ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 18 เซอไพรซ์

ชื่อตอน : บทที่ 18 เซอไพรซ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 01:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 18 เซอไพรซ์
แบบอักษร

เฉินอิงหัวเราะอยู่ในเงามืดด้วยความชั่วร้าย นิสัยเสียเก่าๆของเขาเริ่มออกมาแล้ว เขานั้นเล่นกวาดโกดังที่หนึ่งของบริษัทรับเหมาตระกูลเจิ้งจนเกลี้ยง แม้แต่หม้อหุงข้าว กาต้มน้ำร้อน ที่ไว้สำหรับคนงานยังไม่เว้น 

 

เฉินอิงตอนเก็บของจนเรียบโกดังนั้น บังเอินไปเห็นทางลงไปยังชั้นใต้ดินของโกดังที่ถูกแอบซ่อนอยู่ ที่มันโผล่ออกมาเป็นเพราะเขานั้นเก็บทุกอย่างที่อยู่ในโกดังจนสะอาดแล้วจึงเห็น 

 

เขาเดินลงไปยังชั้นใต้ดินของโกดัง พบว่ามีของน่าสนใจอยู่ เขาไม่จำเป็นต้องเปิดกล่องหรือสำรวจอะไร แค่กลิ่นมันก็บอกแล้ว 

 

“พวกนี้คือสารสกัดที่เตรียมเอาไว้เพื่อไปทำเป็นยาเสพติด ผลิตกันตรงนี้เลย น่าสนใจ” 

 

เฉินอิงทำการถ่ายภาพและวิดีโอทั้งหมด ก่อนที่จะโทรไปหาตำรวจและส่งภาพพวกนี้ให้ เขาหลังจากนั้นค่อยตรงไปยังห้องสนุกเกอร์ที่พวกเจิ้งจินอยู่ รอเพื่อให้เจ้าตัวนั้นไปยังโกดัง และพบกับเซอร์ไพรซ์ที่เขาเตรียมไว้ให้ 

 

โกดังเก็บวัสดุของตระกูลเจิ้ง เจิ้งจินกับพวกๆในตอนนี้มาถึงแล้ว เจิ้งจิงด้วยความกลัวเลยคิดสิ่งต่างๆไม่รอบครอบ เขานั้นเดินตรงไปยังชั้นใต้ดินของโกดังทันที 

 

เขามาถึงชั้นใต้ดินก็ถอนหายใจโล่งอกออกมา ของทั้งหมดยังอยู่ดีไม่มีอะไรเสียหาย เจิ้งจินจากนั้นก็บอกให้กับพวกลูกน้องของเขาให้ทำการขนย้ายของพวกนี้ออกจากที่นี่ให้หมด 

 

เฉินอิงในตอนนี้อยู่บนขื่อที่เชื่อมต่อระหว่างเสาภายในโกดัง เขานั้นถ่ายทุกรายละเอียดของเจิ้งจินเอาไว้ หลังจากที่เขาถ่ายเสร็จ เขาได้ทำการวีดีโอคอลไปหาเสี่ยหลิน เธอนั้นรับสายเขาแทบจะทันที 

 

เฉินอินยิ้มให้กับเธอก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“อยากเห็นอะไรน่าสนุกๆไหม” 

 

เฉินอิงในตอนนี้ยืนพิงเสาอยู่ ทำให้เสี่ยหลินนั้นไม่เห็นรอบๆ และไม่รู้ว่าเขานั้นอยู่บนขื่นที่สูงจากพื้นดินหลายเมตร เขาในตอนนี้เหมือนกับสายลับที่กำลังทำภารกิจให้กับประเทศชาติอยู่ 

 

เสี่ยหลินเห็นรอยยิ้มของเฉินอิงช่วยไม่ได้ที่จะยิ้มตอบกลับและพูดขึ้น 

 

“อะไรสนุกๆนี่หมายถึงอะไร คงไม่ใช่เรื่องลามกที่เขาชอบทำกันตอนวีดีโอคอลใช่ไหม” 

 

เฉินอิงหัวเราะก่อนที่จะส่ายหัว 

 

“โนวๆๆ เห็นว่าฉันเป็นคนยังไงกันหืม นี่ดูนี่” 

 

เฉินอิงปรับวีดีโอคอลให้กลายเป็นกล้องหลัง และแสดงให้เธอเห็นภาพจากมุมสูงที่เจิ้งจินและพวกๆนั้นกำลังขนอะไรบางอย่างอยู่ เสี่ยหลินไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้เท่าไหร่ ที่แน่ๆคือ เฉินอิงไปทำอะไรที่สูงขนาดนั้น 

 

“นี่เจ้าพวกนั้นกำลังทำอะไรนะ แล้วเธออยู่ที่ไหนเฉินอิง” 

 

“เจ้าพวกนั้นกำลังขนสารชนิดหนึ่งที่เป็นส่วนผสมในยาเสพติดร้ายแรง ตอนนี้ฉันอยู่บนขื่อของโกดังที่พวกนั้นใช้เป็นที่เก็บของ และกำลังถ่ายอะไรดีๆให้เธอดูอยู่ไง” 

 

เสี่ยหลินอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าเขาจะทำถึงขนาดนี้เพื่อเติมเต็มสัญญาให้กับเธอ เธอนั้นคิดว่าหากเขายอมทำถึงขนาดนี้ ทางเธอเองก็ต้องยอมทำอะไรที่เท่าเทียมกันเหมือนกัน และที่เธอคิดได้ก็มีแค่ให้เขาทำอะไรก็ตามที่เขาต้องการกับร่างกายของเธอ 

 

แค่คิดเธอก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว...ตื่นเต้น? เสี่ยหลินในตอนนี้หน้าแดงก่ำทำไมเธอถึงกลายเป็นคนที่ไร้ยางอายแบบนี้นะ 

 

เฉินอิงไม่ได้สังเกตสีหน้าของเสี่ยหลินและทำตัวเป็นนักพากย์ที่ดี และในขณะที่เขากำลังพากย์มาถึงจุดๆหนึ่ง เขาก็ได้ยินเสียไซเรนของตำรวจ ตอนนี้ตำรวจได้มาถึงยังโกดังแล้ว เจิ้งจินกับพวกๆในตอนนี้อยู่ในขั้นตอนขนย้ายอยู่ 

 

หากมีอะไรจะแก้ตัว ตอนนี้มันคงจะใช้ไม่ได้แล้ว เพราะหลักฐานพร้อมขนาดนี้ 

 

เจิ้งจินหน้าซีดขาวเป็นอย่างมาก เขารีบมองไปที่ลูกน้องของเขาก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรที่บ้าบิ่นที่สุด 

 

“เตรียมอาวุธให้พร้อม เราจะจัดการพวกตำรวจที่มาที่นี่ให้หมด” 

 

เฉินอิงได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหัวและหัวเราะออกมา เจิ้งจินนั้นบ้าไปแล้ว จัดการพวกตำรวจที่มาที่นี่ให้หมด แย่หน่อยแต่ที่มาดันไม่ใช่ตำรวจอย่างเดียว แต่เป็นหน่วยสวาดด้วย หน่วยที่มาพร้อมกับอาวุธครบมือ พร้อมกับเกราะกันกระสุน พวกเขาถูกฝึกมาให้สามารถจัดการกับพวกผู้ก่อการร้ายได้ แล้วพวกนี้มีแค่ปืนพกกับตัวเปล่าๆที่ไม่ได้ผ่านการฝึกอะไรมาเลย จะเอาอะไรไปสู้ 

 

เฉินอิงปรับกล้องให้มาอยู่ที่หน้าเขาอีกเหมือนเดิมก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“โทษทีนะ เสี่ยหลินจากนี้ฉันคงให้เธอดูต่อไม่ได้ มันอาจจะเป็นภาพที่รุนแรงเกินไปกว่าเธอจะรับได้” 

 

เสี่ยหลินไม่เข้าใจ มือถือของเฉินอิงไม่ได้ดีขนาดที่จะรับเสียงบทสนทนาหรือเสียงอื่นๆที่อยู่ไกลจากมือถือได้ เขาได้แต่พูดขึ้น 

 

“ตำรวจกำลังมา เจ้าพวกงั่งนี่ตั้งใจจะสู้กับตำรวจ ที่นี่อาจจะนองเลือดในอีกไม่ช้า” 

 

เสี่ยหลินหน้าซีดก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“เฉินอิงรีบออกมาจากตรงนั้น ตรงนั้นอันตรายเกินไป” 

 

“เอ๋ เป็นห่วงกันด้วยหรอกรึ ไม่ต้องเป็นห่วง ระดับฉันแค่นี้ทำอะไรไม่ได้หรอก” 

 

“เฉินอิงนี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาละก็” 

 

เสี่ยหลินในตอนนี้มีสีหน้าที่เป็นห่วง ซึ่งเฉินอิงไม่เคยได้รับมันมาก่อน เขาได้แต่เกาหัวตัวเองก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“ฉันไม่เป็นไรหรอก เห็นแบบนี้แต่ฉันผ่านอะไรมาเยอะ นี่แค่น้ำจิ้มสำหรับฉัน ไม่ต้องห่วง” 

 

เสี่ยหลินได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่พยักหน้าก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“ฉันเห็นแค่นี้เกินพอแล้วสำหรับที่สัญญาเอาไว้ พรุ่งนี้เวลาทุ่งครึ่งมารับฉันที่บ้าน เราจะไปเดทกัน” 

 

เฉินอิงยิ้มก่อนที่จะพยักหน้า จากนั้นจึงตัดสายของเสี่ยหลินไป 

 

“ออกเดท...ครั้งแรกในชีวิต” 

 

เฉินอิงไม่เคยพาสาวออกเดทมาก่อน ที่โลกหลังจากนี้ร้อยปีไม่มีขนบธรรมเนียมนี้ หากผู้ชายผู้หญิงรู้สึกชอบพอกันและกัน ที่พวกเขาทำก็แค่หาที่พักที่ปลอดภัยและขึ้นคร่อมกันทั้งวันจนกว่าจะมีเด็กออกมาแค่นั้นเอง เรื่องโรแมนติกอะไรนั้นเป็นเพียงแค่ความฝันและเรื่องเล่าเท่านั้นเอง 

 

แต่เขาที่อยู่ที่นี่จะได้เรียนรู้ถึงมันแล้ว มันน่าดีใจไม่ใช่น้อย 

 

“เอาละ จากนี้จะเป็นยังไงต่อ” 

 

เฉินอิงมองไปยังข้างล่าง ดวงตาของเขาส่องแสงในเงามืด หวังว่าเจิ้งจินจะตายในตอนนี้ เขานั้นเหมือนยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ได้ทั้งเสี่ยหลิน และ กำจัดเจิ้งจินไปในเวลาเดียวกัน 

 

“เอาซิ ฆ่ากัน ฆ่ากันให้หมด ยิงกันให้ตายไปข้างหนึ่งเลย ฮิๆๆๆ” 

 

เลือดเขานั้นร้อนรุ่ม ความตื่นเต้นแบบนี้แหละที่เหมาะกับเขามากที่สุด 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว