ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เด็กเสี่ยEp.15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2563 20:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กเสี่ยEp.15
แบบอักษร

#เด็กเสี่ย

 

มังกรxเจต

 

Ep.15

 

 

 

"อ๊ากกกอย่าให้กูหลุดไป

ได้นะไอ้ดำไอ้หมีควาย!"

 

"เออจะรอดู!!"

 

"คุณดิน..เอ่อ..ปล่อยเพื่อนผม

เถอะครับผมขอร้อง"

 

ผมหยัดตัวเดินเซยกมือไหว้

ลูกน้องคุณมังกรคุณดินพยักหน้ารับรู้ละมือออกจากแขนเกรท

 

"เจตอย่าไปไหว้มันดิ!!"

 

"นี่ไอ้หมากระเป๋าหัดมีมารยาท

ให้ได้สักครึ่งของคุณเจตก็น่าจะดีนะ"ร่างสูงพูดพร้อมกระชากหลังคอเสื้อชุดให้เพื่อนผมลุกยืนตามอีกฝ่าย. ใบหน้าหวานนี้บิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธจนแทบอยากจะหักคอคุณดินให้ได้

 

"เกรทพอแล้วน่า"

ผมรีบดึงแขนเกรทให้มายืนด้านหลังผมแทนคนตัวเล็กได้แต่กอดอกขัดใจ

 

"มึงกลับไปก่อนเกรทกูขอนะ"

 

"......................"

เกรทยังคงนิ่งเงียบกอดอกมองคุณตาค้อนผมเลยต้องส่งยิ้มท่าไม้ตายที่มักจะใช่กับมันประจำ

 

"นะเกรท^^"

 

"เออก็ได้"

 

สำเร็จ !

ทว่าเกรทมันดันชูนิ้วกลางใส่คุณดินเป็นการตบท้ายก่อนจะจากไปอีกนะ

 

นิดหน่อยก็ยังเนอะเกรทเอ้ย...!

 

"เชิญครับคุณเจต"

ผมก้าวขาขึ้นรถหลังจากสงบศึก

ลงได้สักที จริงสิ...เงินผมยังเหลืออีกตั้งเยอะ

แวะซื้ออะไรฝากพ่อกับแม่หน่อยล่ะกัน เขาบอกไม่ให้ผมให้เงินแต่ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าห้ามซื้อของไปฝากพวกท่าน

 

"คุณดินครับ"

 

"เรียกผมว่าดินเฉยๆก็ได้ครับ"

 

"ไม่ได้หรอก...ก็คุณอายุน่าจะเยอะกว่าผมนี่"

 

"ผมแค่21เอง"

 

อ้าว...เท่ากันเลยนี่...

 

"ผมขอโทษนึกว่า

อายุเยอะกว่าผม"

 

"อ่าไม่เป็นไรครับว่าแต่มี

อะไรครับ"

เขายิ้มผ่านกระจกหน้าดูเหมือนจะขำผมซะมากกว่าด้วย

 

"ช่วยแวะร้านตรงนั้นกับ

ไปบ้านผมหน่อยได้ไหม?"

 

"ได้สิไม่มีปัญหาครับ"

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

กว่าจะถึงบ้าน

ไม่สิคฤหาสน์คุณมัง

กรได้ก็เกือบค่ำเนื่องจากคุยกับพ่อแม่ถามถึงสารทุกข์สุขดิบต่างๆนาๆ...ผมเปิดถุงผ้าดูของด้านในที่ซื้อมาตั้งใจจะเอามาให้คุณมังกร

ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอกนะ

แค่..เงินมันเหลือ...

 

"............"

พอเงยหน้ามองสายตาผมสะดุดไปเห็นรถคันสีแดงหรูจอดอยู่ตรงด้านข้างบ้าน

 

รถของใคร

 

"คุณมังกรขาวินดี้อุส่าห

์มาหาไม่ดีใจเหรอคะ?"

 

"อย่าเซ้าซี้น่า"

 

ตุบ....

 

มือไม้ผมรู้สึกชาจนทำให้

ของซื้อมาร่วง..เพราะเมื่อเข้ามาก็เจอหญิงสาวสวย..กำลังกอดกับคุณมังกรกลางห้องโถง

 

"เอ้ะนั่นใครคะคนใช้เหรอ"

 

"ลูกหนี้น่ะ"

 

"อ๋อออลูกหนี้เอามาขัดดอกสินะ"

 

เธอหันหน้ามาทางผมด้วยแววตาเหยียดๆ

ตอนนี้ใบหน้าของมันชาวาบไปหมดเหมือนถูกตบอย่างแรง

 

มันไม่ตลกเลยนะ...

 

ลูกหนี้สินะ...

 

เด็กขัดดอกงั้นเหรอ?

"นี่ไอ้เด็กขัดดอกเอากระเป๋าชั้นไปเก็บที่ห้องคุณมังกรทีซิ"

 

"………………"ผมมองภาพตรงหน้า

อย่างเหม่อลอยร่างกายผมเหมือนจะพิการขึ้นมา...

 

เจ็บ...

 

มันเจ็บ

 

เจ็บจนแทบจุก

 

"หูหนวกรึไงยะ!!เอากระเป๋าไปเก็บ"

 

"มือไม้ก็มีไม่ได้เป็นง่อยนี่ครับ

ไม่มีปัญญาเก็บเองรึไง"

 

"แกว่าใครนะ!!!"

 

"มีกันอยู่แค่นี้ผมว่าหมามั้ง?

มีสมองให้เท่ากับนมหน่อยสิครับ"

 

ผมเหลืออดแล้วนะ.......

 

 

"กรี๊ดดดด!"

เสียงเล็กแหลมดังขึ้นพร้อมกับการกระทืบเท้าของเจ้าหล่อน

แต่ผมไม่อยากจะสนใจ

จึงเดินเลี่ยงเข้าไปด้านในถึงแม้จะมีเสียงด่าทอตามหลังผมก็ตาม

"ไอ้เด็กขัดดอก!ไอ้ขี้ข้า!กลับมาให้ชั้นตบเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

 

" กรี๊ดดดดด!"

 

เชิญกรี้ดไปให้พอจนคอหอยแตกไปเลยนะคุณชะนี...

 

"มังกรดูมันสิคะ!กรี๊ดดด

อื้ออออ…!!!"น้ำเสียงแหลมหายไปในลำคอเมื่อโดนมือหนาปิดที่ริมฝีปากสีแดงสด

 

"หุบปากฉันรำคาญเสียงเธอ"

มือหนาละออกจากปากวินดี้มองหญิงสาวด้วยสายตาเรียบนิ่ง

ยัยคนนี้คือคนที่เป็นเพื่อนของพ่อเขาส่งมายัดเยียดให้

หล่อนหมั้นกับตนเพื่อจะครอบครองบริษัทที่พ่อเขานั้นสร้างขึ้นมาก่อนจะตายจากเขาไป

คิดเหรอว่าเขาจะหลง

ยัยผู้หญิงที่ผ่านมานับไม่ถ้วน

แบบนี้...

 

"ทำไมมังกรพูดกับวินดี้

แบบนี้ล่ะวินดี้เป็นคู่หมั้นมังกรนะ"แขนเรียวคล้องกอดแขนมังกรพร้อมกับใช้หน้าอกอวบอีดถูไถเหมือนจะเป็นการยั่วยวน

 

"วินดี้อยากให้มังกรเอาใจวินดี้"

 

"หึ คู่หมั้นเหรอ? อย่ามาตลกหน่อยเลย"

ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มสมเพชผลักหญิงสาวออกห่างจนล้มกองกับพื้น

"โอ้ย!มังกรคุณทำอะไร!ของคุณ"

 

"ไสหัวออกไปจากบ้านกูแล้ว

ฝากไปบอกอามึงด้วยว่ากูไม่คิดจะเล่นกับหลานที่ครอบครัวมึงส่งมาให้หรอกนะ"

"มังกรคุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!!เราเป็นคู่หมั้นในสัญญากัน!!"วินดี้ลุกขึ้นยืนเท้าเอวในท่าทิ้งสะโพกราวกับตัวเองถือไพ่เหนือกว่า

 

"เหอะ!"

 

มังกรแค่หัวเราะออกมาใช้มือดึงแขนเรียวลากวินดี้โยนออกจากนอกบ้านและหยิบกระเป๋าที่วินดี้เอามาปาใส่หน้าอย่างไม่ใยดีว่าคนตรงหน้าจะเจ็บหรือไม่

 

"กูไม่เคยคิดจะหมั้นกับมึง

อีปลิง!"

 

เขาเดินจากไปปล่อยให้หญิงสาวกรีดร้องอยู่แบบนั้นโดยไม่คิดจะสนใจเลยแม้แต่น้อย

ดวงตาสวยคมจ้องมองแผ่นหลังมังกรด้วยความโกรธแค้น

 

"ไอ้สารเลว!!!กรี๊ดดด!!"

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

"เฮ้อ.."

 

ตอนนี้ผมนั่งกอดเข่าอยู่ใน

ห้องครัวด้านใน

ก็ไม่รู้นี่ว่าจะไปอยู่ตรงไหน

ที่ ที่ผมควรจะอยู่ หรือที่ไม่ควรจะอยู่

ผู้หญิงคนนั้นคงจะเป็นตัวจริง

ส่วนผมก็คงเป็นแค่ตัวแถมสินะ

 

แล้วนี่ผมดันไปต่อว่าคนรักเขา

ผมจะโดนเขาลงโทษมั้ยเนี่ย

 

แอดดด.....

 

"มาเเอบอยู่นี่เองเหรอ?"

 

 

######

ความคิดเห็น