ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เด็กเสี่ยEp.13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2563 20:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กเสี่ยEp.13
แบบอักษร

#เด็กเสี่ย

 

มังกรxเจต

 

Ep.13

 

 

"แต่เรื่องนั้นมันนานไปแล้ว

อย่าไปพูดถึงมันเลยถ้าคุณมังกรได้ยินเข้าพวกเราจะซวยเอานะ"

 

"แกเขามองมาทางพวกเรา

ไปเร็ว!"

สาวใช้สะกิดเพื่อนของตนเมื่อเห็นผมจ้องพวกหล่อน

ทั้งสองคนรีบวิ่งออกจากหน้าประตูไปทันทีทิ้งไว้แต่ความรู้สึกค้างคาใจที่ก่อขึ้นในอกผม

 

5ปีก่อน...มันมีอะไรเกิดขึ้นกันแน่

อยากจะรู้ แต่ก็กลัวที่จะรู้มัน

 

โอ้ยย...สับสนตัวเอง!!

 

แกร๊ก...!

 

เสียงจานวางลงกระทบบนโต๊ะดังขึ้นทำให้ผม

หลุดออกจากภวัง

ผัดสปาเก็ตตี้และสลัดผักดูน่ากินมากไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นฝีมือของเขาจริงๆเขาเลื่อนเก้าอี้นั่งลงด้านตรงกับผมหยิบช้อนและส้อมยัดใส่มือผม

 

"กินสิ"

 

"……………"

 

"จะกินดี ดี รึให้กูป้อน?"

 

ผมรีบคว้าช้อนตักเส้นสปาเก็ตตี้เข้าทันทีเมื่อเขาตั้งท่าจะป้อนผม

ความรู้สึกแรกที่เข้ามาในหัวผม

 

คือ

 

อร่อย......

 

"ทำไมอร่อยจนอึ้งเลยสิมึง

มึงมีบุญมากนะที่ได้กินอาหารฝีมือกูเนี่ย"

 

อยากจะเบะปากกับความหลง

ตัวเองของคุณมังกรจริงๆ

หมันไส้ยังไงก็ไม่รู้แต่ก็ปฏิเสธไม่ลงหรอกนะเพราะมันอร่อยมากจริงๆผมนั่งกินได้สักพักก็รู้สึกอิ่มเพราะยังป่วยอยู่กินอะไรนิดหน่อยก็อิ่มแล้วผมเงยหน้ามองคุณมังกรที่กำลังเท้าคางมองอยู่ตรงหน้าผม

 

"เอ่อ คุณ กินไหม?"

 

"กินไม่หมดก็ทิ้งไป"

 

เหมือนจะรู้แฮะว่าผมนั้นกลืนไม่เข้าแล้วแต่ว่ามันเหลือเยอะผมกินยังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ...

 

"น่าเสียดายคุณอุส่าห์ทำให้"

ผมพูดออกมาเบาๆคงเพราะความเงียบ...ที่มันเงียบเกินไปคุณมังกรกลับได้ยินหมดทุกคำ

 

"ถ้ามึงป้อนกู กูจะกิน"ใบหน้าหล่อแสยะยิ้มร้ายออกมามือหนากุมมือผมให้ตักเส้นอุดใส่ปากเขาหน้าตาเฉยเรียวลิ้นคุณมังกรเลียที่ช้อนส้อมไล่ขึ้นจนจะถึงปลายนิ้วผม! คิดอะไรของเขาอยู่เนี่ย

 

"คุณมังกรมันสกปรกนะครับ"

ผมรีบชักมือออกห่างจากเขาเอามือไปไว้ด้านหลังแทน

 

"จะบอกว่าลิ้นกูสกปรกรึไง?"

 

"..................."

 

"เงียบ หมายความว่าจริง

ใช่ไหม?"

 

"ม มะ ไม่ใช่ครับ มือผมต่าง

หากที่สกปรกจับอะไรมาเยอะแยะ"

ผมรีบเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

เมื่อเขายื่นหน้าเขามาจนแทบไกล้

 

ฟอด!!

 

"คุณ!!"

 

ผมรีบเอามือจับแก้มเมื่อโดนเขาหอดเข้าเต็มปอดผมแทบจะหงายหลังถ้าเขาไม่ยึดเก้าอี้เอาไว้

เขาคลี่ยิ้มออกมาเหมือนจะสนุกที่ได้แกล้งผมเล่น

ก้านนิ้วเขาจิ้มลงตรงอกผมวนเหมือนจะวาดอะไรสักอย่างก่อนที่เขาจะหัวเราะออกมา

 

"หึ หึ พ่อกวางน้อย...."

 

 

 

ถ้าผมเป็นกวางอย่างคุณมังกร

ก็สิงโตดีๆนี่เองแหละ!

ดวงตาคมวาววับนั่นจ้องจะงาบเหยื่ออยู่ตลอดเวลา

 

".............."ผมก้มหน้าลงหยิบ

น้ำมาดื่มแก้เขินผู้ชายคนนี้กำลังจะทำให้ผมใจเต้นจวนจะระเบิดอยู่

 

ทำไมเขาดูต่างกับตอนเจอกัน

ครั้งแรกๆ

 

"หืมมม ทำไมออเจ้าถึงเงียบล่ะ?"

 

หือ.....

 

ออเจ้า?

 

ใครออเจ้า? ดูละครแล้วอินเหรอครับท่านหมื่น!

อุ้บ! ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย

 

"คุณดูละครด้วยเหรอ?"

ผมเหลือบตามองเขาเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

"ปล่าว เล่นเฟสเห็นเขาโพสกันจัง"

 

โถ. นึกว่าอิน...

แต่มันก็แหงอยู่แล้วล่ะ

 

"กินยาด้วย"

เขาล้วงขวดยาแก้ปวดออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะเอาออกมาหนึ่งเม็ดนำมาคาบไว้ที่ปาก

 

"ผม กินเองได้เอาขวดยามาให้

ผมเถอะครับ"

ผมเอื้อมมือไปหาเขาทว่าเขาดันเอาขวดยาไปซ่อนเอาไว้ด้านหลัง

ใช้ริมฝีปากขยับยาเม็ดสีขาวขึ้นลงจงใจจะกวนผมชัดๆ

 

"แต่กูจะให้กินเม็ดนี้ไง พ่อกวางน้อย..."

 

ผมไม่ไหวจะเคลียร์แล้วนะ

ผมลุกขึ้นยืนจนหน้าติดกับเขาอ้าปากงับยาเม็ดนั้นออกแรงดึงหลุดจากปากเขารีบกลืนยาลงคอ

ตามด้วยกรอกน้ำตาม

 

"อึก...."

 

ส่วนคุณมังกรเขายืนนิ่งเหมือนจะยังอึ้งๆอยู่

สักพักเขานั้นก็ยิ้มออกมา

เอามือมาจับคางผมให้เชิดขึ้นสบตาเขา

 

"ร้ายเหมือนกันนี่พ่อกวางน้อย"

 

ถ้าผมร้ายโลกคงจะล่มสลายแล้วล่ะมั้งครับคุณมังกร

.......

 

ผมไม่คิดจะเถียงเขาต่อเพียงแค่ขอเขาไปนอนพักผ่อนจะได้หายไวๆ

หนึ่งวันของผมช่างผ่านไปเร็วจริงๆผ่านไปอย่างไม่มีแก่นสารเฮ้อ

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

"อื้ออ"

ผมยืนบิดขี้เกียจสำหรับเช้าวันนี้อาการป่วยผมหาเป็นปลิดทิ้ง

ผมรีบหันไปปลุกคนที่นอนข้างกายผมเพราะเขาเคยบอกว่าถ้าเขายังไม่ตื่นผมก็ห้ามไปไหน

ไม่อยากจะมีเรื่องกับเขาด้วย

ทำตามที่สั่งดีกว่า

 

"คุณมังกรเช้าแล้วครับ"

 

"..................."

 

"คุณมังกรตื่นเถอะ"

ผมเขย่าไหล่คนขี้เซาที่นอนไม่ไหวติง

 

"คุณ อื้อออ!"

ใบหน้าผมโน้มลงไปหาคนด้านล่างเพราะเขาจับท้ายทอยผมรั้งให้ประกบปากจูบ ด้วยความรวดเร็ว

้เขาผละออกเอื้อมมือเปิดลิ้นชักหัวเตียง

 

"วันนี้กูมีงานไปส่งมึงไม่ได้จะ

ให้ลูกน้องไปส่งละกัน"

เขาพลิกหน้านอนหงายคลี่เงินออกมาจำนวนนึงเป็นใบพัดก่อนจะรวบยัดใส่มือผม

 

"เมื่อวานซืนมึงเหลือ7,000

เพราะงั้นกูทบให้อีกหมื่น"

 

"17,000ใช้ให้หมดนะครับ"

 

ใครจะใช้หมด!

ทำไมเงินมันเพิ่มขึ้นทุกรอบเนี่ย

 

ถ้าจะเปย์ขนาดนี้มาเป็นผัวผมเลยมั้ยครับเอาไหม!?

 

######

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว