ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เด็กเสี่ยEp.08

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2563 19:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กเสี่ยEp.08
แบบอักษร

#เด็กเสี่ย

 

มังกรxเจต

 

Ep.08

 

 

 

 

"เลือกมาดิระหว่างจะเรียกพี่รึ

เรียกผัวดีครับ"

 

อันไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นอ่ะ!

แล้วทำไมถึงพูดเพราะ(นิดนึง) ขึ้นมาเนี่ยหน้าผมมันเห่อร้อนจน

ไม่รู้จะร้อนยังไงแล้วนะ

ผมก้มหน้าหลบสายตาที่คาดหวังของเขามือหนาจับไหล่ผมกด

ลงเตียงก่อนจะซุกใบหน้าหล่อลงซอกคอผม

 

งับ!

 

"อ้ะ!"

 

แรงงับที่ต้นคอทำให้ผมรีบดันเขาออกทว่าเรี่ยวแรงมันหายไปไหน

หมดจมูกโด่งเป่ารดต้นคอลิ้นร้อนเริ่มเลียตรงรอยฟันที่เขากัดมันทั้งแสบและรู้สึกดีไปด้วยกัน

 

"คุณมังกร...อ่า...อย่าครับ"

 

"ไม่มีคำว่าคุณเรียกพี่สิ...รึผัวก็ได้นะ"

ไรหนวดแข็งๆของเขา

กำลังไล้ไปมาตามแผงอกบางเขาเลิกเสื้อผมขึ้นจนเผยให้เห็นร่างกายท่อนบนผมหมดทุกสัดส่วน

ผมใช้มือจิกไหล่เขาเมื่อปากหนากำลังครอบครองและดูดดุนหัวนมผมตอนนี้มันชูชันขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

 

"อ้ะ!อ๊า..."

 

น้ำเสียงหวานหลุดออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจโอ้ยย...ทำไมถึงได้แต่นอนนิ่งแบบนี้!

ร่างกายกับสมองมันไม่ทำตามที่คิดเลย

 

"นี่ใจคอจะปล่อยให้กูลวนลามดีกว่ารึไง"

 

คุณมังกรหยุดทุกการกระทำเขาพลิกตัวลงนอนข้างๆผม

ปลายนิ้วสามนิ้วแตะลงที่ปากผม

 

"อ้าปาก...แล้วเรียกกูว่าผัวขาซิ"

 

"…………"ผมส่ายหน้าปฏิเสธ

 

"เร็ว...เรียก"

 

"ถ้าไม่เรียกกูจะปล้ำมึงจริงๆจะปล้ำสามวันติดเลย"

 

สะสามวัน!เอาจริงอ่ะ!

เอาจริงรึปล่าวไม่รู้แต่เขานั้นเริ่มถอดเสื้อออกแล้วไง

ขืนโดนทำแบบนั้นผมคงนอนซมไปหลายอาทิตย์แน่!

 

"พะ...พี่กร...ครับอย่าทำเจต"

 

"……"

 

คุณมังกรหยุดชะงักเมื่อเขาตั้งท่าจะตะครุบร่างผม ผมได้แต่หลับตาปี๋ แค่เรียกเขาว่าพี่ทำไมถึงรู้สึกน่าอาย

 

"ฮ่า!ฮ่า!"

 

ผมค่อยๆลืมตาเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะ...ไม่น่าเชื่อผู้ชายร้ายกาจคนนั้นจะหัวเราะจนตัวงอได้ขนาดนี้

...ดูดี.จนน่าตกใจ

 

"ไปอาบน้ำไปหึๆๆ"

จะพูดหรือจะกลั้นขำก็เอาสักอย่างเถอะครับ...

ผมลุกขึ้นหยิบหมอนและผ้าห่มเตรียมไว้สำหรับนอนข้างล่าง

 

"แล้วนั่นมึงทำอะไร"

 

"ก็...เตรียมที่นอนไงครับ?"

 

"ไม่ต้องวันนี้มึงต้องนอนกับกูบน'เตียง' "

 

"ไหนคุณ....อุ้บ.."ยังไม่ทันพูดอะไรเลยดันโดนมือเขาปิดปากซะมิด

 

"บอกให้นอนก็นอนอยากกอดมึง..ตัวมึงนุ่มนิ่มดี..."

 

"ผมไม่ใช่หมอนข้างนะ!"

 

"แล้วไงใครแคร์"

 

แต่ก็อย่างที่เคยว่าไว้

น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ

พอผมและเขาอาบน้ำเสร็จ

ผมโดนลากขึ้นเตียงโดนเขากอดก่ายทันที

ลมหายใจของเขาเริ่มสม่ำเสมอแสดงว่าเขานั้นหลับแล้ว...

แต่ผมนี่สิมัวแต่ใจเต้น

เสียงหัวใจมันดังจนหนวกหูไปหมดกลัวอีกคนจะได้ยิน...

 

ไม่ได้นะเจต...

ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไป

อย่าหวั่นไหวเชียวนะ

ถึงยังไงเขาก็เป็นคนใจร้ายอยู่ดี

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

"อือออฮ้าว..."

 

ผมนั่งรถมากับคุณมังกรด้วยอาการที่ยังคงง่วงๆอยู่

ก็กว่าจะข่มตาหลับลงได้...

 

"ง่วงรึไง?"

 

"ปล่าวครับ.."

 

"เหรอ"

คุณมังกรหรี่ตามองผมพร้อมกับล้วงเงินออกมานับประมาณหมื่นนึงได้ก่อนจะวางเงินทั้งหมดลงบนมือผม

 

"ใช้ให้หมดอย่าให้เหลือ"

 

เดี๋ยวนะคุณมังกรทำไมมันเยอะกว่าเมื่อวาน!!

ไหงมันถึงงอกออกมาอีกห้าพันเนี่ย!!!?

 

 

 

"ทำไมมันถึงเยอะกว่าเมื่อวาน

ล่ะครับ!!''

"ก็ห้าพันมันน้อยไปกลัวมึง

ไม่พอใช้ไง"ใบหน้าหล่อคลี่ยิ้มออกมาแววตานั่นเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์...ผู้ชายคนนี้น่ากลัวชะมัด

 

"อ้อบอกไว้ก่อนเงินนี้กูให้

มึงใช้คนเดียวห้ามเอาไปให้คนอื่น"

 

"พ่อแม่ผมก็ให้ไม่ได้รึไง?"

 

"เออกูให้มึงไม่ได้ให้พ่อแม่มึง"

 

"ไม่คิดว่าครอบครัวผมจะ

ไม่มีเงินใช้บ้างรึไง?"

 

"ถ้าเดือดร้อนจริงๆทำไมพ่อแม่มึงถึงไม่ถ่อมาขอเงินมึงล่ะ?"

 

อ่ะ...คน...คน..

นี้หาทางต้อนผมจริงๆ

ผมนั่งบุ้ยหน้าอย่างหมดทางสู้

เงินตั้งเป็นหมื่น...

ถ้าเอาไปเลี้ยงเพื่อนคงพอได้

แต่ว่า....

โอ้ยยิ่งคิดยิ่งปวดหัวจะทำไงดีนะ

 

ฟอด!!

 

"เฮ้ย?!". ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อโดน

คุณมังกรเขากดจมูกหอมแก้มผมเต็มแรงผมรีบผลักเขาออกห่าง

ทำไมชอบทำอะไรแบบนี้ไม่อายคนอื่นบ้างรึไง...ลูกน้องเขาก็นั่งหัวโด่อยู่....

 

"ถึงที่เรียนมึงตั้งนานแล้วมัว

เหม่ออะไรอยู่ฮึ?"

 

"ผมก็กำลังจะลงแล้วไง!"

ผมรีบเปิดประตูลงจากรถทันที

พอหันไปมองเขาก็ดันส่งยิ้มหล่อ

ใส่ซะนี่....

 

คนบ้า...!?!??

 

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าบ้าน

ผมเองครับพอเขามาส่งที่มหาลัย

เลยแอบขึ้นรถเมย์มานี่เนื่องจากวันนี้มีเรียนคาบบ่าย

อยากจะมาหาพ่อกับแม่ไม่รู้เป็นไงบ้างเพราะพวกท่านไม่ได้โทรมาหาผมเลย

 

"............."

 

ถ้าจำไม่ผิดประตูบ้านผมมันพังไม่ใช่เหรอ?ทำไมถึงมีประตูใหม่กริบมาติดเอาไว้?

พอเปิดประตูเข้าไปในบ้าน

ยิ่งทำให้ผมตกตลึงหนักกว่าเดิม

 

ฟอนิเจอร์แจกันโซฟาวอลเปเปอร์... แม้กระทั่งรูปครอบครัวผม

มันดูใหม่ไปหมด...ก เกิดอะไรขึ้น

 

"อ้าวเจต!จะมาทำไมไม่บอกแม่ล่ะมาสิแม่กำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่เลย"

คุณแม่รีบวิ่งมากอดผมด้วยสีหน้าแจ่มใสส่วนคุณพ่อกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์เหมือนกับวันวานเก่าๆ

 

"แม่...เกิดอะไรขึ้นทำไมบ้านเรา"

 

"อ๋อคือคุณมังกรเขาให้ลูกน้องมาจัดแจงและซ่อมให้ใหม่จ๊ะ"

 

ดะ...เดี๋ยวนะ..ผมงงไปหมดแล้ว

พังบ้านผมแล้วก็มาซ่อมให้เนี่ยนะ

อะไรวะเนี่ย!

 

"ผมไม่เข้าใจ...."

 

"แม่ก็ไม่รู้อยู่ๆเมื่อวานเขาก็พาลูกน้องมานับสิบตอนแรกนึกว่าจะมาถล่มบ้านซะอีกแต่ดันซ่อมแซมให้แถมยังก้มหัวขอโทษพ่อกับแม่ด้วย"

 

"เขาบอกว่าวันนั้นเขาใช้อารมณ์มากไปหน่อยเขาสำนึกผิดเลยอยากจะขอโทษ"พ่อพูดเสริมต่อจากแม่

ตอนนี้ผมได้แต่อึ้งแล้วก็อึ้ง

 

คุณมังกรเขาคิดอะไรของเขาอยู่กันนะ

 

"ลูกไปทำงานใช้หนี้เขาก็ตั้งใจไว้นะลูกเขาอุส่าห์เมตตาพวกเราแล้ว..

ส่วนพ่อจะนำเงินที่เหลือมาลงหุ้นดูสักครั้งจะได้ช่วยลูกลดหนี้ไง"

คุณพ่อเดินมาตบไหล่ผมพร้อมกับสวมกอดผมกับแม่

 

"เจตพ่อรักลูกมากนะเจตคือสมบัติของพ่อกับแม่"

 

อ้อมกอดของคนที่เรารักมันช่างอบอุ่นจนอดไม่ได้ที่น้ำตาจะไหลออกมา....

 

พ่อกับแม่คงไม่รู้สินะว่าผมขายตัว

ให้กับคุณมังกร

 

ภายใต้เสื้อกาวน์ที่ขาวสะอาด

ทว่าร่างกายของผมมันกับมีแต่ความสกปรกและความโสมม

 

พ่อครับแม่ครับผมขอโทษ....

 

##########

ความคิดเห็น