้องลั่นห้องน้ำ เสียงร้องของผมมันดังออกไปนอกห้องน้ำจนหลายคนตกใจหันมามองที่บานประตูห้องน้ำเป็นตาเดียว

 

ช็อตๆๆๆๆ!

 

ฮาซุย : โอ้ยๆๆๆ! เจ็บๆๆ! เบาๆ!

 

 

โชกุ : ถ้าอยากให้ชั้นหยุดหละก็ อนุญาติให้ชั้นเข้าร่วมการแข่งซิค่ะ ^_^

 

 

ฮาซุย : มะ..ไม่ จ้ากกกกกกก!!

 

ผมโดนไฟฟ้าช็อตอยู่แบบนั้นประมาณนาทีนึง ผมรู้สึกเหมือนหนังหัวตัวเองจะเริ่มไหม้อยู่แล้ว โชกุก็คอยถามคำถามเดิมซ้ำๆจนในท้ายที่สุดผมต้องยอมตอบไป

 

ฮาซุย : ก..ก็ได้! ชั้นจะไม่ไล่เธอไปแล้ว! เธอมาเล่นเกมนี้กับเราได้! >0<

 

 

โชกุ : โอเคค่ะ ^_^

 

ป็อค~

 

โชกุได้ลงมือดีดนิ้วจากนั้นไฟฟ้าก็หยุดช็อตผม ผมนอนหมดสภาพเป็นผักอยู่บนพื้นอย่างอนาถา

 

ฮาซุย : ( เป็นเจ้านายตุ๊กตาแท้ๆแต่ดันโดนตุ๊กตาช็อตไฟฟ้าใส่ปางตายเหรอวะเราเนี่ย ? =_= )

 

โชกุ : ไม่ต้องห่วงหรอกนะค่ะคุณฮาซุย~ ชั้นจะไม่เป็นตัวภาระให้คุณแน่ค่ะ ^_^

 

 

โชกุเดินเข้ามาพูดกับผม ผมเงยหน้าขึ้นมองดูเธอก่อนที่ผมจะค่อยๆลุกขึ้น

 

ฮาซุย : ไอ้เด็กดื้อ!!

 

โชกุ : ว้าย!?

 

 

ตุ่บ~!

 

ผมได้สบโอกาสจังหวะนี้พุ่งเข้าไปเอามือผลักตัวของโชกุจับตัวเธอนอนลงไปกับพื้น

 

โชกุ : คะคุณฮาซุย ?

 

ฮาซุย : เมื่อกี้นี้เธอทำชั้นเกือยตายเลยนะยัยบ้า ถึงชั้นจะรับปาดให้เธอมาเล่นเกมด้วยได้แล้ว แต่คิดเหรอฮะว่าชั้นจะไม่ลงโทษเด็กดื้อแบบเธอ =_=

 

ผมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนคุณฮิตซูเข้าทุกที อันที่จริงนี่มันก็เป็นตัวตนจริงของผมนั่นแหละแต่แค่มันเหมือนคุณฮิตซูเพราะเราเป็นคนเดียวกัน

 

โชกุที่โดนจับกดอยู่กับพื้นเธอก็ไม่ได้ช็อตไฟฟ้าใส่ผมแต่กลับเอ่ยปากพูดออกมา

 

โชกุ : ชั้นขอโทษค่ะ แต่ชั้นคงจะเอาตราประทับออกไม่ได้จริงๆหรอกนะค่ะ =3=

 

ฮาซุย : ไม่เอาออกให้ใช่มะ ?

 

โชกุพยักหน้าตอบ

 

ฮาซุย : ...ก็...ได้

 

 

หมับ~

 

โชกุ : ว้าย!?

 

ผมได้พุ่งมือไปบีบก้อนไขมันทรงโตของเธอข้างนึงจนทำให้เธอร้องเสียงหลง

 

โชกุ : ทำบ้าอะไรเนี่ย!? >////<

 

เพียะ!

 

โชกุเธอสะบัดมือตบหน้าผมจนหน้าหัน นั่นทำให้ความอยากลงโทษเธอของผมมันมากกว่าเก่า

 

ฮาซุย : คิดว่าผมจะทำอะไรหละ!? ก็ลงโทษเด็กดื้อไง!

 

โชกุ : อะ!?

 

ไม่ว่าปล่างผมพุ่งริมฝีปากลงไปงับที่ต้นคอของโชกุทันที

 

โชกุ : คุณฮาซุยอย่า! เดี๋ยวคนอื่นเข้ามาเห็น! >////<

 

ฮาซุย : ผมล็อคประตูห้องน้ำแล้วไม่เป็นไรหรอกครับ อย่ามาหาข้ออ้างปัดการโดนลงโทษเลยดีกว่า~ อ้าม~

 

ว่าแล้วผมก็มืองับซอกคอเธออีกจุด ทุกจุดที่ผมงับผมจะทำการทิ้งรอยจ้ำแดงเอาไว้แสดงความเป็นเจ้าของให้เห็นเด่นชัด

 

โชกุดูเหมือนเธอจะเจ็บทุกครั้งที่โดนแต่เธอก็กลั้นเสียงร้องเอาไว้

 

โชกุ : อื้อ~!

 

ฮาซุย : อื้ม~ ตัวคุณตอนเป็นมนุษย์นี่นุ่มใช่ได้เลย~

 

ผมเอ่ยออกมาขณะเอามือบีบขย้ำก้อนหน้าอกทรงโตของเธอ ก่อนที่ผมจะเลื่อนปากมาจูบกับเธอ

 

โชกุ : อื้ม~

 

โชกุส่งเสียงในลำคอออกมาขณะที่จูบกับผม ผมก็ใช้ลิ้นกวาดรสชาติในปากของเธอมาอย่างดูดดื่ม

 

ฮาซุย : ( พระเจ้า รสชาติดีจัง~ )

 

ผมคิดริมฝีปากของเธอมันนุ่มมาก เธอพยายามจะเก็บลิ้นในโพรงปากแต่ก็ทำไม่ได้ ผมใช้ลิ้นของผมตวัดเล่นกับลิ้นของเธอกวาดรสชาติหวานฉ่ำเข้ามาแบบเต็มที่ ผมค่อยๆเลื่อนมือที่จับหน้าอกเธอไปตามหน้าท้องเธอก่อนที่ผมจะล้วงมือเข้าไปในกางเกงในเธอแล้วเอานิ้วเขี่ยกลีบกุหลาบตุ๊กตาที่ถึงได้ร่างมนุษย์มาก็ต้องเจอกับความเสียวซ่านในกายหยาบนี้แล้ว

 

โชกุ : ฮ้าห์~! คุณฮาซุย! อย่า! อ๊าย!

 

ผมถอนจูบออกจากเธอเหมือนเธอพยายามจะร้องห้ามผมแต่ผมก็ไม่ฟัง ผมเร่งความเร็วนิ้วมือเขี่ยกลีบกุหลาบเธอหนักขึ้น โชกุพยายามผลักผมแต่ผทก็ไม่ยอมถอยไปง่ายๆ

 

ฮาซุย : เป็นไง ? รู้สึกเสียวดีไหม~? เข้าใจแล้วใช่ไหมว่าถ้าดื้อกับชั้นจะโดนแบบนี้~?

 

โชกุ : ระ..รู้! รู้แล้วค่ะ!

 

โชกุเธอส่งเสียงร้องปนครางออกมาด้วยความเสียว ผมเร่งนิ้วมือเขี่ยร่องเธอจนน้ำเสี้ยนเยิ้มๆจากร่องของเธอหลั่งออกมาเลอะฝ่ามือผมหมดแล้ว

 

โชกุ : อ๊ะๆๆ~ อ๊า! อ๊าย!

 

ฮาซุย : ผะผมไม่ไหวแล้ว~

 

ว่าแล้วผมก็ใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ถลกเสื้อเธอขึ้นจนทำให้หน้าอกเต่งตึงของเธอมันเด้งออกมาโดยไม่มีบราปิดกั้นอยู่เพราะชุดตุ๊กตาที่เธอใส่มันไม่มีบราอยู้แล้ว ทำให้ผมได้มองเห็ยยอดปทุมถันสีชมพูที่อยู่บนเต้าอวบคัพซี

 

ผมไม่รอช้าที่จะถอดกางเกงลงและชักท่อนเอ็นยาวหัวแดงบานของผมให้เธอได้ประจักต์

 

โชกุเธอตาเบิกกว้างออกมาแบะถึงกับพูดไม่ออกที่เห็นขนาดนั้นของมัน ผมจับตัวเธอมาก่อนที่เราสองคนจะทำท่า 69 แล้วจากนั้นผมก็กดลิ้นเข้าไปในร่องของเธอที่ชุ่มแฉะทันที

 

โชกุ : อร๊าง~!?

 

ฮาซุย : มู๊ฟ~ แผล็บๆๆๆ~ อย่ามัวแต่เฉยซิ~ ดูดให้ผมด้วย~

 

ผมพูดขณะที่ท่อนเอ็นของผทมันกระตุกอยู่ตรงหน้าโชกุ โชกุที่โดนเลียร่องเสียวจนเม็ดเหงิ่อผุดออกมาทั่วร้างและร้อนรุ่มไปทั้งร่างจำต้องยอมคลานมาหาท่อนเอ็นผมก่อนจะอ้าปากแล้วอมท่อนเอ็นของผมอย่างช้าๆจนเกือบสุดลำ

 

โชกุ : อู้ม~

 

ฮาซุย : อู๊ยส์~ แบบนั้นแหละครับ~

 

ผมร้องออกมาเมื่อท่อนเอ็นของผมเข้าไปในปากของโชกุ ผมเริ่มติดใจความรู้สักที่ได้สอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปในร่างผู้หญิงแล้วศิ

 

แม้โชกุเธอจะยังไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้แต่เธอก็พยายามทำเต็มที่

 

โชกุ : อู้ม~ อุ้บ~ ม๊วฟๆๆ~ บวบๆๆๆ~

 

โชกุเธอลากริมฝีปากอวบอิ่มสุดนุ่มน่าสัมผัสของเธอรูดท่อนเอ็นของผมพร้อมออกแรงปากดูดท่อนเอ็นผมเข้าออก รอบท่อนเอ็นของผมชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำลายของโชกุ

 

ฮาซุย : อ้าห์~ โอ้ว~ เก่งมากเลยโชกุ~ ว่าง่ายๆแบบนี้แหละ~

 

ผมพูดปนครางออกมาก่อนที่ผมจะใช้ลิ้นเลียกรีบร่องกุหลาบเธออีกเรื่อยๆ กลีบร่องบริสุทธิ์ของเธอโดนลิ้นผมวาดลากจนเปิดขมิบออกทีละนิดๆ

 

โชกุก็ดูดเลียท่อนเอ็นของผมดีมาก ในบรรดาผู้หญิงทุกคนที่ผมร่วมรักมาไม่เคยมีใครใช้ปากได้ดีเท่าเธอเลย

 

โชกุ : อ๊าห์~! คุณฮาซุยค่ะ~ ชั้นจะไม่ไหวแล้วค่ะ~!

 

โชกุพูดออกมาด้วยความเสียวขณะใช้ปากเลียปลายกะเปาะท่อนเอ็นของผม พูดเสร็จเธอก็กลับไปอมต่อแต่ในเวลาเดียวกันผมก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังถูกลำเลียงมาตามท่อนเอ็น

 

ฮาซุย : ผะ..ผมก็จะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน~ อ้าาาาห์~!!

 

โชกุ : มู๊ฟ~ มู๊ฟ~!

 

 

ปรี๊ดดดส์ๆ~! ซ่าาๆๆ~

 

และในท้ายที่สุดทั้งผมและเธอก็เสร็จสมออกมาพร้อมกัน น้ำของโชกุได้กระฉูดมาเปลอะหน้าผมจนเปียกไปหมด ส่วนผมก็ได้ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวอัดใส่ปากของโชกุจนเธอทะลักก่อนที่เธอจะถอนริมฝีปากออกและไอน้ำรักของผมออกมา

 

โชกุ : แหวะ~ รสชาติมันแปลกๆอะ~

 

ฮาซุย : นี่ยังไม่พอแค่นี้หรอก!

 

โชกุ : ว้าย!?

 

ผมไม่รอช้าที่จะจับโชกุเปลี่ยนท่า ผมจับตัวเธออุ้มแตงกดเข้ากับกำแพงห้องน้ำจากนั้นก็ได้สอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปในร่องของเธอทันที

 

ซวบ~!

 

โชกุ : อร๊าง~!?

 

โชกุร้องออกมาดังลั่น ผมได้สอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปในร่องกุหลาบของเธอ เยื่อพรหมจารีของเธอขาดออกเป็นเสี่ยงๆ ผมรู้สึกเสียวและคับแน่นท่อนเอ็นสุดๆเลย!

 

ฮาซุย : อ้าห์~ แน่นมาก~ แน่นเกินไปแล้ว~

 

ผมครางออกมาด้วยใบหน้าที่เหมือนได้แตะขอบสวรรค์ เพราะมันรู้สึกดีสุดๆ

 

โชกุ : จะ..เจ็บ~ เจ็บ~!

 

โชกุส่งเสียงร้องออกมาเพราะความบริสุทธิ์ที่ถูกฉีกขาดนั้นทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวด เธอเริ่มร้องไห้ออกมาทำให้ผมยื่นหน้าไปจูบปากกับเธอให้ใจเย็นลง

 

โชกุนั้นมีอาการสะอึกสะอื้นครู่นึงก่อนที่เธอจะหยุดร้องผมเดาได้ว่าเธอน่าจะปรับตัวได้แล้วผมจึงถอนจูบออกแล้วพูดกับเธอ

 

ฮาซุย : ผมจะขยับแล้วนะ พร้อมรึยัง ?

 

โชกุเธอพยักหน้าตอบผมเอามือช้อนบั้งท้ายอวบอิ่มทั้งสองข้างของเธอก่อนที่จะเริ่มสาวแก่นกายขยับเข้าออกร่องของเธออย่างเมามันส์

 

ตรั่บๆๆๆๆๆๆ~

 

โชกุ : อ๊ะๆๆ! อ๊าส! อ๊าห์~! อร๊าง~! อ๊าสๆๆ! ซี๊ด~ อร๊าง~!

 

 

โชกุส่งเสียงครางออกมาเรื่อยๆทุกครั้งที่ผมขยับเอว ร่องของเธอตอดรัดแก่นกายของผมแน่น มอบความเสียวและความสุขให้ผมอย่างสุขกาย

 

ฮาซุย : อ้าห์~ โอ้วห์~ โชกุ~ เธอนี่สุดยอดไปเลยนะ~

 

โชกุ : เหรอค่ะ~? อ๊าห์ๆๆ! อ๊าส! อ้าส์ๆๆ! ชั้นรักคุณฮาซุยนะค่ะ~! อ๊าซ~! อร๊าง! คุณฮาซุยรักชั้นรึเปล่าค่ะ~! ซี๊ด~ อ๊ายๆ!

 

 

ในตอนนั้นเองความเสียวทำให้โชกุเธอสติขาวโพลนและเธอก็เผลอสารภาพรักกับผมออกมา ตอนนั้นผมถึงกับตาเบิกกว้างออกมาทันที

 

ฮาซุย : นี่เธอกล้าพูดสารภาพรักกับชั้นระหว่างโดนลงโทษเนี่ยนะ~? หื่นกามจังเลยนะเธอเนี่ย~?

 

ผมเอ่ยออกมาพร้อมเอามือข้าวนึงบีบขย้ำเต้าทรงโตของเธอจนปลิ้น ก่อนที่เธอจะยื่นหน้ามาจูบกับผมอีกครั้งผมมองเห็นรูปหัวใจที่ปรากฏข้างในตา ทำให้ผมรู้ว่าเธอพูดความจริง

 

มันทำให้หัวใจผมเต้นผิดจังหวะเลย และผมก็รัวเอวกระแทกท่อนเอ็นใส่ไม่ยั้ง

 

 

ตรั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!

 

โชกุ : อ๊ะๆๆ! อ๊าส! อ๊าย! อู้ม~!

 

โชกุเธอส่งเสียงครางออกมาขณะที่กำลังจูบกับผม มือของเธอจิกไหล่ผมแน่นความเสียวที่ถาโถมใส่เธอทำให้เธอมีน้ำตาคลอเบ้าเห็นเด่นชัดมาก หน้าอกทรงโตของเธอกับร่างของเธอกระเด้งตามแรงเอวของผม

 

ผมเริ่มหลับตาแน่นเพราะกพลังจะเสร็จออกมาอีกรอบและในท้ายที่สุด

 

ปรี๊ดดดดดดส์ๆๆ~! พรวดๆๆ~!

 

 

โชกุ : อ๊าาาาาาาาาาาาส์~!!

 

ผมก็ได้กระฉูดน้ำรักของผมอัดเข้าไปในมดลูกของเธอ เสร็จใส่ข้างในเธอจนสาแก่ใจจากนั้นเราก็ทำการร่วมรักกันต่ออีกสองสามน้ำจนทำให้ร่องของโชกุนั้นอัดแน่นไปด้วยน้ำรักของผม และเธอก็ก็นอนอยู่ที่พท้นห้องน้ำทำหน้าเหย๋เกออกมา

 

ฮาซุย : ลุกขึ้นได้แล้วแม่ตุ๊กตาลามก เรายังต้องไปแข่งอีกนะ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว