ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เด็กเสี่ยEp.17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 10:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กเสี่ยEp.17
แบบอักษร

#เด็กเสี่ย

 

Ep.17

 

ดินxเกรท(คู่รอง)

 

 

ชีวิตของเขานอกจากอกหักไม่พอ

ยังจะมาโดนไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้มากวนประสาท...ดำก็ดำนิสัยก็เสีย

 

"เฮ้อ..."

 

ใบหน้าน่ารักยืนถอนหายใจอยู่หน้าคอนโดที่จัดว่าค่อนข้างจะเก่ามือเรียวเอื้อมมือกดลิฟเพื่อรอให้ขึ้นมา

ดวงตากลมยังคงจ้องมองหน้าจอมีถือสมาร์ทโฟน

 

รูปเขากับเจตที่ถ่ายคู่กัน

เขายังคงรักเจตอยู่ถึงแม้ใครอีกคนจะมีคนรักอยู่แล้วก็ตาม

ถึงรู้ก็ยังไม่วายจะวิ่งตามอีกฝ่าย

 

ติ๊ง...

 

เสียงลิฟต์ดังขึ้นเรียกสติให้คนตัวเล็กรีบก้าวขาเดินเข้าด้านในเข้ายังไม่ทันสนิทก็ดันมีมือใครมาขวางประตูเอาไว้

 

"ขอโทษครับ..."

 

"ไม่...เฮ้ยย!!"ดวงตากลมแถบจะถลนออกจากเบ้าตาเมื่อเจอใครบางคนที่ไม่คาดฝัน

ไอ้ดำ!!

 

"อ้าวไอ้หมากระเป๋ามึงเองเหรอ?"

 

"มึงมาอยู่นี่ได้ไงวะ"ชี้นิ้วใส่ร่างสูงขณะกำลังเดินถอยหลังหนีคนด้านหน้าอย่าบอกนะว่ามันสะกดรอยตามเขามา

 

"เอ้าก็กูเช่าห้องอยู่ที่นี่"

 

"เช่าเหี้ยไรกูอยู่ตั้งนานไม่เคยเจอมึง!"

 

"เอ้าก็กูเพิ่งจะย้ายมา"

 

"มึงรีบย้าย...อ้ะ"

 

กึง.....!

 

พรึ่บ!!

 

ร่างบางเซถลาลงติดพื้นเมื่ออยู่ลิฟก็หยุดทำงานกระทันหันภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กมืดมิดไปหมด

 

"ห่าลิฟต์เป็นควยไรวะ"

ร่างสูงบ่นพลางใช้มือควานหาโทรศัพย์ส่วนคนตัวเล็กที่อยู่มุมสุดกับนั่งตัวแข็งทื่อใบหน้าหวานเหงื่อเริ่มผุดขึ้นมาพร้อมกับเหตุการณ์ที่เขานั้นโดนขังกับข่มขืนเอาไว้ในห้องมืดๆและเย็น

หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว

 

กลัว....เขาเกลียดที่มืดและแคบ..

 

".........."ดินยืนมองปฏิกิริยาอีกฝ่ายดูเงียบผิดปกติคนขี้โวยวายแบบนี้ก็อยู่นิ่งๆได้เหมือนกันแฮะ

มือหนารูดหน้าจอสมาร์ทโฟนเพื่อใช้แสงไฟส่องทางกำลังจะก้าวขาเดินเพื่อกดหาปุ่มฉุกเฉินที่หน้าประตูกับโดนมือเล็กคว้าแขนเอาไว้

 

ไอ้หมากระเป๋ามันสั่นเป็นเจ้าเข้าเลยวุ้ย

 

"จะ..จะไปไหน..."

น้ำเสียงสั่นเครือพยามจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้เตลิดออกไปดีที่ในนี้มีคนอยู่ท่าเขาอยู่คนเดียวเขาคงสลบไปแบบคราวก่อนแล้ว

ดินนั่งลงข้างเกรทยกมือตบลงหัวกลมเบาๆคล้ายจะปลอบใจอีกฝ่าย

 

ไอ้หมากระเป๋ามันคงกลัวความมืดสินะ...แหม่ช่วยมันเอาบุญสักหน่อย..

 

"กูอยู่ก็ตรงนี้ไงไอ้หมากระเป๋าอยู่ข้างๆมึงเนี่ย"

 

 

บรรยากาศรอบตัวของดินและเกรทเริ่มอึดอัดขึ้นมาเรื่อยๆเนื่องจากอากาศหายใจเริ่มจางหาย

 

"ไปมึงไปหน้าประตูพร้อมๆกับกู"ร่างสูงลุกขึ้นยืนจับมืออีกฝ่ายให้ฉุดขึ้นเดินคนตัวเล็กได้แต่ก้มหน้าเดอนตามดินที่ใช้แสงสว่างของสมาร์ทโฟนนำทาง

 

มือใหญ่ที่กุมมือเล็ก...จากมือที่เคยแห้งตอนนี้กับเปียกชื้น

ไม่รู้ว่าเป็นเหงื่อใครกันแน่

 

"มีใครอยู่ไหมครับลิฟต์มันค้างมาช่วยพวกผมหน่อย!!"

ดินกดปุ่มฉุกเฉินพลางตะโกนใส่เครื่องสื่อสารจนในที่สุดก็ติดต่อได้เสียที

 

[ติดอยู่ชั้นไหนคะ?]

 

"ชั้น3ครับกำลังจะขึ้นชั้น4รีบๆมาด่วนเลยอากาศในนี้จะไม่มีแล้ว"

 

[จะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะกรุณารอสักครู่]

 

"เออเดี๋ยวเขาก็มาแล้วนะโอเคมั้ยมึง"หันไปถามคนตัวเล็กถึงแม้จะมีแค่แสงไฟโทรศัพท์อ่อนแต่เขาก็รู้ได้ว่าอีกคนนั้นหน้าซีดขนาดไหน

 

พวกเรายืนนิ่งเงียบสักพักจนในที่สุดพนักงานก็มางัดประตูลิฟต์

พอออกมาได้เกรทรีบก้าวขาเดินออกทันทีเดินออกไปโดยไม่มองใครทั้งนั้น

 

"คุณเกรทคะทางคอนโดขอโทษด้วยที่ทำให้คุณติดเป็นครั้งที่สองทางเราจะส่งของไปขอโทษและแก้ไขลิฟต์ค่ะ"พนักงานสาวรีบพูดตามไล่หลังเกรท ทว่าเกรทนั้นไม่สนใจอะไรเลย

 

"เออเกรทเคยติดเหรอครับ"ดินถาม

 

"ค่ะแต่ตอนนั้นคุณเกรทสลบคาลิฟต์ช่วยกันเรียกและCPRกันยกใหญ่ดีนะที่ครั้งนี้ไม่เป็นไร"

 

"อ่อครับ..."ดินพบักหน้ารับรู้พลางรู้สึกสงสารไอ้หมากระเป๋าขึ้นมา

 

นิดนึงนะ....

 

***

 

แกร๊กกก!!

 

ตุบ!

 

ร่างบางทิ้งตัวลงบนเตียงนิ่มด้วยความล้ามือเรียวเปิดลิ้นชักขนาดไหญ่หยิบผ้านวมผืนเก่าๆผืนที่เขาแอบไปเอาออกมาจากบ้านนั้น...

จะเรียกว่าน้องเน่าก็ยังได้นะเพราะมันเป็นเพียงสมบัติชิ้นเดียวของแม่ที่ซื้อให้กับเกรทก่อนที่ท่านจะจากไป

เขากอดมันแนบนั่นเพื่อจะปลอบใจตัวเองเวลาผ่านเรื่องร้ายๆในชีวิต

 

คอยปลอบตัวเอง...

 

"ฮึ..ก..."

น้ำตาสีใสลงผ้านวมผืนเก่าทั้งคิดถึงและโหยหาอ้อมกอด

 

ถ้าแม่ไม่ตายไปเสียก่อนเขาอาจจะได้พาแม่ออกไปอยู่ด้วยกันให้พ้นกับนังงูพิษพวกนั้น...

เขาไม่น่าทนอยู่เพราะเป็นห่วงพ่อ..

ไม่งั้นเขาก็คงไม่โดนไอ้เจมส์ข่มขืนและทำร้ายจิตใจจนทุกวันนี้ร่างกายเขามันสกปรกมากขึ้นทุกที

 

ที่เขากลัวที่มืดและที่แคบก็เพรสะพวกมัน...พวกมันที่พรากเอาทุกสิ่งจากเขาไป...ริษา...และลูกของมัน

 

"ฮืออออออ.....แม่ครับ..."

 

#####

ความคิดเห็น