ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 11 ขอไปด้วย

ชื่อตอน : บทที่ 11 ขอไปด้วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 01:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 ขอไปด้วย
แบบอักษร

วัยรุ่นสาวนั้นร้องให้ออกมา เธอนั้นหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เฉินอิงในตอนนี้สอดปืนเข้าไปในปากของเธอ ก่อนที่จะใช้มืออีกข้างหนึ่งหนึ่งนวดไปยังบริเวณหน้าอกของเธอ 

 

“เห้ ว่ายังไงละ ทำไมยังไม่เริ่มอีก ห่ะ!” 

 

เฉินอิงในตอนนี้มีใบหน้าที่โหดเหี้ยมอำมหิตเป็นอย่างมาก รอยยิ้มของเขานั้นดุจราวกับรอยยิ้มของปีศาจในสายตาของวัยรุ่นสาว 

 

วัยรุ่นสาวสั่นสะท้าน หน้าอกของเธอถูกจับและถูกนวด แถมในปากของเธอยังมีกระบอกปืนที่เย็นเฉียบของเขาอยู่ด้วย หากเธอไม่ทำตามที่เขาบอกละก็ ในสุสานนี้ เขาจะต้องใช้ร่างกายของเธอจนพอใจก่อนที่จะฆ่าเธอทิ้งแน่ๆ 

 

ถ้าแบบนั้นแล้ว ไม่ว่าทางไหนก็จะถูกเขารังแก ไม่ใช่ว่าเลือกหนทางที่จะอยู่รอดจะดีกว่าหรือ เธอนั้นช่วยไม่ได้ที่จะเริ่มอมปากกระบอกปืนของเขาและลิ้นของเธอเลียกระบอกปืนของเขาอย่างจริงจัง การอมของเธอนั้นยังอ่อนหัด เฉินอิงรู้ได้ทันทีว่าเธอไม่เคยใช้ปากของเธอมาก่อนอย่างแน่นอน 

 

“หึม คิดว่าจะแน่แค่ไหน กล้ามากที่มองหน้าฉันด้วยสายตาแบบนั้น คิดว่าตัวเองเป็นใคร” 

 

เฉินอิงบีบหน้าอกของเธอแรงขึ้น ทำให้วัยรุ่นสาวนั้นร้องให้ออกมา เขานั้นรู้สึกเบื่อที่จะเล่นกับเธอยังไงก็ไม่รู้ เขาลุกขึ้นและเอาปากกระบอกปืนออกจากปากของเธอ ก่อนที่จะหาวออกมา ตอนนี้เป็นเวลาตีสามตีสี่แล้ว อีกไม่นานประตูผีก็จะปิด ร่างกายของเขาอ่อนแอมากขนาดที่ว่าไม่ได้นอนแค่วันเดียวเฉินอิงรู้สึกตัวลอยเป็นอย่างมาก 

 

“ชิร่างกายแบบนี้” 

 

เฉินอิงถอนหายใจออกมา เขาคงต้องเริ่มทำการออกกำลังกายใหม่ตั้งแต่เริ่ม มีเวลาอีกสี่เดือนนิดๆ น่าจะพอที่จะทำให้ร่างกายฟิตขึ้นบ้าง 

 

เขาหลังจากที่ลุกขึ้นแล้วก็หันไปหาวัยรุ่นสาวที่ตอนนี้นอนร้องให้อยู่กับพื้น ก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“จะนอนร้องให้อีกนานไหม ถ้าไม่รีบลุกขึ้นตามมาละก็ ฉันจะปล่อยให้นอนตายอยู่ตรงนั้นนั่นแหละ และถ้ากลายเป็นวิญญาณอาฆาตขึ้นมาฉันจะเป่าหัวเธอให้กระเด็นเลย” 

 

วัยรุ่นสาวได้ยินแบบนั้นก็ค่อยๆดันตัวเองให้ลุกขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว เธอมองไปเฉินอิง แววตาที่เต็มไปด้วยความเดือดดาลและเดียจฉันนั้นไม่มีให้เห็น ที่มีอยู่ในสายตาของเธอมีแต่ความหวาดกลัวเท่านั้น 

 

เฉินอิงในตอนนี้เหนื่อยจนไม่อยากเล่นกับเธอแล้ว และจะปล่อยเธอตายที่นี่ก็ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคาล่าจะต้องออกมาสืบแน่ๆว่าเกิดอะไรขึ้น และเมื่อเธอออกมาสืบแล้วและคิดว่าเขาเป็นคนทำละก็ งานนี้ไม่สวยแน่ๆ เขาได้แต่ถอนหายใจ 

 

พวกนักบวชกับแม่ชีนั้นเข้าใจกันยากทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่โลกล่มสลายแล้ว พวกนี้เหมือนกับจะกลายเป็นพวกคลั่งในพระเจ้าและทำทุกอย่างราวกับตนนั้นเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า แม้แต่ตอนเล่นกับสาวๆ พวกเขายังไม่วายพูดเรื่องนี้ 

 

เฉินอิงเดินนำวัยรุ่นสาวออกมาจากในสุสาน เขานั้นขึ้นไปขี่จักรยานเตรียมตัวที่จะปั่นกลับบ้านทันที เขาไม่สนใจว่าวัยรุ่นสาวจะกลับบ้านยังไง และในขณะที่เขากำลังจะปั่นจักรยานกลับบ้านนั้น แขนเสื้อของเขาก็ถูกจับรั้งไว้ก่อน 

 

เฉินอิงมองไปที่คนที่จับแขนเสื้อของเขา วัยรุ่นสาวในตอนนี้มีสีหน้าที่หวาดกลัวและซีดขาว เฉินอิงได้แต่ถอนหายใจออกมา 

 

“ต้องการอะไร” 

 

วัยรุ่นสาวสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“ฉะ ฉะ ฉันขอไปกับนายด้วยได้ไหม” 

 

เฉินอิงได้แต่เอียงหัวไม่เข้าใจ เขานั้นจะยิงเธอทิ้งดีไหมตอนนี้ วัยรุ่นสาวในตอนนี้ดูเหมือนความกล้าจะกลับมานิดหน่อยแล้ว เธอพูดขึ้นกับเขาทั้งๆที่ยังกลัวอยู่ 

 

“ฉันไม่มีที่ไป นะ นะ นายไม่ใช่ว่าชอบฉันอย่างนั้นรึ ถะ ถะ ถ้านายให้ฉันไปกับนายด้วย ฉันจะยอมเป็นแฟนกับนายก็ได้” 

 

เฉินอิงได้ยินแบบนั้นก็ช่วยไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาทันที เขานั้นมองไปที่วัยรุ่นสาวก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“ฉันไม่สน” 

 

วัยรุ่นสาวนั้นถึงกับสะท้าน เฉินอิงในตอนนี้แววตาของเขาบอกหมดทุกอย่าง เขานั้นไม่สนใจในตัวเธอ หากเขาต้องการเขาสามารถที่จะทำอะไรกับเธอก็ได้ถ้าเขาไม่รู้สึกง่วงในตอนนี้ ทำไมเขาจะต้องพาเธอไปด้วย มันไม่มีความจำเป็น 

 

“ตะ ตะ แต่ว่าไม่ใช่ว่านายชอบฉัน-” 

 

“เห้ๆ ไม่ๆฉันไม่เคยชอบเธอเลย อย่าคิดเองเออเอง มโนนะเราเนี่ย” 

 

เฉินอิงหัวเราะ เขาจะไปชอบเธอได้ยังไง เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอนั้นชื่ออะไร เธออาจจะสวย ดูดี แต่บนโลกนี้ยังมีคนสวยๆอีกเยอะให้เขาได้เด็ดดม อีกไม่กี่เดือนเท่านั้น เขาก็สามารถที่จะสร้างฮาเร็มของเขาเองเลยก็ได้หากเขาต้องการ 

 

แต่ถ้าเขาคิดจะสร้างฮาเร็ม เขาไม่คิดที่จะสร้างฮาเร็มธรรมดาๆ ผู้หญิงที่เขาจะรับเข้ามาในฮาเร็มอย่างน้อยต้องมีความสามารถและสามารถดูแลตัวเองได้ ไม่เป็นภาระของใคร ไม่อย่างนั้นต่อให้สวยแค่ไหนก็เป็นแค่ของอวดภายนอกเท่านั้น 

 

และคนอย่างเขา ไม่ได้ชอบของไว้อวดใคร เขาชอบของที่มีประโยชน์ 

 

วัยรุ่นสาวในตอนนี้สั่นกลัว เธอนั้นก้าวถอยหลังออกมา ก่อนที่จะพยักหน้า เฉินอิงนั้นไม่คิดว่าเธอจะยอมถอนตัวง่ายๆแบบนี้ เขาเกิดรู้สึกสนใจขึ้นมาทำไมเธอถึงอยากตามเขาไป ทั้งๆที่เขาทำรุนแรงกับเธอแบบนั้น แถมยังเรียกได้ว่าบังคับขืนใจเธอ ถึงจะไม่ได้ไปจนสุดทางก็เถอะ 

 

“ทำไมเธอไม่กลับบ้านตัวเอง” 

 

พูดถึงบ้านแล้ววัยรุ่นสาวนั้นก็มีปฏิกริยาออกมา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง 

 

“ฉันไม่มีบ้านให้กลับไปแล้ว” 

 

“ไม่มีบ้านให้กลับเลยมาอยู่สุสาน?” 

 

วัยรุ่นสาวพยักหน้า เฉินอิงได้แต่ลูบหน้าตัวเอง ไม่ดีแน่ๆถ้าเอาเธอมาด้วยแบบนี้ หากพ่อแม่ของอีกฝ่ายรู้เข้าจะต้องแจ้งตำรวจจับเขาแน่ๆ เขาไม่กลัวตำรวจ แต่มันวุ่นวาย 

 

วัยรุ่นสาวเหมือนจะรู้ว่าเฉินอิงกำลังคิดอะไรอยู่ เธอรีบพูดขึ้น 

 

“ถ้าเธอกลัวเรื่องตำรวจละก็ ไม่ต้องห่วงพวกนั้นไม่มาตามฉันมาหรอก” 

 

เฉินอิงรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยก่อนที่จะพูดขึ้น 

 

“ทำไม?” 

 

“ก็เพราะว่า...พ่อและแม่...ไม่ซิคนพวกนั้นของฉันตอนนี้กำลังคิดที่จะหนีหนี้อยู่ พวกนั้นต้องการจะเอาฉันไปขายตัวให้กับที่แห่งหนึ่งเพื่อเอาเงินมาไว้ใช้ระหว่างหนี แต่ฉันรู้เรื่องก่อนเลยไม่ยอมและหนีมา ป่านนี้พวกนั้นคงหนีกันไปไหนเรียบร้อยแล้ว ไม่มาสนใจเรียกตำรวจหาตัวฉันหรอก” 

 

เฉินอิงพยักหน้าแบบนี้นี่เอง ขนาดโลกยังไม่ล่มสลายมนุษย์ก็ยังมีความสามารถที่จะทำอะไรแบบนี้ได้ 

 

เฉินอิงคิดอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะส่ายหัว ยังไงก็เอาเธอกลับไปด้วยไม่ได้แน่ๆ อย่างน้อยก็ที่บ้านของเขา 

 

เห็นใบหน้าที่กำลังคิดของเฉินอิงอยู่ วัยรุ่นสาวก็มีความหวังขึ้นมา เฉินอิงนั้นไม่เหมือนกับที่เธอคิดไว้ เธอคิดว่าเฉินอิงเป็นพวกที่ไม่เอาไหน พวกที่น่าขยะแขยงชอบแอบตามเธอเหมือนพวกโรคจิต แต่ไม่เลย เขานั้นดูแข็งกระด้างและรุนแรง แต่เขาดูเป็นพวกที่พึ่งพาได้ 

 

เธอคงไม่รู้ว่าที่เธอเห็นอยู่ในตอนนี้ไม่ใช่เฉินอิงคนเก่า แต่เป็นเฉินอิงที่มาจากอนาคต เฉินอิงที่ผ่านความเป็นความตายมา ผ่านนรกออกมาด้วยเสียงหัวเราะน่าเสียดายที่การตายของเขา ไม่ค่อยที่จะน่ายกย่องเท่าไหร่นัก 

 

เฉินอิงมองไปที่วัยรุ่นสาวอีกครั้ง 

 

‘ยัยนี่มีประโยชน์อะไรไหม หืม เอายังไงดีๆ’ 

 

เฉินอิงในตอนนี้กำลังพิจรณาอย่างหนัก เขานั้นหากต้องการสร้างที่อยู่ที่ปลอดภัยจากพวกซอมบี้เขาต้องการแรงงานที่จะมาช่วยเขาทำนั่นนี่ เขาไม่เอาผู้ชายแน่ๆ เพราะในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายนั้น ผู้ชายมักจะเป็นตัวก่อปัญหามากกว่าผู้หญิง และควบคุมได้ยากกว่าด้วย 

 

เฉินอิงตัดสินใจได้แล้ว เขาจะรับเธอเข้ามาและดูก่อนว่าเธอสามารถไว้ใจและฝึกได้ไหม 

 

“เข้าใจละ จะตามมาก็ได้ แต่ขอบอกก่อนถ้าเป็นตัวถ่วงละก็” 

 

เฉินอิงดวงตาของเขานั้นแข็งขึ้น ทำให้วัยรุ่นสาวนั้นได้แต่กลืนน้ำลาย 

 

“ขึ้นมา” 

 

วัยรุ่นสาวพยักหน้าและขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังจักรยานของเขา เฉินอิงกำลังจะปั่นออกไป เขานึกอะไรบางอย่างได้ 

 

“ว่าแต่เธอชื่อว่าอะไร” 

 

วัยรุ่นสาวสะดุดเล็กน้อย เธอถึงจะรู้สึกสงสัยแต่ก็ไม่คิดที่จะถามอะไร และตอบอย่างตรงไปตรงมา 

 

“เหม่ยหยิง” 

 

เฉินอิงพยักหน้าก่อนที่จะปั่นจักรยานออกไป เขาไม่พาเธอไปยังบ้านของเขา เขานั้นพาเธอตรงไปยังอีกที่ๆหนึ่ง 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว