ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เด็กเสี่ยEp.12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2563 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กเสี่ยEp.12
แบบอักษร

#เด็กเสี่ย

 

มังกรxเจต

 

Ep.12

 

เกิดมาเป็นหมอทั้งที...

ผมน่ะคุ้นเคยกับมีดเป็นอย่างดี

แต่ว่าให้ผมมานั่งโกนหนวดให้คุณมังกรนี่นะผมอยากจะแทรกแผ่นดินหนีจริงๆ!

 

"มือสั่นเชียวนะมึงเรียน

หมอมาไม่ใช่เหรอน่าจะใช้มีดเก่งนะมึง"

 

จะไม่สั่นได้ไงล่ะ

ก็คุณมังกรเขาจับผมนั่งบนตักเขาในท่าหวาดเสียว(?)คือเขานั่งอ้าขากว้างให้ก้นผมไปทับอยู่ตรงเป้าเขาทับไม่พอยังใช้มือขยำก้นผมด้วย

แล้วอีกอย่างผมถนัดแต่ใช้มีดผ่าตัดนะครับ

 

"ก. ก็คุณ บีบก้นผม ผมทำไม่ถนัด"

ผมค่อยใช้ใบมีดเกลี่ยคางเขาออกมาพร้อมกับฟองครีมอย่างเบามือเพราะกลัวจะไปบาดเขา

 

ไหนจะเริ่มมีอะไรบางอย่างมาดุนดันที่ร่องก้นผม....

 

คนบ้า! กามให้มันน้อยๆหน่อยเถอะครับ

 

"หืม...งั้นไม่บีบก็ได้มึงเองก็อย่า

ดุกดิกมาล่ะเดี๋ยวน้องกูจะทะลุเป้าไปแทงมึง"

 

ใบหน้าหล่อพูดติดตลก

ส่งยิ้มหล่อมาให้ผมที่นั่งตัวแข็งทื่อใบหน้าผมมันเริ่มเห่อร้อนไปหมด

ร้อนจนถึงใบหู

ผมยังคงนั่งโกนหนวดให้เขาต่อ

แขนแกร่งเอื้อมมากอดประคองเอวบางเกรงว่างคนบนร่างจะเซลงไป

ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าผมจะโกนให้เขาเสร็จผมเอื้อมมือหยิบผ้าขนหนูเช็ดคราบฟองที่ริมฝีปากและคางให้เขาพร้อมกับรีบลงจากตักคุณมังกรทันที

 

คุณมังกรลุกขึ้นยืนส่อง

กระจกในห้องน้ำเปิดก๊อกน้ำล้าง

หน้าของตนผมรีบหยิบผ้าขนหนูให้เขาเมื่อเขายื่นมือแบออกตรงหน้าผม

 

"หืม...?"

 

"อะไร ครับ..."

 

"มึงนี่เหมาะจะเป็นแม่ศรี

ีเรือนดีเนอะ"

 

"พูดอะไรผมเป็นผู้ชาย"

 

"ทำอาหารเป็นไหม?"

 

"มะ ไม่เป็นหรอกครับ"

 

ผมตอบตามจริงเพราะผมไม่เคยแตะข้าวของในครัวเลยสักครั้ง

ถ้าผมเข้าไปทำกลัวว่าครัวจะระเบิดด้วยซ้ำ...คุณมังกรเลิกคิ้วมองผมกอดอกเหมือนจะพิจารณาอะไรอยู่...คงไม่ได้จะคิดให้ผมไปทำอาหารให้ใช่ไหม?

 

"ของง่ายๆก็ทำไม่เป็นเหรอ?"

 

"ก็ผมทำไม่เป็นจริงๆ แล้วคุณล่ะทำเป็นรึไง"

 

"อืม. กูทำได้ละกัน"

 

ผมมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา

คนดุๆเถื่อนๆแบบนี้นี่นะจะเข้าครัวทำอาหารได้

 

"ทำไมไม่เชื่อเหรอ?"

 

"ป. ปล่าว. "

 

"มานี่"

 

"อ้ะเดี๋ยว...!!"

 

"หุบปากแล้วตามมา"

ผมโดนคุณมังกรลากแขนให้เดินตามเขาไปด้านล่าง

เหล่าคนใช้ทั้งหลายต่างมองผมเป็นตาเดียวกัน. หน้าผมมีอะไรติดรึไงครับ

 

คุณมังกรเปิดประตูห้องครัว

จัดการไล่พวกคนในครัวออกไปเหลือแค่ผมกับเขา เขาบังคับให้ผมนั่งบนเก้าอี้ในห้องครัวที่คงจะเป็นที่ของคนงานตอนพักกินข้าว

 

"นั่งอยู่ตรงนั้นแล้วจับตามอง

กูไว้ให้ดี"

คุณมังกรชี้นิ้วใส่จัดการพับแขนเสื้อเอาผ้ากันเปื้อนมาพันรอบเองด้วยความคล่องแคล่ว

ข้าวของทุกอย่างถูกหยิบออกมาวางจนครบ

 

ฉับ! ฉับ! ฉับ!

 

ผมอยากจะเอามือหยิกแก้มตัวเองสักร้อยทีเจ้าพ่อมาเฟียร์กำลังหั่นผักด้วยความรวดเร็ว....

 

ไม่อยากจะเชื่อ...

 

ใบหน้าหล่อปาดเหงื่อที่ขมับเมื่อกำลังนำเส้นสปาเก็ตตี้ลงไปผัดกับซอสกลิ่นหอมเย้ายวนใจชวนให้อยากกิน

ผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้เก่งไปหมดทุกอย่างกันนะ

 

ฉ่า ฉ่า ฉ่า

 

เสียงผัดดังขึ้นเรื่อยๆคุณมังกรตั้งหน้าตั้งตาทำน่าดู

ผมมองเขาอยู่สักพักก็เหมือนจะได้ยินเสียงใครพูดขึ้นมา

 

"ไม่ได้เห็นคุณมังกรเข้าครัว

มา5ปีแล้วใช่มั้ย?"

 

"ใช่ ใช่แปลกมาก"

 

ผมหันไปมองต้นเสียงที่กระซิบอยู่ทางด้านนอกประตูสองสาวใช้คงจะแอบมองพวกเราอยู่สินะ

 

"ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็น

ก็ตอนที่คุณมังกรทำให้นายหญิงกิน"

 

"ตอนนั้น...

ถ้านายหญิงไม่ทำแบบนั้นคุณ

มังกรคงจะไม่เป็นแบบทุกวันนี้"

 

"ทั้งๆที่คุณมังกรรักนายหญิง

มากแท้ๆ"

 

นาย...หญิง?

 

คนรักของคุณมังกรงั้นเหรอ?

 

##########

ความคิดเห็น